ΒΑΣΙΛΕΙΑ - ΕΘΝΑΡΧΙΑ

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β ΄ ΑΔΙΚΑ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ . ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. Ο ΕΘΝΑΡΧΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΡΑΤΗ Η ΡΩΜΕΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

KING CONSTANTINE ΙΙ EXTRACTED OF HIS THRONE UNFAIRLY . BUT ALWAYS REMAIN THE NATIONAL LEADER. THE NATIONAL ROLE OF THE KING IS INDEPENDENT FROM THE HEAD OF THE STATE. KING IS ALWAYS THE FATHER OF THE NATION. WITH MONARCHY BECOME VISIONABLE THE ROMAN FOLLOWING OF THE GREEK NATION.

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΘΥΡΕΟΣ

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ   ΘΥΡΕΟΣ
ΙΣΧΥΣ ΜΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

ΗΤΑΝ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 14ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920;

 

Η συνταγματική και πολιτική ιστορία της Πατρίδας μας από της ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους είναι γεμάτη από βουλευτικές εκλογές με διάφορους εκλογικούς νόμους και διαδικασίες, σφαιρίδια, ψηφοδέλτια, συμμετοχή γυναικών τα τελευταία χρόνια, μετά το 1950 κ.α..

Από τις βουλευτικές εκλογές μεταξύ των πρώτων στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους, που διαδραμάτισαν σοβαρότατο ρόλο με καταιγιστικά αποτελέσματα ήταν και οι διεξαχθείσες στις 14 Νοεμβρίου 1920 βουλευτικές εκλογές. Περισσότερα για τις κρίσιμες εκείνες εκλογές στο κείμενο που ακολουθεί: ΘΕΜΑ: 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920. ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ.
Στις 28 Ιουλίου/10 Αυγούστου 1920 υπογράφηκε η Συνθήκη των Σεβρών, η οποία δημιουργούσε τη Μεγάλη Ελλάδα των δύο ηπείρων, της Ευρώπης και της Ασίας, και των πέντε θαλασσών, του Εύξεινου Πόντου, της Προποντίδας, του Αιγαίου Πελάγους, του Κρητικού Πελάγους και του Ιουνίου Πελάγους, και υλοποιούσε το όνειρο της Μεγάλης Ιδέας. Σύμφωνα με τους όρους της
Συνθήκης των Σεβρών, μιας θνησιγενούς συνθήκης, που όμως τελικά παρέμειναν νεκρό γράμμα και δεν εφαρμόσθηκαν ποτέ, λόγω των μετέπειτα πολιτικών και στρατιωτικών εξελίξεων, η Τουρκία θα διατηρούσε την Κωνσταντινούπολη, αλλά η Ελλάδα θα έφτανε μέχρι τη Τσατάλτζα και θα προσαρτούσε το μεγαλύτερο τμήμα της Ανατολικής Θράκης, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρωπαϊκής ακτής του Ελλησπόντου. Την Κωνσταντινούπολη και την περιοχή των Στενών θα τις διατηρούσαν οι Σύμμαχοι κάτω από τον έλεγχό τους, για την αποτελεσματικότερη προστασία της παγκόσμιας ελευθερίας του εμπορίου. Η Ελλάδα θα διατηρούσε για 5 χρόνια την κατοχή και τη διοίκηση της Σμύρνης και της περιοχής της, αλλά ύστερα από την παρέλευση της πενταετίας οι κάτοικοί της θα μπορούσαν να εκφράσουν με δημοψήφισμα πια τη θέλησή τους να ενσωματωθούν στην Ελλάδα ή να παραμείνουν κάτω από την Οθωμανική κυριαρχία. Τέλος η Τουρκία παραχωρούσε στην Ελλάδα όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, συμπεριλαμβανομένων της Ίμβρου και Τενέδου, και της Δωδεκανήσου, εκτός της Ρόδου, που θα παρέμεινε υπό Ιταλική κατοχή.
Λίγο καιρό μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, και ενώ μέσα στην Ελλάδα είχε κορυφωθεί έντονος ο κομματικός αγώνας σε βενιζελικούς και αντιβενιζελικούς, ο Ελευθέριος Βενιζέλος δέχθηκε δολοφονική απόπειρα στο Παρίσι, καθώς ετοιμαζόταν να επιστρέψει στην Ελλάδα. Λίγες ημέρες μετά δολοφονήθηκε στην Αθήνα από βενιζελικούς ο Ίωνας Δραγούμης, ο οποίος είχε προσφέρει πάρα πολλά στο Μακεδονικό Αγώνα. Αξιζει να σημειωθει εδω οτι η δολοφονικη αποπειρα εναντιον του βενιζελου εγινε απο αξιωματικους που δεν συμφωνησαν στο οτι ο βενιζελος εδωσε την Βορειο Ηπειρο στους Αλβανους, οπως ηθελαν οι Ιταλοι χρηματοδοτες του. Ηταν μια προχειρη επιθεση εναντιον του, σχεδον χωρις σχεδιαση, οταν ανακριθηκαν οι δραστες δηλωσαν οτι μονοι τους οργανωσαν την επιχειρηση χωρις υποστηριξη απο την εξοριστη βασιλικη οικογενεια.
Ο Βενιζέλος γύρισε θριαμβευτής στην Αθήνα και στις 25 Αυγούστου/7 Σεπτεμβρίου εμφανίσθηκε στη Βουλή, για να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της τολμηρής (τυχοδιωκτικης καλλιτερα) πολιτικής του και των πολυετών αγώνων του. Ταυτόχρονα κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο για την κύρωση της Συνθήκης των Σεβρών και των συνοδευτικών επιμέρους συμφωνιών. Έκανε όμως και τη δήλωση ότι το νομοσχέδιο αυτό θα ψήφιζε η Βουλή, που θα έβγαινε από τις νέες εκλογές, γιατί ο χρόνος θητείας είχε λήξει για την τότε παρούσα Βουλή, η οποία έχει μείνει στην κοινοβουλευτική ιστορία της Ελλάδας γνωστή ως Βουλή των Λαζάρων.
Η βουλη των Λαζαρων ηταν μια παρωδια του κοινοβουλευτισμου,οταν οι Αγγλογαλοι με τις λογχες και κατοπιν του ναυτικου αποκλεισμου διορισαν πρωθυπουργο τον βενιζελο στην Αθήνα ,ο δικτατορας βενιζελος μαζεψε στην βουλη τους πρωην βουλευτες του απο καποιοες περασμενες εκλογες που ειχε την πλειοψηφια καποτε(!)(εκλογες 31 Μαιου 1915). Προκηρύχθηκαν βουλευτικές εκλογές για την 25 Οκτωβρίου 1920 και η χώρα μπήκε σε προεκλογική περίοδο κάτω από το φως θριάμβων, αλλά και τη σκιά δολοφονικών ενεργειών (κυμα τρομοκρατιας ξεσπασε για να φοβηθει ο λαος και να ψηφισει βενιζελο.ξεχνωντας την πεινα ,την εξαθλιωση,τις διωξεις και τα εκτακτα στρατοδικεια των ανθρωπων του βενιζελου). Επισης να σημειωθει οτι ολοι οι αντιπαλοι του βενιζελου ηταν στην εξορια ,λιγο πριν τις εκλογες τους δοθηκε αδεια να γυρισουν πισω,για να ψηφισουν! Οχι για να κανουν προεκλογικο αγωνα!)
Τυχαίο περιστατικό, ο θάνατος του Βασιλέως Αλεξάνδρου, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα του Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄, όταν ο τελευταίος υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το θρόνο του το Μάιο του 1917, μετατόπισε την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών από την 25 Οκτωβρίου στην 1η/14 Νοεμβρίου 1920. Επειδή κανένας από τους διαδόχους δεν αποδέχθηκε την ενθρόνιση, ορκίσθηκε Αντιβασιλεύς ο Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης (προτου ορκισθει ο Κουντουριωτης καθηκοντα αντιβασιλεως ανελαβε η βασιλισσα Ολγα που αγνοώντας την απαγορευση του βενιζελου ηρθε για να παραστει στην κηδεια του εγγονου της Αλεξανδρου Α, ο βενιζελος απαγορεψε την μητερα του Αλεξανδρου Α ,την Βασιλισσα Σοφια, να ελεθει στην κηδεια του παιδιου της. Που χαθηκε η ανθρωπια να την βρει ο βενιζελος!).
14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920. ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ.
Οι βουλευτικές εκλογές εκτός από το συνήθη κομματικό είχαν πάρει και πολιτειακό χαρακτήρα. Στον προεκλογικό στίβο εμφανίσθηκαν δύο παρατάξεις, οι βενιζελικοί, που για την περίσταση αυτή θεωρήθηκαν από τους αντιπάλους αντιβασιλικοί, και η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις, που για την περίσταση ταυτίσθηκε με τους βασιλόφρονες. Οι βενιζελικοί( Κόμμα των Φιλελευθέρων ) αισιοδοξούσαν ότι θα κέρδιζαν τις εκλογές λόγω των πολεμικών και διπλωματικών θριάμβων που παρουσίαζαν. Είχαν δημιουργήσει ,ταχατες,
τη Μεγάλη Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Φαίνεται ότι δεν εκτίμησαν το γεγονός ότι η χώρα βρισκόταν σε πολεμική περίοδο περισσότερον από οκτώ χρόνια και ο Ελληνικός Στρατός διεξήγαγε πολεμικές επιχειρήσεις κατά στρατευμάτων του Κεμάλ, αλλά και Τούρκων ατάκτων στο μέτωπο της Μικράς Ασίας, χωρίς να προβλέπεται στον ορίζοντα τερματισμός. Επί πλέον κατά την τετραετία 1917-1920 στα πλαίσια του Εθνικού Διχασμού το δικτατορικο καθεστως βενιζελου είχε κάνει πολλές διώξεις και αυθαιρεσίες, από κατώτερα κυρίως στελέχη της Βενιζελικής παράταξης, σε βάρος των βασιλοφρόνων τόσον στο στρατό, όσον και στο διοικητικό μηχανισμό αλλα και στον απλο λαο που εμενε πιστος στο προσωπο του βασιλεως Κωνσταντινου ΙΒ και στην νομιμοτητα. Η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις είχε πρόσφορο έδαφος κριτικής για το παρελθόν και υποσχέσεων για το μέλλον. Κυκλοφορούσε τεχνηέντως ότι σύντομα θα τερματιζόταν ο πόλεμος στη Μικρά Ασία και οι στρατευμένοι θα επέστρεφαν στα σπίτια τους. Η προσδοκία αυτή είχε εύλογη απήχηση στην εκλογική απόφαση των γονέων, συζύγων, αδελφών και άλλων προσφιλών προσώπων των στρατιωτών.
Μέσα σε κλίμα απίστευτου πολιτικού φανατισμού και κομματικής αναταραχής διεξήχθησαν στη χώρα οι βουλευτικές εκλογές τη 14η Νοεμβρίου 1920, οι οποίες οδήγησαν στην άνοδο των φιλοβασιλικών και στην ήττα του Βενιζέλου. Αξιζει να σημειωθει εδω οτι ο βενιζελος απολυσε 15000 στρατο ,αδειασε τις μοναδες που πολεμουσαν για να τον ψηφισουν .Να φανταστειτε ποσο αντιπαθης ηταν ο βενιζελος ουτε οι ευζωνοι του πλαστηρα δεν ψηφισαν τον βενιζελο!
Οι δυσμενείς πολεμικές συγκυρίες, που είχαν αρχίσει για τον Ελληνικό Λαό ήδη από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά το γεγονός ότι μόνο ο Βενιζέλος είχε κάνει πραγματικότητα μετά το 1453 το όραμα της Μεγάλης Ιδέας (τι να το κανω ομως; Χωρις εγγυησεις γραπτες ριχθηκε σε εναν πολεμο κυριολεκτικα στην τυχη, νομιζε ο βενιζελος οτι ο πολεμος ειναι σαν τον προσφιλη του τζογο ! (Οταν εχανε του δανειζαν οι ιταλοι. Ξερουν οι φιλοι του βενιζελου στην Κρητη), καθώς και η επίδραση στην απόφαση του εκλογικού σώματος της έντεχνης καλλιέργειας σχετικών φημών από την Ηνωμένη Αντιπολίτευση για τερματισμό του πολέμου συνέβαλαν στην εκλογική νίκη της (εφαγαν και αυτοι το κεφαλι τους που ειπαν ψεμματα στον κοσμο).
Στις βουλευτικές εκλογές εφαρμόσθηκε το πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα με ευρεία εκλογική περιφέρεια και η ψηφοφορία έγινε με σφαιρίδιο. Το εκλογικό σύστημα ευνόησε την Ηνωμένη Αντιπολίτευση, που με ποσοστό 49,30% έλαβε 260 έδρες, ενώ το κόμμα των Φιλελευθέρων με ποσοστό 50,31% έλαβε 110 έδρες(Δηλαδη ο βενιζελος βοηθησε την αντιπολιτευση να νικήσει στις εκολγές;). Μετά τις εκλογές ο Ελ. Βενιζέλος πικραμένος από την ήττα αυτοεξορίσθηκε στο Παρίσι, δηλώνοντας ότι παραιτείται από την πολιτική. Βεβαια αργοτερα εκδικηθηκε τους Ελληνες ,οταν αναγκασε τον πλαστηρα να αδειασει την Ανατολικη Θρακη χωρις λογο,ετριβαν οι κεμαλικοι τα ματια τους ,δεν το πιστευαν, οτι οι ελληνες τους αφηναν την Θρακη μετα απο 5 χρονια κατοχης ,χωρις να ριξουν τουφεκιά! Ηταν η εκδικηση του βενιζελου που δεν τον ψηφισαν το 1920.
ΑΜΕΣΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΟΦΡΟΝΩΝ.
Πρώτη ενέργεια της κυβέρνησης που σχηματίσθηκε με Πρωθυπουργό το Δημήτριο Ράλλη ήταν η προκήρυξη την 24 Νοεμβρίου δημοψηφίσματος, το οποίο διεξήχθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1920 και αφορούσε στην επάνοδο στο θρόνο του Βασιλέως Κωνσταντίνου ΙΒ. Το δημοψήφισμα είχε ζητήσει ο Κωνσταντίνος προς αποφυγή, όπως έλεγε, οποιασδήποτε αμφισβήτησης, με την οποία θα επηρεάζονταν οι Σύμμαχοι.
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, από το οποίο απείχαν οι βενιζελικοί, ήταν 98% υπέρ της επανόδου του Βασιλέως
Κωνσταντίνου.
Την ήττα του Ελ. Βενιζέλου, τον σχηματισμό κυβέρνησης από τους βασιλόφρονες και την επάνοδο του Βασιλέως
Κωνσταντίνου στο θρόνο ακολούθησαν ραγδαία τα κάτωθι πολιτικά γεγονότα:
1. Η εχθρική στάση των τριών Δυνάμεων, της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας, απέναντι στη βασιλική Κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη. Αυτή δημοσιοποιήθηκε κατά τη Διασυμμαχική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου στις 21 Φεβρουαρίου 1921. Και οι συνέπειες της επιστροφής δεν ήταν μόνο πολιτικές, αλλά και σοβαρές οικονομικές με την οικονομική απομόνωση της χώρας.(Βεβαια ηδη απο το 1919 ο βενιζελος δεν δεχθηκε βοηθεια απο τους ευρωπαιους στην απελευθερωση της Μικρας Ασιας. Επισης υπηρχε μυστικο συμφωνο απο το 1915 οτι η Σμυρνη θα δινόταν στους ιταλους, ειχαν συμφωνησει γραπτως αγγλοι ,γάλοι και ιταλοι,και ο βενιζελος δεν το πηρε χαμπαρι!)
2. Η αντικατάσταση του Διοικητού του Στρατού Μικράς Ασίας Αντιστρατήγου Λ. Παρασκευόπουλου, μετά από παραίτησή του, από τον Αντιστράτηγο Αναστάσιο Παπούλα και άλλων ανωτάτων και ανωτέρων στελεχών του Ελληνικού Στρατού, είτε μετά από παραιτήσεις των, είτε γιατί είχαν εκτεθεί στις εκλογές υπέρ του Βενιζέλου.
3. Η επιβολή εκκαθαρίσεων στους διοικητικούς μηχανισμούς της χώρας.
4. Η απόφαση για τη συνέχιση της Μικρασιατικής Εκστρατείας με την προέλαση της Στρατιάς προς τη γραμμή Εσκί Σεχίρ-Κιουτάχεια-Αφιόν Καραχισάρ για την κατάληψη της.
5. Περιπου 300 αξιωματικοι και υπαξιωματικοι του μετωπου της Μικρας Ασιας λιποτακτησαν μετα τις εκλογες, (Κονδύλης κλπ) πηγαν στην Κωνσταντινουπολη και απο κει συνωμοτουσαν εναντιον της Ελλαδος για να χασει η Ελλαδα στην Μικρα Ασια απο τους κεμαλικους. Γραφαν αρθρα σε μια εφημεριδα και ο κεμαλ με αεροπλανο την εριχνε στις γραμμες του ελληνικου στρατου για να την διαβαζουν οι ελληνες στρατιωτες και να πεφτει το ηθικο τους!
ΗΤΑΝ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 14ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920;
Στα μεγάλα ιστορικά αινίγματα εντάσσονται τα κριτήρια του Ελευθερίου Βενιζέλου για προκήρυξη των βουλευτικών εκλογών της 14ης Νοεμβρίου 1920. Για τους λόγους που οδήγησαν τον Ελ. Βενιζέλο στην προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, υπάρχουν διιστάμενες απόψεις μεταξύ των παραγόντων εκείνης της περιόδου, αλλά και ματαγενεστέρων ιστορικών, μελετητών και συγγραφέων απομνημονευμάτων και βιβλίων, όπως παρακάτω:
1. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Ελ. Βενιζέλος ήταν υποχρεωμένος για λόγους συνταγματικής τάξης να προσφύγει στις βουλευτικές εκλογές, γιατί ήδη ο χρόνος θητείας της Βουλής, της γνωστής στη συνταγματική ιστορία της Ελλάδας ως Βουλής των Λαζάρων, που είχε προκύψει από τις εκλογές της 31ης Μαΐου 1915 και είχε << αναστηθεί >> με Βασιλικό Διάταγμα τον Ιούνιο του 1917, είχε λήξει εδώ και πλέον του έτους, αφού στο μεταξύ είχε τελειώσει και τυπικά ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος για την Ελλάδα με την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών.
Για την προσφυγή στις εκλογές ήταν και η χαρακτηριστική και κατηγορηματική δήλωση του μετριοπαθούς πολιτικού Κ. Ζαβιτσάνου, Αρχηγού του κόμματος Προοδευτικής Ενώσεως και διατελέσαντος κατά το 1915 Προέδρου της Βουλής:''Η ενέργεια εκλογών το 1920 ουδαμόθεν εδικαιολογείτο. Μεγαλύτερον πολιτικόν σφάλμα ήτο αδύνατον να διαπραχθή ''.
2. Άλλοι ισχυρίζονται ότι ο Ελ. Βενιζέλος προκήρυξε τις εκλογές, γιατί πίστευε ότι θα τις κερδίσει, ως επιβράβευση για τις μεγάλες επιτυχίες, που είχε καταφέρει με τη Συνθήκη των Σεβρών, με την οποία δημιουργείτο η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών και υλοποιείτο για πρώτη φορά η Μεγάλη Ιδέα.
3. Τέλος άλλοι ισχυρίζονται, ιδίως οι πολιτικοί του αντίπαλοι, ότι η προσφυγή στις εκλογές ήταν μία συνειδητή
απόφαση για εύσχημη αποχώρηση από την πολιτική σκηνή, ώστε να απεκδυθεί από κάθε ευθύνη πιθανής κακής εξέλιξης στην έκβαση της Μικρασιατικής Εκστρατείας, γιατί στην εφαρμογή της Συνθήκης των Σεβρών αντιδρούσε δυναμικά το Εθνικιστικό Κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ, που είχε λάβει μεγάλες και επικίνδυνες διαστάσεις.
Από επίσημα κρατικά έγγραφα αποδεικνύεται ότι ο Ελ. Βενιζέλος γνώριζε από την άνοιξη του 1920 την βαθμιαία μεταστροφή της πολιτικής της Γαλλίας και της Ιταλίας υπέρ του Κεμάλ. Συγκεκριμένα από επιστολή της 24ης Μαρτίου 1920 του Έλληνα Πρέσβη στη Γαλλία Α. Ρωμάνου προς τον Ελ. Βενιζέλο, μετά από συνάντησή του με το Γάλλο Πρωθυπουργό Μιλλεράν διαβάζουμε: <<...Δεν δύναμαι να παρασυρθώ υπό της φιλίας μου προς την Ελλάδα μέχρι του σημείου να διακινδυνεύσω Γαλλικά συμφέροντα εις την περιοχήν...Εκ της συνομιλίας απεκόμισα την εντύπωσιν α) ότι ως προς την Θράκην θα φέρη αντιρρήσεις ως προς την γραμμήν Τσατάλτζας, ως υπέρ το δέον, κατά την αντίληψιν των Τουρκοφίλων, εγγύς κειμένην της Κωνσταντινουπόλεως. β) Ότι ως προς την Σμύρνην θα ζητήση, αν όχι την απομάκρυνσίν μας, περιορισμόν των δικαιωμάτων μας και πραγματικωτέραν ενάσκησιν της εξουσίας της Τουρκίας...>>.
Αλλά και ο Νικόλαος Καζαντζάκης, συνεργάτης του Ελ. Βενιζέλου, σε επιστολή του το Δεκέμβριο του 1921 υποστηρίζει ευθέως ότι έκανε τις εκλογές γνωρίζοντας ότι θα τις χάσει. Έγραφε δε: ''Άνθρωπος που μ΄ επανάσταση κατέλαβε την αρχή και δικτατορικώς εκυβέρνησε τόσα χρόνια, Πως; και Γιατί; θυμήθηκε το Σύνταγμα και ενήργησε εκλογές, αφού τόξερε πως θα χάσει;''
ΕΠΙΛΟΓΟΣ.
Όποιοι και να ήταν οι λόγοι, που οδήγησαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην προσφυγή βουλευτικών εκλογών, αυτές διεξήχθησαν , όταν εκκρεμούσε η εφαρμογή των όρων της Συνθήκης των Σεβρών και ο Ελληνικός Στρατός αντιμετώπιζε μεμονωμένα τμήματα του συγκροτούμενου τακτικού στρατού του Κεμάλ καθώς και ατάκτους Τούρκους στη Μικρά Ασία. Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι η επάνοδος στο θρόνο του Βασιλέως Κωνσταντίνου έδωσε μόνο την αφορμή για εφαρμογή της κυοφορούμενης αλλαγής της πολιτικής των Συμμάχων, της Γαλλίας και της Ιταλίας υπέρ του Κεμάλ για τα δικά τους οικονομικά, και όχι μόνο, συμφέροντα και της εγκατάλειψης της Ελλάδας από τη Βρετανία.
ΠΗΓΕΣ.
1. Μικρασιατική Εκστρατεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού.
2. Πως φθάσαμε στις αλησμόνητες πατρίδες των Ν. Μουτσόπουλου, Κ. Βακαλόπουλου και Αρ. Κεσόπουλου.
3. Η Ελλάδα στη Μικρά Ασία του Στρατηγού Ξενοφώντος Στρατηγού, Υπαρχηγού Γενικού Επιτελείου.
Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.
4 Το Αινιγματικο Τελος του Μεταξα. Εκτωρος Ιωάννου. Εστια.

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Mία ιστορική φωτογραφία.

.
Από αριστερά Βασιλεύς Παύλος (υπήρξε επίτιμος Πρόεδρος του ΠΟΑΑ 1821 και Ιστορικών Γενών της Ελλάδος) στον ώμο του διακρίνεται ο υποστράτηγος Βλαδίμηρος Κολοκοτρώνης (υπήρξε γ.γ του ΠΟΑΑ 1821), αντιστράτηγος Δημήτριος Νότη Μπότσαρης (υπήρξε Πρόεδρος του ΠΟΑΑ 1821) η αδελφή του Βασιλέως Παύλου Βασιλομήτωρ της Ρουμανίας Ελένη (αρχείο Α.Καδδά)

Aπό την ιστορία του Ομίλου μας Τρία εμβληματικά πρόσωπα. - Κωνσταντίνος Βασιλεύς των Ελλήνων Επίτιμος Πρόεδρος του ΠΟΑΑ 1821 - Δημήτριος Νότη Μπότσαρης Αντιστράτηγος διετέλεσε Πρόεδρος του ΠΟΑΑ1821 από το 1954 έως το 1964 - Υποστράτηγος Βλαδίμηρος Κολοκοτρώνης διετέλεσε Γ.Γραμματέας του ΠΟΑΑ 1821 από το 1941 έως το 1951 Στη φωτογραφία ο Δ. Ν. Μπότσαρης και ο Β. Κολοκοτρώνης υποδέχονται τον Βασιλέα Κωνσταντίνο στο Ιστορικό & Εθνολογικό Μουσείο την δεκαετία του 60 ως Πρόεδρος και Γ. Γραμματέας αντίστοιχα της Ιστορικής & Εθνολογικής Εταιρείας (αρχείο Α. Καδδά)

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Ο Βασιλοφρονας απόγονος της Μπουμπουλινας

.

Εχει γραψει πράγματα για τον Μπουμπουλη  ο πατριωτικός όμιλος ελληνων αγωνιστών του 1821.
''Άλλο ένα ιδρυτικό μέλος του Ομίλου μας ο Περικλής Μπούμπουλης (1896–1945) Ο Περικλής Μπούμπουλης υπήρξε μια ξεχωριστή προσωπικότητα των Σπετσών, με σημαντική παρουσία τόσο στη δημόσια ζωή όσο και στην ιστορία του Ελληνικού Ναυτικού. 
Γεννημένος την 1η Ιανουαρίου 1896, καταγόταν από οικογένεια με μακρά ναυτική παράδοση και ήταν γιος αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς και αδελφός των Νικολάου και Ιωάννη Μπούμπουλη. 
Από πολύ νεαρή ηλικία ακολούθησε τη ναυτική σταδιοδρομία, λαμβάνοντας μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους, ενώ αργότερα διακρίθηκε και κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, συμμετέχοντας σε σημαντικές αεροπορικές αποστολές της Ναυτικής Αεροπορίας. Παράλληλα, είχε ενεργό συμμετοχή στην πολιτική ζωή, εκλεγόμενος επανειλημμένα βουλευτής Σπετσών με το Λαϊκό κόμμα 
Στις εκλογές του 1926 εξελέγη βουλευτής και επανεξελέγη σε αυτές του 1932, του 1933 ενώ το 1935 ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Διοικητή Αρχιπελάγους. 
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε σε σημαντικές διοικητικές θέσεις, ενώ μετά την κατάρρευση του μετώπου διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Ελληνικό Ναυτικό. Για τη δράση και την προσφορά του τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως. 
Η ζωή του συνδύασε τη ναυτική παράδοση, την πολιτική προσφορά και την ενεργό συμμετοχή στις μεγάλες ιστορικές περιπέτειες του Ελληνισμού κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. 
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η σχέση του με τον ελληνικό αθλητισμό. 
Υπήρξε από τα πρώτα στελέχη του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου ΠΑΟ, αγωνίστηκε ως ποδοσφαιριστής στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του και αργότερα διετέλεσε αντιπρόεδρός του. 
Συνέβαλε επίσης στην καθιέρωση της σημερινής μορφής των εορτασμών της Αρμάτας στις Σπέτσες, από το 1933.''


Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΡΑΓΙΚΟ ΘΥΜΑ ΤΟΥ ''ΗΡΩΙΚΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ''.

 


13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1946...ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ...

Στις 13 Νοεμβρίου 1946, μετά από συντονισμένη επίθεση 330 ανταρτών με τη συνεργασία Βουλγάρων, επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά, κατόπιν προδοσίας και συνεργασίας με κομουνιστές υπηρετούντες στρατιώτες, εναντίον Λόχου του 564 Τάγματος Προκαλύψεως στο ακριτικό χωριό Σκρα.
Μετά από άνισο αγώνα κατέλαβαν το χωριό και εκτέλεσαν τους 5 Αξιωματικούς, τον Ταγματάρχη Κωνσταντίνο Πάστρα, τον Λοχαγό Γεώργιο Ταβουλάρη, τους Ανθυπολοχαγούς Δημήτριο Ζαφείρη και Κωνσταντίνο Παρτσόκα και τον Ανθυπίατρο Νικόλαο Καραβασίλη.
Κατά τη μάχη έπεσαν υπέρ της πατρίδας και 40 στρατιώτες.
Από τους συλληφθέντες κατοίκους αρκετοί, μεταξύ των οποίων γέροντες, ακόμα και νήπια, εκτελέσθηκαν από τους <<ηρωικούς>> άνδρες του <<Δημοκρατικού Στρατού>>.
Συνελήφθη η καταγόμενη από το ίδιο χωριό διδασκάλισσα ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, της οποίας ο αδελφός της Υπολοχαγός Δημήτριος Ζιάρας ή Παπαθανασίου(επίθετο που επικράτησε από το όνομα του πατέρα του ιερέα Αθανασίου) βασανίσθηκε άγρια και εκτελέσθηκε από άνδρες του ΕΑΜ/ΚΚΕ την 7η Νοεμβρίου 1944 στο Κιλκίς.
Αμέσως άρχισαν από του <<ήρωες>> αντάρτες του <<Δημοκρατικού Στρατού>> τα βασανιστήρια της Βασιλικής Παπαθανασίου.
Ξερριζώνονται τα μαλιά της, κόβονται η μύτη και τα αυτιά της και ξεσχίζεται το πρόσωπό της, προκειμένου να της ξερριζώσουν τις υπέροχες πατριωτικές της ιδέες.
Οι πόνοι της βασανιστικοί, αφόρητοι. Εκείνη όμως αγέρωχη αρνείται να αποκηρύξει την πίστη και την αγάπη της προς την Πατρίδα, την Ελλάδα.
Παραμένει γενναία, άκαμπτη, όρθια και μόνο 3 λέξεις φωνάζει: <<ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ>>.
Μετά από μεσαιωνικά μαρτύρια η Βασιλική παραδίδει την αδάμαστη και υπέροχη Ελληνική ψυχή της στα ουράνια, όπου θα συναντήσει την ηρωική ψυχή του αδελφού της Δημήτρη!!!
Κατά την πανηγυρική συνεδρίαση της 24ης Μαρτίου 1947 η Ακαδημία Αθηνών απένειμε μεταθανάτια στην Εθνομάρτυρα Βασιλική Παπαθανασίου <<ΒΡΑΒΕΙΟΝ αρετής, αυτοθυσίας και υπερτάτου πατριωτισμού>>.
Δεν υπήρχε συγγενής εξ αίματος της ηρωίδος, γιατί η αδελφή της είχε χάσει τα λογικά της, για να δεχθεί τη τιμή.
Όμως υπήρχε ολόκληρος η ΕΛΛΑΣ, εις την οποίαν αντανακλούσε η δόξα της θυσίας.
Τέλος το Γενικό Επιτελείο Στρατού το 1961, αναγνωρίζοντας τη μεγάλη θυσία της τραγικής διδασκάλισσας Βασιλικής Παπαθανασίου και τιμώντας την Ιερή μνήμη της τοποθέτησε τη χάλκινη προτομή της στο προαύλιο του τότε αναγερθέντος στο Σκρά Δημοτικού Σχολείου.
ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ.
Μακάρι να εμπνέει τις σημερινές διδασκάλισσες και διδασκάλους. ΑΘΑΝΑΤΗ!!
ΣΧΟΛΙΟ:
Η σχεδιασθείσα συνωμοσία για τη νύκτα της 19ης Ιουνίου 1946 από κομουνιστές οπλίτες για κατάληψη των Διοικήσεων των 21ης, 41ης και 42ας Ταξιαρχιών του Ελληνικού Στρατου στην Κοζάνη, Τρίκαλα και Λάρισα και η προδοτική ενέργεια των κομουνιστών στρατιωτών του Λόχου Προκαλύψεως Σκρα σε βάρος Αξιωματικών και συναδέλφων των, μαζί με ανάλογες στη Ρητίνη Πιερίας, Ποντοκερασιά Κιλκίς και αλλού, έδωσε την αφορμή της συγκρότησης και λειτουργίας των Στρατοπέδων ανάνηψης κομουνιστών νεοσυλλέκτων στη Γυάρο και στη Μακρόνησο, για λόγους ισότητας με τους υπηρετούντες στον Ελληνικό Στρατό συναδέλφους των.
Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

ΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΙΑΡΑΣ Η(διαζ) ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΒΑΣΑΝΙΣΘΕΙΣ ΑΓΡΙΑ ΑΠΟ ΕΛΑΣΙΤΕΣ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ.

 

ΓΕΝΙΚΑ.
Ο Υπολοχαγός Δημήτριος Ζιάρας ή Παπαθανασίου γεννήθηκε το 1906 στο ακριτικό και ηρωικό χωριό Σκρα του Νομού Κιλκίς. Ο πατέρας του ιερέας στο χωριό ονόματι Αθανάσιος, γιαυτό είχε και το δεύτερο επίθετο. Ο Ελληνικο-Ιταλικός Πόλεμος τον βρίσκει με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού στο Βορειοηπειρωτικό Μέτωπο. Διακρίνεται στο πεδίο των μαχών για τον ηρωισμό και τη γενναιότητά του. Μετά τη κατάρρευση του μετώπου και τη συνθηκολόγηση επιστρέφει στο χωριό του με το βαθμό του Υπολοχαγού και πολλά παράσημα, τραύματα και προβλήματα από τα κρυοπαγήματα.
Εγκαθίσταται στο Κιλκίς και νυμφεύεται το Δεκέμβριο του 1941 την Μαρία Σάββα Παπαδοπούλου, με την οποία αποκτά τα μέσα του 1943 γιο, στον οποίο δίνει το όνομα του ιερέα πατέρα του, Αθανάσιος. Κατά τη διάρκεια της κατοχής ως Αξιωματικός, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, τοποθετείται στη Νομαρχία του Κιλκίς ως υπεύθυνος δελτίου τροφοδοσίας των κατοίκων της περιοχής.
ΣΥΛΛΗΨΗ-ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ-ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ.
Στις 4 Νοεμβρίου 1944 μετά την επίθεση των ανδρών του <<γενναίου και ηρωικού>> ΕΛΑΣ κατά των συγκεντρωμένων στο Κιλκίς 8.000 ενόπλων μελών διαφόρων εθνικιστικών και πατριωτικών οργανώσεων, μερικών συνεργατών Γερμανών, δωσιλόγων και λίγων εγκληματικών στοιχείων καθώς και 9.000 αμάχων, κυρίως Ποντίων, ο Δημήτριος Ζιάρας ή Παπαθανασίου συλλαμβάνεται και φυλακίζεται αναίτια σε μια απόκεντρη αποθήκη της πόλης του Κιλκίς. Το έγκλημά του ότι δεν ήταν κομουνιστής, επομένως συνεργάτης των Γερμανών. Επί 3ήμερον βασανίζεται από τους δήμιούς του Ελασίτες με τα πιο άγρια και απάνθρωπα βασανιστήρια και στις 7 Νοεμβρίου 1944 εκτελείται ο ήρωας του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου Υπολοχαγός Δημήτριος Ζιάρας-Παπαθανασίου.
Την επομένη 8 Νοεμβρίου η γυναίκα του παραλαμβάνει το άγρια παραμορφωμένο σώμα του και το ενταφιάζει δίπλα στο Στρατόπεδο ΚΑΜΠΑΝΗ του Κιλκίς, έξω από το νεκροταφείο της πόλης, χωρίς εξόδιο ακολουθία, όπως επιτάσσουν οι άθεοι δολοφόνοι του. Το Μάρτιο του 1945, μετά την αποκατάσταση της τάξης και ασφάλειας γίνεται εκταφή της σορού και ακολουθεί επίσημη ταφή του ήρωα Αξιωματικού με τις προβλεπόμενες τιμές.
Ο ιερέας πατέρας του από τον μεγάλο πόνο του απεβίωσε τον Απρίλιο του 1946, ενώ λίγους μήνες αργότερα, στις 13 Νοεμβρίου 1946 κατά την επίθεση εναντίον του Σκρα των συμμοριτών και των συνεργατών τους Σνοφιτών, η αδελφή του Βασιλική Παπαθανασίου, διδασκάλισσα του χωριού της, συλλαμβάνεται, βασανίζεται απάνθρωπα και εκτελείται.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ.
Ένα θύμα από τις χιλιάδες της σφαγής του Κιλκίς από τους <<ήρωες και γενναίους>> άνδρες του ΕΛΑΣ, που είχε εγκληματήσει, γιατί δεν ήταν κομουνιστής. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι όποιος στην κατοχή δεν εντάσσονταν στο ΕΑΜ/ΚΚΕ ήταν συνεργάτης των Γερμανών ή Ταγματασφαλίτης ή δωσίλογος. Και ήταν πολύ εύκολο να κατηγορηθεί και στη συνέχεια να κυνηγηθεί και να εκτελεσθεί, είτε με απόφαση των <<Λαϊκών Δικαστηρίων>>, είτε χωρίς αυτήν.
ΠΗΓΗ. Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο.
Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Μιας οικογένειας από την Αγία Παρασκευή Κιλκίς εκτελέσθηκαν από τους άνανδρους Ελασίτες στη σφαγή του Κιλκίς δύο αδέλφια και ο τρίτος αδελφός εκτελέσθηκε στον συμμοριτοπόλεμο από τους <<ήρωες>> του <<Δημοκρατικού Στρατού>>, τους οποίους υμνεί και εορτάζει ο ανιστόρητος Κ. Κουτσούμπας.(Το επίθετό τους δεν το δημοσιεύω, γιατί δεν έχω εξουσιοδότηση. Όποιος αμφισβητεί πηγαίνει στο νεκροταφείο του χωριού και διαπιστώνει το αληθές).

Σε αυτην την μαχη δολοφονηθηκε ο Γεωργιος Παρασκευοπουλος του Αντωνιου εξ Αγιου Πετρου Παιονιας Κιλκις.Ηταν τραυματισμενος και νοσηλευοταν στο νοσοκομειο Κιλκις. Σε μια εφοδο των κουμμουνιστοσυμμοριτων(Κ/Σ) κατελαβαν το νοσοκομειο , μπηκαν μεσα και δολοφονησαν ολους τους τραυματιες του Στρατου και της Εθνικης Αντιστασης (ΕΔΕΣ) . Ετσι και με τον θειο Γιωργο, κατι συγχωριανοι του που ηταν Κ/Σ τον βρηκαν ,τον εσυραν εξω απο το κτιριο και τον σκοτωσαν εν ψυχρω. Αιωνια η μνημη ολων των αδικως σφαγιασθεντων να ειναι !