Η Βασίλισσα Φρειδερίκη

Κρινιώ Καλογερίδου

''Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, σύζυγος του Βασιλιά Παύλου.

Πριγκίπισσα του Ανόβερο, της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας και Δούκισσα του Μπραουνβάιχ. Το 1938 έγινε ο γάμος τους.

Το 1940 ξεκίνησε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος.

-- Ίδρυσε άμεσα την "Φανέλα του Στρατιώτη"

127.000 δέματα παραδόθηκαν στο στράτευμα.

Δεν άφησε ραχούλα για ραχούλα στο μέτωπο που να μην φτάσει καβάλα στο μουλάρι για να εμψυχώνει τους Έλληνες μαχητές.

Το 1948, εν μέσω του συμμοριτοπολέμου. ιδρύει 52 παιδουπόλεις.

Φιλοξενούνται εκεί 33.000 ορφανά και φτωχά Ελληνόπουλα του πολέμου.

Ταυτόχρονα περίπου 38.000 Ελληνόπουλα τα φορτώνουν οι αριστεροί σε τραίνα με προορισμό τις κομμουνιστικές χώρες.

Τα παιδιά από Ήπειρο και Μακεδονία φυγαδεύονται μέσω Αλβανίας και Γιουγκοσλαβίας

Τα παιδιά από Έβρο φυγαδεύονται μέσω Βουλγαρίας.

Προορισμοί εκτός από τις τρεις αυτές χώρες είναι και Σοβιετική ένωση, Ρουμανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Ανατολική Γερμανία και Τσεχοσλοβακία.

Η Βασίλισσα κινητοποιείται και μέσω του ΟΗΕ και του Ερυθρού Σταυρού κάνει έκκληση στις χώρες να τα στείλουν πίσω

Κατορθώνει να πάρει πίσω μόνο 538 παιδιά από Γιουγκοσλαβία.

Το 1952 ο ΟΗΕ κλείνει οριστικά την υπόθεση.

Επρόκειτο για καθαρή αφαίμαξη Ελληνοπαίδων...

Μαρία Μπαϊραχτάρη (The Greek Royal Family)'

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ (1955-1963): ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗ ΡΗΞΗ

 

-- KONSTANTINOS KARAMANLIS' RELATIONS WITH THE PALACE (1955-1963): FROM COLLABORATION TO RUPTURE

Μετά το θάνατο του στρατάρχη Παπάγου στις 4 Οκτωβρίου 1955, ο ελληνικός πρωθυπουργικός θώκος έμεινε κενός και ο Βασιλιάς Παύλος είχε την υποχρέωση να βρει έναν αναπληρωτή. Τα δύο «φαβορί» για το ρόλο αυτό ήταν οι δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης, Στέφανος Στεφανόπουλος (ΥΠΕΞ της κυβέρνησης Παπάγου) και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Μάλιστα, λίγες ώρες πριν το θάνατό του, ο Αλ. Παπάγος υπέδειξε τον πρώτο ως αναπληρωτή του για το διάστημα της ασθένειάς του (και όχι ως διάδοχό του).

Όμως, το απόγευμα της επόμενης ημέρας, κλήθηκε στα ανάκτορα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπουργός Δημοσίων Έργων και Συγκοινωνιών, ο οποίος πήρε από το βασιλιά Παύλο εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε μια μεγάλη έκπληξη στον ελληνικό πολιτικό κόσμο, μιας και ο Καραμανλής ήταν ένα «αουτσάιντερ» για την πρωθυπουργία. Καταγόταν από την επαρχία, δεν άνηκε σε κάποιο ισχυρό πολιτικό τζάκι και ηγούνταν ενός δευτερεύουσας σημασίας υπουργείου. Ωστόσο, μια προσεκτικότερη ανάλυση των αρχείων δίνει μια αρκετά λογική εξήγηση για την επιλογή του Σερραίου πολιτικού για την πρωθυπουργία.

Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο Θρόνος (και οι ΗΠΑ) ήθελε μια σταθερή, ισχυρή και αντικομουνιστική κυβέρνηση, για να διασφαλίσει και τη δική του θέση. Το Κέντρο εκείνη την εποχή ήταν πολυδιασπασμένο και, για να συγκροτήσει κυβέρνηση, θα αναγκαζόταν να συνεργαστεί με την Αριστερά, απαγορευτική κίνηση για την εποχή εκείνη.

Από την άλλη, οι δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης δεν αποτελούσαν ασφαλείς επιλογές για την αντικατάσταση του Παπάγου, καθώς ενδέχεται να προκαλούσαν εσωκομματική διάσπαση και πρόωρες εκλογές. Μάλιστα, ο Στ. Στεφανόπουλος είχε πιστωθεί και την πρόσφατη αποτυχία της Συνδιάσκεψης για το Κυπριακό. Τέλος, το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών ήταν απαγορευτικό, καθώς προβλεπόταν πολιτική αστάθεια και ισχυροποίηση της Αριστεράς.

Έτσι, επελέγη ο Κων/νος Καραμανλής ως νέος πρωθυπουργός της χώρας. Άλλωστε, ο Σερραίος νομικός είχε ήδη αναδειχθεί ως Υπουργός Δημοσίων Έργων και Συγκοινωνιών, με το έργο του, και ως ένας ικανός, αποτελεσματικός και δημοφιλής πολιτικός. Είχε προηγηθεί και η εισήγηση του υπ. Προεδρίας Γεωργίου Ράλλη (μετέπειτα υπουργού στις κυβερνήσεις Καραμανλή σε ΕΡΕ -Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις- και ΝΔ και πρωθυπουργού, με Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Καραμανλή) στο βασιλιά Παύλο υπέρ του Καραμανλή, σε επίσημη επίσκεψη στη Γιουγκοσλαβία το Σεπτέμβριο 1955.

Ο Καραμανλής ορκίστηκε πρωθυπουργός την 6η Οκτωβρίου του 1955, παρουσιάστηκε στη Βουλή τη 10η Οκτωβρίου και έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης τη 12η. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ξεκίνησε η οκταετής παραμονή του Καραμανλή στην πρωθυπουργία (1955-1963), μια εποχή πολιτικής σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και παραβίασης των πολιτικών δικαιωμάτων και δράσης του παρακρατικού μηχανισμού. Στο μεγαλύτερο μέρος του διαστήματος αυτού, ο Καραμανλής είχε μια σχεδόν άψογη συνεργασία με το Θρόνο, η οποία όμως διαταράχτηκε μετά τις ταραχώδεις εκλογές του 1961.

Οι εκλογές αυτές έμειναν στην ιστορία ως οι «εκλογές βίας και νοθείας», καθώς παρατηρήθηκε καταπίεση στα εκλογικά κέντρα της υπαίθρου απέναντι στην ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά) και -σε ένα μικρότερο βαθμό- στην ΕΚ (Ένωση Κέντρου). 

Ο Καραμανλής κατηγορήθηκε ότι είχε εγκρίνει την εκλογική καταστολή της Αριστεράς από την ΕΚ και την ΕΔΑ, μέσω του σχεδίου «Περικλής», με τον αρχηγό της πρώτης, το Γεώργιο Παπανδρέου, να κηρύττει το γνωστό «Ανένδοτο Αγώνα».

Λόγω αυτής της τεράστιας πολιτικής πίεσης, ο Καραμανλής αναγκάστηκε να προχωρήσει, την άνοιξη του 1962, στην αναστολή ορισμένων μέτρων του «Παρασυντάγματος», όπως την αναστολή της κατάστασης «ανταρσίας». Φυσικά, αυτά τα μέτρα δεν κατάφεραν να κατευνάσουν τις αντιδράσεις ενάντια στον πρωθυπουργό, οι οποίες θα συνεχίζονταν μέχρι την παραίτηση του Καραμανλή το 1963.

Ωστόσο, αυτό που πέτυχε άθελά του ο τότε πρωθυπουργός με τα μέτρα αυτά ήταν η αντίδραση του Παλατιού, το οποίο πάλι άρχισε να νιώθει ανασφάλεια για τη θέση του στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Ως αντάλλαγμα, η Φρειδερίκη ζήτησε και πήρε χρηματικό ποσό 9 εκατ. δραχμών από το ελληνικό δημόσιο, για να δοθεί στην κόρη της Σοφία ως προίκα για το γάμο της με το μέλλοντα βασιλιά της Ισπανίας, Χουάν Κάρλος ,εγινε κακος χειρισμος του θεματος απο τον Καραμανλη ωστε η κοινη γνωμη να κατηγορησει τα Ανακτορα.  Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1962, η βασιλική χορηγία προταθηκε να αυξηθεί στις 17 εκατ. δραχμές, κάτι που ώθησε τον Καραμανλή να υποβάλλει την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, χωρίς αυτή να γίνεται δεκτή από τον Παύλο. Βεβαια και ο Παυλος αρηθηκε την αυξηση της χορηγιας  αφου δεν εγινε με την θεληση της κοινοβουλευτικης πλειοψηφιας. Αλλος ενας εσφαλμενος χειρισμος του Καραμανλη που ηθελε(;) να μειωσει το κυρος των Ανακτορων.

Άλλο ένα σημαντικό πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στο μονάρχη και τον πρωθυπουργό ήταν η Συνταγματική Αναθεώρηση που είχε προτείνει ο δεύτερος. Ήδη από τον Οκτώβριο του 1961, ο Καραμανλής σε προεκλογική του ομιλία στη Θεσσαλονίκη ανήγγειλε αναθεώρηση του Συντάγματος του 1952.

Η αναθεώρηση κατατέθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1963 από 26 βουλευτές και υπουργούς της ΕΡΕ και είχε αρκετά στοιχεία τα οποία εντάχθηκαν στο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα του 1975 (π.χ. Βουλευτές Επικρατείας, θερινές εργασίες της Βουλής) και άλλα που ήταν αποτέλεσμα του συντηρητισμού που διακατείχε το κυβερνόν κόμμα την περίοδο εκείνη, όπως την απαγόρευση «επικίνδυνων για το πολίτευμα» οργανώσεων και κομμάτων (και άρα των αριστερών), μέσω ενός Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Η μεγάλη μεταρρύθμιση όμως που έφερνε η αναθεώρηση ήταν η ισχυροποίηση της αιρετής εκτελεστικής εξουσίας έναντι του Θρόνου (και άρα του Καραμανλή έναντι του Παύλου). Συγκεκριμένα, δινόταν στην κυβέρνηση το δικαίωμα να νομοθετεί σε έκτακτες περιπτώσεις χωρίς την άδεια της Βουλής (η οποία θα ενέκρινε τα έκτακτα αυτά νομοσχέδια εκ των υστέρων) και η δυνατότητα ψήφισης νόμων-πλαισίων, που οι λεπτομέρειές τους δε χρειάζονταν έγκριση από το Κοινοβούλιο.

Ο στόχος του Καραμανλή ήταν να προχωρήσει στην ταχύτερη και αποτελεσματικότερη ψήφιση νομοσχεδίων αναγκαίων για την ανάπτυξη και την ένταξη στην ΕΟΚ, ενώ αποδυνάμωνε ταυτόχρονα το Βασιλέα. Η διάταξη που προκάλεσε προφανώς την ανακτορική αντίδραση ήταν η ταχύτερη νομοθέτηση σε έκτακτες καταστάσεις, καθώς στερούσε από το Παλάτι (και το κοινοβούλιο) αυτή τη δυνατότητα (την οποία είχε με το Σύνταγμα του 1952) και ενίσχυε την εκλεγμένη εκτελεστική εξουσία και της εδινε την δυνατοτητα να κρυβει  ενεργειες ή παραλειψεις της πισω απο νομους που θα επικυρώνονταν εκ των υστέρων!

Βέβαια, τα Ανάκτορα δε μπορούσαν να κάνουν κάτι για να αποτρέψουν τη στροφή προς την ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας. Ωστόσο, δε χρειάστηκε να κάνουν κάτι, καθώς η ΕΚ και η ΕΔΑ αρνήθηκαν να στηρίξουν την κυβέρνηση Καραμανλή που αντιπολιτεύονταν έντονα.λογω της αυταρχικοτητας  της κυβερνησεως του Καραμανλη.

Έτσι, αφού χρειάζονταν 200 (από τις 300) ψήφοι για την προώθηση της Αναθεώρησης στη Βουλή και είχαν ήδη χαθεί οι 128 (ΕΚ:100 + ΕΔΑ:28), η αναθεώρηση ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Ο Καραμανλής ήθελε δικτατορικές εξουσίες προφανώς για δικό του όφελος . Έκτοτε, το Παλάτι προχώρησε σε μετωπική σύγκρουση με τον Καραμανλή, με στόχο την παραίτησή του,διοτι ο Καραμανλης με τις ενεργειες του εγινε επικυνδυνος για το δημοκρατικο καθεστως. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ακύρωση της επίσημης βασιλικής επίσκεψης στο Λονδίνο από τον Καραμανλή, που στηριζόταν σε (βάσιμους;) φόβους αντιμοναρχικών διαδηλώσεων. Ποιος πιστευει τωρα οτι ο Καραμναλης ενδιαφερονταν για τους βασιλεις περισσοτερο απο τους ιδιους τους βασιλεις ! Αποδυνάμωσε επίσης τον Καραμανλή και η δολοφονική επίθεση του λαοφιλούς βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγορίου Λαμπράκη στις 22 Μαΐου 1963, από παρακρατικούς ακροδεξιούς εκτελεστές, που σπίλωσε προσωπικά το όνομα του Σερραίου πολιτικού και προκάλεσε θύελλα διεθνών και εσωτερικών αντιδράσεων (αν και φαίνεται ότι ο ίδιος δεν ευθυνόταν καθόλου για αυτήν την επιχείρηση,αν εξαιρεσουμε το γεγονος  οτι με δικη του ευθυνη οι αμερικανικες υπηρεσιες ειχαν  μπει για τα καλα σε καθε δομη  λειτουργιας του ελληνικου κρατους).

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν ξανά το ταξίδι της βασιλικής οικογένειας στο Λονδίνο, που οδήγησε σε οριστική ρήξη μεταξύ Καραμανλή και Παύλου, με αποτέλεσμα την παραίτηση του πρώτου στις 11 Ιουνίου 1963. Πολλοι λενε οτι  αυτο ηταν μια  αστεια δικαιολογια που χρησιμοποιησε ο Καραμανλης  για να κανει μια ηρωικη εξοδο απο την κυβερνηση λογω των πολλων οικονομικων σκανδαλων που βαρυναν την ΕΡΕ και τον ιδιον προσωπικα,μεχρι και ο βασιλευς ηθελε να τον στειλει  στον εισαγγελεα μετα τις εκλογες.

Εντέλει, η σύγκρουση του Καραμανλή με το Στέμμα ήταν ένας από τους παράγοντες της εκλογικής του ήττας του το 1963, και της ενδεκαετούς του αυτοεξορίας που ακολούθησε. Τον τελευταίο λόγο θα είχε τελικά ο Καραμανλής, ο οποίος με τη επιστροφή του στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1974, επεδίωξε με καθε νομιμο και παρανομο τροπο  και πέτυχε με αδικα μεσα  την κατάργηση της μοναρχίας, μέσω του δημοψηφίσματος της 8ης Δεκεμβρίου του 1974.  Αυτο που στηθηκε απο τον Καραμανλη  οταν τον εφεραν (ποιοι;) ηταν Συνταγματικο πραξικοπημα, την εξουσια την πηρε απο τον ψευτικο προεδρο της χουντας ,τον Γκιζικη, προτιμησε να εδραιωσει την εξουσια του στο εσωτερικο και να αφησει την Κυπρο στο ελεος των τουρκων με εκεινο το αμιμητο ''η Κυπρος κειται μακραν''!  Χρεωσε στον ελληνισμο μια μεγαλη ηττα, ιδρυσε μια ιδιοτυπη κοινοβουλευτικη δικτατορια  που παραγει πληθος σκανδαλων και γεννησε την κριση των Ιμίων και την οικονομικη κριση του 2010 κ.ε. Κάπως έτσι έληξε και οριστικά η σύγκρουση του Καραμανλή με το Παλάτι, μια σύγκρουση που δε φανταζόταν κανείς 19 χρόνια νωρίτερα.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Κώστας Κωστής, Τα κακομαθημένα παιδιά της Ιστορίας, Αθήνα: Πατάκης 2018, σελ. 744,745,752-754.

Πιέρρος Τζανετάκος, «Η σύγκρουση Καραμανλή με το Παλάτι», στο Ιστορικά Θέματα, τεύχος 1 2015, σελ. 4-18

Κωνστανττίνος Σβολόπουλος, Κωνσταντίνος Καραμανλής:

Αρχείο-Γεγονότα-Κείμενα, σελ. 259-264, 267, 269, 275

Του Βασίλη Πλαΐτη

ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ - Η CIA ΞΕΓΥΜΝΩΝΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ !!! ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕΡΤΕΝ

Στο έγγραφο της CIA υπάρχει μαρτυρία διπλωματικού υπαλλήλου, σύμφωνα με την οποία οι δυο πρώην πρωθυπουργοί ήταν συνεργάτες των ναζί κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής.

Το άκρως απόρρητο έγγραφο φέρει ως ημερομηνία την 16η Σεπτεμβρίου 1962. Ο άνθρωπος που το έγραψε, υποστηρίζει ότι συνομίλησε με τον τότε σύμβουλο της πρεσβείας Ιωάννη Μοσχόπουλο, ο οποίος του αποκάλυψε ότι κατά τη δίκη του ναζί και υπεύθυνου για το θάνατο εκατομμυρίων Εβραίων Άντολφ Άιχμαν στο Ισραήλ, προέκυψε πως μεταξύ των στοιχείων που ήταν στη δικογραφία υπήρχε και ένας πίνακας με τα ονόματα Ελλήνων που συνεργάστηκαν με τον Μέρτεν στη Θεσσαλονίκη για την εξόντωση Εβραίων.

«Άκρως απόρρητον. Το όνομα του πρωθυπουργού κ. Κωνστ. Καραμανλή περιλαμβάνεται πράγματι εις τον πίνακα των πρακτόρων των γερμανικών αρχών κατοχής, ως συνεργάτης του Μέρτεν εις την εξόντωσιν των Εβραίων» είναι ο τίτλος του κειμένου.

Η Υπόθεση Μέρτεν αφορούσε τον Μαξ Μέρτεν, αξιωματικό των ναζιστικών κατοχικών δυνάμεων, ο οποίος κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου. Η υπόθεση συγκλόνισε την πολιτική ζωή της Ελλάδας από το 1957 μέχρι το 1960. Έλαβε διαστάσεις τον Νοέμβριο του 1958 όταν η κυβέρνηση ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή κατέθεσε και ψήφισε νομοσχέδιο, με το οποίο τροποποιούνταν ο προηγούμενος σχετικος νόμος και επιτρεπόταν η αποφυλάκιση των εγκληματιών πολέμου που είχαν ήδη καταδικαστεί και κρατούνταν σε ελληνικές φυλακές. Οι ενέργειες της Κυβέρνηση Καραμανλή πραγματοποιήθηκαν υπό την υπόδειξη των Γερμανών καθώς το φθινόπωρο του 1958 έγινε η σύναψη δανείου της Ελλάδος από την Γερμανία ύψους 200 εκατομμυρίων μάρκων.

Ο Μαξ Μέρτεν (8 Σεπτεμβρίου 1911 - 21 Σεπτεμβρίου 1971) ήταν Γερμανός ανώτατος εισαγγελέας της Ναζιστικής Γερμανίας που έφερε τον βαθμό του λοχαγού. Καταγόταν από το Βερολίνο και είχε νυμφευθεί την κόρη του Ούγγρου προξένου στο Βερολίνο. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στη Σερβία και την Ελλάδα ως ανώτερος δικαστικός σύμβουλος των εκεί γερμανικών στρατιωτικών διοικήσεων (Κομαντατούρ), ενώ η σύζυγός του διέμενε μόνιμα στη Βουδαπέστη, όπου για πολύ καιρό υπήρξε ιδιαιτέρα γραμματεύς του υφυπουργού δικαιοσύνης Ρόλαντ Φράισλερ.

Στην Ελλάδα ήλθε τον Απρίλιο του 1942, ένα χρόνο μετά τη γερμανική εισβολή, συνοδευόμενος από τον υπασπιστή του, Μάισνερ, με τον οποίο και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη τη διετία 1942-1944, όπου ανέλαβε τη γενική εποπτεία της δίωξης των Εβραίων της Μακεδονίας, σύμφωνα με την από 7 Ιουλίου 1942 σχετική διαταγή της Κομαντατούρ «περί μέτρων κατά των Εβραίων και των περιουσιών αυτών», αντικαθιστώντας σε πολλές περιπτώσεις και τον ανώτερο στρατιωτικό διοικητή Μακεδονίας και Αιγαίου.

Θεωρούνταν ο κύριος υπεύθυνος της γενοκτονίας των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, διατάσσοντας τη μεταφορά περίπου 45.000 ατόμων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς, καθώς και την ευθύνη της λεηλασίας των περιουσιών τους, μέχρι και τυμβωρυχίας του εβραϊκού νεκροταφείου, που υπολογίσθηκε ότι ξεπερνούσαν σε αξία το τεράστιο για την εποχή εκείνη ποσό των 125.000.000 χρυσών φράγκων. Εξ αφορμής αυτών αποκλήθηκε «Δήμιος της Θεσσαλονίκης» και «Χασάπης της Θεσσαλονίκης».

Μετά τη λήξη του πολέμου ο Μέρτεν συνελήφθη από τους Αμερικανούς στην κατεχόμενη Γερμανία. Το 1946 οι Αμερικανοί πρότειναν την παράδοσή του στις ελληνικές αρχές, στο πλαίσιο της συμφωνίας, που οι Σύμμαχοι είχαν υπογράψει το 1943 για την παράδοση των εγκληματιών πολέμου στις χώρες διάπραξης των εγκλημάτων τους. Η ελληνική πλευρά δια του Έλληνα στρατιωτικού ακολούθου στο Βερολίνο, στρατηγού Ανδρέα Υψηλάντη, πρότεινε την απελευθέρωσή του λόγω της άμεμπτης συμπεριφοράς του και των ανεκτίμητων υπηρεσιών του προς την Ελλάδα.

Έτσι άρχισε μια νέα καριέρα στη μεταπολεμική Γερμανία, εργαζόμενος στο Γερμανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης. Αναμίχθηκε στην πολιτική και μαζί με τον Γκούσταφ Χάινεμαν, τον κατοπινό πρόεδρο της Δυτικής Γερμανίας, ίδρυσε πολιτικό κόμμα αντιπολιτευτικό του Κόνραντ Άντεναουερ για την αποδοχή της μονιμότητας του χωρισμού της Γερμανίας.

Η υπόθεση Μέρτεν ξεκίνησε τον Μάιο του 1957, όταν ο Γερμανός εγκληματίας έφθασε στην Ελλάδα για να καταθέσει σε δίκη του πρώην διερμηνέα του[4] και μάλιστα όχι ως απλός ιδιώτης, αλλά με την επίσημη ιδιότητα υψηλόβαθμου στελέχους του υπουργείου Δικαιοσύνης της Δυτικής Γερμανίας, κατέχοντας θέση Γενικού Γραμματέα. Για τις κατηγορίες εναντίον του ποτέ δεν είχε συλληφθεί προκειμένου να προσαχθεί στο Δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου, παρότι εκκρεμούσε σε βάρος του ένταλμα σύλληψης από το 1947

Η τότε ελληνική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην αρχή έδειξε αμήχανη και στη συνέχεια υποχώρησε στις πιέσεις -μέσω πρέσβη- του καγκελάριου Κόνραντ Άντεναουερ, καθώς επίκειτο (Φθινόπωρο 1958) σύναψη δανείου της Ελλάδος ύψους 200 εκατομμυρίων μάρκων. Στις αρχές Νοεμβρίου του 1958 ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ πραγματοποίησαν επίσημη επίσκεψη στη Βόννη, επιδιώκοντας κυρίως να εξασφαλίσουν πιστώσεις από τη Δυτική Γερμανία για έργα υποδομής. Οι Δυτικογερμανοί ηγέτες ενδιαφέρονταν για τη διείσδυση του γερμανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα και για την εξάπλωση της οικονομικής επιρροής της Δυτικής Γερμανίας στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Φαίνεται όμως ότι ενδιαφέρονταν και για κάτι άλλο ακόμη: να σταματήσει η δίωξη των εγκληματιών πολέμου στην Ελλάδα, ώστε παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Δυτικής Γερμανίας που βαρύνονταν με εγκλήματα ή είχαν εντάλματα για την κατοχική δράση τους στην Ελλάδα, να μπορούσαν ανενόχλητα να έρχονται και να φεύγουν. Πράγματι στις 13 Νοεμβρίου 1958 υπογράφηκε γερμανοελληνική οικονομική συμφωνία, σε μυστικό παράρτημα της οποίας (αποκαλύφθηκε αργότερα πως) «ο Καραμανλής υποσχέθηκε στον Γερμανό Καγκελάριο Αντενάουερ ότι η Ελλάδα θα ανέστελλε όλες τις διώξεις και θα παρέδιδε τον Μέρτεν στη Γερμανία».

Λίγες μέρες μετά την επιστροφή των Καραμανλή-Αβέρωφ από τη Βόννη, ο αρχηγός της Δημοκρατικής Ενώσεως Ηλίας Τσιριμώκος ζήτησε από τον πρόεδρο της Βουλής να συζητηθεί το θέμα Μέρτεν. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι υπήρχαν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε αναλάβει την υποχρέωση έναντι της δυτικογερμανικής κυβέρνησης, να απελευθερώσει τον δήμιο της Θεσσαλονίκης Μαξ Μέρτεν. Η πληροφορία προκάλεσε εντύπωση και έξαψη ιδιαίτερα στην Αριστερά. Στα τέλη Ιανουαρίου του 1959 η κυβέρνηση Καραμανλή έφερε για συζήτηση στη Βουλή νομοσχέδιο «Περί τροποποιήσεως της νομοθεσίας για τα εγκλήματα Πολέμου», σύμφωνα με το οποίο οριζόταν ότι «αναστέλλεται αυτοδικαίως και χωρίς να απαιτείται απόφασις τις δικαστηρίου, πάσα δίωξις Γερμανών υπηκόων φερομένων ως εγκληματιών πολέμου, καθώς και η εκτέλεσις πάσης ποινής ή το υπόλοιπον ταύτης», που χαρακτηρίστηκε από τους νομικούς κύκλους έκτρωμα. Αναφορές στο νομικό εκείνο έκτρωμα δημοσίευσαν πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες και περιοδικά, ενώ οι Times του Λονδίνου λοιδορώντας την Ελλάδα έγραφαν «Η Ελλάς αμνηστεύει τους σφαγείς της». Αλλά και στο εσωτερικό οι αντιδράσεις πολλών βουλευτών ήταν επίσης έντονες, ιδιαίτερα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του Ηλία Τσιριμώκου και του Σταύρου Ηλιόπουλου που κατηγόρησαν την κυβέρνηση για υποχώρηση και ενδοτικότητα. Στον ξεσηκωμό των Καλαβρυτινών με αφορμή αυτό το νόμο, ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παναγιώτης Κανελλόπουλος δήλωσε από το βήμα της Βουλής: «κατέχομαι υπό βαθείας ευλαβείας έναντι των θυμάτων των Καλαβρύτων, αλλά αι σφαγαί εκεί προεκλήθησαν ως αντίποινα δια φόνους Γερμανών και μάλιστα αιχμαλώτων…», δηλώσεις που προκάλεσαν δυσφορία και οργή. Υπουργός Δικαιοσύνης στην Ελλάδα τότε ήταν ο Κωνσταντίνος Καλλίας που είχε δηλώσει πως «πρέπει να παραμεριστούν τα εμπόδια δια την ανάπτυξιν των σχέσεών μας με την Δυτικήν Γερμανίαν», και χαρακτήρισε την ψήφισή του ως μια πολιτικής πράξης σκοπίμου Ο εισηγητής της πλειοψηφίας Παπαρρηγόπουλος δήλωσε ότι στην περίπτωση Μέρτεν θα γινόταν εξαίρεση και ο Γερμανός ναζί θα έμενε στη δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων. Όπως αποδείχθηκε, επρόκειτο για μία παραπλανητική κίνηση προκειμένου η κυβέρνηση να κατευνάσει την οργή της αντιπολιτεύσεως. Συνέπεια όλων αυτών ήταν τελικά το διάταγμα αυτό να καταψηφιστεί απ΄ όλη την αξιωματική αντιπολίτευση, που διαμαρτυρόταν για την απαράδεκτη μεθόδευση.

Αποφυλάκιση και απέλαση του Μέρτεν

Το φθινόπωρο του 1959 η υπόθεση Μέρτεν ήλθε και πάλι στην επικαιρότητα με το νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση της Ε.Ρ.Ε., με το οποίο γινόταν τροποποίηση του προηγούμενου σχετικού νόμου και επιτρεπόταν η αποφυλάκιση των εγκληματιών πολέμου που είχαν ήδη καταδικαστεί και εκρατούντο σε ελληνικές φυλακές. Ακολούθησε θυελλώδης συζήτηση στη Βουλή. Κάτω από τον καταιγισμό πυρών Ε.Δ.Α. και Δημοκρατικής Ενώσεως, η κυβέρνηση δια του αντιπροέδρου της, Παναγιώτη Κανελλόπουλου, απήντησε ότι η Ε.Ρ.Ε. είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στη "σημερινή Γερμανία" και ότι ο μόνος εγκληματίας πολέμου που βρισκόταν σε ελληνικές φυλακές, ο Μέρτεν, έπρεπε να απελαθεί και να παραδοθεί στη χώρα του.

Τελικά το νομοσχέδιο ψηφίστηκε και στις 5 Νοεμβρίου 1959 ο Μέρτεν αποφυλακίστηκε και απελάθηκε από την Ελλάδα .

Ευθύς μετά την άφιξή του στη Δυτική Γερμανία συνελήφθη με ένταλμα των γερμανικών δικαστικών αρχών και δικάστηκε στο Βερολίνο. Ο ανακριτής αποφάσισε να παραμείνει ελεύθερος, με τον όρο να παρουσιάζεται στην αστυνομία δύο φορές την εβδομάδα[17].

Γερμανικά δημοσιεύματα και νέος σάλος

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1960 η γερμανική εφημερίδα Ηχώ του Αμβούργου και το περιοδικό Der Spiegel δημοσίευσαν αφηγήσεις του Μαξ Μέρτεν, σύμφωνα με τις οποίες ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο υπουργός Εσωτερικών Δημήτρης Μακρής και η σύζυγός του, Δοξούλα, ήταν "έμμισθοι πληροφοριοδότες των γερμανικών αρχών Κατοχής και για τις πολύτιμες πληροφορίες που είχαν δώσει, σχετικά με την Αντίσταση, πήραν ανταμοιβή από τις κατασχεμένες περιουσίες των Εβραίων".

Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΒΟΥΛΕΥΤΙΣ ΕΛΕΝΗ ΣΚΟΥΡΑ.

 

Η Ελένη Σκούρα (Βόλος, 21 Δεκεμβρίου 1896 - Θεσσαλονίκη, 4 Φεβρουαρίου 1991) ήταν Ελληνίδα πολιτικός και δικηγόρος. Υπήρξε η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1896 στον Βόλο όπου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές της σπουδές. Το πατρικό της όνομα ήταν Παπαχρήστου.

Στη συνέχεια, από το 1915 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε φωνητική μουσική και το 1950 έλαβε το πτυχίο της Νομικής, δικηγορώντας στη συνέχεια στην ίδια πόλη με τον σύζυγό της, δικηγόρο, Δημήτριο Σκούρα.

Η Ελένη Σκούρα είχε αναπτύξει πλούσια κοινωφελή και πατριωτική δράση ιδιαίτερα κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και στη Γερμανική Κατοχή ως Πρόεδρος της Στέγης της Φαλαγγίτισσας και επίσης της Φανέλας του Στρατιώτη. Το καλοκαίρι του 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίσθηκε μαζί με τον σύζυγό της και τον αδελφό της, Απόστολο Παπαχρήστου.

Στις 18 Ιανουαρίου 1953 εξελέγη βουλευτής στον Νομό Θεσσαλονίκης με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού. Ούσα η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλίου, η ίδια αμέσως μετά την εκλογή της δήλωσε:

Θα προσπαθήσω να πράξω παν το δυνατόν διά να φανώ ανταξία της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων μου, τους οποίους θερμώς ευχαριστώ. Γνωρίζω ότι ως πρώτη και μοναδική γυναίκα εις την Βουλήν έχω μεγάλας ευθύνας και πολλά καθήκοντα. Είναι πολλά εκείνα που πρέπει να πράξωμεν υπέρ των Ελληνίδων, ιδίως εις τον τομέα της κοινωνικής μερίμνης.

Στις 31 Ιανουαρίου 1953 η Ελένη Σκούρα ορκίζεται και εκφωνεί τον παρθενικό της κοινοβουλευτικό λόγο. Ο πρόεδρος της Βουλής, Ιωάννης Μακρόπουλος, την προσφωνεί «κυρία βουλευτίδα», με αποτέλεσμα να προκληθεί συζήτηση, αν ο όρος αυτός θα καθιερωθεί για τις γυναίκες μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου.

Η Σκούρα τιμήθηκε από τον βασιλιά Παύλο με το στρατιωτικό μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων καθώς και με τον Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος Ευποιίας. Ο Δήμος Βόλου για την συνολική της προσφορά έχει στήσει προτομή της στο προαύλιο του Δημαρχείου.

Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η Πολιτεία της είχε υποσχεθεί τιμητική σύνταξη, που ποτέ δεν δόθηκε και στα τελευταία χρόνια της ζωή της αναγκάστηκε να πουλήσει τα παράσημα και τα μετάλλιά της για να εισαχθεί στο Χαρίσειο Γηροκομείο της Θεσσαλονίκης.

Πέθανε σε βαθύ γήρας, στις 4 Φεβρουαρίου 1991, στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης. Ο Δήμος Βόλου τίμησε την πρώτη γυναίκα βουλευτή της Ελλάδας, στήνοντας την προτομή της στον εξωτερικό χώρο του Δημαρχείου το 2007.

Πηγή: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ και https://www.sansimera.gr/biographies/434

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΣΕ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ.

Πατιαλιάκας Κωνσταντίνος

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΤΡΑΤΕΥΣΙΜΩΝ ΣΤΗ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ. ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΣ.

Με την έναρξη του 1946 επικρατούσε στα στελέχη του ΚΚΕ ευφορία ως προς την προοπτική επικράτησης του κόμματος στα Ελληνικά πράγματα. Ο Καραγιώργης διατύπωσε την ακόλουθη άποψη: <<Ενώ η ανάπτυξη του φασιστικού στρατού θα γίνεται με αριθμητική πρόοδο, η ανάπτυξη του αντάρτικου θα ακολουθή πρόοδο γεωμετρική. Έτσι θα φθάση σύντομα η ώρα που ποσοτικώς θα έχουμε υπερφαλαγγίσει τον φασιστικό στρατό αν, εν τω μεταξύ δεν τον διαλύσουμε ή ακόμα δεν τον κάνουμε δικό μας, που είναι και το πιθανότερο. Γιατί, όσο αυξάνει η δύναμή του, τόσο θα γίνεται μεγαλύτερη η αναλογία των δημοκρατικών φαντάρων μέσα σ΄ αυτόν και θα επέρχεται η διαφοροποίηση και θα εντείνεται η διάβρωσή του.>> Η βεβαιότητα αυτή εκπήγαζε από το γεγονός ότι υπήρχαν εντός του Ελληνικού Στρατού φανατικοί κομουνιστές οπλίτες, γιατί στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης μετά την κατοχή, η πολιτεία ενέτασσε στις τάξεις του όλους τους υπόχρεους προς στράτευση. Ο αναλαβών μάλιστα την εποχή εκείνη τη Διοίκηση του Β΄ Σώματος Στρατού Αντιστράτηγος Σπυρίδων Γεωργούλης έκρινε ότι στη Ζώνη Ευθύνης του Σώματος, στις περιοχές της Θεσσαλίας και της Δυτικής Μακεδονίας, δεν μπορούσε να έχει εμπιστοσύνη σε μεγάλο αριθμό οπλιτών. Οι πιθανότητες επιτυχίας ενός κομουνιστικού πραξικοπήματος εντός του στρατεύματος, κατά τον μήνα Ιούνιο του 1946, παρουσιάζονταν αυξημένες σε τέτοιο βαθμό, ώστε το ΚΚΕ αποφάσισε να το αποτολμήσει.

Μέσα σ΄αυτό το κλίμα και τις σχετικές οδηγίες του ΚΚΕ οργανώθηκε η συνωμοσία για την αρπαγή της Διοικήσεως σε τρεις Ταξιαρχίες του Ελληνικού Στρατού. Της 21ης Ταξιαρχίας, που ανήκε στην ΙΙα Μεραρχία και είχε έδρα την Κοζάνη, και των 41ης και 42ας Ταξιαρχιών της ΙΧης Μεραρχίας, οι οποίες είχαν έδρα τα Τρίκαλα και τη Λάρισα αντίστοιχα. Στόχος του ΚΚΕ ήταν η διάλυση ή ο προσεταιρισμός όσο το δυνατόν περισσοτέρων ανδρών των εν λόγω Ταξιαρχιών, γεγονός που θα είχε καταλυτικές συνέπειες για την εξέλιξη του ένοπλου αγώνα του.

Η επιλογή των Ταξιαρχιών αυτών έγινε με το δεδομένο ότι αρκετοί Αξιωματικοί, που είχαν συμμετάσχει στον ΕΛΑΣ και για διαφόρους λόγους δεν είχαν γίνει αποδεκτοί για επάνοδο στις τάξεις του στρατού και διέμειναν στις περιοχές αυτές, θα προσχωρούσαν μετά από συνεργασία στους Σχηματισμούς αυτούς με πρώτη την Ταξιαρχία των Τρικάλων. Με εκτίμηση εάν θα κυριαρχούσαν οι κομουνιστές στον κορμό της Ελλάδας θα μπορούσαν με ευχέρεια να επεκτείνουν και να ολοκληρώσουν την κυριαρχία τους και στον υπόλοιπο Ελληνικό χώρο.

H μέθοδος την οποία επέλεξαν για την οργάνωση της συνωμοσίας ήταν το σύστημα της <<τριαδικής οργανώσεως>>, όμοιο προς το εφαρμοσμένο κατά την κατάληψη των διοικήσεων στις 1η και 2α Ταξιαρχίες του Ελληνικού Στρατού στη Μέση Ανατολή τον Απρίλιο του 1944. Το σύστημα αυτό από Διμοιρίας μέχρι Τάγματος εξασφάλιζε καλύτερα από κάθε άλλο τη συνωμοτικότητα, γιατί όλα τα μέλη των τριάδων δεν γνώριζαν παρά μόνο το πρόσωπο, που τους είχε μυήσει και τους άλλους δύο, που είχε μυήσει ο ίδιος. Ο επικεφαλής της αρχικής τριάδας ονομαζόταν Γραμματέας της Μονάδας, που εξασφάλιζε το σύνδεσμο με τις κομουνιστικές οργανώσεις των άλλων Μονάδων και παράλληλα διατηρούσε επαφή με τη τοπική κομματική Επιτροπή του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ στην πόλη, που ανέπτυσσε τη δράση του.

Την όλη οργάνωση στη 41η Ταξιαρχία διεύθυνε, ως υπεύθυνος γραμματέας-καθοδηγητής, ο οπλίτης Στέφανος Μανάκας, που μετεξιλίχθηκε σε Διοικητή της έφιππης Ταξιαρχίας του <<Δημοκρατικού Στρατού>> με το προσωνύμιο <<καπετάν Στέφος>>. Η εκδήλωση της στάσης προβλεπόταν για τη νύκτα της 19ης προς την 20η Ιουνίου του 1946. Μετά από καθορισμένο σήμα στον καθορισθέντα χρόνο οι συνωμότες θα συνελάμβαναν ή θα έσφαζαν όλους τους Αξιωματικούς των Λόχων, πλην εκείνων που ήταν μυημένοι. Άλλες ομάδες θα αφόπλιζαν τους αντιφρονούντες οπλίτες και θα εφόνευαν τους πλέον δυναμικούς απ΄αυτούς. Με βάση το σχέδιο οι θανατικές εκτελέσεις θα γίνονταν κατά τον αγριότερο τρόπο με τσεκούρια, μπαλτάδες και μαχαίρια, προκειμένου να καταφοβηθούν οι υπόλοιποι. Η εντολή ήταν: <<Να τους κόψετε τα λαρύγγια με τις Αγγλικές κονσέρβες.>>

Το πρωί της 20ης Ιουνίου 1946 όλες οι Μονάδες της 41ης Ταξιαρχίας έπρεπε να έχουν περιέλθει στους στασιαστές και η Διοίκηση στον οπλίτη Στέφανο Μανάκα και των Μονάδων της Ταξιαρχίας στους γραμματείς της τριαδικής οργάνωσης. Οι γραμματείς θα ανελάμβαναν καθήκοντα <<πολιτικών επιτρόπων>>, ενώ ως Διοικητές θα τίθενταν μόνιμοι Αξιωματικοί, που είχαν συμμετάσχει στον ΕΛΑΣ στη διάρκεια της κατοχής. Την ίδια νύκτα η συνωμοσία θα εκδηλωνόταν και στις 21η και 42α Ταξιαρχίες, εις τρόπο ώστε οι Μονάδες και οι περιοχές της Θεσσαλίας και Δυτικής Μακεδονίας να περιέρχονταν υπό πλήρη κομουνιστικό έλεγχο.

Υπήρχαν πληροφορίες για μελετώμενη συνωμοτική ενέργεια των φανατικών κομουνιστών οπλιτών στις Μονάδες των Ταξιαρχιών αυτών σε στενή συνεργασία με ιδιώτες κομουνιστές των τοπικών οργανώσεων των πόλεων αυτών αλλά η κομουνιστική αυτή συνωμοσία αποκαλύφθηκε πλήρως τρεις ημέρες προ της εκδήλωσής της από ανεπίδοτη επιστολή οπλίτη, εντεταγμένου στην οργάνωση, προς τους δικούς του, η οποία περιήλθε στην Ελληνική Χωροφυλακή. Αμέσως με κεραυνοβόλο ενέργεια των στρατιωτικών και αστυνομικών αρχών συνελήφθησαν περί τους 300 αυτουργούς της συνωμοσίας και αφοπλίσθηκαν άλλοι 1500, που τέθηκαν υπό περιορισμό σε φυλασσόμενο στρατόπεδο.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Τα γεγονότα στις Ταξιαρχίες συγκλόνισαν τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της χώρας, πλην όμως δεν επέφεραν ανάλογη αντίδραση του κράτους, λόγω των σοβαρών και πολλών προβλημάτων, τα οποία είχε να αντιμετωπίσει, μετά την κατοχή, την κομουνιστική ανταρσία του Δεκεμβρίου 1944 και τις κομματικές αντιπαραθέσεις.

Η συνωμοσία αυτή καθώς και τα αιματηρά επεισόδια στην Ποντοκερασιά, στο Σκρα και σε άλλες περιοχές της χώρας συνετέλεσαν στη συγκρότηση και λειτουργία Στρατοπέδων στη Γυάρο, για τους κρινόμενους επικίνδυνους και αμετανόητους κομουνιστές, και στη Μακρόνησο για τους επιδεικτικούς μεταστροφής κομουνιστές, που είχαν ηλικία προς στράτευση.

ΠΗΓΕΣ. 1. Το πρώτο έτος 1946 του Αντισυμμοριακού Αγώνα της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού.

2. Γιατί ο Εμφύλιος του Στρατηγού Γεωργίου Τζουβαλά;

Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

19 Φεβ 1956.Βασιλεως Παύλου Α βασιλεύοντος —Οι Ελληνίδες ψηφίζουν γιά πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές. Το 1930 παραχωρήθηκε ένα υποτυπώδες δικαίωμα ψήφου γιά τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, σε όσες γυναίκες γνώριζαν ανάγνωση και γραφή και ήταν πάνω από τριάντα χρονών, χωρίς να έχουν το δικαίωμα τού εκλέγεσθαι. Η ουσία είναι, ότι μέχρι το 1952, όχι μόνο δεν είχε κατατεθεί κανένα νομοσχέδιο στην Βουλή το οποίο θα χορηγούσε πλήρη πολιτικά δικαιώματα στις Ελληνίδες, αλλά και τις φορές που δόθηκε κάποιο περιορισμένο εκλογικό δικαίωμα, γινόταν προσπάθεια να αναβληθεί η άσκησή του από το γυναικείο εκλογικό σώμα. Οι Ελληνίδες, ψήφισαν γιά πρώτη φορά στις Δημοτικές εκλογές τής 11ης Φεβρουαρίου 1934.

.—19 Φεβ 1956 μια ''νομιμη'' νοθεια εκλογων .Σ’ αυτές τις βουλευτικές εκλογές, επικράτησε η Ε.Ρ.Ε. τού Κ. Καραμανλή. Το κόμμα τής Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης (Ε.Ρ.Ε.) αν και έλαβε 26.000 ψήφους λιγότερες από τον συνασπισμό κομμάτων με την ονομασία «Δημοκρατική Ένωση», σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση με 165 βουλευτές, λόγω τού ισχύοντος εκλογικού συστήματος.

Η Βασίλισσα Φρειδερίκη επισκέπτεται χωριά της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου, όπου θεμελιώνει, εγκαινιάζει και επιθεωρεί Σπίτια του Παιδιού.

Περιγραφή

Κόσμος συγκεντρωμένος στον προαύλιο χώρο της Αγροτοπαιδόπολης Σίνδου «Άγιος Κωνσταντίνος», της οποίας πραγματοποιούνται τα εγκαίνια. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη και ο Διάδοχος Κωνσταντίνος προσέρχονται στο χώρο της τελετής. Έπαρση της ελληνικής σημαίας στο χώρο της παιδόπολης. Στο Νέο Καύκασο Φλώρινας, η Βασίλισσα Φρειδερίκη επιθεωρεί άγημα ανδρών των Ταγμάτων Εθνικής Ασφάλειας (ΤΕΑ). Κάτοικοι του χωριού επευφημούν την Βασίλισσα Φρειδερίκη. Άποψη της Αγροτικής Οικοκυρικής Σχολής Φλώρινας «Αγία Όλγα». Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, συνοδευόμενη από άλλους επισήμους, προσέρχεται στο χώρο της Σχολής, ενώ οι μαθήτριες την επευφημούν και την ραίνουν με άνθη. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη ξεναγείται στους χώρους της Σχολής. Άποψη του Σπιτιού του Παιδιού Πολυποτάμου Φλώρινας, όπου βρίσκεται συγκεντρωμένο πλήθος κόσμου. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει στο κτήριο. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει με αυτοκίνητο στην Υδρούσσα Φλώρινας, όπου παρακολουθεί γυναίκες που χορεύουν παραδοσιακούς χορούς προς τιμήν της. Άποψη της Δροσοπηγής Φλώρινας. Σε τοποθεσία του χωριού, όπου πραγματοποιείται η θεμελίωση Σπιτιού του Παιδιού, η Βασίλισσα Φρειδερίκη, άλλοι επίσημοι και τοπικοί παράγοντες παρακολουθούν τον τελούμενο αγιασμό. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη θεμελιώνει το κτήριο. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει με αυτοκίνητο στο Ανταρτικό Φλώρινας, όπου την υποδέχονται οι κάτοικοι του χωριού. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη συνομιλεί με νεαρή κοπέλα που εκπαιδεύεται στον αργαλειό στο Σπίτι του Παιδιού Ανταρτικού. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, συνοδευόμενη από τοπικούς παράγοντες και επισήμους επισκέπτεται το τυροκομείο του Γαλακτοκομικού Συνεταιρισμού Αγίου Γερμανού Πρεσπών και συνομιλεί με εργάτες. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει με αυτοκίνητο στο μεθοριακό φυλάκιο Κούλας Πρεσπών, όπου επιθεωρεί τους στρατιώτες και συνομιλεί με μέλη του εράνου της «φανέλας του στρατιώτη». Η Βασίλισσα συνομιλεί με παιδιά, ένα από τα οποία φέρει το όνομά της. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη επιβιβάζεται σε βάρκα ώστε να μεταβεί στον Άγιο Αχίλλειο της Μικρής Πρέσπας. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, επιβαίνουσα σε τζιπ, εισέρχεται στο Μελάνθιο Καστοριάς, όπου τυγχάνει θερμής υποδοχής από τους κατοίκους. Από τον εξώστη του Σπιτιού του Παιδιού Μελανθίου, η Βασίλισσα Φρειδερίκη παρακολουθεί νέους που χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη παρακολουθεί θεατρικό σκετς των τροφίμων του Σπιτιού του Παιδιού Αγίας Κυριακής Καστοριάς. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη διασχίζει, επιβαίνουσα σε τζιπ, δασική έκταση, κατευθυνόμενη προς τη Διποταμιά Καστοριάς. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει στη Διποταμιά, όπου τυγχάνει θερμής υποδοχής από τους κατοίκους. Άποψη της Καστοριάς. Στην όχθη της λίμνης της Καστοριάς, η Βασίλισσα Φρειδερίκη συνομιλεί με νέα μέλη του ομίλου εθελοντών του βασιλικού εράνου. Παιδιά παίζουν σε παιδική χαρά του Σπιτιού του Παιδιού Πολυκαστάνου Κοζάνης. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, από εξώστη του ιδρύματος, επιθεωρεί την παιδική χαρά. Στην πλατεία του χωριού, γυναίκες χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη χορεύει παραδοσιακούς χορούς στην πλατεία του Πεντάλοφου Κοζάνης μαζί με κατοίκους του χωριού, ενώ συγκεντρωμένος κόσμος παρακολουθεί. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, συνοδευόμενη από τοπικούς παράγοντες και επισήμους, διασχίζει δρόμο της Κοζάνης όπου βρίσκεται συγκεντρωμένος κόσμος που επευφημεί. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη εξέρχεται του Δημαρχείου Κοζάνης, επιβιβάζεται σε αυτοκίνητο και αναχωρεί από την πόλη. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει με τζιπ στο Τριγωνικό Κοζάνης, όπου την υποδέχεται συγκεντρωμένος κόσμος που επευφημεί. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη παραδίδει την ελληνική σημαία σε τρόφιμο του Σπιτιού του Παιδιού Τριγωνικού, του οποίου πραγματοποιούνται τα εγκαίνια. Έπαρση της ελληνικής σημαίας στο Σπίτι του Παιδιού Τριγωνικού. Στο τυροκομείο Τριγωνικού, του οποίου πραγματοποιούνται τα εγκαίνια, η Βασίλισσα Φρειδερίκη, τοπικοί παράγοντες και συγκεντρωμένος κόσμος παρακολουθούν τον τελούμενο αγιασμό. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη εγκαινιάζει το τυροκομείο και στη συνέχεια ανακατεύει το γάλα για την παρασκευή του πρώτου τυριού. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη σπέρνει το πρώτο καλαμπόκι στον αγρό του Σπιτιού του Παιδιού Τριγωνικού. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη εγκαινιάζει καταφύγιο που ανεγέρθηκε στη Βίγλα Φλώρινας με δαπάνες του Εράνου Βορείων Επαρχιών. Στον προαύλιο χώρο του Σπιτιού του Παιδιού Αηδονοχωρίου Ιωαννίνων, του οποίου πραγματοποιούνται τα εγκαίνια, η Βασίλισσα Φρειδερίκη παραδίδει τη σημαία σε τρόφιμο του ιδρύματος. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, συνοδευόμενη από τοπικούς παράγοντες και από κυρίες του Εράνου, εξέρχεται του κτηρίου. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει με τζιπ στην Καστάνιανη (Καστανέα) Ιωαννίνων, όπου την υποδέχεται συγκεντρωμένος κόσμος, ενώ κοπέλες με παραδοσιακές ενδυμασίες ραίνουν με άνθη το δρόμο από τον οποίο διέρχεται. Από τον εξώστη του Σπιτιού του Παιδιού Καστάνιανης, η Βασίλισσα Φρειδερίκη παρακολουθεί γυναίκες που χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, συνοδευόμενη από τοπικούς πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες, ξεναγείται σε μεθοριακό φυλάκιο της περιοχής. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει στα Κτίσματα Ιωαννίνων, όπου παρακολουθεί γυναίκες που χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, συνοδευόμενη από τοπικούς πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες, φτάνει στον Πύργο Ιωαννίνων, όπου επιθεωρεί το τοπικό Σπίτι του Παιδιού και συνομιλεί με επαναπατρισμένους από τις χώρες του ανατολικού μπλοκ νέους. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη διασχίζει, αρχικά με τζιπ και στη συνέχεια με υποζύγιο, ορεινούς δρόμους του νομού Ιωαννίνων. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει στο Πεκλάρι Ιωαννίνων, όπου την υποδέχονται γυναίκες που την ραίνουν με άνθη και άλλες που χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη φτάνει με αυτοκίνητο στην Κόνιτσα, όπου την υποδέχονται τοπικοί παράγοντες και συγκεντρωμένος κόσμος που χειροκροτεί. Στην Κόνιτσα, η Βασίλισσα Φρειδερίκη εγκαινιάζει το νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού «Βασίλισσα Φρειδερίκη». Η Βασίλισσα Φρειδερίκη σε εξώστη του νοσοκομείου. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη ταΐζει περιστέρια και αναπαύεται πριν συνεχίσει την περιοδεία της. Στο Στρατόπεδο Βελισσαρίου στα Ιωάννινα, η Βασίλισσα Φρειδερίκη επιθεωρεί το 40ο Σύνταγμα Ευζώνων και παρακολουθεί παρέλαση. Στο Σενίκο Ιωαννίνων, η Βασίλισσα Φρειδερίκη φυτεύει συκιά στην αυλή σχολείου, το οποίο ανεγέρθηκε με δαπάνη των Ομάδων Βοηθείας Υπαίθρου της Ηπείρου του Εράνου Βασιλίσσης. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη διασχίζει, αρχικά με αυτοκίνητο και στη συνέχεια με υποζύγιο, ορεινούς δρόμους του νομού Θεσπρωτίας. Στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, η Βασίλισσα Φρειδερίκη επιθεωρεί τιμητικό στρατιωτικό άγημα. Η Βασίλισσα Φρειδερίκη επιβιβάζεται σε άκατο και κατευθύνεται προς το αντιτορπιλικό «Ναυαρίνο», με το οποίο πρόκειται να αναχωρήσει με προορισμό τον Πειραιά.

Επίσημη δοξολογία στη Μητρόπολη Αθηνών για τον εορτασμό του νέου έτους (1959).

Ο Βασιλιάς Παύλος και η Βασίλισσα Φρειδερίκη προσέρχονται με ανοιχτό αυτοκίνητο στη Μητρόπολη Αθηνών προκειμένου να παραστούν στην επίσημη δοξολογία για τον εορτασμό του νέου έτους. Ο Βασιλιάς Παύλος, η Βασίλισσα Φρειδερίκη ο Διάδοχος Κωνσταντίνος και ο Πρίγκιπας Μιχαήλ της Ρουμανίας ανέρχονται την κλίμακα της Μητρόπολης, όπου τους υποδέχονται ο Πρωθυπουργός και Υπουργός Εθνικής Αμύνης Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Αντιπρόεδρος της Βουλής. Αγήματα μαθητών των παραγωγικών σχολών των Ενόπλων Δυνάμεων παρατεταγμένα στην πλατεία Μητροπόλεως. Μετά την ολοκλήρωση της δοξολογίας, ο Βασιλιάς Παύλος και η Βασίλισσα Φρειδερίκη, ακολουθούμενοι από τον Διάδοχο Κωνσταντίνο, και τον Πρίγκιπα Μιχαήλ, εξέρχονται του ναού, επιβιβάζονται σε ανοιχτό αυτοκίνητο και αναχωρούν.

 http://www.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=2598

Εκλογές 1963: Η πρώτη νίκη της Ενώσεως Κέντρου και η στρατηγική Παπανδρέου

.

   ΒΑΣΙΛΕΥΣ  ΠΑΥΛΟΣ Α΄ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Γιάννης Θ. Διαμαντής

Οι εκλογες του Νοεμβριου 1963  εφεραν το τελος της επικρατησης του Καραμανλη και της ΕΡΕ ,μια περιοδος  αντιλαϊκή, γεματη σκανδαλα ,ο βασιλευς Παυλος πολλες φορες εκανε συστασεις στον Καραμανλη. Ειχε δε  σκοπο να τον παραπεμψει στην δικαιοσυνη μετα τις εκλογες αλλα το παρακρατος του Παπαγου-Καραμανλη τον φυγαδευσε με ψευτικο ονομα στο εξωτερικο.

Ο βασιλευς Παυλος βοηθησε την Ενωση Κεντρου να εδραιωσει την εξουσια της ,ηταν συννενοημενοι και οι δυο, Βασιλευς Παυλος και Παπανδρεου ωστε να γινουν νεες εκλογες το 1964.Το γεγονος αυτο μαρτυρει οτι ο Βασιλευς Παυλος Α΄ ηταν αμετοχος στις μεθοδευσεις Καραμανλη στις εκλογες του 1961,επισης εξηγει το μισος  των καραμανλικων εναντιον του Κωνσταντινου Β΄μετα τον θανατο του Παυλου Α΄,που εκδηλωθηκε με το ψευτικο δημοψηφισμα του 1974 .

Πώς ο Γεώργιος Παπανδρέου και η Ένωσις Κέντρου σχημάτισαν Κυβέρνηση και αμέσως πήγαν σε νέες εκλογές

Στις 3 Νοεμβρίου 1963, ύστερα από μία διετία σφοδρής πολιτικής έντασης, ο Γεώργιος Παπανδρέου και η Ένωσις Κέντρου κατακτούν την πρώτη θέση στις βουλευτικές εκλογές και κάνουν το πρώτο αποφασιστικό βήμα για την πρωθυπουργία και τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Με 42% καταλαμβάνουν στη Βουλή σχετική πλειοψηφία 138 εδρών, η ΕΡΕ με 39,4% , 132 έδρες, η ΕΔΑ με 14,3%, 28 έδρες και οι Προοδευτικοί με 3,7%, 2 έδρες .

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 3.11.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

Έχει προηγηθεί ο «πόλεμος» μεταξύ Γεωργίου Παπανδρέου και Κωνσταντίνου Καραμανλή για τις «εκλογές βίας και νοθείας» του 1961, η σύγκρουση μεταξύ του πρωθυπουργού Καραμανλή και των Ανακτόρων, η δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγορίου Λαμπράκη στις 22 Μαΐου 1963 και η παραίτηση από την πρωθυπουργία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τον Ιούνιο του 1963.

Oι πρώτες αντίδρασεις

«ΤΟ ΒΗΜΑ», σε όλη εκείνη την ταραχώδη περίοδο, στηρίζει τις θέσεις του Γεώργιου Παπανδρέου και της Ενώσεως Κέντρου και εναντιώνεται στην ΕΡΕ και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Έτσι, το κύριο άρθρο της εφημερίδας, στις 5 Νοεμβρίου 1963, με τίτλο «Συμπεράσματα και διδάγματα» εκφράζει απόλυτα τις θέσεις της Ενώσεως Κέντρου αποπνέοντας, ταυτόχρονα, όλη την πολιτική ένταση της εποχής εκείνης.

«Τα αποτελέσματα των εκλογών της Κυριακής επεβεβαίωσαν με μαθηματικήν κυριολεκτικώς ακρίβειαν όσα από της επιούσης των τελευταίων εκλογών η Ένωσις Κέντρου είχε καταγγείλει περί βίας και νοθείας ασκηθείσης εις όφελος της ΕΡΕ και εις βάρος του Κέντρου».

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 5.11.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

Ο σχηματισμός κυβέρνησης

Ο Γεώργιος Παπανδρέου και η Ένωσις Κέντρου είναι μεν πρώτοι, ωστόσο για να σχηματίσουν κυβέρνηση απαιτείται η στήριξη βουλευτών και άλλων κομμάτων. Στις 6 Νοεμβρίου, ο Γεώργιος Παπανδρέου παίρνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Βασιλιά Παύλο.

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 6.11.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

«Την εντολή διά τον σχηματισμόν της νέας Κυβερνήσεως έλαβεν ο κ. Παπανδρέου την εσπέραν χθές κατά την διάρκειαν σαρανταλέπτου ακροάσεως του παρά τω Βασιλεί, κατά την διάρκειαν της οποίας διερευνήθησαν δύο κυρίως θέματα:

»Πρώτον το ενδεχόμενον διαλύσεως της Βουλής το οποίον, ως ανεκοίνωσεν ο κ. Παπανδρέου μετά το τέλος της ακροάσεως, “θα εκτιμηθή, εάν και εφ’ όσον προκύψη, εις την ώραν του”.

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 7.11.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

»Όλαι όμως αι ενδείξεις καθιστούν πλέον βέβαιον ότι θα υπάρξουν τόσαι προσχωρήσεις βουλευτών άλλων κομμάτων προς την Ένωσιν Κέντρου ώστε να αποκλείεται η καταψήφισις της νέας κυβερνήσεως υπό της Βουλής.

»Δεύτερον, η σύνθεσις της νέας κυβερνήσεως. Ο κατάλογος των μελών απετέλεσε χθες σειράς συνομιλιών του κ. Παπανδρέου με στελέχη του κόμματος και, ιδία, δύο συναντήσεών του με τον πρόεδρον κ. Σοφοκλή Βενιζέλον, εις την δευτέραν των οποίων παρέστησαν και οι κ.κ. Στεφ. Στεφανόπουλος και Στ. Κωστόπουλος».

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 8.11.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

«ΤΟ ΒΗΜΑ» της 9ης Νοεμβρίου δημοσιεύει τα πρώτα λόγια του Γεώργιου Παπανδρέου κατά τη διάρκεια του πρώτου υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησής του:

«Ο ανένδοτος αγών θα συνεχισθή, εδήλωσε χθες ο αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου κ. Γ. Παπανδρέου, ευθύς μετά την ορκωμοσίαν της υπ’ αυτόν Κυβερνήσεως. Αλλά στόχος του θα είναι τώρα η δημιουργία. Είναι ανένδοτος αγών διά την δημιουργίαν μιας καλυτέρας Ελλάδος.

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 9.11.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

»“Φιλοδοξία μας είναι να γίνωμεν μία άλλη εποχή. Η εποχή της εθνικής αναγγενήσεως. Όλαι αι υποσχέσεις μας θα εκπληρωθούν. Θα τιμήσωμεν τους λόγους μας. Θα υπάρξη Κράτος Δικαίου. Όλοι οι Έλληνες ασχέτως κομματικών πεποιθήσεων θα είναι ελεύθεροι και ίσοι ενώπιον των Αρχών και ενώπιον των Νόμων.

»Θα υπάρξη Αρετή εις τον δημόσιον βίόν. Θα δημιουργήσωμεν σταθμόν εις την ιστορίαν της Εθνικής μας Παιδείας»».

Η στήριξη – ανοχή της ΕΔΑ

Βασικό στοιχείο της κυβέρνησης Παπανδρέου του 1963 ήταν η στήριξη – ανοχή της ΕΔΑ, καθώς όπως προαναφέρθηκε η Ένωσις Κέντρου είχε 132 βουλευτές. Έτσι, για παράδειγμα, οι βουλευτές της ΕΔΑ αλλά και 5 βουλευτές της ΕΡΕ στηρίζουν τον υποψήφιο της Ενώσεως Κέντρου, Ηλία Τσιριμώκο ως νέο πρόεδρο της Βουλής.

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 18.12.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

Παροχές

Στις προγραμματικές του δηλώσεις ο Γεώργιος Παπανδρέου θα εξαγγείλει μια σειρά από παροχές, κίνηση η οποία, σύμφωνα με πολλούς επικριτές του, μοναδικό στόχο είχε την προσέλκυση νέων ψηφοφόρων και την εδραίωση της δύναμης της Ενώσεως Κέντρου στην προσπάθειά της για αυτοδυναμία σε νέες εκλογές που βρίσκονται ήδη στα «σκαριά».

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 21.12.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

Τελικά αμέσως μετά την εξασφάλιση ψήφου εμπιστοσύνης με την στήριξη της ΕΔΑ ο Γεώργιος Παπανδρέου παραιτείται.

«Ζυγίζοντας» τις πολιτικές ισορροπίες, και τις ευρύτερες αλλά και αυτές εντός της Ενώσεως Κέντρου, που αποτελούσε τότε έναν συνασπισμό αρκετών πολιτικών δυνάμεων του Κέντρου, ο Παπανδρέου θέλησε να διεκδικήσει την αυτοδυναμία σε νέες εκλογές, πράγμα το οποίο πέτυχε στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964, συγκεντρώνοντας ποσοστό 52,72% και 171 έδρες.

«ΤΟ ΒΗΜΑ», 25.12.1963, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»

https://www.tovima.gr/2023/11/03/istoriko-arxeio/ekloges-1963-i-proti-niki-tis-enoseos-kentrou-kai-i-stratigiki-papandreou/

ΜΕ ΔΥΟ ΨΕΥΤΙΚΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΣΤΕΡΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ!

Το δημοψηφισμα του 74 ειναι ακυρο για πολλους λογους πειτε το καλλιτερα εξαπατηση του λαου ,πειτε το υφαρπαγη της ψηφου του λαου, δεν κανεις δημοψηφισμα εν μεσω γενικης επστρατευσης αυτα τα καραγκιοζιλικια μονο ο ψευτοεθναρχης τα εκανε ως τετοιος που ηταν. Ο βασιλευς δεν αντεδρασε διοτι ηταν νωπα τα γεγονοτα της μεταπολιτευσης ,δεν ηθελε να διχασει. Προτιμησε να υποφερει. Οι πολιτικοι της Ελλαδος ξερουν να εκδικουνται τους βασιλεις. Εκει εξαντλουν ολη την γενναιοτητα τους. Την τουρκια την αφηνουν να αποθρασυνεται!

Ακολουθουν κάποια σχόλια για την συνεντεύξη των πριγκιπων Παυλου και Νικολαου

στην εκπομπή "365 στιγμές" της κας Παπαϊωάννου.

Ο κύριος Αλιβιζατος τα "ράβει" όπως θέλει. Θυμίζω συνταγματολογος ειδικών αποστολών, από διάφορες κυβέρνησεις, για δημιουργία δυσκολων νόμων.
Μπορούσε να γίνει νόμος για την ιθαγένεια. Όλα γίνονται. Έχουμε έναν μάγειρα και τα υλικά που μαγειρεύει. Είναι απλό. Όπως θα μπορουσε και να λυθεί απλά.
Και θέτει στη συνέχεια, ο κος Αλιβιζατος, το θέμα της ισότητας. Το άρθρο 4 δικαίως λέει ότι δεν υπάρχουν τίτλοι ευγενείας. Όμως το πρίγκηπας δεν είναι τίτλος ευγένειας, αλλά προσδιορισμός στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ειναι γιοι του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Τίτλος ευγένειας είναι ο λόρδος, ο κόμης, ο βαρώνος. Ή ακόμη και ο πρίγκηπας Υψηλάντης, που προέρχεται από την βυζαντινή αυτοκρατορία ο τίτλος. Εξηγώ απλά ότι θελουν να τους ΤΑΠΕΙΝΩΣΟΥΝ.
Είπε ο κος Αλιβιζατος οτι το ελληνικό κράτος καταδικαστηκε. Η κυβέρνηση έδωσε στον Β. Κωνσταντίνο 13,7 εκατομμυρία. ΞΈΧΑΣΕ να πει την εκτίμηση του ελληνικού δημοσίου που ήταν 180 εκατομμύρια. Και της πλευράς Κωνσταντίνου γυρω στα 160, δηλαδή πολυ μικρότερη απο αυτή του ελληνικού δημοσίου.
Πρέπει ομως να αναγνωρισω οτι αναφέρει πως βγήκε το Γκλιξμπουργκ ομολογωντας ότι αυτό έγινε για να ταπεινωθει ο τότε Βασιλιάς Κωνσταντίνος και η Δυναστεία.
Λυπάμαι για τους ιστορικούς γιατί θεωρούν αποκλειστικά ευθύνη του Β. Κωνσταντίνου την δικτατορία, ξεχνώντας την ευθύνη όλων των έμπειρων τότε πολιτικών. Τις διαμάχες τους αλλά ακόμα και την εμπλοκή της οικογένειας Παπανδρέου, όπου οι οικογενειακοι τους καβγάδες, μεταφερθηκαν και στη πολιτική σκηνή. Με ολέθρια αποτελέσματα.
Η νεότητα του Β. Κωνσταντίνου αντιπαραβαλλεται με την εμπειρία των πολιτικών μας;
Οχι.
Όμως πρέπει κάποιος να καταλαβει ότι οι πολιτικοί, από αρχή ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, εκβίαζαν τον θρόνο, όταν ήθελαν κάτι.
50 χρόνια μετά το δημοψήφισμα ακόμα σπείρουν δηλητήριο για τον θεσμό. Τόσο τον φοβούνται, ακόμα.
Σκεφτείτε οι ιστορικοί αν ήταν πιο επιεικείς με τον θεσμό της βασιλείας τι διαφορετικό θα ακούγαμε στην εκπομπή, σήμερα.
Τον δε Αλέξανδρο τον παρεκαμψαν εντελώς. Ανάξιος λόγου; κρίμα.
Οι πρίγκηπες ήταν απλοί ειλικρινείς. Και με μεγάλο βαθμό ωριμότητας και ευθύτητας.
Ο πρίγκηπας Παύλος δικαιολογημενα απόρησε στην πρόταση να πάρει επίθετο. Πως να πάρει επίθετο όταν ποτέ δεν διέθετε.
Γεννήθηκε πρίγκηπας. Απλό αληθινό, ιστορικά ακριβές.
Ο πρ. Νικόλαος ανέφερε ότι ήθελε να υπηρετήσει. Δεν του ήρθε ποτέ το χαρτί στράτευσης. Από την άλλη όσοι τον θεωρούν φιλέλληνα, τους θυμίζει ότι είναι Έλληνας. Είχε ιθαγένεια, του την πήραν.
Και με μεγάλη ευθύτητα αναφέρει 2 λάθη που έγιναν απο τον πατέρα του. Οι επιστολές που οι σύμβουλοι του, ουσιαστικά, τον προετρεψαν να στείλει και το ότι δεν ήταν παρών στη διάρκεια του δημοψηφισματος και εμπιστεύτηκε καλοθελητες που τον προδωσαν.
Ο φορέας που θα δημιουργήσουμε εμείς, θα έχει σκοπό την συντήρηση της ιστορικής μνήμης. Αν θέλετε να το πω πιο απλά, να ακουστεί περισσότερο και η αποψη αυτών που δεν ακούστηκε τόσα χρόνια ή "ψαλιδιστηκε", να το πω σωστά.
Και θα καλέσουμε όλους αυτούς τους ιστορικούς να πουν την γνώμη τους, αντιπαραβαλλοντας όμως και την δική μας.
Λυπάμαι που ο κύριος Κωστής ή ο οποιοσδήποτε θεωρεί ότι έγινε ένα δημοψήφισμα το 74 και τελείωσε κάτι οριστικά. Και πρέπει να το τονίζει. Το κάνανε και πολλοί πολιτικοί καλεσμένοι στις εκπομπές την περίοδο της κηδείας του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Εγώ ΔΕΝ το έκανα. Γιατί ειναι απλό. Δεν είμαι μελλοντολογος να προβλεψω κάτι.
Μόνο ο λαός τελειώνει κάτι ή ξεκινά κάτι νέο. Ποιος μπορεί να προδικασει αν ο λαός σε μια καταστροφή ή μια απογοήτευση από το τωρινό πολιτικό σύστημα δεν ζητήσει κάτι διαφορετικό; κάτι άλλο;
.Σε καμία προοδευτική χώρα, θα έλεγα δημοκρατία, το δημοψηφισμα θεωρείται τόσο φοβικο, όσο εδώ. Αντίθετα, τα δημοψηφισματα προβλέπονται για ανανέωση εντολής ή για σοβαρά εθνικά θέματα.
Ποιο βαφτίζουμε νόμιμο και ποιο παράνομο;
Πάντως το δημοψήφισμα του 74 ήταν unfair, όπως είπε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Στην Ελβετία κάνουν ένα σωρό δημοψηφισματα. Στο Λουξεμβούργο προβλέπεται μέχρι και για την αλλαγή πολιτεύματος. Δεν φοβάται ο Μεγάλος Δούκας τα δημοψηφισματα. Αποφασίζει ο κυρίαρχος λαός.
Στην Ελλάδα το 2015, το "ναι" εγινε "όχι" , ενώ για την Συμφωνία των Πρεσπων, ουδέποτε έγινε.
Εμείς στο κόμμα Πατριωτική Δύναμη Αλλαγής με την αρχή για την απόδοση της ιθαγένειας στην Βασιλική οικογένεια ή τεως ελληνική Βασιλική οικογένεια, όπως θέλετε πέστε το, αλλά και με τη χρήση της β. οικογένειας ως χρυσής εφεδρείας, τονίζουμε την ανάγκη του σεβασμού των θεσμών, της ιστορίας, του παρελθόντος με το παρόν.
Η Ελλάς και η ιστορία της δεν πρέπει να διαιρείται από κανέναν.
Συγχαρητήρια στους πρίγκηπες μας. Μας κάνουν περήφανους.
Έδειξαν ήθος, συνέπεια, κύρος.
Βλέποντας τους, θυμήθηκα την ρήση του Ελευθερίου Βενιζέλου για τον Στρατηλατη στον Πουανκαρέ.
"Ένας Έλληνας Βασιλιάς, τίποτε άλλο από Έλληνας "
(ΙΙ, 23)
Κωνσταντίνος Γ. Λουκάς
Εκδότης
Εκδόσεις Στέμμα
Αντιπρόεδρος κόμματος ΠΑΤΡΊΔΑ.

Από την Ισπανία στην Ελλάδα: 60 Χρόνια μετά η Βασιλισσα Μητερα της Ισπανιας Σοφία Επιστρέφει.

Η Σοφία (γεννημένη πριγκίπισσα Σοφία της Ελλάδας και της Δανίας, στις 2 Νοεμβρίου 1938) υπήρξε βασίλισσα της Ισπανίας από το 1975 έως το 2014, ως σύζυγος του βασιλιά Χουάν Κάρλος Α’. Είναι το πρώτο παιδί του βασιλιά της Ελλάδας Παύλου και της Φρειδερίκης του Ανόβερου. Καθώς η οικογένειά της αναγκάστηκε να εξοριστεί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πέρασε ένα μέρος της παιδικής της ηλικίας στην Αίγυπτο, όπου πήρε τις πρώτες σπουδές της στο El Nasr Girls’ College στην Αλεξάνδρεια και στη Νότια Αφρική, όπου γεννήθηκε η αδελφή της Ειρήνη.

Επέστρεψαν στην Ελλάδα το 1946. Τελείωσε τις σπουδές της στο διάσημο οικοτροφείο Schloss Salem στη Νότια Γερμανία και στη συνέχεια σπούδασε παιδική φροντίδα, μουσική και αρχαιολογία στην Αθήνα. Σπούδασε επίσης στο Fitzwilliam College του Cambridge.

Ήταν εφεδρικό μέλος της χρυσής ιστιοπλοϊκής ομάδας της Ελλάδας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960.

Η Σοφία παντρεύτηκε τον τότε Ινφάντε Χουάν Κάρλος της Ισπανίας το 1962 και έγινε βασίλισσα της Ισπανίας μετά την ενθρόνιση του συζύγου της το 1975. Στις 18 Ιουνίου 2014, ο Χουάν Κάρλος παραιτήθηκε υπέρ του γιου τους Φελίπε ΣΤ’.

Την ώρα που ο Χουάν Κάρλος ξαναγυρίζει με το κεφάλι σκυμμένο στη Μαδρίτη, η 84χρονη βασιλισσα Σοφια δεν σκοπεύει να ζήσει με τον άνδρα που την πρόδωσε και καταρράκωσε τον ισπανικό θεσμό της μοναρχίας εξαιτίας σεξουαλικών και οικονομικών σκανδάλων
Η πριγκίπσσα Σοφία έφυγε νύφη τον Μάιο του 1962 για την Ισπανία με προίκα 300.000 δολαρίων από το κρατικό ταμείο και έναν θρόνο να την περιμένει. Εξήντα χρόνια μετά, η βασιλομήτωρ της Ισπανίας φέρεται αποφασισμένη να επιστρέψει στην Ελλάδα και να ζήσει εδώ τα τελευταία χρόνια της ζωής της, γυρνώντας επιδεικτικά την πλάτη στον σύζυγό της Χουάν Κάρλος, τον οποίο φήμες θέλουν να παίρνει των ομματιών του από το Αμπού Ντάμπι και να γυρνά με την ουρά στα σκέλια στη Μαδρίτη.



Η σκοτεινή ιστορία

Ακόμα και η έκπτωτη βασιλική οικογένεια της Ιταλίας, δημιούργησε το καλοκαίρι που μας πέρασε ένα θορυβο χάρη στο ντοκιμαντέρ «The King Who Never Was», το οποίο ερευνά την ιστορία της δολοφονίας ενός 19χρονου Γερμανού παραθεριστή από τον Βιτόριο Εμανουέλε της Σαβοΐας το καλοκαίρι του 1978 στην Κορσική. Μάλιστα στο κλείσιμο της αφήγησής του στο εν λόγω ντοκιμαντέρ ο 86χρονος γιος του τελευταίου βασιλιά της Ιταλίας κάνει μνεία στη μάλλον πιο παραγκωνισμένη και αμφιλεγόμενη γαλαζοαίματη φαμίλια. Εκείνη της Ισπανίας. Οχι βέβαια με θετικό τρόπο, αφού αναμόχλευσε μία από τις σκοτεινές ιστορίες που κατατρύχουν μια ζωή τον Χουάν Κάρλος, βασιλιά της Ισπανίας έως το 2014.

Ο λόγος για τον θάνατο του αδελφού του, πρίγκιπα Αλφόνσο, τον Μάρτιο του 1956, σε ηλικία μόλις 14 ετών. Σύμφωνα με την επίσημη αιτιολόγηση, ο νεαρός πρίγκιπας αυτοπυροβολήθηκε στην έπαυλη της οικογένειας στην πορτογαλική Ριβιέρα την ώρα που καθάριζε το όπλο του. Υπήρχε όμως και μία ακόμα εκδοχή. Αυτή που ήθελε τον Χουάν Κάρλος, 18 ετών τότε, να πυροβολεί από αμέλεια τον ιταλο πριγκιπα και την οποία επανέφερε στο προσκήνιο ο Βιτόριο Εμανουέλε.

Η εξιστόρηση του υπέργηρου γαλαζοαίματου πέρασε μάλλον στα ψιλά. Λογικό, αν λάβει κανείς υπόψη την τρικυμία των σκανδάλων στα οποία παραδέρνει η βασιλική οικογένεια της Ισπανίας τα (πολλά) τελευταία χρόνια με πέτρα του σκανδάλου σταθερά τον πατριάρχη της. Αυτός ευθύνεται και για το νέο επεισόδιο στη σαπουνόπερα που εκτυλίσσεται πίσω από τις κλειστές θύρες του παλατιού Θαρθουέλα, αφού η φημολογούμενη επιστροφή του στην Ισπανία, έπειτα από τρία χρόνια αυτοεξορίας στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθοδηγεί, σύμφωνα με ισχυρή φημολογία, τον νόστο της επί 61 χρόνια συζύγου του βασιλομήτορος Σοφίας στην Ελλάδα.
Η 84χρονη βασιλομητωρ Σοφια φέρεται αποφασισμένη, όπως μεταδίδει ο ισπανικός Τύπος, να μην περάσει τα στερνά της στο πλευρό ενός άνδρα που πλήγωσε την ίδια (με τις κατ’ εξακολούθηση εξωσυζυγικές σχέσεις του), τον θεσμό της ισπανικής μοναρχίας (με τις ομιχλώδεις οικονομικές δοσοληψίες του), αλλά καταπώς φαίνεται και τον ισπανικό λαό. Ερευνα του ισπανικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (Centro de Investigaciones Sociologicas – CIS) που πραγματοποιήθηκε στις αρχές του έτους κατέδειξε ότι μόλις το 30% των Ισπανών έχει θετική γνώμη για τον επί 39 χρόνια βασιλιά του. Η συμβία του φαίνεται ότι τάσσεται με την πλειονότητα του 70%.

Οι βασιλικοί γάμοι έγιναν στην Αθήνα το 1962 παρουσία 32 εν ενεργεία βασιλέων, 109 εστεμμένων και 3.000 Ισπανών αριστοκρατών, με στολισμό από 80.000 τριαντάφυλλα για την καθολική και ορθόδοξη τελετή, ενώ ο ξένος Τύπος μετέδιδε ότι είναι εφάμιλλοι, αν όχι καλύτεροι, των γάμων του πρίγκιπα Ρενιέ Γ’ και της Γκρέις Κέλι

Μαζί στην Αθήνα

Μολονότι βέβαια τα προβλήματα στον γάμο του Χουάν Κάρλος και της Σοφίας θεωρούνται τόσο δεδομένα και αυτονόητα όσο το γεγονός ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον νοητό άξονά της, πολλοί ήταν αυτοί που ξαφνιάστηκαν στην πληροφορία ότι εκείνη ήδη πακετάρει τις αποσκευές της για την επιστροφή στην Ελλάδα. Ισως ξεγελάστηκαν από το γεγονός ότι οι δύο γαλαζοαίματοι εμφανίστηκαν μαζί (εκείνος εμφανώς καταβεβλημένος, εκείνη κοτσονάτη και θαλερή) στην κηδεία του βασιλιά Κωνσταντίνου τον περασμένο Ιανουάριο στη Μητρόπολη Αθηνών.

Από την άλλη, τέτοια θλιβερά γεγονότα δεν προσφέρονται ούτε για έριδες ούτε έστω για σημειολογικές κινήσεις. Η Σοφία και ο Χουάν Κάρλος συνυπήρξαν στην κηδεία του βασιλια Κωνσταντινου Β΄ και έκτοτε συνέχισαν τις ούτως ή άλλως παράλληλες εδώ και χρόνια ζωές τους. Ωστόσο το μήνυμα που εκπέμπεται τώρα από τη βασιλομήτορα της Ισπανίας είναι σαφές και περιεκτικό.

Την ώρα που ο Χουάν Κάρλος μοιάζει έτοιμος να γυρίσει έστω και με το κεφάλι σκυμμένο στην Ισπανία, εκείνη δεν θα τον περιμένει σαν πιστή Πηνελόπη. Αντιθέτως, θα επιστρέψει από το παλάτι Μαριβέντ της Μαγιόρκα, όπου ζει από το 2014, στη γενέτειρά της, για να περάσει τα -θεωρητικά- τελευταία χρόνια της ζωής της, κίνηση που λέγεται ότι επισπεύστηκε από τον θάνατο του αδελφού της Κωνσταντίνου.

Στο Αιγαίο

Ποτέ δεν είναι αργά για να αναπληρώσεις τον χαμένο χρόνο. Είναι εξάλλου γνωστό ότι μετά τον τριπλό (ορθόδοξο, καθολικό και πολιτικό) γάμο της με τον Χουάν Κάρλος στις 14 Μαΐου του 1962 η Σοφία επισκέφτηκε την Ελλάδα ελάχιστες φορές: το 1981 για την κηδεία της μητέρας της βασίλισσας Φρειδερίκης, η οποία παρεμπιπτόντως απεβίωσε στα ανάκτορα της Μαδρίτης και είχε εκφράσει ως τελευταία επιθυμία την ταφή πλάι στον σύζυγό της, βασιλιά Παύλο Β’ στο Τατόι, το 1998, το 2008 και το 2021 για διακοπές και μόλις φέτος για να απευθύνει το ύστατο χαίρε στον αδελφό της.

Παρότι έχει περάσει ελάχιστο από τον βίο της στη χώρα μας (στα χρόνια της Κατοχής εκπατρίστηκε με την υπόλοιπη οικογένεια στην Αίγυπτο και τη Νότια Αφρική, κατόπιν σπούδασε στη Γερμανία και στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και μετά τον γάμο της εγκαταστάθηκε στην Ισπανία), φημολογείται ότι είναι εκπεφρασμένη η επιθυμία της όχι μόνο να πεθάνει στην Ελλάδα, αλλά κατόπιν να αποτεφρωθεί και η στάχτη της να σκορπιστεί στα νερά του Αιγαίου Πελάγους.

Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει βέβαια ότι η βασιλομητωρ Σοφία, που αποδείχτηκε όχι μόνο αεικίνητη και δραστήρια ως βασίλισσα μέσα από ένα πλέγμα πυκνών φιλανθρωπικών δράσεων, αλλά και αγαπητή από τη μεγαλύτερη μερίδα των Ισπανών, έζησε στην Ελλάδα κάποιες από τις πιο καθοριστικές -όχι απαραιτήτως για καλό- στιγμές της ζωής της. Οπως η γνωριμία της με τον Χουάν Κάρλος. Πρωτοσυναντήθηκαν το 1954 σε μια οικογενειακή -ας μην ξεχνάμε πως είναι τρίτα ξαδέλφια- κρουαζιέρα στα ελληνικά νησιά. Αμφότεροι ήταν 16 ετών.

Η αμοιβαία συμπάθεια λέγεται πως εξελίχθηκε σε έρωτα το καλοκαίρι του 1960, όταν η ελληνική και η ισπανική βασιλική οικογένεια συναντήθηκαν ξανά στο περιθώριο των Ολυμπιακών Αγώνων της Ρώμης, οι οποίοι είχαν ούτως ή άλλως θετικό αποτύπωμα για τους γαλαζοαίματους χάρη στο χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος στην ιστιοπλοΐα.
Στο παλάτι της Μαγιόρκα με τα τρία παιδιά που απέκτησαν: τις Ινφάντα Ελένα, Ινφάντα Κριστίνα και τον νυν βασιλιά της Ισπανίας Φελίπε ΣΤ’ Φωτογραφία: JMN, Getty Images/Ideal Image

Ξύρισε το μουστάκι του

Σχεδόν έναν χρόνο αργότερα, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1961, η Σοφία αρραβωνιάστηκε τον Ισπανό πρίγκιπα στη Λοζάνη. Εν τω μεταξύ εκείνη είχε πείσει τον Χουάν Κάρλος να ξυρίσει το μουστάκι του, που δεν ήταν καθόλου του γούστου της, και είχε ανταποκριθεί επιδέξια στη μάλλον πρωτότυπη πρόταση γάμου που της έκανε. Στη διάρκεια ενός γεύματος σε εστιατόριο της Λοζάνης ο Ισπανός έβγαλε από την τσέπη του ένα κουτάκι και το πέταξε προς το μέρος της Σοφίας. Φυσικά, εκείνη το έπιασε.

Οι γαμοι τελέστηκαν στην Αθήνα στις 14 Μαΐου του 1962 ,ενα νομοσχέδιο που ψηφίστηκε δύο μήνες πριν από τον γάμο, προέβλεπε κρατική επιχορήγηση στη γαλαζοαίματη μέλλουσα νύφη ύψους 300.000 δολαρίων (περίπου 9 εκατ. δραχμών).Γεγονος που επιβεβαιωνει οτι η βασιλικη οικογενεια της Ελλαδος ανεκαθεν δεν ειχε μεγαλη περιουσια.

Οι εορτασμοί για τους γάμους της Σοφίας και του Χουάν Κάρλος που τελέστηκαν αφού πρώτα το Βατικανό έδωσε τις ευλογίες του περιγράφηκαν από τους απεσταλμένους δημοσιογράφους του ξένου Τύπου εφάμιλλοι, αν όχι καλύτεροι, των γάμων του πρίγκιπα Ρενιέ Γ’ και της Γκρέις Κέλι, οι οποίοι είχαν τελεστεί έξι χρόνια νωρίτερα.

Αν υπολογίσει κανείς ότι χρειάστηκε στολισμός με 80.000 τριαντάφυλλα και γαρίφαλα για τις δύο τελετές (η μία στον Καθολικό Ναό του Αγίου Διονυσίου και η άλλη στη Μητρόπολη Αθηνών), αλλά και ότι στην Αθήνα παραβρέθηκαν 32 εν ενεργεία βασιλείς, 109 εστεμμένοι και 3.000 Ισπανοί αριστοκράτες.

Βασιλεις Παύλος και Φρειδερίκη στο Τατόι με τους επιγόνους: Σοφία, Κωνσταντίνο Β’ και Ειρήνη

Παραστρατήματα

Μπορεί η Σοφία και ο Χουάν Κάρλος να έζησαν κατά κυριολεξία μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ίδιο παλάτι, όμως ένα γενναίο κομμάτι της συνύπαρξής τους το πέρασαν ως δύο ξένοι. Σίγουρα δεν ακούγεται ανεξήγητο εφόσον λάβει κανείς υπόψη τις -χιλιάδες για κάποιους- εξωσυζυγικές σχέσεις του πρώην Ισπανού βασιλιά ή την πληθώρα των εικασιών περί εξώγαμων τέκνων του.

Μάλιστα, μόλις τη φετινή άνοιξη ο Χουάν Κάρλος πιέστηκε τόσο από τα γεγονότα ώστε αναγκάστηκε να διαψεύσει από το Αμπού Ντάμπι τη φήμη για την πατρότητα μιας κόρης ονόματι Αλεχάντρα, την οποία φέρεται να απέκτησε τη δεκαετία του ’70 με την Κάρο Παλάθιος, κόμισσα του Μοντάρκο. Οσοι πάντως δεν πείστηκαν από τη διάψευση του πρώην βασιλιά επιμένουν ότι η ύπαρξη της εξώγαμης κόρης είναι εδώ και δεκαετίες κοινό μυστικό στον στενό κύκλο της βασιλικής οικογένειας, δηλαδή τη Σοφία και τα τρία παιδιά που έχει αποκτήσει με τον Χουάν Κάρλος: την Ινφάντα Ελένα, την Ινφάντα Κριστίνα και τον βενιαμίν και νυν βασιλιά της χώρας Φελίπε ΣΤ’.

Δεν είναι όμως μόνο τα ερωτικά παραστρατήματά του που δημιούργησαν ρήγμα στο ζευγάρι. Ή μάλλον είναι αυτά αθροισμένα με την αμήχανη στάση για τη δημόσια εικόνα και συμπεριφορά του, όπως το κόστους 44.000 ευρώ (δηλαδή όσο ένας ετήσιος μισθός στην Ισπανία) σαφάρι ελέφαντα που έκανε το 2012 στην Μποτσουάνα την ώρα που η χώρα του βρισκόταν σε οικονομική περιδίνηση, αλλά και τα οικονομικά σκάνδαλα στα οποία έχει εμπλακεί – χωρίς όμως ποτέ να έχει κατηγορηθεί επίσημα ή να έχει λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη γι’ αυτά.

Κορυφαία όλων είναι η περίπτωση του σαουδαραβικού σιδηροδρόμου μήκους σχεδόν 500 χιλιομέτρων που συνδέει τα δύο προσκυνηματικά κέντρα του μουσουλμανισμού, τη Μέκκα και τη Μεδίνα. Ο Χουάν Κάρλος ερευνήθηκε τόσο από τις ισπανικές όσο και από τις ελβετικές δικαστικές αρχές αναφορικά με μίζες που φέρεται να έλαβε από τους Σαουδάραβες για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής, την οποία ανέλαβε ισπανική εταιρεία.

Η έρευνα που έχει κλείσει πλέον χωρίς να απαγγελθούν κατηγορίες στον πρώην βασιλιά ξεκίνησε έπειτα από καταγγελίες της πρώην ερωμένης του, της Γερμανίδας Κορίνα τσου Ζάιν Βίτγκενσταϊν, η οποία υποστήριξε ότι εκείνος χρησιμοποιούσε από το 2011 τους τραπεζικούς λογαριασμούς της για να ξεπλένει τα χρήματα που παρανόμως λάμβανε.

Τον ίδιο σκοπό φαίνεται να εξυπηρετούσε και το ίδρυμα Lucum με έδρα στον Παναμά, δεύτερος δικαιούχος του οποίου εμφανιζόταν ο νυν βασιλιάς Φελίπε ΣΤ’. Μετά τις αποκαλύψεις ο τελευταίος αποποιήθηκε την πατρογονική κληρονομιά σε μια -ομολογουμένως εντυπωσιακή- προσπάθεια να διαχωρίσει τη θέση του από τις αμαρτίες γονέων. Ο δε Χουάν Κάρλος την έβγαλε για μία ακόμα φορά λάδι, αφού και να εντόπιζαν κάτι ύποπτο ή μεμπτό οι Αρχές δεν θα μπορούσε να κατηγορηθεί λόγω της ασυλίας που απολάμβανε ως βασιλιάς έως το 2014.

Από εκείνη τη χρονιά πάντως φαίνεται να επιδεινώθηκαν δραματικά οι σχέσεις του με τη βασιλιμητωρα Σοφία, με την οποία κάποιοι ισχυρίζονται ότι απέφευγαν όχι μόνο να βρίσκονται στον ίδιο χώρο, αλλά και να ανταλλάσσουν βλέμμα ή κουβέντα τουλάχιστον έως το 2020, όταν εκείνος εξαφανίστηκε – και τελικά τον βρήκαμε στο Αμπού Ντάμπι.

Αλλωστε πόσο ευχάριστο μπορεί να είναι για μια γαλαζοαίματη να πληροφορείται από τον Τύπο ότι ο σύζυγός της φλέρταρε πάλαι ποτέ -και μάλιστα στενά- την πριγκίπισσα Νταϊάνα ή ότι οι προσωπικοί γιατροί του είχαν αναγκαστεί να του χορηγήσουν ορμόνες προκειμένου να κατευνάσουν την αχαλίνωτη σεξουαλική επιθυμία του, όπως αποκάλυψε ένας υπόδικος πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος της ισπανικής αστυνομίας το 2021.
Φωτογραφία: Carlos Alvarez, Getty Images/Ideal ImageΣοφία και Λετίθια  διαφώνησαν on camera στον Καθεδρικό Ναό της Πάλμα στη Μαγιόρκα για το αν πρέπει να φωτογραφηθούν οι δύο ανήλικες πριγκίπισσες Λεονόρ και Σοφία

Καβγάδες με τη Λετίθια

Πάντως, από τη στιγμή που ο Χουάν Κάρλος άφησε τον θρόνο, η Σοφία εκτός από τις αγαθοεργίες φαίνεται να επικέντρωσε το ενδιαφέρον της στη νύφη της, ήτοι την αλλοτινή ανκοργούμαν, νυν βασίλισσα της Ισπανίας Λετίθια.

Οι διαφορετικες αποψεις ανάμεσα στις δύο γυναίκες  ενίοτε εκφράζονται δημόσια, όπως συνέβη το 2018.  Αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής του Πάσχα οι δύο γυναίκες  έξω από τον Καθεδρικό Ναό της Πάλμα στη Μαγιόρκα, διαφωνησαν για το αν ήταν σώφρον να ποζάρουν στους φωτογράφους οι δύο -ανήλικες τότε- κόρες του Φελίπε και της Λετίθια, πριγκίπισσες Λεονόρ και Σοφία.

Ηταν  η μόνη φορά που η 84χρονη πρώην βασίλισσα της Ισπανίας εγινε αντικειμενο δημοσιας συζητησης, έχει πολλάκις επικριθεί για θέσεις που εκφράζει δημόσια, όπως η αντίθεσή της στον γάμο ομόφυλων ζευγαριών, στις αμβλώσεις και το δικαίωμα στην ευθανασία) με θεατή την ισπανική κοινή γνώμη.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: AFP / Visual Hellas
.protothema.gr/
https://www.hello.gr/royalty/ispanika-mme-i-vasilissa-sofia-epistrefei-stin-ellada/
ksipnistere 01/10/2023

ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΝ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ.

.

.ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ  ΑΝΑΚΤΟΡΩΝ

.Η ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ26/9/1963

 

Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ''ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ'' ΕΓΙΝΕ ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΑΥΛΟΥ Α΄

 Αθήνα 1963: Η πρώτη έξοδος της Εικόνας “Άξιον Εστί” από το Άγιον Όρος

Η πρώτη έξοδος της Ιεράς Εικόνας “Άξιον Εστί ” από το Άγιο Όρος στην Αθήνα έγινε το 1963 για τις εορτές της Χιλιετηρίδος της Αθωνικής Μοναστικής Πολιτείας.

Στις 17 Απριλίου 1963 ήλθε στον Πειραιά από την Δάφνη του Αγίου Όρους με το πολεμικό πλοίο ΑΣΠΙΣ. Στην Αθήνα ανέβηκε οδικώς μέσω Νέου Φαλήρου και Λεωφόρου Συγγρού. Μετά την υποδοχή της από τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Β’ μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, μεταφέρθηκε με πομπή στην Μητρόπολη, όπου την προσκύνησαν χιλιάδες πιστοί ανάμεσά τους και ο τότε Βασιλεύς Παύλος.
Στον Πειραιά επέστρεψε στις 25 Απριλίου 1963 όπου επιβιβάστηκε στο πολεμικό πλοίο ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ με προορισμό την Δάφνη του αγίου Όρους.






Στην Αθήνα ήρθε και πάλι τον Νοέμβριο του 1987 κατά την επίσημη επίσκεψη του Πατριάρχη Δημήτριου και το καλοκαίρι του 1999 «τη πρωτοβουλία και παρακλήσει του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, προς πνευματικήν παρηγορίαν των σεισμοπλήκτων και ενίσχυσίν των».

Πηγή: Πατήρ Τιμόθεος Ηλιάκης

https://www.orthodoxianewsagency.gr/agioreitika/athina-1963-i-proti-eksodos-tis-eikonas-aksion-esti-apo-agion-oros/

Μια Σπουδαια Βασιλισσα .

Κατα  τους  γάμους του εξαδέλφου του Βασιλέως Παυλου Α΄, του πριγκιπος Φιλίππου με την τότε διαδοχον του  βρεταννικου  θρονου πριγκιπισσα Ελισαβετ (20 Νοεμβριου 1947). Ο Βασιλευς Παυλος αδυνατει εξ αιτιας ασθενειας ,να μεταβει στο Λονδινο και τον αντικαθιστα η Βασιλισσα τρεφουσα  την ελπιδα να μπορεσει κατα την εκει ολιγοημερον παραμονην της ,να προωθησει τα θεματα της Πατριδος. Κατα το παρατεθεν προς τιμην της ,την επομενην ημεραν δειπνον,η Βασιλισσα Φρειδερικη παραπονειται προς τον Τσώρτσιλ οτι οι Αμερικανοι δεν προσεφερον στις ελληνικες δυναμεις καταλληλον και επαρκες πολεμικον υλικον . Ο Τσώρτσιλ  φροντιζει  να συναντηθει η Βασιλισσα  με τον υπουργον Εξωτερικων των ΗΠΑ στρατηγον Τζωρτζ  Μάρσαλ για 15 λεπτα. Η Φρειδερικη απο το προηγουμενο βραδυ εφοδιασθηκε απο τον πτεραρχο Ποταμιανον  με εναν πινακα που εμφανιζε  τις αναγκες των τριων Οπλων. Το αλλο πρωι η Βασιλισσα αναπτυσσει χωρις περιττους προλογους το ολον θεμα, υπογραμμιζουσα τις ελλειψεις σε βαρυ και ορεινον πυροβολικον, δεδομενου οτι ησαν ανεπαρκη τα πεδινα πυροβολα των 47 και τα ορεινα των 14 χιλιοστων. Ο Μάρσαλ επιμενει οτι το παρεχομενον υλικον ειναι καταλληλον, η Βασιλισσα ομως ειναι απολυτη στις θεσεις της και τονιζει οτι οι συμμοριτες θα συντριβουν μονον δια παραχωρησεως ορεινου πυροβολικού του ορθου διαμετρηματος και δια αεροσκαφών καθέτου εφορμήσεως (Helldivers). Αφωνος ο Μαρσαλλ την ακουει να εκθετει με ευφράδειαν και ακριβειαν τας αληθινας αναγκας του Εθνικου Σρτατου και τα καταστρωμενα σχεδια μαχης ,με συνεπειαν η συναντηση αντι 15 λεπτων να διαρκεσει 75 λεπτα! Μετα απο ενα μηνα η Ελλας παρελαβε το αιτηθεν απο την Βασιλισσα πολεμικον υλικον (πλην αεροσκαφων και βομβων ναπαλμ).Εκθετων εις τον υπασπιστην του ο Μαρσαλλ τις εντυπωσεις του ,δεν απεκρυψεν τον θαυμασμο του. ''Δεν νομιζω οτι θα ηταν περισσοτερος ενημερος και πειστικος ο αρχηγος του ελληνικου γενικου επιτελειου!''

''1941-1949 ΕΤΗ ΑΓΩΝΩΝ,ΘΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΑΙΜΑΤΟΣ.'' Κ.Ν.ΜΠΑΡΜΗΣ.ΕΚΔ.ΠΕΛΑΣΓΟΣ.

Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΟ 1964 ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΑΥΛΟΥ Α' . ΜΕΡΟΣ ''Γ''

 

Μετα την επανοδο των βασιλεων απο το Λονδινο ο πρωθυπουργος Πιπινελης ανακοινωσε οτι θα γινουν εκλογες την 3 Νοε 1963. Ο Γ.Παπανδρεου ''ξεχασε'' οτι συμφωνησε  γιαυτο  και  απειλησε  οτι θα μπο'ι'κοτάρει τις εκλογες. Ο Βασιλιας Παυλος  δεν ηθελε  ταραχες στην πολιτικη ζωη του τοπου και ανεθεσε την κυβερνηση στον  Προεδρο  του Αρείου Παγου  Στέλιο Μαυρομιχάλη. Αξιζει να σημειωσουμε εδω μια λεπτομερεια που δειχνει το υψηλο ηθος  του Βασιλεως Παυλου. Ο Πιπινελης τονισε  σε ιδιαιτερη συναντηση του με τον Βασιλεα οτι ισως τελικα θα ηταν καλο να μπο'ι'κοτάρει ο Παπανδρεου τις εκλογες γιατι με αυτον τον τροπο θα προκαλουσε την διασπαση της Ενωσης Κεντρου και θα τερματιζε μονος του την πολιτικη του σταδιοδρομια. Ωστοσο αυτου του ειδους '' βρωμικη πολιτικη '' ηταν αντιπαθης στον βασιλεα Παυλο. Επισης ισως ο Βασιλευς  να πιστευε οτι μια διαλυση της Ενωσης Κεντρου και μια ταυτογχρονη ενδυναμωση της ΕΡΕ  δεν θα συνεβαλλε στην πολιτικη ομαλοτητα .  Απο αυτο εδω συναγεται το συμπερασμα οτι ο Βασιλευς Παυλος  ειχε δημοκρατικο ηθος  και ενδιαφεροταν για τον κοινοβουλευτισμο περισσοτερο απο τον Γ.Παναδρεου, αφου μπορουσε με μια αποφαση του να οδηγησει σε διασπαση την Ενωση Κεντρου και δεν το εκανε. Τελος οι εκλογες εγιναν η Ενωση Κεντρου πηρε 138 εδρες,η ΕΡΕ 132 ,η ΕΔΑ 28 , Προοδευτικοί 2. 

Ο Βασιλευς Παυλος ανεθεσε στον Γ.Παπανδρεου την εντολη σχηματισμου κυβερνησης . Σε δηλωσεις του ο Γ. Παπανδρεου ελεγε οτι περιμενει απο βουλευτες αλλων κομματων να προσχωρησουν στο δικο του κομμα ωστε  να αποκτησει την απολυτη πλειοψηφια (βεβαια μετα απο 2 χρονια  αυτο θα το ελεγε ''αποστασια''!! Αλλά ειπαμε ο λαος μας δεν θελει να θυμαται...).  Τελικα με τις ψηφους της ΕΔΑ σχηματισε κυβερνηση ,εγινε πρωθυπουργος, πηγε στον Βασιλεα Παυλο και ζητησε  διενεργεια νεων εκλογων γιατι δεν μπορουσε να κυβρνησει με τους 150 βουλευτες  ,η ΕΔΑ  θα τον εκβιαζε. 

Εν τω μεταξυ  επεστρεψε απο την αυτοεξορια του ο Καραμανλης  για να  παρει μερος στις εκλογες της 16 Φεβ 1964 ,αλλα αιφνιδιαστικα ξαναφυγε πισω στο Παρισι στις 9 Δεκ 1963. 

Στις εκλογες της  16 Φεβ 1964 ο Παπανδρεου απεκτησε 171 εδρες ,η ΕΡΕ 107,η ΕΔΑ 22 εδρες. Ο Βασιλεας Παυλος του ανεθεσε τον σχηματισμο κυβερνησεως. Η ορκομωσια εγινε στο Τατοι διοτι ο Βασιλευς ηταν σοβαρα αρρωστος απο καρκινο,με φρικτους πονους παραβρεθηκε στην τελετη .

 Ο Καραμανλης αν δεν ηταν κατι  σιγουρο δεν το επιχειρουσε ,ηξερε, καταλαβε οτι πλεον δεν μπορουσε να επηρεασει τους ψηφοφορους και ετσι εγκατελειψε την προσπαθεια στην μεση. Ηδη εδω και δυο χρονια ολοι ειχαν καταλαβει οτι ο Αμερικανικος παραγοντας στην Ελλαδα στηριζε τον Καραμανλη ακομη και με χρηματα, ωστε να προωθει την πολιτικη των αμερικανων. Η κυβερνηση Καραμανλη ειχε δωσει δειγματα διαφθορας ,κυκλοφορουσε στους δρομους της Αθηνας το ανεκδοτο οτι δεν υπηρχε υπουργος του Καραμανλη που να μην ειχε διορισει την νεκρη πεθερα του στο Δημοσιο!!! Τα λαδωματα ηταν ο μοναδικος τροπος για να προωθησει καποιος ακομη και δικαια αιτηματα του! Οταν δολοφονηθηκε στην Θεσσαλονικη ο αριστερος βουλευτης Λαμπρακης την 22 Μαι 1963 δυο απ τους προσωπικους φρουρους του Καραμανλη ηταν παροντες στην δολοφονια. Ο Καραμανλης προσπαθησε να επηρεασει την διενεργουμενη ανακριση. Ισως οι ποινικες ευθυνες του Καραμανλη να τον εξαναγκασαν να παραιτηθει και να αυτοεξορισθει τον Ιουνιο 1963(με το προσχημα του ταξιδιου στο Λονδινο), οι ΗΠΑ αιφνιδιαστηκαν με την απροσμενη παραιτηση του Καραμανλη και την φυγή του στο Παρισι. 

Τον Σεπ 1963 σε μια συσκεψη που πραγματοποιηθηκε στον Λευκο Οικο ο προεδρος Κενεντι ζητησε να στηριξουν με καθε μεσο τον Καραμανλη. Ενας εκπροσωπος του Υπουργειου Εξωτερικων των ΗΠΑ (στην πραγματικοτητα πρακτορας της CIA) ταξιδεψε στο Παρισι, συναντησε τον αυτοεξοριστο Καραμανλη , μετα απο ελαχιστο χρονο ο Καραμανλης ανακοινωσε την επιστροφη του στην Ελλαδα και την εκ νεου αναμιξη του στην πολιτικη, οπου και παλι τον Δεκ 1963 εγκατελειψε την Ελλαδα  και ξαναγυρισε  στο Παρισι. 

Εκεινο τον καιρο εγινε  η κριση της Κουβας, ο Κενεντι για να ακυρωσει την εγκατασταση των σοβιετικων πυραυλων στην Κουβα δεσμευτηκε οτι θα αποσυρει τους πυραυλους απο την Τουρκια και την Ιταλια. Οι Αμερικανοι εστειλαν στην Αθηνα τον πρακτορα της CIA Τζακ Μορι με σκοπο να εξασφαλισει με καθε μεσο υποστηριξη για την εγκατασταση πυραυλων στην Ελλαδα (αυτους που θα απεσυραν απο Τουρκια και Ιταλια),αλλη αποστολη του Μορι ηταν να δημιουργησει ρηγμα στην Ενωση Κεντρου με σκοπο την ανατροπη του Γ. Παναδρεου, τριτη αποστολη ηταν η παρακολουθηση των κομμουνιστων  ωστε να γνωριζει η Αμερικη τις δραστηριοτητες του Ανδρεα Παπανδρεου.  Παραλληλα βρισκοταν σε εξελιξη και αλλη μια ανεξαρτητη επιχειρηση των αμερικανικων στρατιωτικων υπηρεσιων. Ο συνταγματαρχης Τζαμισον,απεσταλμενος των στρατιωτικων υπηρεσιων της Αμερικης, ειχε αμεση επαφη με τους κορυφαιους Ελληνες στρατιωτικους ηγετες(οι οποιοι φαινεται οτι ''ξεχασαν'' να ενημερωσουν τον βασιλεα και τον Υπουργο Στρατιωτικων)  . 

Με απλα και ξεκαθαρα λογια οι ΗΠΑ ενδιαφεροταν για την υπαρξη στην Ελλαδα σταθερης μη κομμουνιστικης κυβερνησης, αποκλεισμο των κομμουνιστων απο την κυβέρνηση και ιδρυση βασεων του στρατου των ΗΠΑ στην χωρα.  Η κυβερνηση Καραμανλη αφησε τους Αμερικανους να διαβρωσουν την κρατικη μηχανη (ενδυναμωση του παρακρατους της δεξιας που δεν έτρεφε καμίαν συμπαθεια προς τον βασιλικο θεσμο. Απο την στιγμη που ο Βασιλευς Παυλος δεν συμφωνησε με την εισηγηση του Πιπινελη ,για την διαλυση της Ενωσης Κεντρου, απο τοτε η βασιλεια εγινε αντιπαθης στον Αμερικανιο παραγοντα και μαλιστα πιο αντιπαθης και απο τους κομμουνιστες και τον Αν.Παπανδρεου).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Ηδη ο διαδοχος του θρονου ο μελλοντικος βασιλευς Κωνσταντινος Β΄ με την αδεια του βασιλεως Παυλου συμμετειχε σε ολες τις συσκεψεις του Παυλου με τους πολιτικους και κρατικους αξιωματουχους,μαλιστα με δικαιωμα να εκφερει γνωμη και να ερωτα.

''Βασιλευς Κωνσταντινος ΙΓ' ''
Νικολαος Ταντζος. Εκδοσις Λογος 1991.