Κάποια έθνη δεν ντρέπονται για την ψυχή τους

 ...οπως οι Ελληνες!  Που  φοβουνται την ιστορια τους  αντι να ειναι  περηφανοι γιαυτην. 

🔺Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία που μια πολιτική πράξη ξεπερνά τη διοίκηση και αγγίζει κάτι βαθύτερο: τη μνήμη, την ταυτότητα, την ψυχή ενός λαού. Μια τέτοια στιγμή ήταν η επιλογή της Βουλγαρίας να μη «σιωπήσει» πολιτισμικά, ακόμη και μέσα σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Να προχωρήσει, αλλά χωρίς να απαρνηθεί αυτό που είναι.

Η Βουλγαρία δεν έκρυψε την πίστη της. Δεν έκρυψε τους Αγίους της, τα σύμβολά της, την ιστορική της διαδρομή. Αντίθετα, τα προέβαλε με καθαρότητα και αξιοπρέπεια, σαν να δήλωνε προς κάθε κατεύθυνση πως ο εκσυγχρονισμός δεν προϋποθέτει λήθη και πως η Ευρώπη δεν είναι – ή δεν θα έπρεπε να είναι – ένας άχρωμος χώρος χωρίς ρίζες.

🔺Η ιστορία δεν είναι βάρος – Είναι ταυτότητα!

Οι λαοί των Βαλκανίων γνωρίζουν καλά τι σημαίνει επιβίωση. Γνωρίζουν τι σημαίνει να κρατάς ζωντανή την πίστη, τη γλώσσα και την παράδοση μέσα από αιώνες δοκιμασιών. Για τη Βουλγαρία, όπως και για την Ελλάδα, η Ορθοδοξία δεν υπήρξε ποτέ απλώς θρησκεία. Ήταν καταφύγιο, σχολείο, μνήμη, αντίσταση.

Όταν λοιπόν ένα κράτος επιλέγει να μην αποκόψει αυτά τα στοιχεία από τη δημόσια παρουσία του, δεν το κάνει από φανατισμό. Το κάνει από σεβασμό στη συνέχεια του εαυτού του. Γιατί ένας λαός που ξεχνά ποιος είναι, σύντομα θα ξεχάσει και γιατί υπάρχει.

🔺Η ελληνική σιωπή.

Και εδώ γεννιέται το αναπόφευκτο ερώτημα: γιατί η Ελλάδα, με τόσο βαθιά ιστορική και πνευματική παράδοση, δείχνει συχνά να φοβάται τη δημόσια έκφραση της ταυτότητάς της;

Γιατί η πίστη, ο πολιτισμός, τα σύμβολα αντιμετωπίζονται συχνά ως κάτι που πρέπει να «χαμηλώσει τον τόνο», να μείνει στο περιθώριο, σχεδόν να απολογηθεί για την ύπαρξή του;

Η ελληνική Ιστορία δεν είναι λιγότερο ευρωπαϊκή επειδή είναι ορθόδοξη. Δεν είναι λιγότερο σύγχρονη επειδή κουβαλά σταυρούς, εικόνες και μνήμη. Αντίθετα, είναι ακριβώς αυτά που της δίνουν βάθος και ουσία.

🔺Ευρώπη χωρίς ρίζες;

Η Ευρώπη γεννήθηκε από πολιτισμούς, όχι από κανονισμούς. Από καθεδρικούς, μοναστήρια, φιλοσοφία,τέχνη και θυσίες. Όταν ζητά από τους λαούς της να απογυμνωθούν από τα σύμβολά τους για να θεωρηθούν «σύγχρονοι», τότε δεν προχωρά μπροστά – αποκόπτεται από τον ίδιο της τον εαυτό.

Η στάση της Βουλγαρίας θυμίζει κάτι αυτονόητο που όμως έχουμε ξεχάσει:ότι η ενότητα δεν απαιτεί ομοιομορφία και ότι ο σεβασμός δεν γεννιέται από τη σιωπή, αλλά από την αλήθεια.

🔺Ένα ήσυχο μάθημα αξιοπρέπειας

Χωρίς θόρυβο, χωρίς επιθετικότητα, η Βουλγαρία έδωσε ένα μάθημα πολιτισμικής αυτοσυνείδησης. Έδειξε ότι μπορείς να συμμετέχεις, χωρίς να διαλύεσαι. Να προχωράς, χωρίς να ξεριζώνεσαι. Να ανήκεις, χωρίς να απαρνιέσαι.

Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι τι έκανε η Βουλγαρία.

Αλλά τι φοβάται να κάνει η Ελλάδα.

Γιατί οι λαοί που τιμούν την ιστορία τους δεν κοιτούν το μέλλον με φόβο –το κοιτούν με σταθερό βλέμμα.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

19 Φεβ 1956.Βασιλεως Παύλου Α βασιλεύοντος —Οι Ελληνίδες ψηφίζουν γιά πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές. Το 1930 παραχωρήθηκε ένα υποτυπώδες δικαίωμα ψήφου γιά τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, σε όσες γυναίκες γνώριζαν ανάγνωση και γραφή και ήταν πάνω από τριάντα χρονών, χωρίς να έχουν το δικαίωμα τού εκλέγεσθαι. Η ουσία είναι, ότι μέχρι το 1952, όχι μόνο δεν είχε κατατεθεί κανένα νομοσχέδιο στην Βουλή το οποίο θα χορηγούσε πλήρη πολιτικά δικαιώματα στις Ελληνίδες, αλλά και τις φορές που δόθηκε κάποιο περιορισμένο εκλογικό δικαίωμα, γινόταν προσπάθεια να αναβληθεί η άσκησή του από το γυναικείο εκλογικό σώμα. Οι Ελληνίδες, ψήφισαν γιά πρώτη φορά στις Δημοτικές εκλογές τής 11ης Φεβρουαρίου 1934.

.—19 Φεβ 1956 μια ''νομιμη'' νοθεια εκλογων .Σ’ αυτές τις βουλευτικές εκλογές, επικράτησε η Ε.Ρ.Ε. τού Κ. Καραμανλή. Το κόμμα τής Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης (Ε.Ρ.Ε.) αν και έλαβε 26.000 ψήφους λιγότερες από τον συνασπισμό κομμάτων με την ονομασία «Δημοκρατική Ένωση», σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση με 165 βουλευτές, λόγω τού ισχύοντος εκλογικού συστήματος.

Πριγκιπας Παυλος «Είμαι ένας Έλληνας που επέστρεψε».

Ο Πρίγκιπας Παύλος Ντε Γκρες, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στον ANT1, μίλησε για τη συζήτηση γύρω από το όνομά του και τον ρόλο που θέλει να διαδραματίσει στην εγχώρια πολιτική σκηνή.

Σε σχετική ερώτηση αναφέρθηκε στην προσωπική του σύνδεση με τα δημόσια πράγματα. «Πολλά περνάνε από το μυαλό μου. Να σας πω, εμένα με ενδιαφέρει η πολιτική πάρα πολύ. Είμαι γεννημένος σε μια οικογένεια η οποία… η πολιτική ήταν γύρω μας. Η ζωή μου έχει αλλάξει συνεχώς λόγω της πολιτικής. Σπούδασα Διεθνείς Σχέσεις στην Αμερική, οπότε είναι ένα θέμα το οποίο είναι “μέσα στο αίμα μου”, αν θέλετε. Αλλά δεν είμαι πολιτικός», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Θέτοντας ως προτεραιότητα την προσφορά και όχι τα αξιώματα, ο Πριγκιπας Παύλος εστίασε στις νέες γενιές, σημειώνοντας:

«Η πολιτική είναι σαν μια τέχνη, η οποία λύνει τα προβλήματα μιας κοινωνίας. Εγώ προσπαθώ με τους δικούς μου τρόπους να βοηθήσω την κοινωνία. Έχω παιδιά που είναι σαν τα δικά σας, σε αρκετά μεγάλη ηλικία, που είναι τώρα το μέλλον της χώρας μας. Πώς να βοηθήσουμε τη νεολαία μας;».

Σε αυτό το πλαίσιο, μιλώντας στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω» και στον Νίκο Χατζηνικολάου, δεν παρέλειψε να σχολιάσει το παράδειγμα του θείου του (το οποίο είχε φέρει στον διάλογο ο δημοσιογράφος), Συμεών της Βουλγαρίας, ο οποίος εξελέγη πρωθυπουργός. «Τι έκανε; Έπεσε το σοβιετικό καθεστώς και μπήκε η Δημοκρατία και είδε την ευκαιρία να προσπαθήσει να βελτιώσει την κατάσταση της χώρας του», εξήγησε, κάνοντας έναν σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στις ιστορικές συγκυρίες και την προσωπική του πορεία.

«Η Δημοκρατία και το Σύνταγμα στην Ελλάδα είναι πολύ σίγουρα – Δεν τίθεται θέμα καθόλου».

Ερωτηθείς ευθέως για το αν υπάρχει έστω και ως σκέψη η διεκδίκηση ενός βασιλικού ρόλου στο μέλλον, ο γιος του Βασιλια Κωνσταντίνου εμφανίστηκε κατηγορηματικός, επικαλούμενος τη σημερινή πραγματικότητα.

«Έχουν περάσει 50 χρόνια τώρα. Νομίζω η Δημοκρατία της Ελλάδος και το Σύνταγμα είναι πολύ σίγουρο. Γιατί με ρωτάτε αυτή την ερώτηση; Ίσως είναι επειδή όλοι θέλουν να ξέρουν, επειδή είμαι γιος ενός βασιλέως. Αλλά… είμαστε τώρα στο 2026. Η Δημοκρατία συνεχίζει και είναι δυνατή. Το Σύνταγμα είναι δυνατό. Δεν τίθεται το θέμα καθόλου. Εγώ έχω πάρει την ελληνική υπηκοότητα με το όνομά μου και ζω εδώ κοντά σας», τόνισε.

«Είμαι ένας Έλληνας που επέστρεψε»

Κλείνοντας, ο Παύλος Ντε Γκρες ζήτησε να αντιμετωπίζεται ως ένας πολίτης που επιθυμεί να φανεί χρήσιμος χωρίς κρυφές ατζέντες: «Εγώ είμαι ένας Έλληνας που μεγάλωσε στο εξωτερικό και έχω επιστρέψει. Αφήστε με να ζήσω τη ζωή μου και ο Θεός ό,τι θέλει. Αλλά εγώ είμαι εδώ, θέλω να προσφέρω στη χώρα μου, θέλω να είμαι χρήσιμος στη χώρα μου. Δεν ζητώ να κάνω κάτι το διαφορετικό».

https://www.newsbeast.gr/lifestyle/arthro/12891841/pavlos-nte-gkres-den-thelo-na-gino-vasilias-me-endiaferei-i-politiki-alla-den-eimai-politikos

Παύλος Ντε Γκρες Τι είπε για τη στρατιωτική θητεία των γιων του.

Η επιστροφή στις ρίζες φαίνεται πως αποτελεί το επόμενο βήμα για τη νεότερη γενιά της οικογένειας του Πριγκιπα Παύλου Ντε Γκρες, με τον ίδιο να αποκαλύπτει τα σχέδια του γιου του, Κωνσταντίνου-Αλέξιου, για εγκατάσταση στη χώρα.

Όπως εξήγησε, ο νεαρός έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του γύρω από τα μέσα ενημέρωσης και τον κερδίζει ο χώρος της σκηνοθεσίας και της παραγωγής.

«Ο γιος μου, ο Κωνσταντίνος, έχει σπουδάσει τελευταία τα media και ενδιαφέρεται να έρθει εδώ και ίσως να εμπλακεί και αυτός, θέλει να γίνει director, producer. Οπότε ίσως κάτσει και αυτός εδώ να κάνει ένα εξάμηνο, να πιάσει και λίγο καλύτερα τη γλώσσα – την ξέρει, αλλά δεν…», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στρατιωτική θητεία και ελληνική ανατροφή

Παρά το γεγονός ότι τα παιδιά του μεγάλωσαν εκτός συνόρων, ο Παύλος υπογραμμίζει πως το περιβάλλον στο σπίτι ήταν ανέκαθεν ελληνικό, με έμφαση στις κοινές στιγμές και την ανοιχτή επικοινωνία. Στη συνέντευξή του στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω», ο Παύλος στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο που εκείνος και η Μαρί Σαντάλ διαχειρίζονται τη σχέση με τα παιδιά τους, αλλά και στο ενδεχόμενο να υπηρετήσουν στον ελληνικό στρατό.

«Τα παιδιά μεγαλώσανε σε ένα ελληνικό σπίτι, διαφορετικά από ό,τι εγώ, αλλά όμως αγαπάνε την πατρίδα μας, πάντα κάνουμε πρωινό και βραδινό μαζί, τα πηγαίναμε σχολείο. Η συζήτηση μέσα στην οικογένεια είναι πάρα πολύ σημαντική, να μην κρύβεις τίποτα», σημείωσε, προσθέτοντας για το θέμα του στρατού: «Και αυτή είναι η ώρα τους, μπορεί να έρθουν τώρα να κάνουν τη θητεία τους».

Η γνωριμία με τη Μαρί Σαντάλ και το «δέσιμο» της οικογένειας

Μιλώντας για τη σύζυγό του, ο Παύλος δεν έκρυψε τον θαυμασμό του για την επαγγελματική της πορεία, αλλά και για την αφοσίωσή της στον ρόλο της μητέρας. Η σχέση τους, που ξεκίνησε το 1993, είχε από την αρχή γερές βάσεις, καθώς η Μαρί Σαντάλ διατηρούσε ήδη δεσμούς με την Ελλάδα.

«Όταν εγώ γνώρισα τη Μαρί Σαντάλ, είχε φίλους Έλληνες και πήγαινε κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα. Αυτή ήταν στην Ελλάδα εκείνη τη χρονιά, το ‘93, όταν ερχόμασταν με τον πατέρα μου. Είχαμε αρχίσει τη σχέση μας ακριβώς εκείνη τη χρονιά».

Η πρώτη επαφή του Παύλου με τη γυναίκα της ζωής του ήταν καταλυτική, με τον ίδιο να περιγράφει πως έχασε τα λόγια του μόλις την αντίκρισε. Η Μαρί Σαντάλ, από την πλευρά της, φάνηκε να ξέρει από την αρχή τι ήθελε για το κοινό τους μέλλον, εκπλήσσοντάς τον με τις προσδοκίες της για τη δημιουργία μιας μεγάλης οικογένειας.

«Όταν την είδα έμεινα ξερός. Όταν τη ρώτησα, απάντησε ότι ήθελε πέντε παιδιά, εγώ είχα στο μυαλό μου τρία», θυμάται ο ίδιος, περιγράφοντας με χιούμορ τη διαφορά στα αρχικά τους σχέδια, που τελικά οδήγησαν στην απόκτηση των πέντε παιδιών τους.

Όσο για το μυστικό που κρατά την οικογένειά τους ενωμένη, ο ίδιος εστιάζει στη φιλοξενία και την οικειότητα: «Οι φίλοι τους όλοι είναι πάντα καλεσμένοι σπίτι μας, επειδή δεν θέλουμε να τους κρατάμε έξω. Έτσι κρατάς μια ενωμένη οικογένεια. Εμείς τι κάνουμε; Κάνουμε ένα αγαπημένο σπίτι και ελπίζω ότι και αυτοί θα έρχονται πίσω με τις γυναίκες τους».

https://www.newsbeast.gr/lifestyle/arthro/12891855/pavlos-nte-gkre-otan-protoeida-tin-mari-santal-emeina-xeros-o-gios-tou-konstantinos-etoimazetai-gia-kariera-stin-ellada

Πρίγκιπας Παύλος Ντε Γκρες: «Ο πατέρας μου ίσως έκανε λάθος που εμπιστεύτηκε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή»

 
Ο γιος του  βασιλιά Κωνσταντθνου  στάθηκε ιδιαίτερα στην επιλογή του πατέρα του να παραμείνει στο περιθώριο των εξελίξεων, αποφεύγοντας κάθε κίνηση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως παρέμβαση ή προσπάθεια αποσταθεροποίησης.

Το «λάθος» της εμπιστοσύνης και η αλλαγή νοοτροπίας

Αναφερόμενος στα γεγονότα της εποχής και στην επικοινωνία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος όπως υποστήριζε ο  βασιλιάς του είχε υποσχεθεί ότι θα γυρίσει στην Ελλάδα, ο Παύλος δεν δίστασε να εκφράσει τις επιφυλάξεις του για τις τότε στρατηγικές επιλογές. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά:

«Ίσως έκανε λάθος να εμπιστευτεί αυτή την προσωπικότητα. Εκεί βλέπεις πώς άλλαξε και η νοοτροπία της χώρας μας και γενικώς της πολιτικής, διότι από εκείνη τη στιγμή και πέρα δεν θέλουν να βλέπουν μπροστά τους την οικογένειά μου.

Και τα χρόνια πέρασαν για να γυρίσουμε, αλλά όπως είδατε, ποτέ δεν γύρισε ο πατέρας μου να δημιουργήσει πρόβλημα στην κυβέρνηση. Ήθελε να αφήσει τη Δημοκρατία να συνεχίσει να είναι δυνατή».

https://www.newsbeast.gr/lifestyle/arthro/12891821/pavlos-nte-gkres-o-pateras-mou-isos-ekane-lathos-pou-ebisteftike-ton-konstantino-karamanli

Πριγκιπας Παύλος Ντε Γκρες για το 1967

 

Η εικόνα ενός 27χρονου που καλείται να διαχειριστεί μια εθνική κρίση, ενώ η σύζυγός του βρίσκεται στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης της, κυριαρχεί στην αφήγηση του Πριγκιπα Παύλου Ντε Γκρες. Περιγράφοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος βρέθηκε αντιμέτωπος με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, ο γιος του ανασύρει μνήμες και γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία της χώρας.

Η απομόνωση στο Τατόι και το δίλημμα της αιματοχυσίας

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Παύλος Ντε Γκρες στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, η κατάσταση που επικρατούσε γύρω από τον πατέρα του ήταν ασφυκτική. Ο νεαρός τότε μονάρχης βρέθηκε σε ένα περιβάλλον όπου οι επικοινωνίες είχαν κοπεί και οι έμπιστοι συνεργάτες του είχαν απομακρυνθεί ή φυλακιστεί.

«Ήταν νέος βασιλιάς. Εάν δεν ήταν τόσο νέος, εάν δεν είχαν φέρει τανκς να τον περικυκλώσουν στο Τατόι, εάν δεν είχε χάσει δίπλα του ανθρώπους που είχαν μπει στη φυλακή και άλλοι που είχαν πάει εναντίον του, εάν δούλευαν τα ραδιόφωνα και όλες οι άλλες επικοινωνίες που κάποιος θα μπορούσε να έχει, θα μπορούσε ίσως να είχε δράσει με άλλο τρόπο», σημειώνει χαρακτηριστικά ο Παύλος.

Η πίεση δεν ήταν μόνο πολιτική αλλά και προσωπική: «Ήταν μόνος του. Δεν είχε τίποτα άλλο κοντά του. Είχε μια σύζυγο με μια κόρη, περιμένοντας ένα παιδί που ήμουνα εγώ σε ένα μήνα. Και να βλέπει ξαφνικά την πατρίδα του, τη χώρα που είχε αναλάβει πριν από λίγα χρόνια, να καταρρέει μέσα από αυτό το πρόβλημα».

Η παρακαταθήκη για την αποφυγή του Διχασμού

Κεντρικό ρόλο στις αποφάσεις του Βασιλια Κωνσταντίνου, σύμφωνα με τη μαρτυρία του γιου του, έπαιξε μια παλαιότερη συμβουλή που του είχε δώσει ο Βασιλεύς Παύλος όταν ο γιος του έκλεισε τα 18 του χρόνια.

Ήταν μια δέσμευση που φαινόταν να βαραίνει περισσότερο από το ίδιο το στέμμα: «Του μίλησε ο πατέρας του, ο Βασιλεύς Παύλος, όταν ήταν 18 χρονών και στο λόγο του, του λέει ότι πρέπει να ξέρεις ότι ο Βασιλεύς πρέπει να πονέσει πρώτα και όχι ο λαός. Να προστατεύσεις τη χώρα σου να μην έχει ποτέ αιματοχυσία, να μη δει, να μην υπάρξουν διχασμοί μεταξύ Ελλήνων».

Αυτή η φιλοσοφία, υποστηρίζει ο Πριγκιπας Παύλος, ήταν η πυξίδα του: «Αυτό ήταν το μόνο που τον οδήγησε και το κράτησε στη θέση του και οι αποφάσεις που πήρε, τις πήρε με αυτή την όψη στο μυαλό του. Και όπως ξέρετε, προσπάθησε να κάνει το αντικίνημα αργότερα. Ήταν ο μόνος και ο πρώτος που έκανε μια κίνηση εναντίον της χουντας…».

Η αυτοκριτική για τον Γεώργιο Παπανδρέου

Πέρα από τα γεγονότα της δικτατορίας, ο Παύλος αναφέρθηκε και σε ένα από τα πιο ακανθώδη κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας: τις επιστολές προς τον Γεώργιο Παπανδρέου. Στην αναδρομή αυτή, αποκαλύπτει ότι ο πατέρας του δεν απέφυγε την αυτοκριτική, αναγνωρίζοντας εκ των υστέρων ότι ο χειρισμός του εκείνη την περίοδο ήταν λανθασμένος.

https://www.newsbeast.gr/lifestyle/arthro/12891812/pavlos-nte-gkres-gia-to-1967-o-pateras-mou-itan-monos-me-mia-egkyo-gynaika-kai-ta-tanks-gyro-apo-to-spiti-mas

ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΠΑΥΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Πριγκιπας Παύλος για Τατόι: «Όταν ανοίξει, θέλω να αγγίξω το νυφικό της μητέρας μου και το μετάλλιο του πατέρα μου»

Η συγκίνηση για τα κειμήλια που βρέθηκαν στο κτήμα, οι αναμνήσεις από το δωμάτιο που γεννήθηκε και η ιστορική διαδρομή της οικογένειας στο Τατόι

Κείμενο: Βασίλης Τσατσάνης

Δύο συγκεκριμένα αντικείμενα που ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια των εργασιών στο Τατόι φαίνεται πως αποτελούν τον ισχυρότερο συνδετικό κρίκο του Πριγκιπα  Παύλου Ντε Γκρες με το παρελθόν της οικογένειάς του. Μιλώντας για την επόμενη μέρα του κτήματος, στάθηκε ιδιαίτερα στο νυφικό της μητέρας του, Άννας Μαρίας, αλλά και στο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο που κέρδισε ο πατέρας του, Βασιλεως Κωνσταντίνου Β΄, το 1960.

Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος: «Αυτά που για μένα είναι αυτή τη στιγμή τα πιο αγαπημένα μου αντικείμενα είναι δύο, που θα ήθελα να τα δω και να τα πιάσω προσωπικά: Το νυφικό της μητέρας μου, που δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν ήταν δικό της, και βέβαια το χρυσό μετάλλιο του πατέρα μου. Το οποίο, ό,τι και να ήταν -βασιλιάς, διάδοχος, πρίγκιπας, ό,τι να ‘ναι- ο μόνος τρόπος που παίρνεις χρυσό μετάλλιο είναι να δώσεις τη μάχη σου, τον αγώνα. Αυτά έχουν πολύ μεγάλη συναισθηματική αξία. Και το νυφικό και το χρυσό μετάλλιο».

Ένα σπίτι γεμάτο ιστορικές μνήμες

Η αναφορά αυτή έγινε στο πλαίσιο της συνέντευξης που παραχώρησε στον Νίκο Χατζηνικολάου, όπου περιέγραψε το κτήμα όχι ως ένα απρόσωπο ανάκτορο, αλλά ως το πατρικό του σπίτι, το οποίο συνδέεται με τη διαδρομή της οικογένειάς του στην Ελλάδα για περισσότερο από έναν αιώνα.

«Το παράθυρο που ήταν το δωμάτιο που γεννήθηκα… συμβολίζει μια ιστορία. Όπως σας είπα πριν, 130 χρόνια ήταν η οικογένειά μου σε αυτή τη χώρα. Πολλοί το λένε ανάκτορο, αλλά ήταν ένα σπίτι. Το είχε χτίσει ο παππούς μου… αγοράστηκε από τον προπάππου μου, τον Γεώργιο τον Α’, με την προίκα της συζύγου του, βασίλισσας Όλγας. Ήταν το σπίτι μας. Όπως κι εσείς κάπου θα έχετε ένα πατρικό σπίτι, αυτό ήταν το δικό μας», τόνισε ο Παύλος, εξηγώντας τη βαθιά προσωπική του σύνδεση με τον χώρο.

Αναφερόμενος στη λιτή διακόσμηση που χαρακτήριζε το εσωτερικό της κατοικίας, εστίασε στη σημασία της αποκατάστασης του κτιρίου και ιδιαίτερα του γραφείου, το οποίο αποτέλεσε κέντρο λήψης κρίσιμων πολιτικών και στρατιωτικών αποφάσεων.

«Φαντάζομαι πως ένα γραφείο θα είναι αυτό που θα δούμε, που είναι πιο ιστορικό, από την άποψη ότι οι βασιλείς που είχαν καθίσει εκεί… Αποφάσεις! Πρωθυπουργοί, υπουργοί, αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων… ό,τι θέλετε έχει περάσει από εκεί μέσα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η σχέση με τους προγόνους και η τοποθεσία

Ο Παύλος δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη γεωγραφική σημασία του σημείου όπου βρίσκονται οι βασιλικοί τάφοι, εκεί όπου ο ίδιος και η οικογένειά του επιστρέφουν συχνά τα τελευταία χρόνια, για να τιμήσουν τη μνήμη των οικείων τους.

«Όταν πηγαίνουμε πίσω και τώρα πια πηγαίνουμε δυστυχώς τελευταία αρκετά συχνά -με τον θάνατο του πατέρα μου, της συγχωρεμένης της πριγκίπισσας Ειρήνης, της αδελφής του πατέρα μου, και βέβαια τον πρίγκιπα Μιχαήλ-, ο δεσμός του να βλέπεις τους προγόνους σου εκεί και το σπίτι, είναι μεγάλο πράγμα αυτό.

Άμα πάτε να δείτε την τοπογραφία πάνω από τους τάφους που βλέπει την Αθήνα, εκεί ήταν που για τελευταία φορά οι Σπαρτιάτες ήταν έτοιμοι να επιτεθούν στους Αθηναίους, γιατί έχει μια θέα κάτω προς την Αθήνα, βλέπεις όλο το λεκανοπέδιο. Ιστορικό σημείο αυτό».

https://www.newsbeast.gr/lifestyle/arthro/12891865/pavlos-gia-tatoi-otan-anoixei-thelo-na-angixo-to-nyfiko-tis-miteras-mou-kai-to-metallio-tou-patera-mou

Εκ νεου ''άδειασμα'' του βενιζέλου απο τους Μεγάλους Συμμάχους

Υπογράφεται στα Μουδανια  η ομώνυμος συνθήκη 11 Οκτ 1922. Η Ελλάδα  δεν ηταν παρουσα απο την αρχη  των συνομιλιών. Δεν προσεκλήθη εκ των προτερων. Οι αγγλοι,Γαλλοι,Ιταλοι μαζι με την Τουρκια συμφώνησαν για την ανακωχή και μετα ειδοποίησαν την Ελλαδα να στειλει αντιπρόσωπο.  Ο στρατηγος Μαζαρακης  δεν υπέγραψε την συνθήκη διοτι θεώρησε προσβολή  που δεν ηταν παρων στις συνομιλιες ! Οι ''σύμμαχοι'' του ειπαν οτι θα εφαρμοσθεί η συνθήκη  ακομη και χωρις την υπογραφή της Ελλαδος! Εδιναν στην τουρκια ολη την ανατολική Θράκη ! Ο ποταμος Εβρος  γινοταν το συνορο Ελλάδος  και Τουρκιας. Ο Βενιζέλος τα γνώριζε ολα αν και ηταν στο εξωτερικο και δεν εφερε ουδεμία αντίρρηση. Προσωπικά πιστεύω οτι ήθελε να εκδικηθεί τους Έλληνες με την απώλεια της Ανατολικής Θράκης  διότι το 1920 δεν τον ψήφισαν ως πρωθυπουργο!

.

Ο  ελληνικος στρατος επρεπε εντος 15 ημερων να εγκαταλειψει την Ανατολικη Θρακη! 

.

Ακόμη και βενιζελικοι αξιωματικοί  είχαν την απορία ,γιατί να εγκαταλείψει ο στρατος μας την Ανατολική Θρακη; Ο Κεμαλ δεν ειχε  πλοια για να μεταφερει στρατο στην Ανατολικη Θρακη απο την Μικρα Ασια. Η στρατια του Εβρου ηταν  ετοιμοπολεμη,θα μπορουσε με ευκολια να καταλαβει την Κωνσταντινουπολη. Εστειλαν τελεσιγραφο οι Αγγλοι, Γαλλοι και Ιταλοι στην  στασιαστη Πλαστηρα και του απαγορευαν την κινηση προς την Κωνσταντινουπολη. Ο Πλαστηρας φοβηθηκε για την ζωη του διοτι  οντας στασιαστης ,αν δεν τον υποστηριζαν οι Αγγλοι θα περνουσε στρατοδικειο για την ανταρσια του και θα τουφεκιζοταν. Ετσι για χαρη του πλαστηρα χαθηκε για παντα η Ανατολικη Θρακη!

Ο Παγκαλος   προσπαθουσε να πεισει τον βενιζελο να κανει ενεργειες προς τους ''συμμαχους'' για να δοθει αναβολη στην εκκενωση της Ανατ.Θρακης ,αλλα ο βενιζελος δεν εκανε ουδεμια ενεργεια. Ειναι φανερο οτι τον ειχαν του χεριου τους και δεν τον υπολογιζαν καθολου. Οι συμμαχοι μπορουσαν ανα πασα στιγμη να στειλουν τον βενιζελο στο εκτελεστικο αποσπασμα, ειχαν ντοκουμεντα για την ανθελληνικη του σταση. Οι ''συμμαχοι''εκβιασαν τον βενιζελο  και σχηματισαν την συγχρονη τουρκια εις βαρος της Ελλαδος.

ΠΗΓΗ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΒ΄ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ

ΗΛΙΑΣ ΙΩΑΝ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ