Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελλάδα έζησε μία από τις πιο δραματικές αλλά και επιτυχημένες επιχειρήσεις διάσωσης εθνικού πλούτου στην παγκόσμια ιστορία. Την ώρα που οι Ναζί ισοπέδωναν την Ευρώπη και λεηλατούσαν τα ταμεία των κατεχόμενων κρατών, το ελληνικό κράτος κατάφερε να φυγαδεύσει ολόκληρο το απόθεμα χρυσού της χώρας.Παρά την πλήρη ιστορική και λογιστική τεκμηρίωση του γεγονότος, γύρω από τον ελληνικό χρυσό έχει στηθεί διαχρονικά μια ολόκληρη βιομηχανία θεωριών συνωμοσίας.
Η Επιχείρηση «Διάσωση»: Η Διαδρομή του Χρυσού
Τον Μάρτιο του 1941, με τη γερμανική εισβολή προ των πυλών, η διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος και η κυβέρνηση έλαβαν μια ιστορική απόφαση: ο χρυσός της χώρας έπρεπε να φύγει.Η ποσότητα: 17,5 τόνοι χρυσού (περίπου 611.000 ουγγιές σε ράβδους και χρυσές λίρες).Η διαδρομή: Μεταφέρθηκε κρυφά με τα αντιτορπιλικά «Βασίλισσα Όλγα» και «Βασιλεύς Γεώργιος» στη Σούδα της Κρήτης. Όταν έπεσε και η Κρήτη, ο χρυσός ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια, μετά στη Νότια Αφρική (Πρετόρια) και ένα μέρος του στο Λονδίνο.Χάρη σε αυτή την επιχείρηση, οι Ναζί βρήκαν τα θησαυροφυλάκια της Αθήνας εντελώς άδεια.
Οι Θεωρίες Συνωμοσίας και η Ιστορική Πραγματικότητα
Οι μύθοι γύρω από το θέμα τρέφονται συνήθως από την ημιμάθεια ή την ανάγκη για εντυπωσιασμό. Ας δούμε τις τρεις πιο διάσημες θεωρίες συνωμοσίας και πώς καταρρίπτονται από τα επίσημα στοιχεία:
Μύθος 1: «Ο βασιλιάς και η κυβέρνηση έκλεψαν τον χρυσό για να ζήσουν στη χλιδή»
Η θεωρία: Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο Γεώργιος Β΄ και οι πολιτικοί πήραν τον χρυσό ως προσωπική τους περιουσία για να εξασφαλίσουν τη ζωή τους στο εξωτερικό.
Η αλήθεια: Ο χρυσός δεν πέρασε ποτέ σε ιδιωτικά χέρια. Παρέμεινε υπό τον απόλυτο έλεγχο της Τράπεζας της Ελλάδος. Από τους 17,5 τόνους, χρησιμοποιήθηκαν νόμιμα περίπου 4,3 τόνοι κατά τη διάρκεια του πολέμου. Τα χρήματα αυτά δαπανήθηκαν για τη συντήρηση του ελληνικού στρατού και του ναυτικού που πολεμούσαν στη Μέση Ανατολή, για τη λειτουργία των ελληνικών προξενείων και για τη στήριξη των Ελλήνων προσφύγων. Κάθε δαπάνη καταγράφηκε με ακρίβεια σεντ.
Μύθος 2: «Ο χρυσός δεν επέστρεψε ποτέ, μας τον έκλεψαν οι Άγγλοι»
Η θεωρία: Μια από τις πιο δημοφιλείς θεωρίες θέλει τους Βρετανούς να κρατούν τον χρυσό ως «αντάλλαγμα» για τη βοήθειά τους, αφήνοντας την Ελλάδα οικονομικά κατεστραμμένη.
Η αλήθεια: Ο χρυσός επέστρεψε ανέπαφος στην Αθήνα αμέσως μετά την απελευθέρωση. Συγκεκριμένα, οι εναπομείναντες 13,2 τόνοι χρυσού μεταφέρθηκαν με βρετανικό πολεμικό πλοίο. Στις 18 Δεκεμβρίου 1944, ο τότε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γεώργιος Μαντζαβίνος, υπέγραψε το επίσημο πρωτόκολλο παραλαβής. Το έγγραφο αυτό, με τις υπογραφές και τις σφραγίδες, βρίσκεται στα Ιστορικά Αρχεία της Τράπεζας της Ελλάδος και είναι προσβάσιμο στους ερευνητές.
Μύθος 3: «Οι ισολογισμοί της χώρας παραποιήθηκαν»
Η θεωρία: Οι συνωμοσιολόγοι ισχυρίζονται ότι τα έγγραφα είναι πλαστά και ότι μεταπολεμικά έγινε «συγκάλυψη».
Η αλήθεια: Στον επίσημο και δημόσιο ισολογισμό της Τράπεζας της Ελλάδος του 1945, το απόθεμα χρυσού εμφανίζεται κανονικά στο ενεργητικό της χώρας. Είναι αδύνατον να κρυφτεί μια τέτοια ποσότητα σε διεθνές επίπεδο, καθώς οι κινήσεις του χρυσού ελέγχονταν τόσο από την Κεντρική Τράπεζα της Νότιας Αφρικής όσο και από την Τράπεζα της Αγγλίας.
Συμπέρασμα: Ένας Θρίαμβος, Όχι Μια Συνωμοσία
Η ιστορία του ελληνικού χρυσού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είναι μια ιστορία προδοσίας, αλλά ένα πατριωτικό και οργανωτικό κατόρθρωμα. Η Ελλάδα ήταν από τις ελάχιστες ευρωπαϊκές χώρες που δεν είδαν τον εθνικό τους πλούτο να καταλήγει στα χυτήρια του Γ΄ Ράιχ για να χρηματοδοτήσει τη ναζιστική πολεμική μηχανή.Ο χρυσός επέστρεψε εκεί που ανήκε. Το γεγονός ότι σήμερα το απόθεμα της Ελλάδας ξεπερνά τους 150 τόνους οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στο ότι εκείνη η μακρινή γενιά του 1941 προστάτευσε τη βάση της ελληνικής οικονομίας μέσα στις πιο μαύρες μέρες της ιστορίας μας.
ΝΕΑ Πνευματικη Αντιδραση/New Spiritual Opposition
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου