ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Β΄ ΚΤΙΣΘΗΚΑΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ.

.

 

1. ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Β΄ ΚΤΙΣΘΗΚΑΝ  ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ  ΚΑΙ  ΣΤΗΝ  ΛΑΡΙΣΑ.

2. ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ  ΕΠΙ  ΤΟΥ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ .

3. Ο  ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ   ΔΙΟΡΙΣΕ  ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑ ΧΩΡΙΣ  ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΕΣΕΙ  ΚΑΝΕΙΣ .

4. Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ  ΑΣΚΗΣΕ  ΠΟΙΝΙΚΗ  ΔΙΩΞΗ  ΓΙΑ  ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ''ΑΣΠΙΔΑ''.

5. ΣΤΟ  ΚΙΛΚΙΣ  ΥΠΑΡΧΕΙ  ΠΟΛΥ  ΟΥΡΑΝΙΟ !

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 12 ΟΚΤ  1966

ΤΟ ΕΚΡΥΨΑΝ! Ο Παυλόπουλος γιουχαΐστηκε στην κηδεία του Παύλου Γιαννακόπουλου...

ακομη  μια  ενδειξη  οτι  οι θεσμοι στην δημοκρατια μας θελουν ριζικη αλλαγη και επιστροφη στην παλια δοκιμασμενη συνταγη  που  αυξανε την Ελλαδα (Βασιλεια).

Harris Kodopoulos 

Ως τώρα την έβγαζε με αδιαφορία στις ανά τη χώρα του...περιοδείες.
Οπου τον ανακήρυτταν...επίτιμο δημότη στις διάφορες Ραχούλες
Σήμερα ο Πάκης γιουχαϊστηκε άσχημα στην κηδεία του Παύλου Γιαννακόπουλου.
Για τη στάση του στο Μακεδονικό.
Δύσκολες μέρες για τον πρόεδρο που επικαλείται το Σύνταγμα όταν δεν τον συμφέρει.
ΥΓ: Το θέμα εξαφανίστηκε από όλα τα ΜΜΕ. Πάκης είναι αυτός.
🤥🤥🤥

 http://www.press-gr.com/2018/06/blog-post_3999.html

.Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΙΑΙΙ ΠΡΟΣΗΛΩΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ !!!

.ΔΗΛΩΣΕΙΣ  ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ  ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ  ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΝΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ  ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΠΟΥ  ΠΑΡΑΚΙΝΟΥΣΕ  ΣΕ  ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΗΣ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ  ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΤΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ  ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΧΕΡΙΟΥ ΤΟΥΣ  ΕΨΑΞΑΝ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !

.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ''11 ΟΚΤ 1966

Έγινε το ετήσιο Αρχιερατικό Μνημόσυνο στο Τατόι

April 18, 2018 - Ανακοινώσεις Το ετήσιο Αρχιερατικό Μνημόσυνο εις μνήμην των Βασιλέων Παύλου και Φρειδερίκης έγινε την Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018, στο Τατόι. Το Μνημόσυνο τέλεσε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερώνυμος Β’
Στο Μνημόσυνο συγχοροστάτησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας, Μήλου και Μυκόνου κ.κ. Δωρόθεος Β’, Δράμας, κ.κ. Παύλος, Χίου, Ψαρών και Οινουσσών, κ.κ. Μάρκος, Νικοπόλεως και Πρεβέζης, κ.κ. Χρυσόστομος και ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης κ.κ. Πατρίκιος Καλεώδης.

Πηγή: Επίσημη Ιστοσελίδα Ελληνικής Βασιλικής Οικογένειας: www.greekroyalfamily.gr

 http://www.tatoi.org/egine-to-etisio-archieratiko-mnimosyno-sto-tatoi/

ΒΑΣΙΛΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ 8 ΚΑΙ 9 ΟΚΤ 1966

.

εφημεριδα ''ελευθερια'' 08 Οκτ 1966

φημεριδα ''ελευθερια'' 09 Οκτ 1966

Ο "ατυχής" Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897

 ΣΤΟ  ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ ΑΝΑΛΥΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ  ΗΤΤΗΘΗΚΕ Η ΕΛΛΑΔΑ  ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1897 ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ .

ΕΠΙΣΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ ,

Η ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ,

ΟΙ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ,ΕΠΙΣΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ  ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Η ΟΠΟΙΑ  ΛΟΓΩ ΤΩΝ  ΑΠΕΙΘΑΡΧΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ  ΝΑ ΞΕΔΙΠΛΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ.

.

Πρόλογος

Η είσοδος του 1897 έβρισκε την Ελλάδα σε εθνικιστικό αναβρασμό. Τα αιτήματα των Κρητικών για περισσότερα δικαιώματα , αντιμετωπίζονταν με σκληρότητα από την Οθωμανική κυβέρνηση , που δεν θα διστάσει να υποκινήσει ακόμη και σφαγές άμαχου πληθυσμού στις μεγάλες πόλεις του νησιού και ιδιαίτερα στα Χανιά.

Ο ερεθισμός στην κοινή γνώμη ήταν μεγάλος και ενισχυόταν ακόμη περισσότερο από την αντιπολίτευση και την Εθνική εταιρεία που απειλούσαν Κυβέρνηση και Βασιλιά αν δεν στεκόντουσαν στο ύψος των περιστάσεων…

Η ηγεσία γνώριζε ότι μια πολεμική σύγκρουση με την Οθωμανική αυτοκρατορία θα ήταν καταστροφική για τη χώρα , δεν είχε όμως το σθένος να αντισταθεί στη δημαγωγία και στις κραυγές. Έτσι αφέθηκαν να παρασυρθούν από τις δημοκοπικές φωνές , ελπίζοντας όπως και στο παρελθόν σε παρέμβαση των μεγάλων δυνάμεων που σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούσαν διατάραξη του status quo.

Μάλιστα λίγους μήνες μετά τον πόλεμο ο τότε διάδοχος και αρχιστράτηγος του ελληνικού στρατού στον πόλεμο, Κωνσταντίνος θα αποκαλύψει σε συνέντευξη ότι τελικά δεν πίστευε ότι θα γινόταν πόλεμος…<< Δεν έχω ούτε εντροπήν ούτε ενδοιασμόν να σας πω ότι , όταν μετέβην εις την Θεσσαλίαν , δεν επίστευα ότι θα επολεμούσαμεν πράγματι >>. (Εκδοτική Αθηνών , Τόμος ΙΔ` 1881-1913, Σελ. 402).
.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

H "B΄ εν Αθήναις Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων" και η εκλογή του Γεωργίου στον Ελληνικό Θρόνο (1862-1863)

αναρτήθηκε από Ιωάννης Φιλίστωρ Ιουνίου 21, 2012

Η έξωση του Όθωνα

Στις 10 Οκτωβρίου 1862 μετά από μια αναμενόμενη εξέγερση του στρατού στην Αθήνα, τερμάτισε τον βίο της η τριακονταετής βασιλεία του Όθωνα. 
Μια σειρά προβλημάτων που αντιμετώπιζε το μικρό τότε νεοελληνικό κρατίδιο (η αποτυχία της Μεγάλης Ιδέας , οικονομική εξαθλίωση αγροτικών πληθυσμών, αυταρχισμός στην άσκηση εξουσίας) αλλά και κάποια μεγάλα λάθη εσωτερικής διοίκησης του Όθωνα όπως, η κατάσχεση της μοναστηριακής περιουσίας και η προσβολή του ορθόδοξου θρησκευτικού συναισθήματος του λαού που τότε ήταν εντονότατο, το καθολικό θρήσκευμα του, η ακληρία του και η αδυναμία του να εξασφαλίσει Διάδοχο από την οικογένεια του στην Βαυαρία, είχαν στρέψει την κοινή γνώμη αμετάκλητα εναντίον του. Προανάκρουσμα της πτώσης του Όθωνα υπήρξαν οι δεκάδες μικρές εξεγέρσεις σε όλο το Ελληνικό Βασίλειο με κορυφαία την εξέγερση του Ναυπλίου (1η Φεβρουαρίου 1862). Δυο μέρες μετά βρισκόμενος εν πλω στον Πειραιά και αφού πείστηκε για το μάταιο της υπόθεσης του, ο έκπτωτος βασιλιάς αναχώρησε με την σύζυγο του Αμαλία για την γενέτειρα του το Μόναχο, όπου έζησε για έναν χρόνο απομονωμένος από την οικογένεια του και την Αυλή του,  σε πλήρη κατάθλιψη. 
Τελικά αποσύρθηκε στην πόλη Βαμβέργη όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην αφάνεια. 
Πέθανε στις 14 Ιουλίου του 1867 φορώντας την ελληνική φουστανέλα και προφέροντας ως τελευταία του λέξη το όνομα της αγαπημένης του Ελλάδας. Τον ακολούθησε η Αμαλία στις 8 Μαΐου του 1875, σε ηλικία 57 χρονών.

Η «ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ»

Μπενιζέλος Ρούφος

 Την διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε προσωρινά μια τριανδρία Ελλήνων πολιτικών (Μπενιζέλος Ρούφος, Κωνσταντίνος Κανάρης, Δημήτριος Βούλγαρης) που είχαν πρωτοστατήσει στην εκθρόνιση του Όθωνα, η οποία σχημάτισε κυβέρνηση και προκήρυξε εκλογές για την σύγκλιση της επονομαζόμενης "Δεύτερης εν Αθήναις Εθνοσυνέλευσης των Ελλήνων".Οι εκλογές που ακολούθησαν σε όλες τις επαρχίες ήταν ένα όργιο αυθαιρεσιών, κακοποιήσεων ψηφοφόρων και πλαστογραφιών, συνηθισμένο φαινόμενο στα πολιτικά δρώμενα της εποχής εκείνης. Τελικά στην  Εθνοσυνέλευση έλαβαν μέρος Αντιπρόσωποι των Ελλήνων της Διασποράς[1] αλλά και της Θεσσαλίας, της Ηπείρου, της Χίου, της Σμύρνης, της Θεσσαλονίκης, της Κωνσταντινούπολης,  παρά τις έντονες Τουρκικές αντιδράσεις[2], με μικρή όμως εκπροσώπηση. Από την Εθνοσυνέλευση αποκλείστηκαν εντελώς αντιδημοκρατικά πολλοί σημαντικοί αντιπρόσωποι του Έθνους που είχαν συνδέσει τις πολιτικές τύχες τους με τον Όθωνα όπως οι Κουντουριώτηδες, ο Κριεζιώτης, οι Νοταράδες, ο Περαιβός, ο Γρηγοράκης, ο Καραπαύλος κτλ

Την 1η Δεκεμβρίου 1862 ορκίστηκαν οι 327 βουλευτές της συντακτικής εθνοσυνέλευσης, και διάχυτη ήταν η αισιοδοξία σε όλο τον πολιτικό κόσμο της χώρας ότι η Εθνοσυνέλευση θα πετύχαινε τους σκοπούς του έθνους. Στην σύνθεση της Εθνοσυνέλευσης θριάμβευε η οικογενειοκρατία[3] (κάτι που στηλιτεύτηκε έντονα στον Τύπο της εποχής), με την πλειοψηφία των Αντιπροσώπων να είναι είτε αγωνιστές του 1821 είτε συγγενείς τους. Οι υπόλοιποι βουλευτές ήταν νέοι στην ηλικία, αρκετοί ήταν κατώτεροι στρατιωτικοί, δικαστές, καθηγητές πανεπιστημίου και δημόσιοι υπάλληλοι. Δεν ήταν επαγγελματίες πολιτικοί και αγνοούσαν τις κοινοβουλευτικές πρακτικές, διέθεταν όμως πατριωτισμό και ενθουσιασμό. Υπήρχαν επίσης και πολλοί επαγγελματίες στρατιωτικοί ανάμεσα στους πληρεξούσιους. Η ανομοιογένεια αυτή δημιουργούσε μια θολή πολιτική ατμόσφαιρα όπου οι πολιτικές παρατάξεις δεν ήταν καθορισμένες με σαφήνεια, με αποτέλεσμα να εντείνεται η πολιτική αβεβαιότητα και να δημιουργούνται εντάσεις και συγκρούσεις μεταξύ των πληρεξουσίων.

Δημήτριος Βούλγαρης ο "τζουμπές"

 

 Η Εθνοσυνέλευση τελικά  χωρίστηκε σε δύο μεγάλους πολιτικούς σχηματισμούς, τους "ορεινούς" και τους "πεδινούς", ονομασίες που δήθεν παρέπεμπαν στον τρόπο που κάθονταν οι Πληρεξούσιοι τους στα έδρανα της Εθνοσυνέλευσης και εμμέσως θύμιζαν και τις αντίστοιχες παρατάξεις της Γαλλικής εθνοσυνέλευσης. Οι "ορεινοί" είχαν ως αρχηγούς μια ομάδα σημαντικών προσωπικοτήτων όπως ο Μπενιζέλος Ρούφος, ο Κουμουνδούρος, ο Καλλιφρονάς[4], ο Κυριακός κτλ και οι πληρεξούσιοι τους κάθονταν στα τελευταία καθίσματα της αίθουσας, ενώ οι"πεδινοί" καταλάμβαναν τα πρώτα καθίσματα και είχαν ως αρχηγό τονΔημήτριο Βούλγαρη. Η αλήθεια είναι όμως  πως στερούνταν εντελώς από κάθε ιδεολογικό η κοινωνικό περιεχόμενο. Δεν αντιπροσώπευαν ταξικά η άλλα συντεχνιακά συμφέροντα, για αυτό και ο διαχωρισμός των παρατάξεων ήταν κοινωνικά οριζόντιος, με τα δύο κόμματα να περιλαμβάνουν εξίσου, άτομα από όλες τις οικονομικές και κοινωνικές τάξεις, τα επαγγέλματα και ηλικίες. Ουσιαστικά ήταν σύλλογοι ατόμων που προσπαθούσαν να διαφυλάξουν και να προωθήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα[5].

Συμπληρωματικά σε αυτές τις δύο παρατάξεις υπήρχαν οι "εκλεκτικοί", που προσπαθούσαν να τηρούν τις ισορροπίες ανάμεσα στις δύο ομάδες ώστε να μην επικρατήσει εντελώς κάποια, με το σκεπτικό ότι η πλήρης πολιτική επικράτηση της μιας παράταξης θα οδηγούσε στην πολιτική αυθαιρεσία. Η ιδεολογία της ήταν συντηρητική και φιλομοναρχική και είχε ως μέλη τους πλέον μορφωμένους και δημοφιλείς ανάμεσα στους Πληρεξουσίους. Μεγάλα ονόματα όπως ο Σπυρίδων Τρικούπης, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος[6], Ν. Σαρίπολος, Ζαχαρίας Βάλβης, Δ. Κυριακού, Ι. Μεσσηνέζης, Λ. Μελάς, χ. Ζυμβρακάκης, στελέχωναν τους «Εκλεκτικούς» Τέλος υπήρχε και μια μικρή ομάδα αδιάλλακτων αντιμοναρχικών πληρεξουσίων ( Ιάλεμος[7], Μακρής, Μαστραπάς, Γλαράκης, Δόσιος κτλ) υπό τον Επαμεινώνδα Δεληγιώργη το «Εθνικό Κομιτάτο». Τα μέλη του, νέοι και φοιτητές κυρίως, είχαν πρωτοστατήσει στις συνομωσίες κατά του Όθωνα και υποστήριζαν μια αιματηρή επανάσταση, που θα έδιδε την εξουσία στην νέα γενιά.[8]. Το «Εθνικό Κομιτάτο» το θεωρούσαν πολιτικά ως εμπροσθοφυλακή των «πεδινών» του Βούλγαρη.

Βασιλιάς Γεώργιος Α΄

Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ 

 Μέσα σε ένα τρίμηνο (Ιανουάριος – Μάρτιος 1862) η εθνοσυνέλευση που είχε εκλεγεί για να συντάξει το νέο Συνταγματικό χάρτη της χώρας, να διαπραγματευτεί με τις προστάτιδες δυνάμεις για την εκλογή νέου Βασιλιά ,να διαπραγματευθεί και να επικυρώσει την προσάρτηση των Ιονίων νήσων από την Αγγλία, παρεκτράπηκε εντελώς από τους σκοπούς της. Προϊόν της παρεκτροπής αυτής ήταν μια σειρά θνησιγενών κυβερνήσεων που ανακύκλωναν ένα σύνολο προσώπων χωρίς να προσφέρουν ουσιαστικά τίποτε. Ο πολιτικός διχασμός των Ελλήνων δεν τους επέτρεψε να συμμετάσχουν ενεργά στην εκλογή του νέου Βασιλιά τους αλλά ούτε και να διεκδικήσουν δυναμικά εδαφικές προσαρτήσεις εις βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η οποία λόγω εσωτερικών προβλημάτων και υπό των φόβο εσωτερικών αναταραχών, ήταν έτοιμη για παραχωρήσεις[9]. Οι Μεγάλες Δυνάμεις και κυρίως η Αγγλία που είχε μεγάλα συμφέροντα στην περιοχή, βρήκαν την ευκαιρία να επέμβουν βάναυσα στα εσωτερικά της Ελλάδας, επιβάλλοντας την θέληση τους τόσο για την εδαφική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όσο και για τον τρόπο εκλογής του νέου Βασιλιά. Ο βασικός μοχλός πίεσης και εκβιασμού της Αγγλικής πολιτικής απέναντι στους Έλληνες ήταν η διαφαινόμενη Ένωση των Επτανήσων στον Εθνικό κορμό. Οι Βρετανοί εσκεμμένα καθυστερούσαν τις διαπραγματεύσεις της Ένωσης, ώστε να τις επισείουν απειλητικά στα διπλωματικά θέματα που ανέκυπταν και αφορούσαν την Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιούσαν τα Επτάνησα ως "προίκα" του μελλοντικού Βασιλιά και ως εκτόνωση των αλυτρωτικών πόθων των Ελλήνων.  

Την χρονική περίοδο Ιανουαρίου – Μαρτίου του 1863 ελληνικό στέμμα περιφερόταν από τους Βρετανούς ανά τα μικροσκοπικά κρατίδια της Κεντρικής Ευρώπης ως διακοσμητικό ασημικό προς πώληση σε τιμή ευκαιρίας, σε ένα άθλιο αλισβερίσι και αντιμετωπιζόταν από τους ασήμαντους πριγκιπίσκους σαν ακάνθινο στεφάνι λόγω της οικτρής τύχης του Όθωνα. Μετά από 18 καταγεγραμμένες κατηγορηματικές αρνήσεις άσημων Γαλαζοαίματων να αναλάβουν την «ηλεκτρική καρέκλα» του Ελληνικού θρόνου, στις 10 Μαρτίου του 1863 παρουσιάστηκε ο νεαρός (μόλις δεκαεπτά χρονών) Χριστιανός Γουλιέλμος Φερδινάνδος Αδόλφος Γεώργιος του οίκου Γλύξμπουργκ της Δανίας, πρόθυμος να αναλάβει τον Θρόνο χωρίς καμία διαπραγμάτευση η άλλη απαίτηση από μέρους του. Ο πατέρας του πρίγκιπας Χριστιανός στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν, έθεσε ένα σύνολο παράλογων οικονομικών απαιτήσεων[10] προσπαθώντας να εμποδίσει την ανάληψη του Θρόνου από τον γιό του, καθώς αντιπαθούσε τους Έλληνες τους οποίους ονόμαζε «άθλιους» και «έθνος ληστών». Ο νεαρός Γεώργιος όμως ήταν ενθουσιασμένος με την ιδέα της Βασιλείας του στην Ελλάδα αγωνιούσε για την καθυστέρηση και ζήτησε από τους γονείς του να σταματήσουν να διαπραγματεύονται και να του επιτρέψουν να κατέβει στην Ελλάδα άνευ όρων και χωρίς οικονομική αποζημίωση[11].  Τελικά στις 18 Μαρτίου 1863 μετά από Αγγλική παραίνεση  η Εθνοσυνέλευση με το ΚΕ΄ ψήφισμα της επικυρώνει την εκλογή του Γεώργιου στον ελληνικό Θρόνο. Μια αντιπροσωπία Ελλήνων ταξίδεψε στην Δανία για να προσφέρει συμβολικά το Ελληνικό Στέμμα στον νεαρό Πρίγκιπα. Η όλη διαδικασία όμως αποδείχτηκε χρονοβόρα και σε συνδυασμό με τις διαπραγματεύσεις για την τελικούς όρους των σχετικών πρωτοκόλλων με τις μεγάλες Δυνάμεις, καθυστέρησε την έλευση του Γεώργιου στην Ελλάδα για 7 κρίσιμους μήνες. Σε αυτό το κρίσιμο χρονικό διάστημα το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα επιδεινώθηκε και η Αθήνα κύλισε στην κόλαση του εμφυλίου πολέμου.

Ι. Β. Δ.

Από τη Βενετία της Κρήτης στη Βενετία της Γερμανίας

Βασιλευς Οθων Α της Ελλαδος

            

03/03/2017 Της ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗ

Το Ρέθυμνο ονομάζονταν Βενετία της Κρήτης, τόση μεγάλη ακμή είχε γνωρίσει όταν διοικούσαν το νησί οι Ενετοί.

Η Βαμβέργη η πρώτη πρωτεύουσα της Βαυαρίας ονομάζεται μέχρι σήμερα Βενετία της Γερμανίας.

Τι κοινό συνδέει αυτές τις τρεις Βενετίες εκτός από το έθιμο του καρναβαλιού;

Καθώς επισκέφθηκα το παλάτι του Όθωνα στην Βαμβέργη μου ήταν δύσκολο να κρύψω τη συγκίνηση μου… διαπιστώνοντας παντού την ελληνική παρουσία.

Έμαθα ότι ο Όθωνας είχε καθιερώσει ελληνικές γιορτές ποίησης, λογοτεχνίας, θεάτρου, μουσικής, φιλοσοφίας.

Στο παλάτι απαγορεύονταν να δουλεύει κάποιος αν δεν ομιλούσε την ελληνική γλώσσα, καθώς ορισμένες ώρες επιτρεπόταν μόνο η ομιλία της Ελληνικής.

Στην κηδεία του είχε απαγορεύσει να ψάλλουν Γερμανικούς εκκλησιαστικούς ύμνους.

Στον τάφο του είχε παραγγείλει να υπάρχουν μόνο ελληνικά γράμματα. Η σχέση του με την Κρήτη ήταν πολύ στενή. Δώρισε όλη την αμύθητη κληρονομιά από τον πατέρα του Λουδοβίκο Α' βασιλέα της Βαυαρίας, στους κρητικούς επαναστάτες προκειμένου να αποδεσμευτεί το νησί από την Τουρκική κυριαρχία.

Ακόμη και όταν εκδιώχθηκε από την Ελλάδα, συνέχισε να επικοινωνεί με τους Κρητικούς και να τους συμβουλεύει ώστε να αποφύγουν τυχόν κινδύνους, μάλιστα κρυφά από τον βασιλιά Γεώργιο.

Η έκπληξή μου με οδήγησε να ερευνήσω για ποιο λόγο ήταν τόσο στενή η σχέση του Όθωνα της Βαυαρίας με την Κρήτη και την Ελλάδα και η έρευνα μου φανέρωσε ότι ο Όθωνας ο γιός του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου του Α' και πρώτος βασιλιάς του ελληνικού κράτους αποκρατούσε και από το γενεαλογικό δέντρο των Κομνηνών / Αγγέλων / Λασκαρήδων του Πόντου.

Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι ο Κομνηνός καταγόταν από την Κόμνη της Θράκης, την καρδιά των Ορφικών παραδόσεων. Μέσω επιγαμιών εξαπλώθηκαν στην Ιταλία και από εκεί κατάκτησαν τους θρόνους των μεγαλύτερων κρατών της Ευρώπης.

Ο πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας λοιπόν, ο Όθων, είχε ελληνική βυζαντινή καταγωγή και είμαι πολύ περήφανη για το έργο του. Έτσι εξηγείται η σχέση των Φωκάδων με τους Καλλέργηδες του Βυζαντίου που τους εμπιστεύτηκε ο Ισαάκ Κομνηνός το νησί μας, και με τους βασιλικούς οίκους των χωρών της Δυτικής Ευρώπης.

Τα αποτελέσματα αυτής της μικρής έρευνας δείχνουν ότι ολόκληρη η Ευρώπη είναι γεμάτη από παιδιά του Βυζαντίου.

Θα ξεκινήσω από την πριγκίπισσα Θεοφανώ που παντρεύτηκε το 941 τον Όθωνα Β', γιο του Δούκα της Σαξονίας και βασιλιά της Γερμανίας και Ιταλίας.

Οι σχέσεις Βυζαντίου Βενετίας ενισχύονται με τον γάμο του γιού του Δόγη της Βενετίας, με την Μαρία Αργυροπουλίνα αδερφή του Ρωμανού Β' επί βασιλείας του Βασιλείου Β' Βουλγαροκτόνου (958 - 1025).

Συνεχίζω με την Θεοδώρα την Κομνηνή (κόρη του Ανδρόνικου) που παντρεύτηκε τον Ερρίκο τον Β' του οίκου Μπάμπεργκερ, δούκα της Αυστρίας.

Ο πατέρας της Ανδρόνικος ήταν γιός του Ιωάννη Β' Κομνηνού και αδερφός του Μανουήλ Α'. Ο δισέγγονος της Θεοδώρας είναι ο τελευταίος Bamberger και μετά από επιγαμία με απόγονο της, οι Αψβούργοι σαν απόγονοι του Ιωάννη Β' Κομνηνού μετά το 1453, θα διεκδικήσουν, τον τίτλο του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Αλλά ας ξετυλίξουμε και το κουβάρι του πρώτου βασιλιά του ελληνικού κράτους του Όθωνα.

Ο Βασίλειος Δούκας Καματερός παντρεύτηκε την ανεψιά της Ειρήνης της Δούκαινας.

Η κόρη τους Ευφροσύνη Δούκαινα Καματερή παντρεύτηκε τον Αλέξιο ΙΙΙ Αγγελο (1195 - 1203). 
Κόρη τους ήταν η Άννα Αγγελίνα Κομνηνή (1176 - 1212) που παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Λάσκαρη διοικητή της Νίκαιας του Πόντου.

 Από τον γάμο αυτό προέκυψε η Μαρία Λασκαρίνα που παντρεύτηκε τον Μπέλλα IV της Ουγγαρίας. 
Γιός τους ήταν ο Stephen ΙΙ της Ουγγαρίας που παντρεύτηκε την Ελισάβετ Κουμάνα, κόρη του Seyhan αρχηγού της φυλής των Κουμανών. 
Από αυτό το γάμο γεννήθηκε η Μαρία της Ουγγαρίας, που παντρεύτηκε τον Κάρολο Β' της Νάπολης (Βασιλιάς Αλβανίας, πρίγκιπας του Παλέρμο, πρίγκιπας Αχαΐας κλπ).
 Κόρη τους ήταν η Ελεονώρα του Ανζού που παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο ΙΙΙ της Σικελίας γιό του Πέτρου του ΙΙΙ της Αραγωνίας της Ισπανίας. Από τον γάμο αυτό προήλθε η δούκισσα της Βαυαρίας, Ελισάβετ της Σικελίας.

Η Ελισάβετ παντρεύτηκε τον Stephen II δούκα της Βαυαρίας 1319 - 1375 που ανήκε στον οίκο των Wittelsbach με καταγωγή και από τον οίκο της Βαρκελώνης. Είναι επίσης γνωστή ως Ισαβέλλα της Αραγωνίας.

Ο αδερφός της Ισαβέλλα της Αραγωνίας Manfred, ήταν ο δούκας του δουκάτου των Αθηνών, με επίτροπο τον Βερεγγάριο Εσπανιόλ από την αρχαία ελληνική πόλη Αμπουρία της Ισπανίας.

Ο σύζυγος της Ισαβέλλας της Αραγωνίας δούκας της Βαυαρίας Ιωάννης Β' (1341 - 1397) του οίκου των Wittelsbach ήταν πρόγονος του Όθωνα του Α' βασιλιά του ελληνικού κράτους.

Η διαδοχή συνεχίστηκε όπως περιγράφεται στο γενεαλογικό δένδρο.

Ο πατέρας του Όθωνα ήταν ο Λουδοβίκος Α' βασιλέας της Γερμανίας

Ο γάμος του έγινε στις ημερομηνίες που τελούντο τα Ελευσίνια Μυστήρια στην Αρχαία Ελλάδα και καθιερώθηκε από τότε μέχρι σήμερα σαν γιορτή που ονομάζεται October fest.

Η μεγάλη προσφορά του στην Ελλάδα ήταν η ανέγερση όλων των Υπέροχων νεοκλασικών κτιρίων, όπως η βουλή, ο δημοτικός κήπος, η Τράπεζα της Ελλάδος, Θέατρα και περίτεχνα μνημεία που κοσμούν την πόλη της Αθήνας.

Ο Λουδοβίκος Α' βασιλέας της Γερμανίας έκτισε το μνημείο Walhalla κοντά στο Μόναχο, στην περιοχή Donaustauf, κοντά στον Δούναβη, στα πρότυπα του αρχαίου ελληνικού τέμπλου με 65 προτομές παγκόσμιων διασημοτήτων, μεταξύ αυτών και επιφανών Ελλήνων του χώρου του πνεύματος και της τέχνης.

Η Βαμβέργη, που θυμίζει Μαριούπολη, όσον αφορά την κουλτούρα της, ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Βαυαρίας και ήταν τόσο όμορφη που δεν τόλμησαν να την βομβαρδίσουν οι εχθροί της Γερμανίας, κατά τον ΙΙ Παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτή η λατρεία για την Ελληνική κουλτούρα των απογόνων του Βασιλέα Μαξιμιλιανού Α' της Βαυαρίας (οίκος Wittelsbach) είναι ¨ένας από τους λόγους που μέχρι σήμερα η πόλη της Βαμβέργης μοσχοβολά «Άγιο Ελληνικό Πνεύμα».

Νοιώθω τόσο πολύ περήφανη που η τύχη με ευλόγησε να την γνωρίσω.

Γενεαλογία Όθωνα Α' από τις Βυζαντινές δυναστείες

Andronikos Doukas of Palflagonia (976)

Irene Pagonitissa + Caesar John Doukas

Maria of Bulgaria daughter of Troyan, son of Vladislav of Bulgaria + Andronikos Doukas

Alexios I Komnenos + Irene Doukaina

Basil Dukas Kamateros + niece of Irene Dukaina

Alexios III Angelos + Euphrosine Doukena Kamaterina (1155-1211)

Theodoros Laskaris (emperor of Nicaea) + Anna Angelina Komnenos (1176-1212)

Bela II of Hungary + Maria Laskarina

Elisabeth Cuman, (daughter Seykhann cun and Cotton mother) + Stephen V of Hungary

Karolos B Naples (άρχων δουκάτου Αχαΐας) + Mary of Hungary

Frederic III of Sicily (γιος του Πέτρου Αραγωνίας και Κόνστανς Κιλικίαs) + Eleanor of Anjou

Stephen II duce of Bavaria (house of Barcelona + Elisabeth from Sicily Duchesse of Bavaria

Katharina of Gorizia + John II of Bavaria (1341 - 1397)

(Τα 2 βέλη σημαίνουν ότι απέκτησαν 2 γιους)

Ernest William

Albert III 1438 - 1460

Albert IV 1463-1508 John IV 1460 - 1463

William IV 1508 - 1550

Albert V 1550 - 1579

William V (1579 - 1597)

Maximilian I (1597 - 1623)

Electorate

Ferdinand (1651 - 1679)

Maximillian II Emanuel (1679 - 1726)

Charles Albert (1706 - 1745)

Maximillian III (1745 - 1777)

Charls Theodor (1777 1799)

Kingdom

Maximillian I John (1806 - 1825) παππούς του Όθωνα Α' βασιλέα της Ελλάδας

Ludwig Ι (1825 - 1848) - πατέρας του Όθωνα Α' βασιλέα της Ελλάδας

Maximillian II 1848 1864 αδελφός του Όθωνα Α βασιλέα της Ελλάδας

Ludwig II 1864 1886, γιος του Maximillian II, ανιψιός του Οθωνα Α βασιλεα της Ελλάδας


* Η Ευαγγελία Παναγιωτάκη κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο «Πανεπιστήμιο Μακεδονίας» και στο «Οtto Friedrich Universität Bamberg» της Γερμανίας με θέμα «Εconomics and Politics on Eastern http://www.rethnea.gr/article.aspx?id=41936and Southern»

http://www.rethnea.gr/article.aspx?id=41936