ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ... ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΒ΄: ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ (1912-1917)

Κωστας Βλαχος

* Θέση Βασιλέως Κωνσταντίνου ΙΒ΄:

Υπέρ της συμμετοχής μας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ υπό ένα πλαίσιο όρων, προυποθέσεων και ανταλλαγμάτων με προεξόφληση εκ μέρους της Συμμαχίας της εδαφικής μας ακεραιότητος.

* Θέση Πρωθυπουργού Βενιζέλου:

Υπέρ της συμμετοχής μας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ άνευ όρων, ούτε με εγγύηση εκ μέρους της, της εδαφικής μας ακεραιότητος.

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος είχε πει:

"Το ελληνικό το αίμα είναι λιγοστό.

Για να το χύσουμε για χάρη σας κύριοι της Αντάντ πρέπει να γνωρίζουμε ποια θα είναι τα ανταλλάγματα".

Δεν συμμεριζόταν το εκφράζον από τον Βενιζέλο όνειρο της περαιτέρω μεγέθυνσης της Πατρίδας.

Κατά την γνώμη του, ο Στρατηλάτης

"οιαδήποτε άμεση αύξηση του μεγέθους της Ελλάδος θα αποτελούσε παγίδευση και κίνδυνο ενταφιασμού της Μεγάλης Ιδέας".

"Να έχετε υπ΄ όψιν σας" τόνισε ο μεγάλος Βασιλεύς "πως δεν υποστηρίζω ότι δε θα βγούμε στον πόλεμο-φυσικά, στο πλευρό της Αντάντ-, αφού τα συμφέροντά μας συνδέονται στο σύνολό τους με αυτήν.

Σε καμία περίπτωση δε θα πολεμούσαμε εναντίον της και δεν υπάρχει υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να το διανοείται.

Αλλά, αν τελικά μετάσχουμε σ΄ αυτόν τότε θα πρέπει να μας έχει ανατεθεί ειδικός ρόλος και στόχος και στόχος, ο οποίος θα μπορεί να επιδιωχθεί γρήγορα, με επιτυχία ή, έστω, αποτυχία, πριν καταστραφεί η χώρα μας εξ αιτίας πολύ παρατεταμένης εκστρατείας."

Αυτός είναι ο "γερμανόφιλος" Κωνσταντίνος ο οποίος απέρριψε χωρίς τον παραμικρό δισταγμό την γερμανική προσφορά στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων με αντίδωρο το Μοναστήρι και την γύρω σερβική περιοχή, που η πλειοψηφία του πληθυσμού της ήταν Έλληνες.

Όταν ο Βενιζέλος παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 1915 επικαλούμενος πως "ο Ανώτατος Άρχων διαφωνεί με την εξωτερικήν πολιτικήν της κυβερνήσεως", ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος προσπάθησε να διορίσει πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Ζαίμη, όμως η εντολή δεν τελεσφόρησε και η πρωθυπουργία ανατέθηκε στον Δημήτριο Γούναρη.

Τον Απρίλιο του 1915 Βασιλεύς και νέος πρωθυπουργός στέλνουν την ακόλουθη πρόταση προς την Αντάντ:

"Βγαίνουμε αύριο κιόλας στον πόλεμο, αν εγγυηθείτε την ηπειρωτική και νησιωτική μας ακεραιότητα, συμπεριλαμβανομένης της Βορείας Ηπείρου, της Καβάλας και της Ανατολικής Μακεδονίας' κοινός αντικειμενικός στόχος πρέπει να είναι η διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οι εδαφικές παραχωρήσεις υπέρ της Ελλάδος στην Μικρά Ασία θα καθοριστούν με ακρίβεια στη σχετική συμφωνία".

Μετά την άρνηση τής ΑΝΤΑΝΤ να δώσει εγγυήσεις στην χώρα μας

γιά την εδαφική της ακεραιότητα, κυβέρνηση αποστέλλει

τηλεγράφημα   με το οποίο γνωστοποιεί την απόφασή της, σύμφωνα

με την οποία, ο Στρατός μας δεν θα λάβει μέρος στις επιχειρήσεις

στα Δαρδανέλια Εν αντιθέσει, διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά ο Στρατός

θα παραμείνει να φυλάσσει τα σύνορα από τους βούργαρους.

Η Ελλάδα αποφάσισε να συμμετάσχει στην ανταντική επιχείρηση κατά της Κωνσταντινούπολης.

Στο παρά πέντε η Ρωσία διαφώνησε.

Δεν ήθελαν να βλέπουν τον Έλληνα Βασιλιά τον Κωνσταντίνο τον ΙΒ΄ να μπαίνει νικητής στην άλλοτε Βασιλίδα των πόλεων.

Ο Μεταξάς σε συνεργασία με το ΓΕΣ είχε ήδη εκπονήσει, μετά από μελέτη ετών, σχέδιο για κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως που προέβλεπε ταυτόχρονα αιφνιδιαστική από ξηράς και θαλάσσης επίθεση.

Ο Βασιλεύς έθεσε στην διάθεση των "Συμμάχων" ρωμαλέες δυνάμεις.

Οι Σύμμαχοι πίεσαν για άρση των ρωσικών αντιρρήσεων περί ελληνικής συμμετοχής για να χυθεί ελληνικό αίμα ώστε αυτοί να καταλάβουν την Πόλη και τα Στενά.

Το ΓΕΣ πρότεινε να εκστρατεύσουν 300.000 Έλληνες στρατιώτες δια μέσου της Δυτικής Θράκης (η οποία τότε άνηκε στην Βουλγαρία) και 250.000 Ευρωπαίοι κατά της Βασιλευούσης.

Οι Σύμμαχοι αρνήθηκαν να μελετήσουν την ελληνική προσφορά και πρότειναν την "συμμαχία" μας μαζί τους άνευ όρων!!!

Εν τέλει, οι Έλληνες απέρριψαν την πρόταση των Ανταντικών για κατάληψη της Πόλης από ξηράς εξ αιτίας της ίδιας της Αντάντ!!!

Ο Κωνσταντίνος ενέμενε στην πολιτική της ουδετερότητος εξαιτίας της ανελικρινείας των "Συμμάχων" της Αντάντ απέναντι στην χώρα μας.

Στις εκλογές του Ιουνίου του 1915 οι Έλληνες υπερψήφισαν τον Βενιζέλο αλλά όχι την πολιτική του. Οι Έλληνες υποστήριζαν και ψήφιζαν τον Βενιζέλο λόγω δημοφιλίας.

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος εξέφραζε απόλυτα εκείνον τον καιρό την θέση του λαού.

"Για την Πατρίδα μου θα αγωνιστώ στο πλευρό της Αντάντ αλλά να ξέρω πως υπάρχει όφελος και εδαφικά κέρδη αλλιώς είναι καλύτερο να μην εμπλακούμε σ΄ αυτόν ώστε να ξεκουραστούμε και να νοικοκυρευτούμε".

Ήταν η άποψη της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού.

Στις 23 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους(1915) η Βουλγαρία κήρυξε επιστράτευση και την επόμενη μέρα ο Έλληνας Βασιλιάς υπέγραψε και αυτός επιστράτευση δηλώνοντας "προοριζόταν μόνο για την άμυνα της χώρας" και

διέταξε ως "ανώτατος αρχηγός του Στρατού" να καταληφθούν οι θέσεις στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα που προέβλεπε η συνθήκη Ελλάδος-Σερβίας.

Ο Βενιζέλος "κάλεσε" χωρίς έγκριση από τον Ανώτατο Άρχοντα και επικύρωση της Βουλής (σύμφωνα με το τότε βενιζελικής εκπόνησης Σύνταγμα του 1911) Γαλλικά και Βρετανικά στρατεύματα στην Θεσσαλονίκη!!!

Αντισυνταγματικά και παράνομα!!!

Μετά από συνάντηση με τον Κωνσταντίνο τηλεγράφησε στις γαλλική και αγγλική πρεσβείες και είπε

"Ο Βασιλιάς είναι απόλυτα σύμφωνος.

Να έρθουν τα στρατεύματα" ενώ, ο Βασιλεύς ζήτησe πρώτα σχολαστική μελέτη από το ΓΕΣ και ύστερα να ληφθεί οριστική απόφαση!

Ο Στρατηλάτης (μετά τα τηλεγραφήματα) χωρίς να γνωρίζει τι συμβαίνει, ζήτησε εκ νέου συνάντηση την επόμενη μέρα για τις λεπτομέρειες.

Ο Βενιζέλος τον απάντησε

"Είναι πολύ αργά πια, Μεγαλειότατε. Οι Γάλλοι έχουν ήδη ξεκινήσει"!

Αν η Ελλάδα είχε κηρύξει πόλεμο θα είχε συντριβεί, εξίσου εύκολα, με την Σερβία.

Ο Κωνσταντίνος έπαυσε τον Βενιζέλο από το αξίωμα του πρωθυπουργού

"Εν τοιαύτη περιπτώσει αδυνατώ να συνεχίσω την συνεργασίαν μου μαζί σας".

Ο Βασιλεύς παραβίασε το Σύνταγμα;;; Όχι.

Το άρθρο 31 του Συντάγματος όριζε σαφέστατα

"Ο Βασιλεύς διορίζει και παύει τους υπουργούς του".

Ο πρωθυπουργός προχωρούσε σε αντεθνικές και αντισυνταγματικές πράξεις.

Ο Ανώτατος Άρχοντας είχε καθήκον να τον απολύσει!!!

Στις εκλογές που επακολούθησαν (τον Δεκέμβριο του 1915) οι Φιλελεύθεροι απείχαν.

Έτσι, νίκησε το "Κόμμα Εθνικοφρόνων" φιλοβασιλικό κόμμα) με επικεφαλής τον αδέσμευτο υπερπατριώτη πολιτικό Δημήτριο Γούναρη.

Ας σημειωθεί πως στην Βουλή με 5 βουλευτές εισήλθε η "Μακεδονική Ομάδα" με επικεφαλής τον Στέφανο Δραγούμη.

Η Αντάντ κατέλυσε την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδος.

Επέβαλε στην "ουδέτερη" Ελλάδα ναυτικό αποκλεισμό για να πιέσουν την Ελλάδα άνευ όρων να εξέλθει στο πλευρό τους στον πόλεμο.

Απαίτησαν με διακοίνωσή τους την μερική αποστράτευση του Ελληνικού Στρατού, την απομάκρυνση του κυρίου όγκου από την Θεσ/νίκη και αναγνώριση του δικαιώματος να αστυνομεύουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα σε αναζήτηση εχθρικών υποβρυχίων.

Ο επικεφαλής των γαλλικών εν Βορείω Ελλάδι στρατευμάτων στρατηγός, φανατισμένα αντιβασιλικός, Σαράιγ προσεταιρίστηκε μέρος της εξουσίας του Βασιλέως.

Μάλιστα σε μία συνέντευξή του ο Κωνσταντίνος είπε:

"Είναι απαράδεκτο, η Αντάντ να με μεταχειρίζεται σαν να ήμουν μαύρος βασιλιάς κεντροαφρικανικής χώρας, τον οποίο αφήνουν αδιάφορο οι στερήσεις και τα μαρτύρια του λαού του!

Έζησα στην πρώτη γραμμή τρεις πολέμους, έχω προσωπική πείρα του τι σημαίνει πόλεμος και

δε μου χρειάζεται άλλος, αν μπορώ να τον αποφύγω με τρόπο έντιμο" κτυπώντας το χέρι στο τραπέζι ταυτόχρονα.

Ο Κωνσταντίνος ποτέ δεν παραβίασε το Σύνταγμα της χώρας. Σε αντίθεση ο Βενιζέλος το παραβίαζε άνετα με υποκριτικό και ηθοποιικό τρόπο.

Οι Ανταντικοί κατέστρεψαν χωριά στο διάβα τους, πλιατσικολόγησαν σε Εκκλησίες και συνελάμβαναν όσους θεωρούσε ύποπτους.

Σχεδόν όλοι φυλακίστηκαν και μάλιστα χωρίς δίκη.

Αρά χάρη στον Βενιζέλο που τους έφερε, έκαναν κατέλυσαν την εθνική ακεραιότητα της Ελλάδος και την έκαναν αποικία τους!!!

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ (1955-1963): ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗ ΡΗΞΗ

 

-- KONSTANTINOS KARAMANLIS' RELATIONS WITH THE PALACE (1955-1963): FROM COLLABORATION TO RUPTURE

Μετά το θάνατο του στρατάρχη Παπάγου στις 4 Οκτωβρίου 1955, ο ελληνικός πρωθυπουργικός θώκος έμεινε κενός και ο Βασιλιάς Παύλος είχε την υποχρέωση να βρει έναν αναπληρωτή. Τα δύο «φαβορί» για το ρόλο αυτό ήταν οι δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης, Στέφανος Στεφανόπουλος (ΥΠΕΞ της κυβέρνησης Παπάγου) και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Μάλιστα, λίγες ώρες πριν το θάνατό του, ο Αλ. Παπάγος υπέδειξε τον πρώτο ως αναπληρωτή του για το διάστημα της ασθένειάς του (και όχι ως διάδοχό του).

Όμως, το απόγευμα της επόμενης ημέρας, κλήθηκε στα ανάκτορα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπουργός Δημοσίων Έργων και Συγκοινωνιών, ο οποίος πήρε από το βασιλιά Παύλο εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε μια μεγάλη έκπληξη στον ελληνικό πολιτικό κόσμο, μιας και ο Καραμανλής ήταν ένα «αουτσάιντερ» για την πρωθυπουργία. Καταγόταν από την επαρχία, δεν άνηκε σε κάποιο ισχυρό πολιτικό τζάκι και ηγούνταν ενός δευτερεύουσας σημασίας υπουργείου. Ωστόσο, μια προσεκτικότερη ανάλυση των αρχείων δίνει μια αρκετά λογική εξήγηση για την επιλογή του Σερραίου πολιτικού για την πρωθυπουργία.

Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο Θρόνος (και οι ΗΠΑ) ήθελε μια σταθερή, ισχυρή και αντικομουνιστική κυβέρνηση, για να διασφαλίσει και τη δική του θέση. Το Κέντρο εκείνη την εποχή ήταν πολυδιασπασμένο και, για να συγκροτήσει κυβέρνηση, θα αναγκαζόταν να συνεργαστεί με την Αριστερά, απαγορευτική κίνηση για την εποχή εκείνη.

Από την άλλη, οι δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης δεν αποτελούσαν ασφαλείς επιλογές για την αντικατάσταση του Παπάγου, καθώς ενδέχεται να προκαλούσαν εσωκομματική διάσπαση και πρόωρες εκλογές. Μάλιστα, ο Στ. Στεφανόπουλος είχε πιστωθεί και την πρόσφατη αποτυχία της Συνδιάσκεψης για το Κυπριακό. Τέλος, το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών ήταν απαγορευτικό, καθώς προβλεπόταν πολιτική αστάθεια και ισχυροποίηση της Αριστεράς.

Έτσι, επελέγη ο Κων/νος Καραμανλής ως νέος πρωθυπουργός της χώρας. Άλλωστε, ο Σερραίος νομικός είχε ήδη αναδειχθεί ως Υπουργός Δημοσίων Έργων και Συγκοινωνιών, με το έργο του, και ως ένας ικανός, αποτελεσματικός και δημοφιλής πολιτικός. Είχε προηγηθεί και η εισήγηση του υπ. Προεδρίας Γεωργίου Ράλλη (μετέπειτα υπουργού στις κυβερνήσεις Καραμανλή σε ΕΡΕ -Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις- και ΝΔ και πρωθυπουργού, με Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Καραμανλή) στο βασιλιά Παύλο υπέρ του Καραμανλή, σε επίσημη επίσκεψη στη Γιουγκοσλαβία το Σεπτέμβριο 1955.

Ο Καραμανλής ορκίστηκε πρωθυπουργός την 6η Οκτωβρίου του 1955, παρουσιάστηκε στη Βουλή τη 10η Οκτωβρίου και έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης τη 12η. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ξεκίνησε η οκταετής παραμονή του Καραμανλή στην πρωθυπουργία (1955-1963), μια εποχή πολιτικής σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και παραβίασης των πολιτικών δικαιωμάτων και δράσης του παρακρατικού μηχανισμού. Στο μεγαλύτερο μέρος του διαστήματος αυτού, ο Καραμανλής είχε μια σχεδόν άψογη συνεργασία με το Θρόνο, η οποία όμως διαταράχτηκε μετά τις ταραχώδεις εκλογές του 1961.

Οι εκλογές αυτές έμειναν στην ιστορία ως οι «εκλογές βίας και νοθείας», καθώς παρατηρήθηκε καταπίεση στα εκλογικά κέντρα της υπαίθρου απέναντι στην ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά) και -σε ένα μικρότερο βαθμό- στην ΕΚ (Ένωση Κέντρου). 

Ο Καραμανλής κατηγορήθηκε ότι είχε εγκρίνει την εκλογική καταστολή της Αριστεράς από την ΕΚ και την ΕΔΑ, μέσω του σχεδίου «Περικλής», με τον αρχηγό της πρώτης, το Γεώργιο Παπανδρέου, να κηρύττει το γνωστό «Ανένδοτο Αγώνα».

Λόγω αυτής της τεράστιας πολιτικής πίεσης, ο Καραμανλής αναγκάστηκε να προχωρήσει, την άνοιξη του 1962, στην αναστολή ορισμένων μέτρων του «Παρασυντάγματος», όπως την αναστολή της κατάστασης «ανταρσίας». Φυσικά, αυτά τα μέτρα δεν κατάφεραν να κατευνάσουν τις αντιδράσεις ενάντια στον πρωθυπουργό, οι οποίες θα συνεχίζονταν μέχρι την παραίτηση του Καραμανλή το 1963.

Ωστόσο, αυτό που πέτυχε άθελά του ο τότε πρωθυπουργός με τα μέτρα αυτά ήταν η αντίδραση του Παλατιού, το οποίο πάλι άρχισε να νιώθει ανασφάλεια για τη θέση του στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Ως αντάλλαγμα, η Φρειδερίκη ζήτησε και πήρε χρηματικό ποσό 9 εκατ. δραχμών από το ελληνικό δημόσιο, για να δοθεί στην κόρη της Σοφία ως προίκα για το γάμο της με το μέλλοντα βασιλιά της Ισπανίας, Χουάν Κάρλος ,εγινε κακος χειρισμος του θεματος απο τον Καραμανλη ωστε η κοινη γνωμη να κατηγορησει τα Ανακτορα.  Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1962, η βασιλική χορηγία προταθηκε να αυξηθεί στις 17 εκατ. δραχμές, κάτι που ώθησε τον Καραμανλή να υποβάλλει την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, χωρίς αυτή να γίνεται δεκτή από τον Παύλο. Βεβαια και ο Παυλος αρηθηκε την αυξηση της χορηγιας  αφου δεν εγινε με την θεληση της κοινοβουλευτικης πλειοψηφιας. Αλλος ενας εσφαλμενος χειρισμος του Καραμανλη που ηθελε(;) να μειωσει το κυρος των Ανακτορων.

Άλλο ένα σημαντικό πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στο μονάρχη και τον πρωθυπουργό ήταν η Συνταγματική Αναθεώρηση που είχε προτείνει ο δεύτερος. Ήδη από τον Οκτώβριο του 1961, ο Καραμανλής σε προεκλογική του ομιλία στη Θεσσαλονίκη ανήγγειλε αναθεώρηση του Συντάγματος του 1952.

Η αναθεώρηση κατατέθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1963 από 26 βουλευτές και υπουργούς της ΕΡΕ και είχε αρκετά στοιχεία τα οποία εντάχθηκαν στο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα του 1975 (π.χ. Βουλευτές Επικρατείας, θερινές εργασίες της Βουλής) και άλλα που ήταν αποτέλεσμα του συντηρητισμού που διακατείχε το κυβερνόν κόμμα την περίοδο εκείνη, όπως την απαγόρευση «επικίνδυνων για το πολίτευμα» οργανώσεων και κομμάτων (και άρα των αριστερών), μέσω ενός Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Η μεγάλη μεταρρύθμιση όμως που έφερνε η αναθεώρηση ήταν η ισχυροποίηση της αιρετής εκτελεστικής εξουσίας έναντι του Θρόνου (και άρα του Καραμανλή έναντι του Παύλου). Συγκεκριμένα, δινόταν στην κυβέρνηση το δικαίωμα να νομοθετεί σε έκτακτες περιπτώσεις χωρίς την άδεια της Βουλής (η οποία θα ενέκρινε τα έκτακτα αυτά νομοσχέδια εκ των υστέρων) και η δυνατότητα ψήφισης νόμων-πλαισίων, που οι λεπτομέρειές τους δε χρειάζονταν έγκριση από το Κοινοβούλιο.

Ο στόχος του Καραμανλή ήταν να προχωρήσει στην ταχύτερη και αποτελεσματικότερη ψήφιση νομοσχεδίων αναγκαίων για την ανάπτυξη και την ένταξη στην ΕΟΚ, ενώ αποδυνάμωνε ταυτόχρονα το Βασιλέα. Η διάταξη που προκάλεσε προφανώς την ανακτορική αντίδραση ήταν η ταχύτερη νομοθέτηση σε έκτακτες καταστάσεις, καθώς στερούσε από το Παλάτι (και το κοινοβούλιο) αυτή τη δυνατότητα (την οποία είχε με το Σύνταγμα του 1952) και ενίσχυε την εκλεγμένη εκτελεστική εξουσία και της εδινε την δυνατοτητα να κρυβει  ενεργειες ή παραλειψεις της πισω απο νομους που θα επικυρώνονταν εκ των υστέρων!

Βέβαια, τα Ανάκτορα δε μπορούσαν να κάνουν κάτι για να αποτρέψουν τη στροφή προς την ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας. Ωστόσο, δε χρειάστηκε να κάνουν κάτι, καθώς η ΕΚ και η ΕΔΑ αρνήθηκαν να στηρίξουν την κυβέρνηση Καραμανλή που αντιπολιτεύονταν έντονα.λογω της αυταρχικοτητας  της κυβερνησεως του Καραμανλη.

Έτσι, αφού χρειάζονταν 200 (από τις 300) ψήφοι για την προώθηση της Αναθεώρησης στη Βουλή και είχαν ήδη χαθεί οι 128 (ΕΚ:100 + ΕΔΑ:28), η αναθεώρηση ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Ο Καραμανλής ήθελε δικτατορικές εξουσίες προφανώς για δικό του όφελος . Έκτοτε, το Παλάτι προχώρησε σε μετωπική σύγκρουση με τον Καραμανλή, με στόχο την παραίτησή του,διοτι ο Καραμανλης με τις ενεργειες του εγινε επικυνδυνος για το δημοκρατικο καθεστως. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ακύρωση της επίσημης βασιλικής επίσκεψης στο Λονδίνο από τον Καραμανλή, που στηριζόταν σε (βάσιμους;) φόβους αντιμοναρχικών διαδηλώσεων. Ποιος πιστευει τωρα οτι ο Καραμναλης ενδιαφερονταν για τους βασιλεις περισσοτερο απο τους ιδιους τους βασιλεις ! Αποδυνάμωσε επίσης τον Καραμανλή και η δολοφονική επίθεση του λαοφιλούς βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγορίου Λαμπράκη στις 22 Μαΐου 1963, από παρακρατικούς ακροδεξιούς εκτελεστές, που σπίλωσε προσωπικά το όνομα του Σερραίου πολιτικού και προκάλεσε θύελλα διεθνών και εσωτερικών αντιδράσεων (αν και φαίνεται ότι ο ίδιος δεν ευθυνόταν καθόλου για αυτήν την επιχείρηση,αν εξαιρεσουμε το γεγονος  οτι με δικη του ευθυνη οι αμερικανικες υπηρεσιες ειχαν  μπει για τα καλα σε καθε δομη  λειτουργιας του ελληνικου κρατους).

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν ξανά το ταξίδι της βασιλικής οικογένειας στο Λονδίνο, που οδήγησε σε οριστική ρήξη μεταξύ Καραμανλή και Παύλου, με αποτέλεσμα την παραίτηση του πρώτου στις 11 Ιουνίου 1963. Πολλοι λενε οτι  αυτο ηταν μια  αστεια δικαιολογια που χρησιμοποιησε ο Καραμανλης  για να κανει μια ηρωικη εξοδο απο την κυβερνηση λογω των πολλων οικονομικων σκανδαλων που βαρυναν την ΕΡΕ και τον ιδιον προσωπικα,μεχρι και ο βασιλευς ηθελε να τον στειλει  στον εισαγγελεα μετα τις εκλογες.

Εντέλει, η σύγκρουση του Καραμανλή με το Στέμμα ήταν ένας από τους παράγοντες της εκλογικής του ήττας του το 1963, και της ενδεκαετούς του αυτοεξορίας που ακολούθησε. Τον τελευταίο λόγο θα είχε τελικά ο Καραμανλής, ο οποίος με τη επιστροφή του στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1974, επεδίωξε με καθε νομιμο και παρανομο τροπο  και πέτυχε με αδικα μεσα  την κατάργηση της μοναρχίας, μέσω του δημοψηφίσματος της 8ης Δεκεμβρίου του 1974.  Αυτο που στηθηκε απο τον Καραμανλη  οταν τον εφεραν (ποιοι;) ηταν Συνταγματικο πραξικοπημα, την εξουσια την πηρε απο τον ψευτικο προεδρο της χουντας ,τον Γκιζικη, προτιμησε να εδραιωσει την εξουσια του στο εσωτερικο και να αφησει την Κυπρο στο ελεος των τουρκων με εκεινο το αμιμητο ''η Κυπρος κειται μακραν''!  Χρεωσε στον ελληνισμο μια μεγαλη ηττα, ιδρυσε μια ιδιοτυπη κοινοβουλευτικη δικτατορια  που παραγει πληθος σκανδαλων και γεννησε την κριση των Ιμίων και την οικονομικη κριση του 2010 κ.ε. Κάπως έτσι έληξε και οριστικά η σύγκρουση του Καραμανλή με το Παλάτι, μια σύγκρουση που δε φανταζόταν κανείς 19 χρόνια νωρίτερα.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Κώστας Κωστής, Τα κακομαθημένα παιδιά της Ιστορίας, Αθήνα: Πατάκης 2018, σελ. 744,745,752-754.

Πιέρρος Τζανετάκος, «Η σύγκρουση Καραμανλή με το Παλάτι», στο Ιστορικά Θέματα, τεύχος 1 2015, σελ. 4-18

Κωνστανττίνος Σβολόπουλος, Κωνσταντίνος Καραμανλής:

Αρχείο-Γεγονότα-Κείμενα, σελ. 259-264, 267, 269, 275

Του Βασίλη Πλαΐτη

Πέθανε ο βασιλιάς Χάραλντ της Νορβηγίας σε ηλικία 89 ετών

Είχε δώσει την έγκρισή του ώστε τα παιδιά του να παντρευτούν ανθρώπους χωρίς τίτλο ευγενείας

Ο βασιλιάς Χάραλντ Ε' της Νορβηγίας απεβίωσε την Παρασκευή σε ηλικία 89 ετών, έπειτα από τρεις δεκαετίες παραμονής στον θρόνο.

Ο εκλιπών βασιλιάς αναγνωρίστηκε για το έργο του ως εκσυγχρονιστής, καθιστώντας τον βασιλικό οίκο πιο προσιτό στο ευρύ κοινό.

Ο Χάραλντ Ε' ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 17 Ιανουαρίου 1991, μετά τον θάνατο του πατέρα του, βασιλιά Όλαφ Ε'.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο ίδιος επέτρεψε στα παιδιά του να παντρευτούν άτομα που δεν προέρχονταν από αριστοκρατικές οικογένειες.

Ο βασιλιάς είχε διατελέσει αρχηγός των νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων και επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας.

Ο βασιλιάς Χάραλντ E’ της Νορβηγίας πέθανε την Παρασκευή σε ηλικία 89 ετών μετά από τρεις δεκαετίες στο θρόνο, όπως ανακοινώθηκε από τη βασιλική οικογένεια.

Αναγνωρίστηκε ως εκσυγχρονιστής, κάνοντας το βασιλικό οίκο πιο ανοιχτό στον λαό.

O Χάραλντ έδωσε την έγκρισή του ώστε τα παιδιά του να παντρευτούν ανθρώπους χωρίς τίτλο ευγενείας, καθώς δεν καταγόντουσαν από βασιλική ή αριστοκρατική οικογένεια.

Ο ίδιος ο βασιλιάς είχε χρειαστεί να περιμένει 9 χρόνια τη δεκαετία του ’60 για να πάρει άδεια από τον πατέρα του (βασιλιά Όλαφ) για να παντρευτεί την αγαπημένη του, Σόνια Χάραλντσεν (νυν βασίλισσα Σόνια), η οποία ήταν επίσης «κοινή θνητή» (κόρη εμπόρου).

Ο Χάραλντ Ε΄, (Harald V, γεννημένος στις 21 Φεβρουαρίου 1937), ανέβηκε στο θρόνο μετά το θάνατο του πατέρα του, στις 17 Ιανουαρίου 1991.

Ο Χάραλντ ήταν το τρίτο παιδί και μοναδικός γιος του Βασιλιά Όλαφ Ε΄ και της Πριγκίπισσας Mάρθας της Σουηδίας. Ήταν δεύτερος στη διαδοχή κατά τη στιγμή της γέννησής του, μετά τον πατέρα του. Το 1940, λόγω της Γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, η βασιλική οικογένεια αυτοεξορίσθηκε. Ο Χάραλντ πέρασε ένα μέρος της παιδικής του ηλικίας στη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επέστρεψε στη Νορβηγία το 1945 και στη συνέχεια σπούδασε για περιόδους στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, στη Νορβηγική Στρατιωτική Ακαδημία και στο Κολλέγιο Μπάλιολ της Οξφόρδης.

Ως απόγονος της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν στην 63ή θέση για τη διαδοχή του βρετανικού θρόνου.

Την 1η Δεκεμβρίου του 2003 ανακοινώθηκε ότι πάσχει από καρκίνο. Υπεβλήθη σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση στο Όσλο και τον αντικατέστησε προσωρινά στα καθήκοντά του ο διάδοχος του θρόνου, Χάακον. Ο Χάραλντ επέστρεψε στα καθήκοντά του στις 13 Απριλίου του 2004.

Ήταν αρχηγός των νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ήταν επίσης, επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας μαζί με τον Κωνσταντίνο Β΄,  Βασιλιά της Ελλάδας.

Η σύνδεσή του με την Ελλάδα

Ο βασιλιάς Χάραλντ διατηρούσε τόσο διπλωματικούς όσο και οικογενειακούς δεσμούς με την Ελλάδα, με σημαντικότερη στιγμή την επίσημη κρατική επίσκεψη που πραγματοποίησε στη χώρα τον Δεκέμβριο του 2012 μαζί με τη βασίλισσα Σόνια.

Κατά την επίσκεψή τους στην Αθήνα, ο βασιλιάς Χάραλντ και η βασίλισσα Σόνια περιηγήθηκαν, μεταξύ άλλων, στην Ακρόπολη, ενώ παρέστησαν και σε δεξίωση που πραγματοποιήθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο.

Όπως συμβαίνει με πολλές ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένειες, ο Χάραλντ συνδεόταν συγγενικά,  με μέλη της  ελληνικής βασιλικής οικογένειας, μέσω κοινών δυναστικών γραμμών. Οπως και η βασιλικη οικογενεια της Ελλαδος ετσι και της Νορβηγιας δεν εχει επιθετο. Αυτο γινεται διοτι ουτε η αρχικη βασιλικη οικογενεια της Δανιας εχει επιθετο. Η βασιλικη οικογενεια της Νορβηγιας εχει και αυτη  καταγωγη βυζαντινη,οπως και η βασιλικη οικογενεια της Δανιας.

Παράλληλα, τη δεκαετία του 1960, όταν ήταν ακόμη διάδοχος του νορβηγικού θρόνου, δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού κοσμικού Τύπου τον είχαν κατά καιρούς συνδέσει ως πιθανό μελλοντικό σύζυγο με την πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας. Οι σχετικές φήμες δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, καθώς ο Χάραλντ παντρεύτηκε τελικά το 1968 τη Σόνια Χάραλντσεν.

Πηγή: skai.gr,

https://www.tlife.gr/eidhseis-nea/pethane-o-vasilias-xaralnt-tis-norvigias-o-monarxis-pou-allakse-to-prosopo-tis-vasilikis-oikogeneias/1771360/

Ο ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ.

Εδω τοση φτωχεια υπαρχει,ο στουρναρας λεει οτι ειναι τρελλα να δοθει αυξηση στους συνταξιουχους και ο τασουλας της προεδριας μοιραζει λεφτα σε υπαλληους που στην ουσια δεν εχουν εργο να δειξουν.

Κύριε ΠτΔ μια ερώτηση απλή να σας κάνω ;

💢Οι υπάλληλοι της Προεδρίας προσφέρουν περισσότερα στην Κοινωνία από τους Νοσηλευτές η' τους Πυροσβέστες που αποφασίσατε την χορήγηση μηνιαίας αύξησης 250-300€ με την αιτιολογία ως "Επίδομα Ειδικών Καθηκόντων ";

📌 Οι προηγούμενοι από Εσάς Πρόεδροι δεν ήξεραν αυτά τα Ειδικά τους Καθήκοντα και ως δια μαγείας τα διαπιστώσατε ΤΩΡΑ Εσείς;

💢Έτσι δεν κάνατε και ως Πρόεδρος της Βουλής για τους εκεί υπαλλήλους που τους χορηγησατε το "Επίδομα Ανθυγιεινής Εργασίας" το οποίο δεν λαμβάνουν καν οι Εργαζόμενοι που οντως το δικαιούνται ;

📌Κύριε Τασούλα το Επίδομα Ανθυγιεινής Εργασίας το δικαιούται ο Πυροσβέστης που χειμώνα - καλοκαίρι δουλεύει κάτω από τις ποιο αντίξοες συνθήκες και όχι οι Εργαζόμενοι της Βουλής πού βρίσκονται στην Άνεση των Γραφείων τους και στην δροσιά των air- condition ......αλλά βλέπετε στην Βουλή εργάζονται αποκλειστικά ΔΙΚΑ σας παιδιά η' μάλλον ολόκληρες οικογένειες - όπως π.χ ο Βουλευτής της ΝΔ κύριος Τραγακης έχει διορίσει εκτός από ολόκληρη την οικογένεια του μέχρι και τους συμπέθερους του - καθώς και των υπολοίπων Βουλευτών και Υπουργών από όλα τα Κόμματα ενώ οι Πυροσβέστες είναι απλά παιδια του Λαου η' του Όχλου κατά τον Άδωνη .!!

💢Δηλαδή μας εξηγειστε ότι ΟΣΟΙ και ΟΠΟΥ σας εξυπηρετούν ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ αυτοί ανταμείβονται με τα χρήματα του Δημοσίου εις βάρος των υπολοίπων εργαζομένων ......αλλά μην σας διαφεύγει ότι τα κονδύλια για τα έξοδα της Προεδρίας κάθε χρόνο βαρύνουν τον Προϋπολογισμό και κόβονται από τον Ελληνικό Λαό .!

- Αν θέλετε να είστε γαλαντομος αυτό είναι δικαίωμα σας αλλά να το κάνετε από την τσέπη σας και όχι εις βάρος μας .!

☑️Όπου σας βολεύει χρήματα υπάρχουν για δε τους υπόλοιπους και όχι όλους πετάτε μια κάρτα σίτισης 10€ και...... ευχαριστημένοι να είναι .!!

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1617780263198781&set=a.104265747883581&__cft__[0]=AZYvxZAPtSz1Kxe1RvI4CSgayFQ46L58rNDkSuf6PM0TQQHu7628KzCFscyD1mmQ4oYCexXk6YftL2qy-U9KyMWy9tbcchKa_MGP0GLK8Kp0znswG0wyXkJOltrtt4iy8HCPbIGfjEvIxqGcYob_xHEBjgua6MJkahDyrGp0ZkB-ypI1t4N1y2A3yq2nLK7rVz8