Η προσέγγισή μας: Προτείνουμε ένα μονοπάτι, γεμίζουμε ένα κενό, ΩΣΤΕ ΝΑ ανταποκριθούμε σε έκτακτη ανάγκη.
Αυτή η ανάρτηση δεν είναι ούτε νοσταλγική ούτε συμβολική. Ανταποκρίνεται σε στοιχεία που κανένας σοβαρός παρατηρητής δεν μπορεί να αγνοήσει.
1. Ειναι προφανής η αποτυχία του σημερινού δημοκρατικου μοντέλου, που γεννα οικονομικη διαφθορα και δυσλειτουργιες.
Για αρκετές δεκαετίες, η Ελληνικη Δημοκρατία διέρχεται μια βαθιά κρίση με περιεχομενο :
-θεσμική αστάθεια,
-πολιτικό κατακερματισμό,
-απώλεια εμπιστοσύνης στους ηγέτες,
-αδυναμία δημιουργίας μακροπρόθεσμου οράματος,
-αποδυνάμωση της κρατικής εξουσίας,
-αυξανόμενες κοινωνικές και εδαφικές εντάσεις.
Το καθεστώς, σχεδιασμένο ατελώς , αγωνίζεται χωρις αποτελεσμα να ανταποκριθεί στις σύγχρονες προκλήσεις: οικολογική μετάβαση, εθνική συνοχή, κυριαρχία, εδαφικές διαφορές, οικονομικός μετασχηματισμός.
Η Δημοκρατία δεν αμφισβητείται ως αρχή, αλλά με τη σημερινή της μορφή, δεν κατορθώνει πλέον να εξασφαλίσει τη σταθερότητα, τη συνέχεια και την ουδετερότητα (ειδικα αυτη η ουδετεροτητα αναδεικνυεται ενα απο τα μελανα σημεια του πολιτεύματος), που απαιτούνται για την αποτελεσματικη λειτουργία της χώρας .
Μπροστά σε αυτήν την επιβράδυνση, καθίσταται θεμιτό —και μάλιστα απαραίτητο— η διερεύνηση και άλλων θεσμικών μοντέλων. Οπως εξελισσεται η κοινωνια πρεπει να εξελλισσεται και το πολιτευμα.
2. Η απουσία των ''διεκδικητών'' του θρόνου στον δημόσιο διάλογο.
Ενώ το διακύβευμα είναι υψηλό, οι ιστορικοί ''διεκδικητές'' για το στέμμα της Ελλαδος απουσιάζουν από την πολιτική σκηνή , μενουν σιωπηλοι ή περιορισμένοι σε ιδιωτικές πρωτοβουλιες.
Αυτή η απουσία δημιουργεί ένα κενό:
-κανένας δομημένος λόγος για το τι θα μπορούσε να είναι μια σύγχρονη μοναρχία,
-καμία θεσμική πρόταση,
-καμία παρουσία στην εθνική συζήτηση,
-καμία παιδαγωγική προσπαθεια στον λαό.
Ωστόσο, σε μια εποχή που η Ελλάδα αναζητά μια κοινή ιστορία, ενα συμβολο ενότητας και ένα μακροπρόθεσμο όραμα, αυτή η σιωπή στερεί από τη χώρα μια αξιόπιστη εναλλακτική .
Πρεπει να αναλαβει καποιος την ευθύνη για την επανέναρξη της συζήτησης , να δομήσει ιδέες, να προτείνει ένα πλαίσιο, να προσφέρει στους Ελληνες έναν σοβαρό και σύγχρονο προβληματισμό για τη μοναρχία.
3. Μια εποικοδομητική, ανοιχτή και στραμμένη προς το μέλλον προσέγγιση θα πρεπει να εχει στοχο:
Αυτή η ανάρτηση δεν είναι ούτε νοσταλγική ούτε συμβολική. Ανταποκρίνεται σε στοιχεία που κανένας σοβαρός παρατηρητής δεν μπορεί να αγνοήσει.
1. Ειναι προφανής η αποτυχία του σημερινού δημοκρατικου μοντέλου, που γεννα οικονομικη διαφθορα και δυσλειτουργιες.
Για αρκετές δεκαετίες, η Ελληνικη Δημοκρατία διέρχεται μια βαθιά κρίση με περιεχομενο :
-θεσμική αστάθεια,
-πολιτικό κατακερματισμό,
-απώλεια εμπιστοσύνης στους ηγέτες,
-αδυναμία δημιουργίας μακροπρόθεσμου οράματος,
-αποδυνάμωση της κρατικής εξουσίας,
-αυξανόμενες κοινωνικές και εδαφικές εντάσεις.
Το καθεστώς, σχεδιασμένο ατελώς , αγωνίζεται χωρις αποτελεσμα να ανταποκριθεί στις σύγχρονες προκλήσεις: οικολογική μετάβαση, εθνική συνοχή, κυριαρχία, εδαφικές διαφορές, οικονομικός μετασχηματισμός.
Η Δημοκρατία δεν αμφισβητείται ως αρχή, αλλά με τη σημερινή της μορφή, δεν κατορθώνει πλέον να εξασφαλίσει τη σταθερότητα, τη συνέχεια και την ουδετερότητα (ειδικα αυτη η ουδετεροτητα αναδεικνυεται ενα απο τα μελανα σημεια του πολιτεύματος), που απαιτούνται για την αποτελεσματικη λειτουργία της χώρας .
Μπροστά σε αυτήν την επιβράδυνση, καθίσταται θεμιτό —και μάλιστα απαραίτητο— η διερεύνηση και άλλων θεσμικών μοντέλων. Οπως εξελισσεται η κοινωνια πρεπει να εξελλισσεται και το πολιτευμα.
2. Η απουσία των ''διεκδικητών'' του θρόνου στον δημόσιο διάλογο.
Ενώ το διακύβευμα είναι υψηλό, οι ιστορικοί ''διεκδικητές'' για το στέμμα της Ελλαδος απουσιάζουν από την πολιτική σκηνή , μενουν σιωπηλοι ή περιορισμένοι σε ιδιωτικές πρωτοβουλιες.
Αυτή η απουσία δημιουργεί ένα κενό:
-κανένας δομημένος λόγος για το τι θα μπορούσε να είναι μια σύγχρονη μοναρχία,
-καμία θεσμική πρόταση,
-καμία παρουσία στην εθνική συζήτηση,
-καμία παιδαγωγική προσπαθεια στον λαό.
Βεβαια ειναι πληρως κατανοητη η αποχη των ''διεκδικητών'' απο την πολιτικη ζωη ,εαν σκεφτουμε οτι απο το 1967 και εντεύθεν η βασιλικη οικογενεια υφισταται ανηλεη διωγμο απο κομμουνιστικα κομματικα καταλοιπα ,απο φασιστικα οργανωμενα σχηματα και κόμματα και απο πολιτικούς που καθοδηγούνται απο το εξωτερικο.
Ωστόσο, σε μια εποχή που η Ελλάδα αναζητά μια κοινή ιστορία, ενα συμβολο ενότητας και ένα μακροπρόθεσμο όραμα, αυτή η σιωπή στερεί από τη χώρα μια αξιόπιστη εναλλακτική .
Πρεπει να αναλαβει καποιος την ευθύνη για την επανέναρξη της συζήτησης , να δομήσει ιδέες, να προτείνει ένα πλαίσιο, να προσφέρει στους Ελληνες έναν σοβαρό και σύγχρονο προβληματισμό για τη μοναρχία.
3. Μια εποικοδομητική, ανοιχτή και στραμμένη προς το μέλλον προσέγγιση θα πρεπει να εχει στοχο:
Να τεθούν τα θεμέλια ενός συνεκτικού θεσμικού σχεδίου ,
Να φανεί ότι μια σύγχρονη μοναρχία είναι δυνατή ,
Να καθορισθουν συγκεκριμένοι τομείς μεταρρύθμισης ,
Να προκληθούν οι Ελληνες να σκεφτούν ένα πιο σταθερό, πιο ουδέτερο, πιο βιώσιμο μοντέλο ,
Να επανέρθει το συμβολο του ανωτατου αρχοντα ως εγγυητή της ενότητας και της συνέχειας και οχι ως προϊόν κομματικης διεργασιας,
Ευχης εργο να ανοίξει ένα φορουμ για εθνικό προβληματισμό , για να αποκαταστήσουμε το πολιτευμα μακροπρόθεσμα, για αποτεσματικοτερη μετάβαση της εξουσιας που διαχειριζεται την εξουσια , για σταθερότητα, για ιστορική μνήμη.
Να φανεί ότι μια σύγχρονη μοναρχία είναι δυνατή ,
Να καθορισθουν συγκεκριμένοι τομείς μεταρρύθμισης ,
Να προκληθούν οι Ελληνες να σκεφτούν ένα πιο σταθερό, πιο ουδέτερο, πιο βιώσιμο μοντέλο ,
Να επανέρθει το συμβολο του ανωτατου αρχοντα ως εγγυητή της ενότητας και της συνέχειας και οχι ως προϊόν κομματικης διεργασιας,
Ευχης εργο να ανοίξει ένα φορουμ για εθνικό προβληματισμό , για να αποκαταστήσουμε το πολιτευμα μακροπρόθεσμα, για αποτεσματικοτερη μετάβαση της εξουσιας που διαχειριζεται την εξουσια , για σταθερότητα, για ιστορική μνήμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου