Πέθανε ο βασιλιάς Χάραλντ της Νορβηγίας σε ηλικία 89 ετών

Είχε δώσει την έγκρισή του ώστε τα παιδιά του να παντρευτούν ανθρώπους χωρίς τίτλο ευγενείας

Ο βασιλιάς Χάραλντ Ε' της Νορβηγίας απεβίωσε την Παρασκευή σε ηλικία 89 ετών, έπειτα από τρεις δεκαετίες παραμονής στον θρόνο.

Ο εκλιπών βασιλιάς αναγνωρίστηκε για το έργο του ως εκσυγχρονιστής, καθιστώντας τον βασιλικό οίκο πιο προσιτό στο ευρύ κοινό.

Ο Χάραλντ Ε' ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 17 Ιανουαρίου 1991, μετά τον θάνατο του πατέρα του, βασιλιά Όλαφ Ε'.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο ίδιος επέτρεψε στα παιδιά του να παντρευτούν άτομα που δεν προέρχονταν από αριστοκρατικές οικογένειες.

Ο βασιλιάς είχε διατελέσει αρχηγός των νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων και επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας.

Ο βασιλιάς Χάραλντ E’ της Νορβηγίας πέθανε την Παρασκευή σε ηλικία 89 ετών μετά από τρεις δεκαετίες στο θρόνο, όπως ανακοινώθηκε από τη βασιλική οικογένεια.

Αναγνωρίστηκε ως εκσυγχρονιστής, κάνοντας το βασιλικό οίκο πιο ανοιχτό στον λαό.

O Χάραλντ έδωσε την έγκρισή του ώστε τα παιδιά του να παντρευτούν ανθρώπους χωρίς τίτλο ευγενείας, καθώς δεν καταγόντουσαν από βασιλική ή αριστοκρατική οικογένεια.

Ο ίδιος ο βασιλιάς είχε χρειαστεί να περιμένει 9 χρόνια τη δεκαετία του ’60 για να πάρει άδεια από τον πατέρα του (βασιλιά Όλαφ) για να παντρευτεί την αγαπημένη του, Σόνια Χάραλντσεν (νυν βασίλισσα Σόνια), η οποία ήταν επίσης «κοινή θνητή» (κόρη εμπόρου).

Ο Χάραλντ Ε΄, (Harald V, γεννημένος στις 21 Φεβρουαρίου 1937), ανέβηκε στο θρόνο μετά το θάνατο του πατέρα του, στις 17 Ιανουαρίου 1991.

Ο Χάραλντ ήταν το τρίτο παιδί και μοναδικός γιος του Βασιλιά Όλαφ Ε΄ και της Πριγκίπισσας Mάρθας της Σουηδίας. Ήταν δεύτερος στη διαδοχή κατά τη στιγμή της γέννησής του, μετά τον πατέρα του. Το 1940, λόγω της Γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, η βασιλική οικογένεια αυτοεξορίσθηκε. Ο Χάραλντ πέρασε ένα μέρος της παιδικής του ηλικίας στη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επέστρεψε στη Νορβηγία το 1945 και στη συνέχεια σπούδασε για περιόδους στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, στη Νορβηγική Στρατιωτική Ακαδημία και στο Κολλέγιο Μπάλιολ της Οξφόρδης.

Ως απόγονος της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν στην 63ή θέση για τη διαδοχή του βρετανικού θρόνου.

Την 1η Δεκεμβρίου του 2003 ανακοινώθηκε ότι πάσχει από καρκίνο. Υπεβλήθη σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση στο Όσλο και τον αντικατέστησε προσωρινά στα καθήκοντά του ο διάδοχος του θρόνου, Χάακον. Ο Χάραλντ επέστρεψε στα καθήκοντά του στις 13 Απριλίου του 2004.

Ήταν αρχηγός των νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ήταν επίσης, επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας μαζί με τον Κωνσταντίνο Β΄,  Βασιλιά της Ελλάδας.

Η σύνδεσή του με την Ελλάδα

Ο βασιλιάς Χάραλντ διατηρούσε τόσο διπλωματικούς όσο και οικογενειακούς δεσμούς με την Ελλάδα, με σημαντικότερη στιγμή την επίσημη κρατική επίσκεψη που πραγματοποίησε στη χώρα τον Δεκέμβριο του 2012 μαζί με τη βασίλισσα Σόνια.

Κατά την επίσκεψή τους στην Αθήνα, ο βασιλιάς Χάραλντ και η βασίλισσα Σόνια περιηγήθηκαν, μεταξύ άλλων, στην Ακρόπολη, ενώ παρέστησαν και σε δεξίωση που πραγματοποιήθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο.

Όπως συμβαίνει με πολλές ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένειες, ο Χάραλντ συνδεόταν συγγενικά,  με μέλη της  ελληνικής βασιλικής οικογένειας, μέσω κοινών δυναστικών γραμμών. Οπως και η βασιλικη οικογενεια της Ελλαδος ετσι και της Νορβηγιας δεν εχει επιθετο. Αυτο γινεται διοτι ουτε η αρχικη βασιλικη οικογενεια της Δανιας εχει επιθετο. Η βασιλικη οικογενεια της Νορβηγιας εχει και αυτη  καταγωγη βυζαντινη,οπως και η βασιλικη οικογενεια της Δανιας.

Παράλληλα, τη δεκαετία του 1960, όταν ήταν ακόμη διάδοχος του νορβηγικού θρόνου, δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού κοσμικού Τύπου τον είχαν κατά καιρούς συνδέσει ως πιθανό μελλοντικό σύζυγο με την πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας. Οι σχετικές φήμες δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, καθώς ο Χάραλντ παντρεύτηκε τελικά το 1968 τη Σόνια Χάραλντσεν.

Πηγή: skai.gr,

https://www.tlife.gr/eidhseis-nea/pethane-o-vasilias-xaralnt-tis-norvigias-o-monarxis-pou-allakse-to-prosopo-tis-vasilikis-oikogeneias/1771360/

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΨΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ .

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΗΤΑΝ ΝΟΘΟ. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 1974. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΛΠ ΝΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΙΩΝΙΑ!

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ 1974 ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ,ΕΦΕΡΕ ΤΑ ΙΜΙΑ ,ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.

ΚΑΤΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.ΕΠΙ ΗΜΕΡΩΝ ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΗΣ ''ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ'' Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΕΣΠΙΣΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΠΟΛΕΜΟΥ.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΨΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΣΕ ΠΟΙΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΚΛΟΠΕΣ ΚΛΠ.

ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΚΟΜΜΑ ΝΑ ΔΙΟΡΙΖΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΥΠΑΛΛΗΛΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.

ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΣΑΝ ΘΕΣΜΟΣ.

''Ως ιστότοπος Βασιλοφρόνων εκφράζουμε την ανείπωτη χαρά και αγαλλίασή μας που, για ακόμη μία φορά, ολόκληρο το σύστημα των αργυρώνητων της «λίστας Πέτσα» «δημοσιογράφων» και κάποιων «καθηγητών» που ερμηνεύουν την ιστορία με την αριστερή οπτική και το Σύνταγμα κατά το δοκούν για την πρόσφατη συνέντευξη των Πριγκίπων Παύλου και Νικολάου.

Όταν μετά 52 χρόνια κατάργησης του βασιλικού θεσμού στην Ελλάδα υπάρχουν συστημικοί άνθρωποι που αναπαράγουν το παραμύθι «η βασιλεία καταργήθηκε οριστικά το 1974», όταν διακόπτουν φιλοβασιλικό εκδότη βιβλίων για να μη τοποθετηθεί στο θέμα «κατά πόσο είναι τίτλος ευγενείας το Βασιλεύς και το Πρίγκιπας», ότι «η βασιλεία είναι ένας κακός θεσμός από τον οποίο υπέφεραν οι Έλληνες», σημαίνει ότι ο ελληνικός βασιλικός θεσμός τους απασχολεί ακόμη και φοβούνται την αποκατάστασή του! Το φανερώνει ξεκάθαρα η αλλοπρόσαλλη και επιθετική συμπεριφορά τους.

Για άλλη μία φορά θα θίξουμε το ζήτημα του νόθου «Δημοψηφίσματος» του 1974. Όπως το 2015 αντιστράφηκε η βούληση του Ελληνικού λαού, έτσι και το 1974!

Πριν το δημοψήφισμα: Η εντολή του Κων/νου Καραμανλή στους δικαστικούς αντιπροσώπους και στο Υπουργείο Εσωτερικών για «ἀντιστροφὴ τοῦ ἀποτελέσματος σὲ περίπτωση νίκης τῆς βασιλείας», τα πογκρόμ στα φιλοβασιλικά γραφεία, οι αμέτρητες καθημερινές τηλεοπτικές συνεντεύξεις αντιβασιλικών πολιτικών στην ΕΙΡΤ σε σχέση με το 8λεπτο μήνυμα του Βασιλέως Κωνσταντίνου, οι γεμάτο απειλές περιοδείες του Αχιλλέα Καραμανλή σε Σέρρες, Δράμα και Καβάλα για καταψήφιση της Βασιλευομένης Δημοκρατίας κα...

Κατά το δημοψήφισμα: Η καθιέρωση χρωματιστών ψηφοδελτίων (πράσινο η Αβασίλευτη, καφέ η Βασιλευομένη), το πέταγμα στον κάλαθο των αχρήστων ΠΡΙΝ ΑΝΟΙΧΘΟΥΝ ψηφοδελτίων επειδή τους πρόδιδε το καφέ χρώμα εσωτερικά, το μυστικό σήμα της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα στο State Department το βράδυ των αποτελεσμάτων (8 Δεκεμβρίου 1974) «ἡ βασιλεία φαίνεται πὼς ἐπιστρέφει στὴν Ἑλλάδα καὶ ἀποκαθίσταται μὲ μικρὴ διαφορά» (βάσει εκτιμήσεων της Πρεσβείας, όχι νούμερων), η επί πολλές ώρες μη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων το βράδυ του δημοψηφίσματος, η ανακοίνωση του πρώτου μερικού πίνακα με την Αβασίλευτη Δημοκρατία να συγκεντρώνει 52% και η Βασιλευομένη Δημοκρατία 48%, τα οποία μετά από λίγες μετεστράφησαν 69% και 31% αντιστοίχως...

Μετά το δημοψήφισμα: Η αγανάκτηση αντιβασιλικού εκπροσώπου τα ξημερώματα του αποτελέσματος επιστρέφοντας σπίτι του: «δὲν μπορεῖτε νὰ φανταστεῖτε τὶ ἔκταση νοθείας ἔγινε...», η δήλωση δικαστικού αντιπροσώπου πως «η πραγματική διαφορά των ψήφων μεταξύ Βασιλευομένης και Αβασίλευτης ήταν 250.000 με 300.000 ψήφους», η παραδοχή 3 δικαστικών αντιπροσώπων της εποχής για την εντολή του Καραμανλή για αντιστροφή του αποτελέσματος....

Μία απάντηση στον Κώστα Κωστή, Καθηγητή στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών: «Έγινε ένα δημοψήφισμα καθ΄ όλα καθαρό το 1974 από κάθε άποψη, καί από άποψη αποτελέσματος, καί από άποψη υλοποίησής του». Δακρύσαμε από το γέλιο...

Συμπέρασμα

ΤΟ ΑΔΙΚΟ ΔΕΝ ΕΥΛΟΓΕΙΤΑΙ και ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΘΕΣΜΟΣ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ στην ΕΛΛΑΔΑ. Το «Δημοκρατικὸ Ἑλληνικὸ Βασίλειο» δεν αναπαράγει μία παρωχημένη φιλοβασιλική ξύλινη γλώσσα, αλλά εκφράζει μία ολοκληρωμένη σοβαρή πρόταση για την Βασιλευομένη Δημοκρατία. Δεν προτείνουμε παλινόρθωση του βασιλικού θεσμού, αλλά για καθιέρωση νέου τύπου Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Δεν προτείνουμε δημοψήφισμα για το πολιτειακό, καθώς ο Ανώτατος Άρχοντας είναι σύμβολο εθνικής ενότητος, αλλά δημοψήφισμα για έγκριση (ή μη) νέου Συντάγματος Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Επίσης, όντας ιδιαιτέρως προσεκτικοί με τους όρους, προτάσσουμε τους πολιτειολογικούς όρους: «βασιλικός θεσμός» και «δημοκρατικό κοινοβουλευτικό βασίλειο» και όχι «βασιλεία», ούτε «μοναρχία» με οποιοδήποτε επιθετικό προσδιορισμό, καθώς τυγχάνουν αδόκιμοι.

Όσον αφορά όλους τους υπολοίπους που έχουν σκυλιάσει στις τηλεοράσεις, στο διαδίκτυο, στα σχόλια στο youtube, facebook, twiter, instagram άστε τους να γκρινιάζουν και να βγάζουν μύδρους... Συνιστούμε ΞΥΔΑΚΙ...

Ως ιστότοπος Βασιλοφρόνων εκφράζουμε την ανείπωτη χαρά και αγαλλίασή μας που, για ακόμη μία φορά, ολόκληρο το σύστημα των αργυρώνητων της «λίστας Πέτσα» «δημοσιογράφων» και κάποιων «καθηγητών» που ερμηνεύουν την ιστορία με την αριστερή οπτική και το Σύνταγμα κατά το δοκούν για την συνέντευξη των Πριγκίπων Παύλου και Νικολάου.''

ΠΗΓΗ https://www.facebook.com/groups/783658211502928

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

 

2000.—(22-23/11) Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, αφ’ ενός δικαίωσε ηθικά την  βασιλική οικογένεια, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα τής πλήρους ιδιοκτησίας επί τού Τατοΐου, τού Μον Ρεπό (Mon Repos) και τού κτήματος Πολυδενδρίου, και αφ’ ετέρου παρείχε στους διαδίκους εύλογη προθεσμία ευρέσεως συμβιβαστικής λύσεως. Γνωρίζοντας πως η Ελλάδα θα κληθεί τελικά να πληρώσει αποζημίωση στην τέως βασιλική οικογένεια, η κυβέρνηση μέσω τού Υπουργείου Εξωτερικών και ειδικότερα τής Ελισάβετ Παπαζώη, έδωσε εντολή να διογκωθούν υπέρογκα οι διεκδικήσεις τού Κωνσταντίνου Β’ (600 δις δρχ), ώστε η τελική πληρωμή να εμφανιστεί ως δήθεν μεγάλη νίκη…

ΕΤΣΙ ΜΕΓΑΛΩΣΕ Η ΕΛΛΑΔΑ !

 

ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΟ "ΤΟΤΕΜ" ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ...

Από Διαμαντῆς Κούτουλας / ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Νοεμβρίου 07, 2025

Μιλοῦσα μὲ ἕνα παλιὸ συμφοιτητὴ ἀπὸ τὸ 1981, νῦν πανεπιστημιακὸ καὶ τοῦ ἐπεσήμανα ὅτι ἀκόμα δέν τολμᾶ ἡ πανεπιστημιακὴ ἱστοριογραφία νὰ ἀγγίξει τό "ΤΟΤΕΜ" τοῦ Καραμανλῆ.

Διαφώνισε (ὡς δεξιὸς βεβαίως) ἀλλὰ τοῦ "τἄχωσα" μὲ τὸ θάρρος τῆς πολυετοῦς φιλἰας μας, θυμίζοντας του τὰ ἀκόλουθα·

1) ὁ Καραμανλῆς δέν ἦταν ἐκεῖνος ποὺ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΑΜΑΧΗΤΙ ΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ τὸ 1974 στὸν Ἀττίλα‒2 μέ γραπτὴ διαταγὴ τοῦ Ὑπ.Ἀμύνης ΑΒΕΡΩΦ στὸν ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ διικητὴ τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς {χωρὶς μἀλιστα ὁ Δκτὴς Ἀμμοχώστου Ζαρκάδας νά εἰδοποιήσει γιὰ τὴν ΑΜΑΧΗΤΙ ἐγκατάλειψη τοῦ ΑΣΤΙΚΟΥ ΙΣΤΟΥ τῆς πόλης, τοὺς φαντάρους πού φύλαγαν σκοπιὰ σέ διάφορα μέρη, ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΥΣ βορὰ στὰ τουρκικὰ ἅρματα

—Πῶς κοιμόσασταν τὰ βράδια βρὲ ἀλῆτες;}

2) ὁ Καραμανλῆς δὲν ἦταν πού τὸ 1973 ἔστειλε μεσολαβητὴ τὸν Π.Βαρδινογιάννη στὸν Ἰωαννίδη ζητῶντας νὰ ἀναλάβει ...Πρόεδρος Δημοκρατίας ἀντὶ τοῦ Παπαδόπουλου κι ὁ Ἰωαννίδης ἀρνήθηκε; {Γι αύτὸ καὶ τὰ καλὰ πληροφορημένα "ΝΕΑ" τοῦ Λαμπρἀκη ἔγραφαν ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, 18 Νοεμβρίου 1973, ὅτι <ἔρχεται ὁ Καραμανλῆς> {βλ. φωτό}

3) ὁ Καραμανλῆς δέν ἦταν ποὺ ΕΚΟΨΕ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ τὸ 1976 τὴν ρευστότητα στὶς ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ βιομηχανίες ΠΙΤΣΟΣ—ΙΖΟΛΑ—ΕΣΚΙΜΟ ὁδηγῶντας τις στὴν ΠΤΩΧΕΥΣΗ;

Καὶ νὰ μὴν μιλήσω γιὰ τὸ ξεπούλημα στοὺς ΑΓΓΛΟΥΣ τοῦ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ μὲ τὶς Συμφωνίες Ζυρίχης,Λονδίνου τὸ 1959/60—ἀλλὰ ἂς μείνω μόνον σὲ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ὡς μαθητής ....

ΑΝΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΡΑΨΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ γιὰ τό "Τοτέμ" σας— κι ἀφῆστε τὶς ἁγιογραφίες...

https://diamantiskoutoulas.blogspot.com/2025/11/blog-post_7.html

Τατόι: Βρέθηκε το χρυσό μετάλλιο του Βασιλια Κωνσταντίνου στους Ολυμπιακούς της Ρώμης που θεωρούνταν κλεμμένο

Το χρυσό μετάλλιο αυτό ήταν το πρώτο για την Ελλάδα μετά απο αυτό του Κώστα Τσικλητήρα το 1912


Ένα σπάνιο εύρημα ήρθε στο φως κατά την αποκατάσταση του πρώην βασιλικού κτήματος στο Τατόι. Ανάμεσα στα προσωπικά αντικείμενα της οικογένειας βρέθηκε το χρυσό μετάλλιο που είχε κερδίσει ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης το 1960.

Το μετάλλιο θεωρούνταν χαμένο για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 είχε χαρακτηριστεί ως κλεμμένο και η τύχη του αγνοούνταν, μέχρι που εντοπίστηκε και πλέον ανήκει στις Συλλογές του Τατοΐου. Ωστόσο, δεν πρόκειται να εκτεθεί στο κοινό, σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού.

Στην ενημέρωση του ΥΠΠΟ αναφέρεται ότι τα ολυμπιακά μετάλλια της περιόδου 1928–1968 είχαν κοινό σχέδιο, έργο του Ιταλού χαράκτη Giuseppe Cassioli, το οποίο απεικόνιζε τη θεά Νίκη και έναν ολυμπιονίκη που μεταφέρεται από το πλήθος στο στάδιο.

Ειδικά για το 1960, οι δύο όψεις του μεταλλίου είχαν αντιστραφεί — ένα χαρακτηριστικό που κάνει το συγκεκριμένο κομμάτι ξεχωριστό. Στη στεφάνη του αναγράφεται η λέξη VELA (ιστιοπλοΐα), ενώ η επιγραφή «Giochi della XVII Olimpiade Roma MCMLX» παραπέμπει στους αγώνες της Ρώμης.Οι δύο όψεις του μεταλλίουΜπλε θήκη μεταλλίου
Η ιστορική νίκη στη Νάπολη

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1960, η Ελλάδα πανηγύρισε το πρώτο της χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο μετά από σχεδόν μισό αιώνα. Ο νεαρός τότε διάδοχος Κωνσταντίνος, μαζί με τους Οδυσσέα Εσκιτζόγλου και Γιώργο Ζαΐμη, κατέκτησαν την πρώτη θέση στην κατηγορία «Ντράγκον» της ιστιοπλοΐας, με το σκάφος «Νηρεύς».

Η ελληνική ομάδα είχε προετοιμαστεί μεθοδικά και αγωνίστηκε στα νερά της Νάπολης, τα οποία –όπως έλεγαν οι ίδιοι– θύμιζαν τον Φαληρικό κόλπο, κάτι που τους βοήθησε να προσαρμοστούν στις συνθήκες. Δύο ιστιοδρομίες πριν από το τέλος είχαν ήδη εξασφαλίσει ένα μετάλλιο, αλλά στόχος τους ήταν το χρυσό.

Με σταθερή στρατηγική απέναντι στους Αργεντινούς –που θεωρούνταν φαβορί– συγκέντρωσαν 6.733 βαθμούς, έναντι 5.715 της Αργεντινής, εξασφαλίζοντας έτσι την κορυφή. Η απονομή έγινε στο λιμάνι της Σάντα Λουτσία, στη Νάπολη, παρουσία πλήθους

 κόσμου.

Την επόμενη μέρα, η Αθήνα γιόρταζε. Οι δρόμοι στολίστηκαν με σημαίες και πλήθος πολιτών συγκεντρώθηκε για να υποδεχθεί τους Ολυμπιονίκες

.

Ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής συνεχάρη τον διάδοχο λέγοντας: «Εν τω προσώπω του Διαδόχου ετιμήθη το όνομα της Ελλάδος».

Στις 12 Σεπτεμβρίου, το αεροσκάφος που μετέφερε τους νικητές και τη βασιλική οικογένεια προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Ο Κωνσταντίνος, συγκινημένος, ευχαρίστησε τον πατέρα του, βασιλιά Παύλο, το πλήρωμά του και τον ελληνικό λαό για τη στήριξη.

Μαζί με τους συναθλητές του, και την (τότε) πριγκίπισσα Σοφία (η οποία επίσης είχε εργαστεί σκληρά για την επιτυχία του αδερφού της) κατέθεσε δάφνινο στεφάνι στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα.

Δείτε όλη τη συλλογή του Τατοΐου, ΕΔΩ

https://www.newsbeast.gr/lifestyle/arthro/12680700/tatoi-vrethike-to-chryso-metallio-tou-konstantinou-stous-olybiakous-tis-romis-pou-theorountan-klemmeno

Βασιλιάς Κωνσταντίνος: Ο τάφος στο Τατόι, οι συγγενείς του και η αξιοποίησή του κτήματος

Η τελευταία κατοικία του  βασιλιά Κωνσταντίνου  είναι το βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι, οπου ενταφιάστηκε πλάι στους προγόνους του στον χώρο που  βρίσκονται τα βασιλικά κτήματα - Ποιοι έχουν ενταφιαστεί στο Τατόι, η ιστορία του και το ιδιοκτησιακό καθεστώς του

Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών το βράδυ της Τρίτης (10/1/23) έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία στη μονάδα αυξημένης φροντίδας ιδιωτικού νοσοκομείου, καθώς είχε υποστεί βαρύ εγκεφαλικό. Η τελευταία κατοικία του  είναι το βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι, καθώς  ενταφιάστηκε πλάι στους προγόνους του στον χώρο  των βασιλικών  κτημάτων. Η κηδεία του, όπως αποφασίστηκε ,αδικαιολογητα και αυθαιρετα και χωρις σεβασμο απο τον μητσοτακη, το πρωί της Τετάρτης (11/1) εγινε γίνει ως ιδιώτη και όχι με τιμές αρχηγού κράτους.Παροτι  παραβρεθηκαν 17 αρχηγοι κρατων και βασιλικων οικων δινοντας για την Ελλαδα μια πολυ ασχημη εικονα.

Κοιτάζοντας κανείς το Μαυσωλείο, ο χρόνος γυρίζει πίσω. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό νεοβυζαντινό κτίσμα με έτη κατασκευής 1936-1940 είναι ισόγειο ταφικό κτήριο τετράγωνου σχήματος με κεντρικό τρούλο. Εσωτερικά οι θόλοι και ο τρούλλος προοριζόταν να καλυφθούν με ψηφιδωτά σε χρυσό φόντο. Είναι έργο του αρχιτέκτονα Μανώλη Λαζαρίδη ο οποίος αρχικά είχε σχεδιάσει ένα πιο σύνθετο κτίσμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα τα μνήματα είναι εξαιρετικά λιτά με μασίφ πεντελίσιο μάρμαρο κατά κύριο λόγο. Ιδιαίτερα περίτεχνα είναι τα μνήματα του Πρίγκιπα Νικολάου και της συζύγου του, Πριγκίπισσας Ελένης, Μεγάλης Δούκισσας της Ρωσίας.  

Οπως αναφέρει η ιστοσελίδα tatoi.org, φιλοξενεί τους τάφους των Βασιλέως Κωνσταντίνου Α’, της Βασίλισσας Σοφίας και του Βασιλέως Αλέξανδρου. Οι σοροί των βασιλέων ενταφιάστηκαν την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 1936 μετά την μεταφορά τους από τον Βασιλέα Γεώργιο από την κρύπτη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Φλωρεντίας. Ο Αλέξανδρος μεταφέρθηκε κοντά στους γονείς του από το αρχικό του μνήμα μπροστά από το ναό της Αναστάσεως. Οπως γράφει ο ιστορικός κ. Κώστας Σταματόπουλος στο βιβλίο του το Χρονικό του Τατοΐου με την έκφραση «όστις εβασίλευσε αντί του πατρός αυτού» αποκαταστάθηκε στο μνήμα του το 1936, η συνταγματική και δυναστική τάξη που είχε διασαλευτεί το 1917 από τον διορισμό του ως βασιλέως από τον Βενιζέλο και την Entente. 

Ο ναός της Αναστάσεως

Ο ναός της Αναστάσεως, στο περίβολο του οποίου βρίσκεται το κοιμητήριο κατασκευάστηκε το1899 και κρύβει και αυτός τη δική του μοναδικής ιστορία. Πρόκειται για έναν ισόγειο ναό σταυροειδής με κεντρικό τρούλο. Είναι κτίριο από περιμετρικές φέρουσες λιθοδομές και ξύλινη στέγη. Από την στιγμή του θανάτου της κόρης της Αλεξάνδρας, μεγάλης δούκισσας Παύλου της Ρωσίας (1891), η Βασίλισσα Όλγα συνέλαβε την ιδέα της ανέγερσης ενός ναού στο κοιμητήρι της Δυναστείας. Η εκτέλεση του σχεδίου ωστόσο καθυστέρησε και ο θεμέλιος λίθος του ναού δεν τέθηκε παρά στις 6 Αυγούστου του 1899. 

Στο βασιλικό κοιμητήριο, στον λοφίσκο Παλαιόκαστρο, έχουν ενταφιασθεί:

Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ των Ελλήνων (24 Δεκεμβρίου, 1845 - 18 Μαρτίου, 1913)
Βασίλισσα Όλγα των Ελλήνων, Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας (3 Σεπτεμβρίου, 1851 - 18 Ιουνίου, 1926) - (σύζυγος του Βασιλιά Γεωργίου Α΄)
Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ των Ελλήνων (2 Αυγούστου, 1868 - 6 Φεβρουαρίου, 1923)
Βασίλισσα Σοφία των Ελλήνων, Πριγκίπισσα Σοφία της Πρωσίας (14 Ιουνίου, 1870 - 13 Ιανουαρίου, 1932) - (σύζυγος του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄)
Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ των Ελλήνων (1 Αυγούστου, 1893 - 25 Οκτωβρίου, 1920)
Πριγκίπισσα Ασπασία Μάνου (4 Σεπτεμβρίου, 1896 - 7 Αυγούστου, 1972) - (σύζυγος του Βασιλιά Αλέξανδρου Α΄)
Βασίλισσα Αλεξάνδρα της Γιουγκοσλαβίας, Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας (25 Μαρτίου, 1921 - 30 Ιανουαρίου, 1993) - (σύζυγος του Βασιλιά Πέτρου Β΄ της Γιουγκοσλαβίας, κόρη του Βασιλιά Αλέξανδρου Α΄)
Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ των Ελλήνων (20 Ιουλίου, 1890 - 1 Απριλίου, 1947)
Βασιλιάς Παύλος Α΄ των Ελλήνων (14 Δεκεμβρίου, 1901 - 6 Μαρτίου, 1964)
Βασίλισσα Φρειδερίκη των Ελλήνων, Πριγκίπισσα Φρειδερίκη του Αννοβέρου (18 Απριλίου, 1917 - 6 Φεβρουαρίου, 1981) - (σύζυγος του Βασιλιά Παύλου Α΄)
Πρίγκιπας Γεώργιος της Ελλάδας (24 Ιουνίου, 1869 - 25 Νοεμβρίου, 1957)
Πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη (2 Ιουλίου, 1882 - 21 Σεπτεμβρίου, 1962) - (σύζυγος του Πρίγκιπα Γεωργίου)
Πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας (22 Ιανουαρίου, 1872 - 8 Φεβρουαρίου, 1938)
Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας, Μεγάλη Δούκισσα Ελένη της Ρωσίας (17 Ιανουαρίου, 1882 - 13 Μαρτίου, 1957) - (σύζυγος του Πρίγκιπα Νικολάου)
Πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδας (20 Ιανουαρίου, 1882 - 3 Δεκεμβρίου, 1944) (Γιος του Γεωργίου Α’ και πατέρας του Δούκα του Εδιμβούργου)

 Πρίγκιπας Χριστόφορος της Ελλάδας (10 Αυγούστου, 1888 - 21 Ιανουαρίου, 1940)
Πριγκίπισσα Φραγκίσκη της Ορλεάνης (25 Δεκεμβρίου, 1902 - 25 Φεβρουαρίου, 1953)- σύζυγος του Πρίγκιπα Χριστόφορου)
Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας, Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας (30 Αυγούστου, 1870 - 24 Σεπτεμβρίου, 1891) - (σύζυγος του Μεγάλου Δούκα Παύλου Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας, κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Α΄)
Πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας, Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας (3 Μαρτίου, 1876 - 14 Δεκεμβρίου, 1940) - (σύζυγος του Μεγάλου Δούκα Γεώργιου Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας, κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Α΄)
Πριγκίπισσα Όλγα της Ελλάδας (26 Μαρτίου, 1880 - 21 Οκτωβρίου, 1880) - (κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Α΄)
Πριγκίπισσα Αικατερίνη της Ελλάδας, Λαίδη Μπράντραμ (4 Μαΐου, 1913 - 2 Οκτωβρίου, 2007) - (κόρη του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄)
Αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης (1 Νοεμβρίου 1881 - 7 Φεβρουαρίου 1965), δεύτερος σύζυγος της Πριγκίπισσας Μαρίας της Ελλάδος 

Η ιστορία του

Το Τατόι βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βόρεια του κέντρου της Αθήνας, στους πρόποδες της Πάρνηθας. Xτίστηκε το 1889. Στο κτήμα βρίσκεται το θερινό ανάκτορο της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Το αρχαίο επίσημο όνομα της περιοχής είναι Δεκέλεια. Το Τατόι είναι ο τόπος γέννησης του Βασιλέα Γεωργίου Β΄, του βασιλεως Αλεξανδρου  Α, του βασιλεως Παυλου Α ,του βασιλεως Κωνσταντινου Β΄, του πριγκιπα διαδοχου Παυλου  των Ελληνων (ντε Γκρες) .

Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Αχαρνών - Θρακομακεδόνων στην νομαρχία ανατολικής Αττικής. Στην σημερινή τοποθεσία των ανακτόρων πιστεύεται ότι βρισκόταν η Αρχαία Δεκέλεια, δήμος των Μεσογείων της αρχαίας Αθήνας ενώ αρκετούς αιώνες αργότερα, επί Τουρκοκρατίας, το Τατόι υπήρξε οθωμανικό τσιφλίκι μαζί με τα γειτονικά του Μαχούνια και του Λιόπεσι, όπως αναφέρει η wikipedia. Το τοπωνύμιο προέρχεται από το όνομα του αλβανοβλάχου φύλαρχου Τατόη. Μετεπαναστατικά τα τσιφλίκια αγοράστηκαν από τον Φαναριώτη ευγενή Αλέξανδρο Καντακουζηνό, για να καταλήξει, τελικώς, στον σύζυγο της θυγατέρας του, Ελπίδας, Σκαρλάτο Σούτσο.Με χρηματα που εφερε η βασιλισσα Ολγα απο την Ρωσια αγοραστηκε το Τατοι. 

Δεν ηταν ελληνικα τα χρηματα, αλλα ηταν τοσο μεγαλη η εμπαθεια του βενιζελου και του παπανδρεου και του σημητη που νομοθετησαν παρανομα πραγματα. Ο νομος του 1994 κατεπεσε πανηγυρικα στο ευρωπαικο δικαστηριο και γιαυτο επιδικαστηκε αποζημιωση  του κρατους στην βασιλικη οικογενεια.

Οι επισκέπτες και η καταστροφική πυρκαγιά του 2021

Προσωπικότητες της εποχής, όπως ο τσάρος Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας, η Ελισάβετ της Αυστροουγγαρίας, οι βασιλείς του Ηνωμένου Βασιλείου Εδουάρδος Ζ΄ και Αλεξάνδρα ή, τα τελευταία χρόνια, η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, η Τζάκυ Κέννεντυ, καθώς και άλλοι το επισκέφθηκαν ή φιλοξενήθηκαν εντός αυτού.

Το Τατόι υπήρξε θέατρο σκηνών μεγάλης δραματικής εντάσεως, όπως η έξωση του Κωνσταντίνου Α΄ το 1917, η αγωνία και ο θάνατος του βασιλέα Αλεξάνδρου, ο θάνατος του βασιλέα Παύλου. Άπειρες ήσαν οι επίσημες ή ανεπίσημες συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν εκεί και οι οποίες επηρέασαν την πορεία των εθνικών και πολιτικών πραγμάτων: ιδιαίτερης σημασίας ήσαν οι διαβουλεύσεις του θέρους του 1915, καθώς και οι συσκέψεις εν όψει της γερμανικής επιθέσεως τον χειμώνα του 1941 ή λόγω της κατάρρευσης του μετώπου τον επόμενο τραγικό Απρίλιο. Τρεις κυβερνήσεις ορκίσθηκαν στο Τατόι: του Ελευθερίου Βενιζέλου, τον Αύγουστο του 1915, του Δημητρίου Ράλλη, τον Νοέμβριο του 1920, και του Γεωργίου Παπανδρέου, τον Φεβρουάριο του 1964. 

 Καταστροφές από την πυρκαγιά του 2021 

Στην πυρκαγιά που ξέσπασε στις αρχές Αυγούστου 2021 κάηκε μεγάλο τμήμα του δάσους του κτήματος. Επίσης από τη φωτιά καταστράφηκαν το κτίριο προσωπικού, η οικία φροντιστή, το κτίριο τηλεπικοινωνιών (τηλεγραφείο), το δασονομείο και το κτίριο του Διευθυντηρίου. Επίσης, από τη φωτιά κάηκαν δύο κοντέινερ στα οποία φυλάσσονταν αντικείμενα του παλατιού.

Ιδιοκτησιακό καθεστώς και αξιοποίηση

Το κτήμα, όπως αναφέρει η wikipedia, περιήλθε στο Δημόσιο, συνολικά, τρεις φορές, το 1924, το 1973 και το 1994. Πάντοτε, έπειτα από καθεστωτικές αλλαγές, είτε καταβαλλόταν αποζημίωση στην τέως βασιλική οικογένεια, είτε δημευόταν το σύνολο της περιουσίας της. Το 1924, έπειτα από την ανακήρυξη της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, κατασχέθηκε το σύνολο της βασιλικής περιουσίας (δημόσια και ιδιωτική), υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Για την ιδιωτική περιουσία επιδικάσθηκε αποζημίωση, την οποία, ωστόσο, ουδέποτε εισέπραξε η τότε τέως βασιλική οικογένεια.

Το 1973, η Χούντα των Συνταγματαρχών προχώρησε στην κατάργηση της μοναρχίας, καθώς και, παράλληλα, την δήμευση του συνόλου της περιουσίας της, επιδικάζοντας, εκ νέου, μία χαμηλής αξίας οικονομική αποζημίωση, την οποία, ωστόσο, ουδέποτε εισέπραξε, εκ νέου, η τέως βασιλική οικογένεια. Το 1994, είκοσι χρόνια μετά το Δημοψήφισμα του 1974, η ελληνική κυβέρνηση επί της ουσίας προχώρησε στη δήμευση του συνόλου της βασιλικής περιουσίας, δίχως, ωστόσο, την καταβολή οποιουδήποτε ύψους οικονομικής αποζημίωσης.

Στη συνέχεια, η συγκεκριμένη κατάσχεση κρίθηκε ως παράνομη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δίκης, η επιχειρηματολογία του τέως βασιλέα Κωνσταντίνου βασίστηκε στην αξίωση σύμφωνα με την οποία η εν λόγω ιδιοκτησία αποκτήθηκε από τους προκατόχους του με νόμιμα μέσα και, ως εκ τούτου, υπόκειτο στην κανονική προσωπική κληρονομιά. Από την πλευρά του, το ελληνικό κράτος υποστήριξε πως η συγκεκριμένη ιδιοκτησία παρακολουθούσε το θεσμό της μοναρχίας και, ως εκ τούτου, κατόπιν της κατάργησης της μοναρχίας, η τελευταία όφειλε να επανέλθει, αυτομάτως, υπό τον έλεγχο του Δημοσίου.  

Τον Μάρτιο του 2003 το Τατόι περιήλθε στην κυριότητα του κράτους και τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους κηρύχθηκε διατηρητέο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, ύστερα από εισήγηση της Ελληνικής Εταιρείας για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Τον Ιούνιο του 2007 η ελληνική κυβέρνηση δήλωσε ότι σκοπεύει να μετατρέψει το κτήμα σε μουσείο. Στις 20 Ιουλίου του 2019, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στις προγραμματικές δηλώσεις του στην Βουλή προανήγγειλε την πολύπλευρη αξιοποίηση του πρώην βασιλικού κτήματος σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα.

Κτήμα Τατοΐου: Εργα 75 εκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2025

Σε έξι επιμέρους υποδομές -ύδρευσης, πυρόσβεσης, άρδευσης, αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων, ηλεκτρικής ισχύος και τηλεπικοινωνιών- επικεντρώνεται η οριστική μελέτη βιωσιμοτητας του πρώην βασιλικού κτήματος, στο Τατόι. Το στρατηγικό σχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για την αξιοποίηση των ανακτόρων στο Τατόι, εξελίσσεται σύμφωνα με τον προγραμματισμό και το χρονοδιάγραμμα για τον εκσυγχρονισμό των δικτύων υποδομών, παράλληλα με την αποκατάσταση του πολύτιμου κτηριακού αποθέματος. «Ο προϋπολογισμός των έργων που εκτελεί το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στο π. Βασιλικό Κτήμα Τατοΐου ανέρχεται σε 75 εκατ. ευρώ και προέρχεται από διάφορους πόρους από το ΕΣΠΑ, από το Ταμείο Ανάκαμψης και από χορηγίες ιδιωτών» ανέφερε πριν από μερικούς μήνες ο κ. Οικονόμου.

Τα έργα είναι σε εξέλιξη και ο χρονικός ορίζοντας για την υλοποίησή τους είναι η 31η Δεκεμβρίου 2025, σύμφωνα με τον κ. Οικονόμου. Για τις μουσειολογικές μελέτες έχουν υπογραφεί μνημόνια συνεργασίας με τους πλέον εξειδικευμένους φορείς και με επιστήμονες. Το θέμα των χρήσεων των κτηρίων που αποτελούσε πεδίο αντιπαραθέσεων για πολλά χρόνια μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων λύθηκε με απόλυτη συναίνεση. Ο καθορισμός των χρήσεων έγινε με βάση τις επιθυμητές από το Δημόσιο χρήσεις συγκεκριμένων κτηρίων και με βάση την μελέτη βιωσιμότητας που εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 2021. Το Δημόσιο αποκαθιστά και διαχειρίζεται 32 κτήρια, ενώ προς αξιοποίηση σε ιδιώτες-επενδυτές θα δοθούν 22 κτήρια.

Τα κτήρια που παραχωρούνται σε ιδιώτες επενδυτές για συγκεκριμένες χρήσεις θα πρέπει να έχουν το ίδιο περίπου ανταποδοτικό ισοδύναμο. Ετοιμάζεται η σύσταση Εταιρείας Ειδικού Σκοπού για να βγάλει τις προκηρύξεις για τους ιδιώτες. Ο προγραμματισμός μας είναι η εταιρεία, μετά την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων και των έργων, που υλοποιεί το Δημόσιο εντός του κτήματος, να μετεξελιχθεί σε Φορέα Διαχείρισης του Τατοΐου υπό μορφή ΝΠΙΔ με τη συμμετοχή στην Διοίκησή του εκπροσώπων του Δημοσίου, της Κοινωνίας των Πολιτών, αλλά και ιδιωτών.

https://www.reader.gr/ellada/504065_teos-basilias-konstantinos-o-tafos-sto-tatoi-oi-syggeneis-toy-kai-i-axiopoiisi-toy

Κρυμμένες ἀλήθειες γιὰ τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο.

Από Διαμαντῆς Κούτουλας / ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Οκτωβρίου 14, 2025


Παρακολούθησα —ἐκ συνηθείας—ἕνα Σεμινάριο στὴν Φιλοσοφικὴ Ἀθηνῶν (Τμῆμα Ἱστορίας) τοῦ ΕΚΠΑ καὶ μοῦ προξένησε εὐχάριστη ἔκπληξη τὸ γεγονὸς ὅτι διδάσκονται πιὰ στὸ Πανεπιστήμιο ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ποὺ πρὸ 40 χρόνων ὅταν σπούδαζα ἐγὼ —ἀρχὲς δεκαετίας '80—ΗΤΑΝ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΨΕΛΛΙΣΕΙ ΑΚΟΜΑ...

Πρὀκειται γιὰ τὴν σκοτεινὴ πλευρὰ τοῦ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ καὶ τοῦ βενιζελικοῦ παρακράτους γενικώτερα.
Συγκεκριμένα ἀναφέρομαι στὰ ἀκόλουθα ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ :

1. τὸν ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ τοῦ 1915 καὶ μεσοῦντος τοῦ Α'ΠΠ ὁ Βενιζέλος ἐζήτησε ἀπό τὴν ΑΝΤΑΝΤ νὰ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ γιὰ νὰ δημιουργήσει Μακεδονικὸ Μἒτωπο κατὰ τῶν ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.
Γι αύτὸ ὁ Βενιζέλος ἀπεπἐμφθη ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ (ὁ ὁποῖος ὑποστήριζε τὴν ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ τῆς χώρας) καὶ ἔτσι ξεκίνησε ὁ ὀλέθριος ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ.
( Ἡ πρώτη παραίτηση Βενιζέλου εἶχε λάβει χώρα τὸν ΦΕΒ τοῦ 1915 ἐπειδὴ ὁ βασιλιᾶς ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει διάταγμα μὲ τὸ ὁποῖο θὰ ἀποστέλλονταν ἑλληνικὲς δυνάμεις στὴν ἐκστρατεία τῆς Ἀντὰντ στὴν Καλλίπολη—ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν συνετρίβη ἀπὸ τὸν Κεμάλ...)

2. Ὁ Βενιζέλος μὲ τὴν βοήθεια τῶν ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ τοῦ στρατηγοῦ Σαράιγ δημιούργησε στὴν συμπρωτεύουσα ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ μέ τὸ περιλάλητο Κίνημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης (ΑΥΓ-1916) ΔΙΑΣΠΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΣΕ ΔΥΟ ΚΟΜΜΑΤΙΑ γεγονὸς ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΗΝ ΝΕΩΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ .
Κι ὅλα αὐτὰ βασιζόμενος στὰ ὅπλα τοῦ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ,ὀ ὁποῖος ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΚΤ ΤΟΥ 1915 δηλ. ἕνα μῆνα μετὰ τὴν β’παραίτηση τοῦ Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος εἶχε ζητήσει ὅπως προεῖπα τὴν ἀπόβαση τῶν δυνάμεων τῆς Ἀντάντ στὴν πρωτεύουσα τῆς Μακεδονίας...

3. ὅταν τὰ ΓΑΛΛΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΑΠΟΒΙΒΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΝ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ (ΜΑΪΟΣ—ΙΟΥΝΙΟΣ 1917) καὶ ἐπέστρεψε ὁ Βενιζέλος στὴν ἐξουσία τῶν Ἀθηνῶν (ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ) ΕΓΚΑΝΙΑΣΕ ΜΕ ΝΟΜΟ —ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ— ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΥ ΣΕ ΞΕΡΟΝΗΣΙΑ κι ἔστειλε ἐκεῖ ΟΛΟΥΣ τοὺς βασιλόφρονες αντιπἀλους του (ΟΛΗ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΕΞΟΡΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΣΙΚΗ) ἐνῶ ἀνἐστησε τὴν προ‒προηγούμενη (βενιζελική) Βουλὴ τοῦ ΜΑΪΟΥ 1915 (ὄχι τὴν Βουλὴ τοῦ ΔΕΚ 1915, στὴν ὁποία δὲν εἶχε ἐκπροσώπηση λόγῳ τῆς ΑΠΟΧΗΣ του ἀπὸ τὶς ἐκλογές) τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς προσφυῶς ὀνόμασε ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ "ΛΑΖΑΡΩΝ".

4. μετὰ τὴν Καταστροφὴ τοῦ 1922 ΚΙ ΕΝΩ ΟΙ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ ΣΤΟΥ ΓΟΥΔΗ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ "ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΞΙ" ὁ Βενιζέλος ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸ προέτρεπε τοὺς βενιζελικοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΥΣ καὶ νὰ προχωρήσουν σέ Κινήματα ὅποτε ὁ λαὸς ψηφίζει ὑπέρ τῶν βασιλοφρόνων .
Ἐτσι ἡ Α' ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΗΡΥΧΤΗΚΕ ΤΟ 1924 ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (βλ κινήματα Πλαστήρα, Πάγκαλου κλπ) ΕΝΩ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ καὶ τὸ"Δημοκρατικό" Σύνταγμα ψηφίστηκε πολὺ καιρὸ μετά (1927).

5. τὸ 1933 ὅταν ὁ Βενιζέλος ΕΧΑΣΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ προέτρεψε τοὺς βενιζελικούς ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ νὰ κάνουν ΚΙΝΗΜΑ γιὰ νὰ μὴν ἐπιστρέψει ὁ Βασιλιᾶς (βλ παρακάτω ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΛΑΣΤΗΡΑ) καὶ ὅταν εἶδε ὃτι οἱ ἀξιωματικοὶ του ἀπέτυχαν, ΗΓΗΘΗΚΕ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 1935 καὶ ὅταν ἀπέτυχε κι αὐτὸς ,τότε ΓΥΡΕΨΕ ΑΣΥΛΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΥΣΣΟΛΙΝΙ καταφεύγοντας στὴν ἰταλοκρατούμενη ΛΕΡΟ.

[ ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ :
Βεβαίως καὶ οἱ βασιλόφρονες ἀντίπαλοι τοῦ Βενιζέλου δὲν ἔμειναν μέ σταυρωμένα χέρια.
Ἤδη ἕνα χρόνο περίπου μετὰ τὴν κατάληψη τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὸν ΣΑΡΑΪΓ (ΟΚΤ 1915) —δηλ. ΤΗΝ ΝΤΕ ΦΑΚΤΟ ΕΙΣΟΔΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ—παραχώρησαν τὴν Ἀνατ.Μακεδονία στὶς Γερμανικὲς Δυνάμεις (ΑΥΓ 1916)(ΒΕΒΑΙΑ Ο ΝΤΡΙΏ αναφερει καπως αλλιως τα πραγματα, οταν ειδαν οι Γερμανοι οτι οι Γαλλοι κατελαβαν την Κερκυρα και την Δοιρανη απαιτησαν  απο το ουδετερο  ελληνικο κρατος να εχουν την ιδια μεταχειρηση και ζητησαν την παραδοση του Ρουπελ που εγινε κατοπιν εγγραφης συμφωνιας που εγγυατο την πληρη ασφαλεια ζωης και περιουσιας των κατοικων,πραγμα που δεν εγινε με τους Γαλλους που μετεδωσαν την φοβερα αρρωστια της πανωλης στους δυστυχεις Ελληνες χωρις καμμια αποζημιωση). Καὶ μετὰ τὸ κίνημα τοῦ 1933 ἐγινε ἡ δεύτερη δολοφονικὴ ἀπόπειρα κατὰ τοῦ Βενιζέλου —ἡ πρώτη εἶχε γίνει στὴν Λυὼν τὸ 1920 καὶ αἰτία ἦταν Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΚΑΙ Η ΕΚΤΟΠΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΛΙΚΩΝ].

Γνωρίζω ὅτι ἡ ἀλήθεια ἐνοχλεῖ τοὺς ΟΡΘΙΩΣ ΚΟΙΜΩΜΕΝΟΥΣ, ἀλλὰ ἐπίσης τελῶ ἐν γνώσει ὅτι ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια ἔχει τὴν συνήθεια στὸ τέλος νὰ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ὁλόκληρη.

Τὸ κλασσικὸ βιβλίο τοῦ Γ.Δαφνῆ (βλ. φωτό) γιὰ τὴν Ἑλλάδα τοῦ Μεσοπολέμου εἶναι ὅ,τι πολυτιμὼτερο ὑπάρχει καὶ τὸ πλέον ἀξιόπιστο γιὰ τὸν Βενιζέλο καὶ τὸν βενιζελισμό ( ὁ ὁποῖος ἀκόμα ρίχνει mutatis mutandis τὴν σκιὰ του στὴν ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ—ἐλέῳ προπαγάνδας ΠΑΣΟΚ...) καὶ περιγράφει τὴν πᾶσα ἀλήθεια γιὰ τὴν ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ.

Βεβαίως καὶ ἦταν ΜΕΓΑΣ ΗΓΕΤΗΣ ὁ ἐκ Κρήτης ΕΘΝΑΡΧΗΣ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὅμως ἡ Ἱστορία ΔΕΝ ἁγιογραφεῖ—λέει τὴν Ἀλήθεια ,καὶ μόνο.
Ἐτσι πρέπει νὰ εἰπωθεῖ (καὶ τὰ γράφει ὅλα ὁ ΔΑΦΝΗΣ —ἄν καὶ βενιζελικὸς ὁ ἴδιος) Η ΚΑΘΑΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ὅτι ὁ Βενιζέλος ἐπεδίωκε κατὰ τὸν Μεσοπόλεμο τὴν ἵδρυση ἑνὸς ΜΟΝΟΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ μὲ τὴν στήριξη τοῦ ΣΤΡΑΤΟΥ—ὑπὸ τὴν ἡγεσία του βεβαίως..

Γι αὐτό ,ὅπως προανέφερα, ὅταν τὸ 1932, ἐπὶ Βενιζέλου , ἡ χώρα πτώχευσε καὶ στὶς ἐκλογὲς τῆς 5/3/1933 νίκησε τὸ ΛΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ τῶν βασιλοφρόνων (ἀργότερα ὀνομάστηκαν "δεξιοί"—τότε οἱ βενιζελικοὶ τοὺς ἀποκαλοῦσαν "μοναρχικούς"), οἱ βενιζελικοὶ ἀξιωματικοὶ ,τοῦ ΠΛΑΣΤΗΡΑ ΠΡΟΕΞΑΡΧΟΝΤΟΣ, δὲν ἐδέχτηκαν τὸ ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΚΙΝΗΜΑ τὴν ..ἑπομένη τῶν ἐκλογῶν στὶς 6—3—1933 , μὲ τὴν σιωπηρὴ συγκατάθεση τοῦ Βενιζέλου..

Τὸ πραξικόπημα ὅμως ἐκεῖνο ἀπέτυχε ,λόγῳ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΣΤΗΡΑ (γιὰ νὰ ποῦμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομα τους) καὶ ὁ Πλαστήρας διέφυγε στὸ ἐξωτερικό.
Μεσολάβησε ἡ ἀπόπειρα κατὰ τῆς ζωῆς τοῦ Βενιζέλου 6‒6‒1933 καὶ ἐν τέλει Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΗΓΗΘΗΚΕ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ("Ἐπαναστάσεως") τὴν 1η ΜΑΡΤΙΟΥ 1935 προσπαθῶντας νὰ ἐπαναλάβει ὅ,τι ἒκανε τὸ 1915 δηλ. ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΙΔΡΥΣΗ ΞΑΝΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
Ὅμως οἱ καιροὶ εἶχαν ἀλλάξει: ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΙΑ ΓΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΞΕΝΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ . Ἀπὸ λάθος οἱ κινηματίες τοῦ Στόλου πῆγαν στὴν Κρήτη ἀντὶ στὴ Μακεδονία ,κι ὁ Βενιζέλος γιὰ νὰ ἀποφύγει τὴ σύλληψη κατέφυγε στὰ ἰταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα κι ἀπὸ ἐκεῖ τοῦ ἔδωσε ἄσυλο ὁ ΜΟΥΣΣΟΛΙΝΙ στὴν Ἰταλία. .

Θὰ τελειώσω αὐτὰ τὰ ὀλίγα περὶ τῶν ΚΡΥΜΜΕΝΩΝ ΑΛΗΘΕΙΩΝ γιὰ τὸν Βενιζέλο, μὲ τὴν πρόταση τοῦ Πλαστήρα πρὸς τὸν Κρητικὸ πολιτικό {ποὺ δείχνει τὴ "δημοκρατική" νοοτροπία ἀλλὰ καὶ τὴν πολιτικὴν... "ὀξύνοια" τοῦ "Μαύρου Καβαλλάρη"} τὴν ἑπομένη τῶν ἘΚΛΟΓΩΝ τῆς 5‒3‒1933 , ποὺ νίκησαν οἱ ἀντιβενιζελικοὶ :
" Χάνουμε τὰς Ἀθήνας—εἶπε ὁ Πλαστήρας στὸν Βενιζέλο—γι αὐτὸ σκέπτομαι νὰ πάω στοὺς συνοικισμοὺς νὰ ἐξεγείρω τοὺς πρόσφυγας καὶ νὰ τοὺς φέρω εἰς τὴν πόλιν νὰ ζητήσουν τὴν ἐγκαθίδρυσιν δικτατορίας. ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΠΟΥ ΧΑΡΙΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΠΡΟΟΔΕΥΕΙ"( βλ. Γ. Δαφνῆς, τ.Βʹ, σ.599)

Κρυμμένες ἀλήθειες γιὰ τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο. https://diamantiskoutoulas.blogspot.com/2025/10/blog-post_14.html 

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΟΠΗ

"Aπο τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην Ελληνική Ιστορία": Σαν σήμερα, 29 Ιανουαρίου 1965, εισάγεται για συζήτηση στη Βουλή η πρόταση της ΕΔΑ για παραπομπή σε ειδικό δικαστήριο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και πρώην υπουργών για το σκάνδαλο της "Πεσινέ".

Το 1960, με πρωτοβουλία του "εθνάρχη" και επιχείρημα την "προσέλκυση επενδύσεων", είχε υπογραφεί η σύμβαση του Ελληνικού δημοσίου με την Γαλλική "Πεσινέ". Ήταν η σημαντικότερη προώθηση Γαλλικού κεφαλαίου στην Ελλάδα και προέβλεπε κατασκευή βιομηχανίας αλουμίνας με ετήσια δυναμικότητα επεξεργασίας 200.000 τόννων.

Για την εκτέλεση του έργου συστήθηκε ανώνυμη εταιρεία στην οποία συμμετείχαν και ντόπια κεφάλαια (Νιάρχος) και Αμερικάνικα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η κυβέρνηση της ΕΡΕ επέμεινε στην επικύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή..αυθημερόν, γεγονός που προκάλεσε αποχώρηση σύσσωμης της αντιπολίτευσης.

Ενας από τους πιο σκανδαλώδεις όρους της συμφωνίας αφορούσε προμήθεια ηλεκτρικού ρεύματος σε εξευτελιστική τιμή από τη ΔΕΗ στην "Πεσινέ".

Βάσει της συμφωνίας, το Ελληνικό κράτος όφειλε να κάνει επενδύσεις ύψους 125 εκατομμυρίων δολαρίων για την ηλεκτροδότηση της "Πεσινέ", ενώ η επένδυση της ίδιας της εταιρίας δεν ξεπερνούσε τα 25 εκατομμύρια δολάρια! Οριζόταν επίσης ότι η "Πεσινέ" θα πληρώνει την κιλοβατώρα με τιμή κάτω από το κόστος παραγωγής της από τη ΔΕΗ!

Το αποτέλεσμα ήταν μια ληστεία δισεκατομμυρίων εις βαρος του Δημοσιου.

Η "Πεσινέ", βιομηχανία αλουμινίου, ήταν από τις πλέον ηλεκτροβόρους βιομηχανίες της χώρας. Η συμφωνία, λοιπόν, παραχωρούσε τεράστια κέρδη στην εταιρεία και συσσώρευε τεράστιες ζημιές στη ΔΕΗ, τις οποίες πλήρωνε και πληρώνει ακόμη ο ελληνικός λαός.

Η συζήτηση της πρότασης της ΕΔΑ διήρκεσε έως την 6η του Φλεβάρη 1965. Λίγο πριν από την ψηφοφορία ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, ζητάει από τους βουλευτές της Ενωσης Κέντρου να ψηφίσουν "κατά συνείδηση". Αξιοσημείωτη επίσης είναι η απουσία του Ανδρέα Παπανδρέου από την ψηφοφορία.

Τελικά, οι Καραμανλής, Παπαληγούρας και Μάρτης παραπέμπονται με 146, 147 και 144 ψήφους αντίστοιχα. Όταν όμως το πόρισμα φτάνει στην Βουλή (λίγους μήνες μετά, καλοκαίρι 1965) ο Γ.Παπανδρέου τάσσεται υπέρ της παραγραφής.

Η υπόθεση δεν εκδικάστηκε ποτέ. Η σύμβαση είχε διάρκεια για δεκαετίες και τηρήθηκε απο όλες τις επόμενες κυβερνήσεις ( και την χούντα και τις εκλεγμένες). Όταν έληξε, το 1993, ο Κ.Μητσοτάκης, ενώ η κυβέρνηση του ήταν υπο κατάρρευση, έτρεξε να την ανανεώσει για άλλα 14 χρόνια.

Με πρόχειρους υπολογισμούς η συσσωρευμένη ζημιά δεκαετιών που προκάλεσε το σκάνδαλο στη χώρα, μόνο στην προ ευρώ εποχή, ξεπερνά τα 100 δισ. δραχμές.

Το ίδιο καθεστώς-στην ουσία-συνεχίστηκε και όταν η "Πεσινέ" αγοράστηκε απο τον όμιλο Μυτηλιναίου και έγινε "Αλουμίνιον Ελλάδος".

Η πολιτική της "προσέλκυσης επενδύσεων" συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

PHGH https://www.facebook.com/profile.php?id=100066793461714&__cft__[0]=AZWws7bHz0BRY7y0-sJa25dKaqWjmJaNiJyjMQzIFqIlLzyutOhMrCgrKWxOhSJUsPjRvXrnfXxshs1dW51n-yiv3MQneRHAM6LBt7eeJIvhWcA7PW2r8LgDFAZ1X131RcqGbp1z_DxezKPZkK73DQJyCE-prHR0he34Di2egl2JLltmVcZs-r2RJ0xyhxwmEYbQeEpfc1DGBk2RRKhIU4Xqw6GT0c_DrqYIyoZ6JWGbyg

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΙΟΥΛΙΑΝΑ '65 .

 —Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΕΝΤΡΟΥ.

Από Διαμαντῆς Κούτουλας / ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Οκτωβρίου 10, 2023

 Ἡ ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ἰδρύθηκε ἕνα μῆνα πρὶν τὶς ἐκλογὲς τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1961 μέ μοναδικὸ στόχο νὰ κτυπηθεῖ ἡ μονοκρατορία ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ καὶ ΕΡΕ . Ὁ Καραμανλῆς μέσα σὲ μιὰν 6ετία εἶχε καταφέρει νὰ δημιουργήσει στὴν Ἑλλάδα ἕνα μοναδικὸ μέχρι τότε οἰκονομικὸ θαῦμα, τὸ ὁποῖο μποροῦμε νὰ διαπιστώσουμε βλέποντας παλιὲς ἑλληνικὲς ταινίες τῆς περιόδου 1955—1960 (πχ. τό "ΣΩΦΕΡΑΚΙ" τοῦ 1953 καὶ τόν "ΚΑΤΗΦΟΡΟ"  ἢ τόν "ΚΛΕΑΡΧΟ ΤΗΝ ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΝΤΟ" τοῦ 1961)   παρατηρῶντας τὴν  ΑΛΛΑΓΗ  τῆς Ἀθήνας μέσα σέ αὐτὴν τὴν ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΚΗ  6ετία.

Ὁπότε γιὰ νά ἀντιμετωπιστεῖ ὁ Καραμανλῆς ΣΥΝΑΣΠΙΣΤΗΚΑΝ ὁλοι σχεδὸν οἱ  ἀντίπαλοι του (ΣΤΕΦ.ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ—ΣΟΦ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ—ΗΛ.ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ—ΓΕΩΡΓ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ) στὴν ἵδρυση τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΕΝΤΡΟΥ. 

Ὀμως τὸν νέο κόμμα ΟΥΤΕ ΣΥΝΟΧΗ ΕΙΧΕ , ΟΥΤΕ ΚΟΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΕΤΡΩΓΕ  Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΔΡΥΤΩΝ ΤΟΥ.

 Ἐξάλλου στὶς ἐκλογὲς τοῦ 1961 ἡ ΕΚ δέν προλάβαινε νά προετοιμαστεῖ μέ συνέπεια νὰ ὑποστεῖ βαριὰ ἠττα:  ἔλαβε 34% περίπου τῶν ψήφων ἔναντι 50%  περίπου τῆς ΕΡΕ.

 Ὀλα ἔδειχναν ὅτι μετὰ τὴν συντριβὴ αυτή, ἡ ΕΚ θὰ διαλυόταν στὰ ἐξ ὧν συνετέθη καὶ γιὰ νὰ ἀποφευχθεῖ αύτὸ οἱ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ—ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ σκἐφτηκαν ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ἀλλὰ νὰ καταγγείλλουν τὴν κυβέρνηση γιὰ ΕΚΛΟΓΕΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΘΕΙΑΣ. 

Πράγματι οἱ ψηφίζοντες σὲ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥΣ (στρατιωτικοὶ κλπ)  ψήφιζαν μαζικὰ ΕΡΕ , ἀλλὰ ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΙΑ ΤΗΣ . 

Ἦταν μεγἀλη ἡ διαφορὰ γιὰ νά ποῦμε σήμερα ὅτι ἡ ΕΡΕ μέ παρασπονδίες τότε  πλειοψήφισε.

 Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΝΙΚΗΣΕ ΚΑΘΑΡΑ κι ὄχι λόγῳ νοθείας. Ἴσως ἀντὶ 50% νά ἔπαιρνε 46%  ὐπὸ ἄλλες συνθῆκες ,ὄχι ὅμως ὅτι δὲν θὰ πλειοψηφοῦσε. 

Η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ  ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ ΕΤΕΡΟΚΛΗΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΠΡΩΤΙΑ. 

Αὐτὴ εἶναι ἡ καθαρὴ ἀλἠθεια, ἀλλὰ γιὰ νὰ μὴν διαλυθεῖ τὸ κόμμα καὶ νά συσπειρωθοῦν οἱ ὀπαδοί, ὁ Παπανδρέου κήρυξε τὸν 1ο ΑΝΕΝΔΟΤΟ μποϋκοτάροντας τὸ κράτος ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ μέ βἀση τὸ σύνθημα 1—1—4 ,δηλ. ἐπίκληση τοῦ τελευταίου ἄρθρου τοῦ Συντάγματος ποὺ ὅριζε ὅτι ἡ τήρηση τοῦ καταστατικοῦ χἀρτη τοῦ κράτους ἐπαφιόταν στὸν πατριωτισμὸ τῶν Ἑλλήνων.

 ΤΟ ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΑΥΤΟ ΤΟΥ 1—1—4  ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ : δηλ.  ΚΑΤΑΛΥΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ κι ὅλα αὐτὰ  γιὰ νὰ μὴν διαλυθεῖ λόγῳ τῆς ἐκλογικῆς συντριβῆς τὸ κόμμα τῆς ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΟΥ. Καὶ τούτη εἶναι ἐπίσης μιὰ ὠμή ἀλήθεια.

Ὀ Ἀνένδοτος τῆς Ἑνώσεως Κέντρου κρἀτησε 2 χρόνια , δίχασε τὸ Ἔθνος ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ  ΥΠΗΡΞΕ Η ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΤΑΛΑΝΙΣΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ '60.

 Καὶ τοῦτο διότι τελικὰ πέτυχε τὴν ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ἐπ' ἀφορμῆς μιᾶς ἀνούσιας διαφωνίας ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ—ΒΑΣΙΛΙΑ ΠΑΥΛΟΥ γιὰ τὸ ταξίδι τοῦ ἑλληνικοῦ βασιλικοῦ ζεύγους στὸ Λονδῖνο. Σέ προηγούμενο ταξίδι, διαδηλωτὲς ἐπιτέθηκαν στὴν Βασ.ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ στὸ Λονδῖνο καὶ ὁ Καραμανλῆς ζήτησε νὰ ἀναβληθεῖ τὸ νέο ταξίδι τῶν Βασιλέων ποὺ ἐπρόκειτο νὰ γίνει κατόπιν προσκλήσεως τῆς ΒΑΣ.. ΕΛΙΣΑΒΕΤ, τὴν 9 ΙΟΥΛΙΟΥ 1963 , ἀλλὰ ὁ Παῦλος ἀρνήθηκε νά προσβάλλει μέ μιὰ ἄρνηση του τὴν Βασίλισσα τῆς Ἀγγλίας.

Τὸ θέμα δὲν ἦταν μεῑζον ἀλλὰ ὀ Καραμανλῆς κουρασμένος ἀπὸ τὶς ὑπερβολὲς τοῦ Ἀνενδότου καὶ τὶς ἀνοίκειες ἐπιθέσεις τοῦ Παπανδρἐου μέ ἀφορμὴ τὴν δολοφονία ΛΑΜΠΡΑΚΗ ἀπὸ τὸ τρίκυκλο τῶν ΓΚΟΤΖΑΜΑΝΗ—ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗ θέλησε νά ἐκβιάσει ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ του, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΗΡΩΙΚΗ ΕΞΟΔΟ.

 Ταυτόχρονα καὶ ὁ ΒΑΣ.ΠΑΥΛΟΣ κι ἐκεῖνος θορυβημένος ἀπὸ τὸν διετῆ ἀνἐνδοτο ΠΟΥ ΔΙΕΛΥΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ εἶδε σάν εὐκαιρία τὴν παραίτηση Καραμανλῆ γιὰ λὺση τοῦ πολιτικοῦ προβλήματος.

ΚΑΙ ΕΤΣΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 11 ΙΟΥΝΙΟΥ 1963.

Στὶς ἐκλογὲς ποὺ προκηρύχτηκαν (ἔγιναν  δὐο  ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1963 καὶ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ  1964 ) καὶ στὶς  δύο νίκησε ἡ Ἐνωση Κέντρου —τὸν Φεβρουάριο  μὲ τὸ ἐκπληκτικὸ ποσοστὸ τοῦ  53%— μὲ κεντρικὸ  σύνθημα τὸ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΟΥ  ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΣΜΟΥ,  ἐνῶ ἤδη ἀπὸ τὶς  9 ΔΕΚ 1963 ὁ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΜΥΣΤΙΚΑ  {μὲ τὸ ὄνομα "Τριανταφυλλίδης"}.

Ὅμως ἡ Ἕνωση Κέντρου  δὲν εἶχε ἐπιλύσει τὰ ἐσωτερικὰ της προβλήματα παρ' ὅλο ποὺ πρὶν τὶς ἐκλογὲς τοῦ Φεβρουαρίου εἶχε πεθάνει ὁ Σοφ.Βενιζέλος κατὰ τὴν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας  (7—2—1964) ταξιδεύοντας στὸ καρἀβι ἀπὸ τὴν Κρήτη πρὸς τὸν Πειραῖα , ἀπὸ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΟ ΟΙΔΗΜΑ.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΗΤΑΝ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ὁ ὁποῖος ὡς γυιὸς τοῦ Ἀρχηγοῦ τὸ ἔβλεπε σὰν τσιφλίκι του.

ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΕ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΝ Γ. ΜΑΥΡΟ ὁ ὁποῖος ἀνἐλαβε διοικητὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. 

Ἀργότερα ἐστρἀφη κατὰ τοῦ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ  ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ὁ ὁποῖος ἐν τἐλει δέν ἀντέδρασε στὶς ἐπιδιώξεις τοῦ Ἀνδρέα ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΥΠ.ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ λειτουργῶντας ὅμως ὡς ὑπαρχηγὸς καὶ διάδοχος τοῦ πατέρα του.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΤΟΤΕ ΑΝΤΙΤΑΧΤΗΚΕ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ—ἁνερχόμενο τότε στἐλεχος—ΜΕΣῼ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" ΤΟΥ ΚΟΚΚΑ.

Σὲ ἕνα ἄρθρο της τὴν 1—11—1964 μὲ τὴν φρἀση  "ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΜΑΣΚΑΡΑΔΕΣ" ποὺ προκάλεσε θυμηδία  ἐστρἀφη εὐθέως κατὰ τοῦ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ κατηγορῶντας τον γιὰ οἰκονομικὰ σκάνδαλα. ΚΑΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 16—11—1964 .

ΤΟ ΘΕΑΜΑ  ΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ  ΝΑΥΑΡΧΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΕΝΤΡΟΥ  ΝΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ  ΓΥΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙΚΤΡΟ  καὶ ἁποκάλυπτε ὀτι ἡ ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ  ΑΥΤΟΔΙΑΛΥΟΤΑΝ καὶ τοῦτο λόγῳ τῶν ΑΨΥΧΟΛΟΓΗΤΩΝ ΑΡΧΗΓΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ.

Ὁ Ἀνδρέας ἐπέστρεψε στὴν κυβέρνηση σέ λίγους μῆνες ὅταν στὶς 29 ΑΠΡ 1965 ἀνἐλαβε πάλι ΑΝΑΠΛ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ . 

Ὀμως ὅλα ἔδειχναν ὅτι ΣΤΗ ΙΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΚΟΜΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΟΥΝ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝ.ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ.

 Ἡ Ἕνωση Κέντρου βάδιζε ὀλοταχῶς σὲ ΔΙΑΣΠΑΣΗ καὶ ὁ γηραιὸς πρωθυπουργὸς ἦταν ἄβουλος στὸ νὰ κάνει κάτι γιὰ νὰ  τὸ ἀποφὺγει αὐτό, διότι ἀπλᾶ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΠΑΡΝΗΘΕΙ ΤΟΝ ΓΥΙΟ ΤΟΥ, ΓΙΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ...

 Ἡ κύρια κρίση δὲν ἄργησε νἄρθη·

στὶς 18 ΜΑΪΟΥ 1965 μιὰ ἐφημερίδα τῆς ΕΡΕ ὀ "ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΚΗΡΥΞ " τῆς Λάρισας δημοσίευσε  τὴν εἰδηση γιὰ μιὰ μυστικὴ κεντροαριστερὴ  ὀργἀνωση στὸ στράτευμα μὲ τὰ ἀρχικὰ Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. {=Ἀξιωματικοί, Σώσατε, Πατρίδα, Ἰδανικά, Δημοκρατία, Ἀξιοκρατία}

Ὁ ΓΡΙΒΑΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ  ΜΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΠΡΟΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΜΥΝΑΣ (10—5—1965)  ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ  ΟΤΙ "ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΟΥ Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  ΚΥΠ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ "  προσθέτοντας καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἀξιωματικῶν συνωμοτῶν (πχ. λοχαγοῦ Μπουλούκου) 

 Ἡ κυβέρνηση διέταξε ἔρευνα καὶ τελικὰ συνελήφθησαν 4 ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι κατά τὶς φῆμες ποὺ κυκλοφόρησαν τότε ὐπεδείκνυαν τὸν ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠ ὡς ὀργανωτὴ τοῦ ΑΣΠΙΔΑ.

Ὀμως τὴν μεγάλη "βόμβα"  τὴν ἔριξε πάλι ἠ μητσοτακικὴ φιλοκυβερνητική  "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" μέ πρωτοσέλιδο  "Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΣΠΙΔΑ".

(Σύμφωνα μὲ τὸν Ἰωάννη Μπουλοῦκο τὸν ὅρκο τοῦ ΑΣΠΙΔΑ εἶχε γράψει  στὴν  γραφομηχανὴ ἡ Ἀγγέλα Κοκόλα, ἰδιαιτέρα  γραμματεὺς τοῦ Ἀ. Παπανδρέου, ἐνῶ οἱ ἐπαφὲς τοῦ Ἀ. Παπανδρέου μὲ τον Ἀριστόδημο Μπουλοῦκο γίνονταν δια ζώσης στὰ Τουρκοβούνια). 

Ὁ Γερο—Παπανδρέου φαίνεται ὅτι πανικοβλήθηκε ΚΑΙ ΜΕΣῼ ΚΥΠ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ.

Ἔτσι ὅταν ἐκλήθη ἀπὸ τὸν ἀνακριτὴ βασιλικὸ ἐπίτροπο ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΕΝΑΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΗΣ Κ.Υ.Π  ὁ πρωθυπουργὸς ἔκανε τὸ λάθος ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΑΜΥΝΗΣ ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥ ΝΑ...ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΠΙΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΗΣ γιατὶ δῆθεν κάλεσε παρατύπως τὸν ὑπάλληλο τῆς Κ.Υ.Π.

Καὶ τὸτε ἔγινε τὸ ἑξῆς ἐξωφρενικὸ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΪΟΥΣΑ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ : ὁ ὑπουργὸς Γαρουφαλιᾶς ἀρνήθηκε  νὰ ἐκτελέσει τὴν ΠΑΡΑΝΟΜΗ βεβαίως ἐντολὴ τοῦ Πρωθυπουργοῦ του.

 ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΟΜΩΣ ΕΝΩ Ο  ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟΥ ΤΟ ΕΧΕΙ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ  28 ΙΟΥΝΙΟΥ (ἐπειδὴ τὴν προηγουμἐνη εἶχε συλληφθεῖ ὁ λοχαγὸς ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ καὶ φοβόταν ὁ Γερο—Παπανδρἐου μήπως ὁ συλληφθεὶς ΕΜΠΛΕΞΕΙ ΤΟΝ ΓΥΙΟ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΦΕΡΟΤΑΝ ΩΣ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΣ στὴν ὑπόθεση).

Γι αύτὸ ἐπιδίωκε νὰ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΜΥΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ  ΥΠΟΘΕΣΗΣ παρ' ὅλα τὰ περὶ τοῦ ἁντιθέτου ὐποστηριζόμενα ἀπὸ τὴν  προπαγάνδα τῶν κομμάτων τῆς "δημοκρατικῆς παράταξης" ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ.

Ἀπὸ δῶ ξεκινοῦν τὰ περιλάλητα ΙΟΥΛΙΑΝΑ τοῦ 1965.

 Ο Βασιλιᾶς ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ—ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1952 —ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ  ΑΜΥΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ,  ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΟ Ο ΓΥΙΟΣ ΓΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ. 

 (Ὁ ἔμπειρος πατέρας του Βασ.Παῦλος εἶχε πεθάνει ἀπὸ ἕναν ὀδυνηρὸ καρκῖνο στό στομάχι στὶς 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 1964)

Σέ μιὰν ΑΧΑΡΗ ἀνταλλαγὴ ἐπιστολῶν —ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΕΝ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΥΦΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ—ὁ Βασιλιᾶς πρότεινε  στὸν Παπανδρἐου νὰ ὑποδείξει ΟΠΟΙΟΝ ΗΘΕΛΕ γιά τὴν θἐση τοῦ ὑπουργοῦ Ἀμύνης ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ, ἐπειδὴ ὅλοι θὰ ποῦν  ὅτι ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟΝ ΓΥΙΟ ΤΟΥ ἢ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΜΥΝΑΣ, ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΑΣΠΙΔΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

 Ὁ Γερο—Παπανδρέου ὅμως ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ποὺ τοῦ πρόσφερε ὁ Βασιλιᾶς, γεγονὸς ποὺ ἀποδεικνύει ὅτι τὸ μόνο ποὺ τὸν ἐνδιέφερε ἦταν ἡ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΓΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ...

Καὶ —σημειωτέον—οἰ ἐχθροὶ τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου δὲν βρίσκονταν  στὴν ἀντιπολίτευση τῆς ΕΡΕ τοῦ εὐπρεποῦς ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ,ἀλλά μέσα στὸ ἴδιο του τὸ Κόμμα {=ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ, Στεφανόπουλος, Τσιριμῶκος, Νόβας, Γαρουφαλιᾶς ἐφημ."ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"}

 Ἄν δὲν εἶχε ΚΡΥΦΟ  σκοπὸ τὴν σωτηρία τοῦ Ἀνδρέα ἀπὸ τὴν περιπέτεια τῆς ὑπόθεσης ΑΣΠΙΔΑ, θὰ  μποροῦσε νά δεχτεῖ ὁ Γεώργιος Παπανδρἐου   τὸν συμβιβασμὸ ποὺ τοῦ πρότεινε ὁ Κωνσταντῖνος  (κι ἔτσι πρἀγματι τὸν συμβούλεψαν πολλοὶ νουνεχεῖς βουλευτές του)  ἀλλα ὁ Γερο—Παπανδρἐου ΘΕΛΗΣΕ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ ΤΗΝ "ΕΥΚΑΙΡΙΑ" ΠΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ  ΗΡΩΙΚΗ ΕΞΟΔΟ διότι ἔβλεπε ὅτι Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΣΠΙΔΑ τελικὰ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΚΑΤΕΡΡΕΕ ΣΕ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΔΙΑΣΠΑΣΜΕΝΗ ΣΕ ΑΝΔΡΕΪΚΟΥΣ ΚΑΙ  ΑΝΤΙ—ΑΝΔΡΕΪΚΟΥΣ. Ἔτσι ἡ μόνη διἐξοδος γιὰ νὰ σωθεῖ ἀπὸ τὸ Κόμμα ὅ,τι ἦταν δυνατὸν νὰ περισωθεῖ ,φάνταζε στὸν Γερο—Παπανδρἐου

 ἡ ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ  καὶ ΗΡΩΪΚΗ έξοδος .

Πἰστευε ὅτι παραιτούμενος ΘΑ ΕΣΩΖΕ ΤΟ ΤΡΩΘΕΝ ΓΟΗΤΡΟ ΤΟΥ  καὶ ξεκινῶντας ἔναν  2ο ΑΝΕΝΔΟΤΟ  κατὰ τοῦ Θρόνου θὰ κέρδισε ψήφους  ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ σώζοντας τὴν Ἐνωση Κέντρου  ἀπὸ τὴν διἀλυση.

ΔΙΑΨΕΥΣΤΗΚΕ ΣΕ ΟΛΑ·

 ἡ Ἐνωση Κέντρου  ΔΙΑΣΠΑΣΤΗΚΕ, ἀφοῦ οἱ ΑΝΤΙ—ΑΝΤΡΕΪΚΟΙ ,οἱ λεγόμενοι ἀπὸ τὴν καθεστηκυῖα προπαγάνδα  "ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ", ἀποχὠρησαν ἁπὸ τὸ κόμμα (ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ἀλλὰ ΟΛΑ ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ  ΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ;  Στεφανόπουλος, Τσιριμῶκος, Νόβας, Γαρουφαλιᾶς)  ἑνῶ ὁ Ἀνδρέας εἶχε φτιάξει ἤδη  τὸ δικὀ του κόμμα μέσα στὸ κόμμα τοῦ πατέρα του  τὴν λεγόμενη "ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ" {ἀπὸ ὅπου τὸ 1974 προἐκυψε τὸ ΠΑΣΟΚ}. 

Μέ τὸν Γερο—Παπανδρἐου ἔμειναν ΜΕΤΡΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ  ΒΕΛΗΝΕΚΟΥΣ ΣΤΕΛΕΧΗ —μὲ λίγες λαμπρὲς  ἐξαιρέσεις (πχ. Γ.ΜΑΥΡΟΣ). 

 Ἐπὶ δύο μῆνες ἑκεῖνο τὸ θερμὸ πολιτικὰ καλοκαῖρι τοῦ 1965, ἡ Βουλὴ ἀδυνατοῦσε νὰ δώσει ψῆφο ἐμπιστοσύνης , οὔτε στὸν  ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΝΟΒΑ, οὐτε στὸν ἀριστερῆς προελεύσεως  ΤΣΙΡΙΜΩΚΟ  { ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΡΓΟΠΟΡΙΑ  ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΟ   ΠΡΙΝ ΣΤΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ Η "ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ"— ὅπως ὑποστηρίζει ὁ ἀστικὸς μῦθος τῆς κεντροαριστερῆς προπαγάνδας }.

Μόνον στὶς 17 ΣΕΠ 1965 κατἀφερε νὰ πάρει ψῆφο ἐμπιστοσύνης ὁ παλαιός πολιτικός ΣΤΕΦ.ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, λόγῳ τῆς προσχὠρησης τῶν ἀναγκαίων βουλευτῶν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου στούς  λεγόμενους "ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ". 

 Τελικὰ ἀπὸ τοὺς 171  βουλευτὲς τῆς Ε.Κ. τὸ 1964, εἶχαν  μείνει τὸ 1965 μόνο 121.

ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΟΤΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ Ε.Κ.  ΗΤΑΝ ΥΠΟ ΔΙΑΛΥΣΗ ·

διαφορετικὰ δὲν ἐξηγεῖται τέτοια  γρήγορη ΣΗΨΗ μἐσα σέ 1,5 μόνον ΧΡΟΝΟ..

Ἀλλὰ ὅπως προεῖπα, ἀπὸ τὴν ἵδρυση της τὸ 1961 ἡ Ε.Κ.  ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ ΕΤΕΡΟΚΛΗΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΧΩΡΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ.

Βεβαίως ἡ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΗ  προπαγἀνδα ἔχει ἀποδώσει τὰ ΙΟΥΛΙΑΝΑ  στοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τά Ἀνἀκτορα (ὁ πολυχρησιμοποιημένος ἀστικὸς μας μῦθος).

 Ὅμως αὐτό,  ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΦΕΛΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΙ ΦΤΗΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, διότι

προκύπτουν τὰ ἑξῆς ἐρωτήματα: 

 ἄν ἔλειπαν οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ τὸ Παλάτι, 

Η Ε.Κ.  ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΕΡΡΕΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΑΛΥΟΤΑΝ;

Η ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΕΙ  ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ; 

Η ΥΠΟΘΕΣΗ Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΕΛΥΕ 

ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ; 

Χρειαζόταν ὁ ἄπειρος νεαρὸς βασιλιᾶς Κωνσταντῖνος νὰ τὸ κάνει αὐτό ; 

Ἤ οἱ "κακοί" Ἀμερικανοί ; 

ΔΕΝ ΗΤΑΝ  ΟΜΩΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΖΟΝΣΟΝ ΕΚΕΙΝΟΣ  ΠΟΥ ΕΜΠΟΔΙΣΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 1964 ;

Ἄν ἤθελαν οἱ ΗΠΑ νά ρἰξουν τὴν Ε.Κ. δέν 

 θὰ εἶχαν ἀφήσει τοὺς Τούρκους νὰ είσβάλουν στὴν Μεγαλόνησο ;

 ΚΑΙ ΤΟ 1964 ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΤΕΙΛΕΙ ΑΚΟΜΗ ΤΗΝ ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Ο ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ.

Ἄρα μία τουρκικὴ εἰσβολὴ τὸ 1964 θὰ εἶχε γιὰ τὴν Ε.Κ. τὶς συνέπειες ποὺ εἶχε τὸ 1974  ἡ εἰσβολὴ γιὰ τὴν Χούντα....

Συνεπῶς ὅλες αὐτὲς οἱ προπαγάνδες ποὺ μᾶς ταΐζει ἡ ἐπἰσημη ἱστοριογραφία ἐδῶ καὶ μισὸν αἰῶνα εἶναι ΜΠΑΡΟΥΦΕΣ.

Η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ  ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ καὶ  ἰσχύει τελικὰ αύτὸ ποὺ ἔγραψε ὁ ΣΟΛΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ , ἕνας σχετικὰ  ἀντικειμενικὸς ἰστορικὸς τῆς ταραγμένης ἐκείνης περιόδου·

"ΑΞΟΝΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΗΤΑΝ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ" 

{Σ.Γρηγοριάδης, ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, τόμ.7, σελ.114}

youtube.com/ΔιαμαντήςΚούτουλας 

https://diamantiskoutoulas.blogspot.com/2023/10/65.html