Η Βασίλισσα Φρειδερίκη

Κρινιώ Καλογερίδου

''Η Βασίλισσα Φρειδερίκη, σύζυγος του Βασιλιά Παύλου.

Πριγκίπισσα του Ανόβερο, της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας και Δούκισσα του Μπραουνβάιχ. Το 1938 έγινε ο γάμος τους.

Το 1940 ξεκίνησε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος.

-- Ίδρυσε άμεσα την "Φανέλα του Στρατιώτη"

127.000 δέματα παραδόθηκαν στο στράτευμα.

Δεν άφησε ραχούλα για ραχούλα στο μέτωπο που να μην φτάσει καβάλα στο μουλάρι για να εμψυχώνει τους Έλληνες μαχητές.

Το 1948, εν μέσω του συμμοριτοπολέμου. ιδρύει 52 παιδουπόλεις.

Φιλοξενούνται εκεί 33.000 ορφανά και φτωχά Ελληνόπουλα του πολέμου.

Ταυτόχρονα περίπου 38.000 Ελληνόπουλα τα φορτώνουν οι αριστεροί σε τραίνα με προορισμό τις κομμουνιστικές χώρες.

Τα παιδιά από Ήπειρο και Μακεδονία φυγαδεύονται μέσω Αλβανίας και Γιουγκοσλαβίας

Τα παιδιά από Έβρο φυγαδεύονται μέσω Βουλγαρίας.

Προορισμοί εκτός από τις τρεις αυτές χώρες είναι και Σοβιετική ένωση, Ρουμανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Ανατολική Γερμανία και Τσεχοσλοβακία.

Η Βασίλισσα κινητοποιείται και μέσω του ΟΗΕ και του Ερυθρού Σταυρού κάνει έκκληση στις χώρες να τα στείλουν πίσω

Κατορθώνει να πάρει πίσω μόνο 538 παιδιά από Γιουγκοσλαβία.

Το 1952 ο ΟΗΕ κλείνει οριστικά την υπόθεση.

Επρόκειτο για καθαρή αφαίμαξη Ελληνοπαίδων...

Μαρία Μπαϊραχτάρη (The Greek Royal Family)'

ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

 Στις 2.15΄ το πρωί στις 25 Νοεμβρίου 1957 πέθανε σε ηλικία 88 ετών ο πρίγκιπας Γεώργιος (1869-1957) από καρδιακή ανεπάρκεια μετά από μακρόχρονη ασθένεια. Ήταν ο δευτερότοκος γιος και το μακροβιότερο τέκνο του βασιλέως Γεωργίου Α΄, ιδρυτού της ελληνικής βασιλικής δυναστείας και θείος του βασιλιά Παύλου. Με την κοινοποίηση του θανάτου του από το βασιλικό αυλαρχείο, ανακοινώθηκε αυλικό πένθος 15 ημερών. Επίσης ο βασιλιάς Παύλος και η βασίλισσα Φρειδερίκη ματαίωσαν το ταξίδι τους στην Πάτρα όπου θα παρευρίσκονταν στον εορτασμό του πολιούχου Αγίου Ανδρέα.

Σούδα ( Κρήτη) , 9 Δεκεμβρίου 1898. Η άφιξη του πρίγκιπα Γεωργίου και η υποδοχή του από τους Ναυάρχους των Προστατριών Δυνάμεων. Φωτογραφία: Π. Διαμαντόπουλος.

Ο πρίγκιπας Γεώργιος πέθανε δεκαπέντε ημέρες περίπου πριν την συμπλήρωση 59 ετών από την 9ην Δεκεμβρίου 1898, όταν αποβιβαζόταν στην Κρήτη ως Ύπατος Αρμοστής των Προστάτιδων Δυνάμεων. Πριν την αποστολή του στην Κρήτη υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό και διετέλεσε αρχηγός του στόλου των τορπιλικών. Στην διάρκεια του πολέμου με την Τουρκία το 1897, ο πρίγκιπας Γεώργιος απέκλεισε με τον στόλο του τα βόρια παράλια της Κρήτης και καλύφθηκε η απόβαση του ελληνικού σώματος υπό του συνταγματάρχη Βάσου.

Ο πρίγκιπας Γεώργιος εργάσθηκε σκληρά για να πετύχει την εσωτερική οργάνωση της Κρήτης, όμως από πολύ νωρίς ήρθε σε σύγκρουση με την πολιτική ηγεσία της Κρήτης και ιδιαιτέρως με τον νέο δυναμικό παράγοντα, τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ιστορική έχει μείνει η πρώτη διαφωνία μεταξύ του πρίγκιπα και του Ελευθερίου Βενιζέλου που εκδηλώθηκε πριν ακόμη σχηματισθεί η πρώτη κυβέρνηση της Κρητικής Πολιτείας. Η αφορμή ήταν ασήμαντη μα χαρακτηριστική. Ο πρίγκιπας κάλεσε τον Ιωάννη Σφακιανάκη ( εύπορο ιατρό και πολιτικό ) και τον Βενιζέλο να τους ανακοινώσει τη απόφασή του να προμηθευτεί η Κρήτη ξυλεία από την Τεργέστη. Δεν ζήτησε την γνώμη τους, απλώς τους έδωσε εντολή να προχωρήσουν στην εκτέλεση της απόφασής του. Οι δύο Κρήτες διαφωνούν, υποδεικνύουν ότι πρέπει ο πρίγκιπας να περιμένει τον σχηματισμό της Κυβέρνησης κι εκείνη να αναλάβει την ευθύνη. Η διαφωνία τους, εξοργίζει τον πρίγκιπα που χωρίς δισταγμό, με προκλητική ωμότητα, αποκαλύπτει τις διαθέσεις του : «Κύριοι, απαντά περιφρονητικά, πρέπει να γνωρίζετε πως ήλθα εδώ δια να διοικήσω ως Μέγας Πέτρος. Δεν θα δεχτώ του λοιπού αντιρρήσεις εις τας αποφάσεις μου.» Τότε ο Σφακιανάκης του απάντησε : «Πολύ καλά Υψηλότατε, είσθε ελεύθερος , ημείς μόνον θα σας παρακαλέσωμεν να μας χαρίσητε τας σφαγάς του Μεγάλου Πέτρου.» Η πολιτική διάσταση μεταξύ του πρίγκιπα Γεωργίου – Βενιζέλου οδήγησε τελικώς στην επανάσταση του Θερίσου ( Μάρτιος 1905). Η επανάσταση υποτάχτηκε κάτω από την πίεση ιδίως των Προστάτιδων Δυνάμεων. Ο πρίγκιπας Γεώργιος βρέθηκε μετά από λίγο χρονικό διάστημα υποχρεωμένος να παραιτηθεί από το αξίωμα του Ύπατου Αρμοστή και να αναχωρήσει από το νησί.

Εγκατέλειψε την Κρήτη κουβαλώντας τις μνήμες μιας διαδρομής που άρχισε με επιτυχία, αλλά έκλεισε μέσα σε κλίμα προσωπικών και ιδεολογικών αντιπαραθέσεων και έντονης λαϊκής δυσαρέσκειας : «Κατά την θλιβεράν εκείνην νύκταν του Σεπτεμβρίου 1906… εγκατέλειψα την πολυαγαπημένην μου Κρήτην και είδα να χάνωνται εις τον ορίζοντα τα Λευκά Όρη εις τους πρόποδας των οποίων είχα ζήσει πρώτον τα ευτυχέστερα και ύστερον τα πλέον δυστυχέστερα χρόνια της νιότης μου», σημείωσε στην κατακλείδα του βιβλίου του Αναμνήσεις εκ Κρήτης που συνέγραψε λίγο πριν τον θάνατόν του στο Παρίσι, όπου είχε εγκατασταθεί μετά το κίνημα στο Γουδί το 1909.

Μετά την αναχώρησή του από την Κρήτη δεν ασχολήθηκε ποτέ ενεργώς με την πολιτική. Το 1907 ακολουθώντας την συμβουλή του πατέρα του, παντρεύτηκε την εύπορη Μαρία Βοναπάρτη, κόρη του Ρολλάνδου Βοναπάρτη, συγγενή του Μεγάλου Ναπολέοντα και απέκτησαν δύο παιδιά. Τον πρίγκιπα Πέτρο και την πριγκίπισσα Ευγενία. Έζησαν συμβατικά αλλά πολύ αρμονικά στα τελευταία έτη της κοινής ζωής τους. Δεν είχε καλές σχέσεις με τα παιδιά του λόγω του αυταρχικού του χαρακτήρα. Οι μεγάλες αγάπες σε όλη την διάρκεια του βίου του ήταν ο θείος του Βαλντεμάρ και η Κρήτη. Στα νεανικά του χρόνια διέθετε μεγάλη σωματική δύναμη. Χάρη σε αυτήν έσωσε στην Ιαπωνία το 1891, την ζωή του πρώτου του ξαδέρφου και μέλλοντος τσάρου Νικολάου ΙΙ, όταν ο τελευταίος δέχτηκε την ξαφνική επίθεση ενός Ιάπωνα εθνικιστή που προσπάθησε να τον δολοφονήσει.

Ο πρίγκιπας Γεώργιος με τον αγαπημένο του θείο Βαλντεμάρ.

Ο Γεώργιος ήταν πολυμαθέστατος και μιλούσε άπταιστα εκτός από ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά και δανικά. Είχε δημιουργήσει πολλές πολύτιμες συλλογές διαφόρων σπανίων αντικειμένων αλλά και φωτογραφιών. Δώρισε μέρος των συλλογών του σε Μουσείο στο Παρίσι. Πάλεψε γενναία με τον καρκίνο του λάρυγγα επί τριάντα χρόνια προκαλώντας τον θαυμασμό των ιατρών του. Μετά από μια εγχείρηση η φωνή του είχε γίνει βραχνή. «Πολλοί επισκέπτες μου λόγω της βραχνάδας μου κατά την συνομιλία μας, νομίζουν ότι δεν ακούω καλά και φωνάζουν» ανέφερε αστειευόμενος. Σ΄ έναν Ναύαρχο γνωστό για την βαρηκοΐα του που τον είχε επισκεφτεί το διάστημα που η φωνή του ήταν πολύ βραχνή είχε πει : « Άκουσε Ναύαρχε εμείς οι δύο μαζί αποτελούμε έναν κωφάλαλο.»

Οικογενειακή συγκέντρωση στην οικία του πρίγκιπα Γεωργίου στο Παρίσι. Διακρίνονται όλα τα μέλη της ελληνικής βασιλικής οικογένειας και μέλη του οίκου της Ορλεάνης.

Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 1957 στις 4 το απόγευμα το αντιτορπιλικό «Νίκη» εισερχόταν στο λιμάνι του Πειραιά μεταφέροντας από την Τουλούζη την σορό του πρίγκιπα Γεωργίου στην πατρική γη. Μία πρώιμη κακοκαιρία έκανε πιο έντονη την πένθιμη ατμόσφαιρα.Ο Βασιλιάς Παύλος, η βασίλισσα Φρειδερίκη, ο διάδοχος Κωνσταντίνος, οι πριγκίπισσες Σοφία και Ειρήνη, ο Πρωθυπουργός και μέλη της κυβερνήσεως περίμεναν το πλοίο να πλευρίσει. Η «Νίκη» είχε φανεί στην είσοδο του γκρίζου, χειμωνιάτικου λιμανιού. Σε λίγο στο κατάστρωμα του πλοίου εμφανίστηκε η χήρα του πρίγκιπα, Μαρία Βοναπάρτη που επιβιβάστηκε απ΄την Κόρινθο στο αντιτορπιλικό για να συνοδεύσει τον νεκρό του συζύγου της ως τον Πειραιά , η πριγκίπισσα Ευγενία, κόρη του Γεωργίου με τον σύζυγό της πρίγκιπα του Τάσσο – Τόρρε και τέλος ο γιος του, πρίγκιπας Πέτρος.

Μετά από λίγα λεπτά η πομπή έχει σχηματισθεί και προχωρούσε προς την παραλιακή λεωφόρο, όπου βρισκόταν ο κιλλίβαντας του τηλεβόλου που θα μετέφερε ως την Μητρόπολη των Αθηνών την σορό του πρίγκιπα Γεωργίου.

 Το δειλινό είχε πέσει όταν ο νεκρός πρίγκιπας έφθασε μπροστά στην Μητρόπολη της Αθήνας. Από τον λόχο των ευζώνων, που είχε παραταχθεί μπροστά στον ναό, ξέκοψαν οκτώ λευκοφορεμένοι εύζωνες και με γρήγορες απαλές κινήσεις πήραν την πριγκιπική σορό απ΄τον κιλλίβαντα κι άρχισαν να ανεβαίνουν τα πλατιά σκαλοπάτια. Οι βασιλείς, η χήρα του νεκρού, πρίγκιπες και πριγκίπισσες ακολουθούσαν και σε λίγο οι πόρτες της μεγάλης εκκλησίας έκλεισαν και για ν΄αφήσουν την βασιλική οικογένεια μόνη με τον νεκρό. Οι ήχοι της βυζαντινής μελωδίας είχαν αρχίσει ν΄ακούγονται από το εσωτερικό του ναού. Στην πλατεία και στους γύρω δρόμους το σκοτάδι είχε αρχίσει να πέφτει.

Μέσα στο κατανυκτικό περιβάλλον της εκκλησίας και στην ατμόσφαιρα του βυζαντινού τυπικού, όλη η βασιλική οικογένεια είχε γονατίσει γύρω από το φέρετρο του λεβέντη πρίγκιπα και προσεύχονταν, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών αναπέμπει μίαν ύστατη, πριν από την κηδεία, δέηση. Σε μια γωνιά του ναού, πίσω από το εικονοστάσι, ήσαν γονατισμένοι κι΄αυτοί, μερικοί πιστοί, απλοί φίλοι του πρίγκιπα.

Τις επόμενες δύο ημέρες ο λαός είχε την δυνατότητα να προσκυνήσει την σορό του πρίγκιπα της Ελλάδος. Με το θάνατό του έσβηνε η πρώτη γενιά βασιλοπαίδων που γεννήθηκε στην Ελλάδα και έζησε ανέμελα και ευτυχισμένα χρόνια. Ο θάνατος του πατέρα τους, Γεωργίου Α΄, αποσταθεροποίησε την ευτυχισμένη τους ζωή αλλά και της πατρίδος τους….

Ένας μικρός καταπράσινος λόφος, κοντά στα ανάκτορα Τατοΐου, στην εξοχική κατοικία της βασιλικής οικογένειας, δέχθηκε τον πρίγκιπα Γεώργιο της Ελλάδος . Στο τάφο του υπάρχει χαραγμένη η φράση «Γεώργιος ο Κρής» όπως επιθυμούσε.

 Kειμενο : Τεπη Πιστοφιδου

https://www.royalchronicles.gr/prigkipas-georgios-nikos-kazantzakis-oi-dyo-simantikoi-andres/

«Όθων Α΄ της Ελλάδας - Ο βασιλιάς που ανέλαβε την Ελλάδα όταν κανείς δεν την ήθελε»

Ο βασιλιάς Όθων στην Βαυαρία τα τελευταία χρόνια της ζωής του με ελληνική ενδυμασία μέχρι τέλους,Μόναχο,1863.

Στυλιανός Καβάζης

«Αναβαίνων τον θρόνον της Ελλάδος, δίδω την πάνδημον βεβαίωσιν του να προστατεύω ευσυνειδότως την θρησκείαν σας, να διατηρώ πιστώς τους νόμους, να διανέμεται η δικαιοσύνη προς ένα έκαστον, και να διαφυλάττω ακέραια δια της θείας βοηθείας εναντίον οποιουδήποτε την ανεξαρτησίαν σας, τας ελευθερίας σας και τα δικαιώματά σας».

~Απόσπασμα από το Διαγγέλμα του νεαρού Όθωνα κατά την υποδοχή του στο Ναύπλιο,25 Ιανουαρίου 1833.

Σε άμεση συνάρτηση με το τελευταίο άρθρο-σχόλιο μου σχετικά με τις ακατάληπτες ιστορικές δημόσιες δηλώσεις της "Ακαδημαϊκού" και συγγραφέως Λένας Διβανή που μεταξύ των άλλων χαρακτήρισε τον Βασιλιά Όθωνα ως "γιούχου" ευκαιρία να δούμε ποιος ήταν πραγματικά ο Βαυαρός πρίγκιπας ο οποίος όπως αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων αγάπησε την Ελλάδα περισσότερο από πολλούς "Έλληνες" ειδικότερα της εποχής μας..

"Η Ελλάδα γεννήθηκε ως κράτος τη στιγμή που όλοι φοβούνταν να την αναλάβουν.Ήταν ελεύθερη στα χαρτιά, αλλά ακέφαλη στην πράξη γεμάτη όπλα, παλιούς λογαριασμούς και μια Επανάσταση που είχε τελειώσει χωρίς να ξέρει τι ακολουθεί. Μετά τη "ανεξιχνίαστη" δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια, το ερώτημα δεν ήταν ποιος θα κυβερνήσει την Ελλάδα αλλά αν μπορεί να κυβερνηθεί.Οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν έβλεπαν έθνος. Έβλεπαν ρίσκο και όσοι είχαν τη δυνατότητα να πουν «ναι», είπαν «όχι».

Μέχρι που η επιλογή έπεσε σε έναν δεκαεπτάχρονο πρίγκιπα από τη Βαυαρία. Ξένο. Άπειρο. Θεωρητικά προσωρινό. Έναν βασιλιά που δεν γεννήθηκε Έλληνας αλλά έμελλε να συνδεθεί με την πιο ασταθή στιγμή της νεότερης Ελλάδας." Ο Οθωνας  ειχε ελληνικη καταγωγη.

'' Όθωνας ο γιός του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου του Α' και πρώτος βασιλιάς του ελληνικού κράτους αποκρατούσε και από το γενεαλογικό δέντρο των Κομνηνών / Αγγέλων / Λασκαρήδων του Πόντου.'' Γραφει η καθηγητρια Πανεπιστημιου Ευαγγελια Παναγιωτακη. Βλεπε τον παρακατω συνδεσμο https://vasiliaethnarhia.blogspot.com/2018/06/blog-post.html

Η Ελλάδα, μόλις λίγα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, βρέθηκε ακέφαλη. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831, η στυγνή δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια στο Ναύπλιο δεν στέρησε απλώς από το έθνος τον πρώτο του Κυβερνήτη αλλά διέλυσε την εύθραυστη ισορροπία ενός κράτους που μόλις είχε αρχίσει να συγκροτείται. Ο εμφύλιος υποβόσκων, οι τοπικοί ανταγωνισμοί ζωντανοί, η οικονομία ανύπαρκτη. Η Ελλάδα κινδύνευε με λίγα να διαλυθεί πριν καν γίνει κράτος. Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, οι Μεγάλες Δυνάμεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε ακόμη να κυβερνηθεί ως δημοκρατικό κράτος. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της μοναρχίας ως λύση ανάγκης αλλά βέβαια για να μας ασκούν και μεγαλύτερο έλεγχο και επιρροή. Βεβαια δεν μπορουσε η Ελλαδα να γινει δημοκρατια διοτι εκεινη την εποχη το πολιτευμα που επικρατουσε στον κοσμο και μαλιστα στην Ευρωπη ηταν η κληρονομικη μοναρχια.

Ο δρόμος προς τον θρόνο, όμως, δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Πρώτα προτάθηκε στον Κάρολο Θεόδωρο της Βαυαρίας, θείο του Όθωνα. Αρνήθηκε. Έπειτα στον Λεοπόλδο της Σαξονίας-Κοβούργου, ο οποίος αποδέχθηκε αρχικά, αλλά σύντομα αποσύρθηκε, κρίνοντας την Ελλάδα επισφαλή, τα σύνορά της περιορισμένα και τις διεθνείς εγγυήσεις ανεπαρκείς. Λίγο αργότερα θα γινόταν βασιλιάς του Βελγίου. Η σύγκριση είναι αποκαλυπτική η Ελλάδα δεν θεωρούνταν ευκαιρία, τουναντίον μάλιστα για πολλούς φάνταζε χαμένη υπόθεση.

Και τότε, η επιλογή έπεσε στον δεκαεπτάχρονο πρίγκιπα της Βαυαρίας, τον Όθωνα του οίκου των Βίττελσμπαχ. Ένας νέος βασιλιάς σε μια χώρα πληγωμένη. Ο Όθωνας δεν ήρθε ως κατακτητής. Ήρθε ως επιλεγμένος συμβιβασμός. Δεν ήταν Έλληνας(Ελληνικη καταγωγη ειχε οπως ειπαμε παραπανω), δεν ήταν Ορθόδοξος, δεν μιλούσε τη γλώσσα. Ήταν όμως γιος του Λουδοβίκου Α΄, ενός από τους ενθερμότερους φιλέλληνες της Ευρώπης, και είχε μεγαλώσει με την Ελλάδα ως ιδέα, ως ιστορική αποστολή και εν προκειμένω ως πολιτισμικό χρέος της Ευρώπης.

Όταν αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο τον Ιανουάριο του 1833, παρέλαβε στην κυριολεξία ερείπια, όπλα και μνήμες πολέμου. Επειδή ήταν ανήλικος, την εξουσία ανέλαβε Αντιβασιλεία Βαυαρών αξιωματούχων. Εκεί γράφτηκε το πρώτο μεγάλο ρήγμα στην προσπάθεια να επιβληθούν ευρωπαϊκοί θεσμοί χωρίς κατανόηση της ελληνικής πραγματικότητας. Η φυλάκιση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη υπήρξε η πιο βαριά συμβολική πράξη αυτής της περιόδου. Όμως, όταν ο Όθωνας ενηλικιώθηκε και ανέλαβε προσωπικά την εξουσία, διόρθωσε ό,τι μπορούσε, έδωσε χάρη στον Γέρο του Μωριά, τον τίμησε και προσπάθησε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στο επαναστατικό παρελθόν και το κρατικό παρόν.

Από εκείνη τη στιγμή, ο Όθωνας δεν ήταν πλέον απλώς ο βασιλιάς που «επέβαλαν» οι Δυνάμεις. Άρχισε να διαμορφώνει δική του πολιτική βούληση. Ο Όθωνας πίστεψε βαθιά στη Μεγάλη Ιδέα, ως ιστορική συνέχεια του Αγώνα. Πίστεψε ότι το ελληνικό κράτος δεν μπορούσε να μείνει ακρωτηριασμένο. Ότι η Ήπειρος, η Θεσσαλία, η Μακεδονία και η Κρήτη δεν ήταν απλά εξωτερικά ζητήματα, αλλά ανοιχτές πληγές. Οταν πέθανε ο Γέρος του Μωριά με μυστική προτροπή του βασιλια Οθωνα δοθηκε εντολή να βάλουν στο φέρετρο κάτω απο τα τσαρούχια του την Τουρκική σημαία.

Η ευκαιρία για την πραγματοποιηση της Μεγαλης Ιδεας παρουσιάστηκε με τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853). Παρά τις ρητές εντολές Αγγλίας και Γαλλίας, ο Όθωνας ενίσχυσε μυστικά επαναστατικές κινήσεις στα αλύτρωτα εδάφη. Εθελοντικά σώματα, παλιοί οπλαρχηγοί και απόγονοι των αγωνιστών του ’21 ξαναβγήκαν στα βουνά.

Ο ίδιος φόρεσε φουστανέλα και κυκλοφορούσε έτσι στην Αθήνα. Όχι από γραφικότητα, αλλά από επιλογή. Ήταν μια σιωπηλή δήλωση ταύτισης με τον λαό και το όραμά του.

Η απάντηση των Μεγάλων Δυνάμεων ήταν αμείλικτη. Το 1854 αγγλογαλλικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στον Πειραιά. Η Ελλάδα τέθηκε υπό κατοχή. Ο αποκλεισμός, η φτώχεια και οι επιδημίες λύγισαν τη χώρα. Υπό την απειλή των όπλων, ο Όθωνας αναγκάστηκε να υποχωρήσει. 

Ηττήθηκε πολιτικά. Αλλά είχε ήδη αποδείξει ότι δεν ήταν απλό εκτελεστικό όργανο. Αυξηθηκε η δημοτικοτητα του μεταξυ των Ελληνων,λεγεται οτι ακομη και ο Νταβελης  απηγαγε τον λοχαγο Μπερτω εξαιτιας του μισους που ετρεφε για τους γαλλους.

Το 1862, χωρίς διάδοχο, χωρίς διεθνή στήριξη, περικυκλωμένος από αντιδράσεις, ο Όθωνας εκθρονίστηκε. Δεν αντιστάθηκε. Δεν αιματοκύλισε τη χώρα. Προτίμησε να φύγει για να μη χυθεί ελληνικό αίμα στο όνομά του. Πρωτοστατησε η Αγγλια στην εκθρονηση διοτι ο Οθων  δεν αναγνωρισε και ποτε δεν πληρωσε τα δανεια που συνηψαν οι  αγγλοι  με τις  πρωτες ελληνικες κυβερνησεις.

Στο τελευταίο του διάγγελμα δεν υπάρχει οργή. Υπάρχει λύπη. Υπάρχει προσευχή για την Ελλάδα.

Πέθανε πέντε χρόνια αργότερα, στις 26 Ιουλίου 1867, στη Βαμβέργη. Ζήτησε να ταφεί με ελληνική φουστανέλα. Έτσι και έγινε.

Ο Όθωνας δεν υπήρξε τέλειος. Υπήρξε όμως αναγκαίος. Ανέλαβε την Ελλάδα μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, όταν κανείς άλλος δεν τη θεωρούσε ασφαλή επιλογή. Παρέλαβε χάος και άφησε θεμέλια. Απέτυχε σε πολλά, αλλά τόλμησε να αγαπήσει μια χώρα που δεν της όφειλε τίποτα και ίσως αυτό να είναι το βαθύτερο νόημα της παρουσίας του, ότι στην πιο ασταθή στιγμή της νεότερης Ελλάδας, βρέθηκε ένας άνθρωπος ξένος (οχι και τοσο ξενος το ειπαμε προηγουμενως)στην καταγωγή, αλλά δεμένος στη μοίρα της όπου έμεινε μέχρι τέλους πιστός σε αυτή τη δέσμευση.

Στυλ. Καβάζης

Η Αθήνα από τον Όθωνα μέχρι τον Μεσοπόλεμο – Σπάνιες φωτογραφίες απο το αρχείο της οικογένειας Στάγγεσερ

Το 1833, όταν ο ‘Οθωνας φτάνει στην Αθήνα, οι εφημερίδες της εποχής αναγγέλλουν την άφιξή του με μεγάλη επισημότητα. Δεν είναι μόνο ο ερχομός του νεαρού βασιλιά που μαγνητίζει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, αλλά και η συνοδεία που τον πλαισιώνει.

Μαζί του καταφτάνουν από τη Βαυαρία επιλεγμένοι επιστήμονες, διοικητικοί υπάλληλοι και επαγγελματίες που θα αναλάβουν να οργανώσουν τη νέα πρωτεύουσα στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Είναι οπλοτεχνίτες και ξυλουργοί, ο ωρολογοποιός Λίκερτ, ο γεωπόνος Σμιθ, ο μεταλλειολόγος Γεώργιος Φιξ – ο γιος του οποίου θα φτιάξει αργότερα την πρώτη χειροκίνητη ζυθοποιία στην Ελλάδα, μέσα στην εξοχική του κατοικία στο Κολωνάκι.

Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Μαρτίνος Στάγγεσερ, ένας ταλαντούχος τεχνίτης από το Μάιντς, ο οποίος εγκαθίσταται στην Αθήνα και ανοίγει το επιπλοποιείο του κοντά στην εκκλησία της Χρυσοσπηλιώτισσας, στην οδό Μιλτιάδου 9.

Σε ένα διώροφο της οδού Μιλτιάδου στην Αθήνα εγκαθίσταται το 1836 ο Μαρτίνος Στάγγεσερ. Στο ισόγειο λειτουργεί το εργοστάσιο επιπλοποιίας της Βασιλικής Αυλής και στον πάνω όροφο κατοικεί μαζί με τη σύζυγό του, Τερέζα και τα έξι τους παιδιά

Ο Στάγγεσερ και οι απόγονοί του θα γίνουν οι επίσημοι επιπλοποιοί της Βασιλικής Αυλής. Θα ντύσουν με έπιπλα το παλάτι, κάποια από τα οποία σώζονται ακόμη στο Τατόι, θα επιμεληθούν την κατοικία του πρωθυπουργού Γούναρη και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων, συστήνοντας το στυλ Μπίντερμαγιερ στην αθηναϊκή ελίτ. Θα κατασκευάσουν την προίκα της πριγκίπισσας Ελένης της Ρουμανίας και θα αφήσουν το αποτύπωμά τους στον εξοπλισμό κρατικών οργανισμών, διαμορφώνοντας τα πρώτα έπιπλα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και του νοσοκομείου Ευαγγελισμός.

Η πολυκύμαντη ιστορία της οικογένειας, που θα παραμείνει στην Αθήνα και μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ξεδιπλώνεται μέσα από το σπάνιο φωτογραφικό αρχείο των Στάγγεσερ. Και μαζί της ξεδιπλώνεται η ιστορία της παλιάς Αθήνας. 

Το επιπλοποιείο στην οδό Μιλτιάδου

«Ο Μαρτίνος Στάγγεσερ έφτασε αρχικά στο Ναύπλιο και από εκεί μετέβη κατευθείαν στην Αθήνα», λέει ο Μάνος Στάγγεσερ-Διαμαντής, τρισέγγονος των Στάγγεσερ. «Το 1836 παντρεύεται την Τερέζα Μέτερνιχ και ανοίγει το επιπλοποιείο στην οδό Μιλτιάδου – υπάρχει ακόμη το συμβόλαιο από εκείνη την εποχή», διηγείται. «Στο ισόγειο λειτουργούσε το επιπλοποιείο και στον επάνω όροφο ζούσε η οικογένεια».

Η σάλα της οδού Μιλτιάδου 9. Σπάνια φωτογραφία, που δείχνει τα χειροποίητα έπιπλα που έντυσαν ακόμη και το Παλάτι, αλλά και τη διαρρύθμιση και την αρχιτεκτονική διακόσμηση των σπιτιών της ανώτερης αστικής τάξης της εποχής

Ο Μαρτίνος πεθαίνει το 1890 και τον διαδέχεται ο γιος του Βαλεντίνος, υπό τη διοίκηση του οποίου το εργαστήρι φτάνει να απασχολεί 20 άτομα. Μετά τον γάμο του με τη Ρόζα φον Μπρεντάνο Τσιμαρόλι ανοίγεται ακόμη περισσότερο στον γερμανόφωνο κόσμο της Αθήνας, ενώ το 1893 εκλέγεται πρόεδρος του Σωματείου Ξυλουργών και Ξυλεμπόρων και συνδέεται με τον ελληνογερμανικό σύλλογο «Φιλαδέλφεια», ένα από τα σημεία αναφοράς της γερμανικής κοινότητας της πόλης.

Υπό τον Βαλεντίνο και έπειτα τον γιο του, Αντώνιο, ο οποίος σπούδασε σχέδιο επίπλου στο Μόναχο έως το 1896, το εργαστήρι γνωρίζει μεγάλη άνθηση. Οι Στάγγεσερ επιπλώνουν μερικά από τα αριστουργηματικά κτίρια και σπίτια της Αθήνας, όπως του Σερπιέρη και της Λαίδης Λω. Συνεργάζονται με τον Τσίλλερ και αναλαμβάνουν τη συναρμολόγηση των επίπλων της Ακαδημίας Αθηνών, τα οποία έφτασαν από τη Βιέννη.

Η διαδρομή τους είναι άρρηκτα δεμένη με την πορεία της νεοσύστατης πρωτεύουσας. «Τους άρεσε πολύ να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους. Κάποιες από τις φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί με μια Kodak No. 2 του 1925, που τη χρησιμοποιώ ακόμη», λέει ο Μάνος Στάγγεσερ-Διαμαντής.

Αληθινά ντοκουμέντα, οι λήψεις από τη διασταύρωση Σταδίου και Ομήρου το 1920. Μέλη της οικογένειας Στάγγεσερ τις συνδέουν με την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ στην Αθήνα, μια εποχή που ελάχιστοι είχαν πρόσβαση στον φωτογραφικό φακό. Κοπέλες με παραδοσιακές στολές και έφιπποι παρελαύνουν σε γιορτινή ατμόσφαιρα μπροστά από τα περίφημα Οπτικά Ράνιος και το ιστορικό βιβλιοπωλείο-τυπογραφείο Σαλίβερος ενώ κόσμος έχει συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσει

Με αυτήν έχουν απαθανατιστεί εικόνες της πόλης που δεν υπάρχουν πια: το σπίτι της οικογένειας στην οδό Αγίου Αλεξάνδρου 70 στο Παλαιό Φάληρο, τα εξοχικά τους στα Πατήσια, στιγμές οικογενειακής θαλπωρής, όπως τα Χριστούγεννα του 1925 μέσα σε ένα μεγαλοαστικό σπίτι της Αθήνας. Μαζί με τις οικογενειακές στιγμές καταγράφεται και η ιστορία της πόλης.

Η επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α’

Αληθινά ντοκουμέντα είναι οι λήψεις που τραβήχτηκαν στη διασταύρωση Σταδίου και Ομήρου το 1920. Μέλη της οικογένειας Στάγγεσερ τις συνδέουν με την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ στην Αθήνα, μια εποχή που ελάχιστοι είχαν πρόσβαση στον φωτογραφικό φακό. Κοπέλες με παραδοσιακές στολές και έφιπποι παρελαύνουν σε γιορτινή ατμόσφαιρα μπροστά από τα περίφημα Οπτικά Φήλιξ Ράνιος και το ιστορικό βιβλιοπωλείο Σαλίβερος, ενώ κόσμος έχει συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσει.

Εκτός αυτών, ένα τιμολόγιο του 1916, στο οποίο διαβάζει κανείς «Επιπλοποιείον της Α. Μ. της Βασιλίσσης και της Α.Β.Υ. του Διαδόχου». Η επιγραφή του καταστήματος «Στάγγεσερ & Υιός» με τα βασιλικά μετάλλια, ο γύψινος βασιλικός θυρεός που ξεκρέμασε ο Αντώνιος Στάγγεσερ όταν το επιπλοποιείο σταμάτησε να λειτουργεί, το έγγραφο παράδοσης «δύο ερμαρίων, εκ ξύλου δρυός, με 160 συρτάρια έκαστον» προς το Νομισματικό Μουσείο, με ημερομηνία 1892. Μικρά τεκμήρια μιας άλλης Αθήνας, ένα παράθυρο στην ζωή της πόλης.

Το λογότυπο του εργαστηρίου «Στάγγεσερ και Υιός» επιπλοποιείο της ΑΜ της Βασιλίσσης και της ΑΒΥ του Διαδόχου. Στο λογότυπο υπάρχει και το βραβείο που έλαβαν οι Στάγγεσερ για τον σχεδιασμό και την κατασκευή της προίκας του Γεωργίου Β’

Ολη τους η ζωή ήταν στην Αθήνα

Από την ημέρα που άφησαν πίσω τους τη Γερμανία, για τους Στάγγεσερ δεν υπήρξε ποτέ ο δρόμος της επιστροφής. Ούτε πολλά χρόνια αργότερα, όταν ο κόσμος ταλανίστηκε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Η γιαγιά μου, Ρόζα, μου περιέγραφε τον Αντώνιο ως έναν άνθρωπο μελαγχολικό. Ο πόλεμος έφερε τα πάνω-κάτω», λέει ο Μάνος Στάγγεσερ-Διαμαντής. «Οταν οι Γερμανοί ηττήθηκαν, πριν φύγουν από την Αθήνα, πήγαιναν και χτυπούσαν πόρτα πόρτα τα σπίτια των γερμανών υπηκόων και τους έλεγαν ότι αύριο, την τάδε ώρα, θα περάσει φορτηγό και θα σας παραλάβει για τη Γερμανία». Οι Στάγγεσερ δεν ήθελαν να φύγουν. «Ολη τους η ζωή ήταν στην Αθήνα. Το ίδιο βράδυ κλείδωσαν το σπίτι τους στο Φάληρο και κρύφτηκαν στην Κυψέλη».

«Είναι ανθρώπινες και πολύ συγκινητικές οι φωτογραφίες των ιδιωτών που φτάνουν στα χέρια μας – διαθέτουμε πλέον περισσότερες από 1.500 – διότι αποτυπώνουν την ιστορία μιας στιγμής, την ιστορία μιας οικογένειας, αλλά ταυτόχρονα αποτυπώνουν την ιστορία της πόλης. Μας δίνουν εικόνα για κτίρια, τα περισσότερα από τα οποία είναι κατεδαφισμένα, και εμπλουτίζουν τη γνώση μας για την τυπολογία και τη ρυθμολογία του κτιριακού αποθέματος της Αθήνας. Ετσι έχουμε περισσότερο υλικό για μελέτη στη διάθεσή μας», λέει.

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»

ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΕΛΕΝΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΕΝΩ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΗΡΑΝ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΣΑΝ

(Μικρο μωρο μεσα στο παλατι στην Ελλαδα ως εκ θαυματος γλυτωσε απο τον βομβαρδισμο των Γαλλων οταν απεκλεισαν τον Πειραια,τοτε που ο βενιζελος σηκωσε τα οπλα εναντιον του νομιμου βασιλεως των Ελληνων και οι Γαλλοι βομβαρδιζαν το παλατι. Και τωρα οι αδιστακτοι εγκληματιες επικρατησαν και γραφουν ην ιστορια οπως θελουν αυτοι.)

Η πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας πίστεψε ότι θα γινόταν βασίλισσα. Αντί γι’ αυτό, έχασε τον γιο της, εξορίστηκε και βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν από τους πιο σκληρούς προσωπικούς αγώνες που γνώρισε ποτέ μέλος ευρωπαϊκής βασιλικής οικογένειας.

Η γυναίκα που αργότερα θα αναγνωριζόταν διεθνώς για τη διάσωση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πέρασε σχεδόν δύο δεκαετίες ζώντας μια προσωπική τραγωδία, μακριά από το παιδί της και χωρίς καμία δυνατότητα να επηρεάσει τη μοίρα του.

Λίγοι γνωρίζουν ότι η ζωή της αποτέλεσε μία από τις πιο δραματικές ιστορίες που συνδέουν τη σύγχρονη ελληνική βασιλική οικογένεια με τα ευρωπαϊκά παλάτια του 20ού αιώνα.

Από την εξορία της ελληνικής βασιλικής οικογένειας στον γάμο με τον διάδοχο της Ρουμανίας

Η Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας, δεύτερη κόρη του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ και της βασίλισσας Σοφίας, γεννήθηκε την 02 Μαιου 1896 στην Αθήνα. Τα παιδικά της χρόνια σημαδεύτηκαν από πολιτικές αναταράξεις, πολέμους και συνεχείς μετακινήσεις της οικογένειας λόγω των εξοριών που ακολούθησαν τον Εθνικό Διχασμό.

Οι εμπειρίες αυτές διαμόρφωσαν έναν ιδιαίτερα διακριτικό χαρακτήρα. Όσοι τη γνώριζαν μιλούσαν για μια γυναίκα ήρεμη, ευγενική και βαθιά προσηλωμένη στην οικογένειά της.

Το 1921 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Κάρολο της Ρουμανίας, διάδοχο του θρόνου. Για την Ευρώπη επρόκειτο για έναν γάμο δύο σημαντικών βασιλικών οίκων. Για την ίδια ήταν η ελπίδα μιας νέας αρχής.

Λίγους μήνες αργότερα γεννήθηκε ο μοναχογιός τους, ο Μιχαήλ. Όμως πολύ γρήγορα η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.

Ο έρωτας του Καρόλου που διέλυσε τα πάντα

Ο Κάρολος απέκτησε σχέση με τη Μάγδα Λουπέσκου, μια γυναίκα που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους πολιτικούς και στους κύκλους της αυλής.

Η σχέση τους δεν κρατήθηκε μυστική. Ο διάδοχος εγκατέλειψε ουσιαστικά τη σύζυγό του και έφυγε από τη Ρουμανία μαζί με τη Λουπέσκου, προκαλώντας μία από τις μεγαλύτερες δυναστικές κρίσεις της εποχής.

Η πριγκίπισσα Ελένη έμεινε στο Βουκουρέστι μόνη με το μικρό παιδί της, ενώ παράλληλα βρέθηκε στο επίκεντρο έντονων σχολίων και πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Το 1927 πέθανε ο βασιλιάς Φερδινάνδος και ο μόλις έξι ετών Μιχαήλ ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ρουμανίας υπό Αντιβασιλεία. Για την Ελένη ο γιος της έγινε ολόκληρος ο κόσμος της.

Η στιγμή που της πήραν το παιδί

Το 1930 όλα άλλαξαν. Ο Κάρολος επέστρεψε αιφνιδιαστικά στη Ρουμανία, ανέτρεψε το καθεστώς της Αντιβασιλείας και ανέβηκε ο ίδιος στον θρόνο ως Κάρολος Β΄.

Οι αποφάσεις που ακολούθησαν ήταν καταλυτικές για την πρώην σύζυγό του. Η Ελένη έχασε τον τίτλο της βασίλισσας, τέθηκε υπό στενή παρακολούθηση και οι επαφές της με τον γιο της περιορίστηκαν δραστικά.

Σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές, μπορούσε να τον συναντά μόνο σε ελάχιστες προκαθορισμένες επισκέψεις και πάντα υπό την παρουσία ανθρώπων του παλατιού.

Για μια μητέρα που είχε αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στο παιδί της, η απόφαση αυτή ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα. Όταν προσπάθησε να αντιδράσει, οδηγήθηκε σε διαζύγιο και λίγο αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα.

Δέκα χρόνια εξορίας

Η πριγκίπισσα Ελένη εγκαταστάθηκε αρχικά στη Φλωρεντία. Έζησε σχεδόν μία δεκαετία μακριά από τον γιο της. Οι συναντήσεις τους ήταν σπάνιες, σύντομες και πραγματοποιούνταν κάτω από αυστηρούς περιορισμούς.

Παρά τη μεγάλη απόσταση, οι δυο τους διατήρησαν στενή συναισθηματική σχέση μέσω αλληλογραφίας και κάθε ευκαιρίας που τους επέτρεπαν οι συνθήκες.

Εκείνα τα χρόνια η Ελένη επέλεξε να ζήσει μακριά από τη δημοσιότητα, αποφεύγοντας οποιαδήποτε δημόσια αντιπαράθεση με τον πρώην σύζυγό της.

Η μεγάλη ανατροπή του 1940

Το πολιτικό σκηνικό στη Ρουμανία άλλαξε ξανά το 1940. Μετά τις συνεχείς εδαφικές απώλειες της χώρας και την κατάρρευση της δημοτικότητας του Καρόλου Β΄, ο βασιλιάς αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει τη Ρουμανία.

Ο Μιχαήλ επέστρεψε στον θρόνο. Μία από τις πρώτες κινήσεις του ήταν να ζητήσει την επιστροφή της μητέρας του. Έπειτα από δέκα χρόνια αναγκαστικού αποχωρισμού, μητέρα και γιος βρέθηκαν ξανά μαζί.

Η γυναίκα που έσωσε χιλιάδες ανθρώπους

Η επιστροφή της στο Βουκουρέστι συνέπεσε με μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της Ευρώπης.

Η Ρουμανία είχε συνταχθεί με τις δυνάμεις του Άξονα και το καθεστώς του Ίον Αντονέσκου προωθούσε σκληρές αντισημιτικές πολιτικές.

Η πριγκίπισσα δεν περιορίστηκε στον τυπικό ρόλο της Βασιλομήτορος. Αξιοποίησε τις προσωπικές της επαφές, άσκησε πίεση σε κυβερνητικούς αξιωματούχους, παρενέβη υπέρ εβραϊκών οικογενειών και συνέβαλε στην αποτροπή εκτοπισμών και διώξεων.

Ιστορικοί εκτιμούν ότι οι παρεμβάσεις της συνέβαλαν στη διάσωση περισσότερων από 40.000 Εβραίων της Ρουμανίας. Για τη δράση της τιμήθηκε το 1993 από το Γιαντ Βασέμ με τον τίτλο «Δίκαιη των Εθνών», μία από τις σημαντικότερες διεθνείς διακρίσεις για ανθρώπους που έσωσαν Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

Η τελευταία εξορία και η υστεροφημία της

Μετά την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1947, ο βασιλιάς Μιχαήλ εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρουμανία. Η Ελένη ακολούθησε ξανά τον δρόμο της εξορίας.

Έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στην Ιταλία και αργότερα στην Ελβετία(Λωζάνη), παραμένοντας κοντά στον γιο της μέχρι τον θάνατό της την 28 Νοεμβριου 1982. Η πορεία της καταγράφεται ως μία από τις πιο ιδιαίτερες διαδρομές του 20ού αιώνα: μια μητέρα που έχασε το παιδί της από πολιτικές ίντριγκες, έζησε δύο εξορίες και αργότερα χρησιμοποίησε τη θέση της για να προστατεύσει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ... ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΒ΄: ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ (1912-1917)

Κωστας Βλαχος

* Θέση Βασιλέως Κωνσταντίνου ΙΒ΄:

Υπέρ της συμμετοχής μας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ υπό ένα πλαίσιο όρων, προυποθέσεων και ανταλλαγμάτων με προεξόφληση εκ μέρους της Συμμαχίας της εδαφικής μας ακεραιότητος.

* Θέση Πρωθυπουργού Βενιζέλου:

Υπέρ της συμμετοχής μας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ άνευ όρων, ούτε με εγγύηση εκ μέρους της, της εδαφικής μας ακεραιότητος.

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος είχε πει:

"Το ελληνικό το αίμα είναι λιγοστό.

Για να το χύσουμε για χάρη σας κύριοι της Αντάντ πρέπει να γνωρίζουμε ποια θα είναι τα ανταλλάγματα".

Δεν συμμεριζόταν το εκφράζον από τον Βενιζέλο όνειρο της περαιτέρω μεγέθυνσης της Πατρίδας.

Κατά την γνώμη του, ο Στρατηλάτης

"οιαδήποτε άμεση αύξηση του μεγέθους της Ελλάδος θα αποτελούσε παγίδευση και κίνδυνο ενταφιασμού της Μεγάλης Ιδέας".

"Να έχετε υπ΄ όψιν σας" τόνισε ο μεγάλος Βασιλεύς "πως δεν υποστηρίζω ότι δε θα βγούμε στον πόλεμο-φυσικά, στο πλευρό της Αντάντ-, αφού τα συμφέροντά μας συνδέονται στο σύνολό τους με αυτήν.

Σε καμία περίπτωση δε θα πολεμούσαμε εναντίον της και δεν υπάρχει υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να το διανοείται.

Αλλά, αν τελικά μετάσχουμε σ΄ αυτόν τότε θα πρέπει να μας έχει ανατεθεί ειδικός ρόλος και στόχος και στόχος, ο οποίος θα μπορεί να επιδιωχθεί γρήγορα, με επιτυχία ή, έστω, αποτυχία, πριν καταστραφεί η χώρα μας εξ αιτίας πολύ παρατεταμένης εκστρατείας."

Αυτός είναι ο "γερμανόφιλος" Κωνσταντίνος ο οποίος απέρριψε χωρίς τον παραμικρό δισταγμό την γερμανική προσφορά στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων με αντίδωρο το Μοναστήρι και την γύρω σερβική περιοχή, που η πλειοψηφία του πληθυσμού της ήταν Έλληνες.

Όταν ο Βενιζέλος παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 1915 επικαλούμενος πως "ο Ανώτατος Άρχων διαφωνεί με την εξωτερικήν πολιτικήν της κυβερνήσεως", ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος προσπάθησε να διορίσει πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Ζαίμη, όμως η εντολή δεν τελεσφόρησε και η πρωθυπουργία ανατέθηκε στον Δημήτριο Γούναρη.

Τον Απρίλιο του 1915 Βασιλεύς και νέος πρωθυπουργός στέλνουν την ακόλουθη πρόταση προς την Αντάντ:

"Βγαίνουμε αύριο κιόλας στον πόλεμο, αν εγγυηθείτε την ηπειρωτική και νησιωτική μας ακεραιότητα, συμπεριλαμβανομένης της Βορείας Ηπείρου, της Καβάλας και της Ανατολικής Μακεδονίας' κοινός αντικειμενικός στόχος πρέπει να είναι η διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οι εδαφικές παραχωρήσεις υπέρ της Ελλάδος στην Μικρά Ασία θα καθοριστούν με ακρίβεια στη σχετική συμφωνία".

Μετά την άρνηση τής ΑΝΤΑΝΤ να δώσει εγγυήσεις στην χώρα μας

γιά την εδαφική της ακεραιότητα, κυβέρνηση αποστέλλει

τηλεγράφημα   με το οποίο γνωστοποιεί την απόφασή της, σύμφωνα

με την οποία, ο Στρατός μας δεν θα λάβει μέρος στις επιχειρήσεις

στα Δαρδανέλια Εν αντιθέσει, διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά ο Στρατός

θα παραμείνει να φυλάσσει τα σύνορα από τους βούργαρους.

Η Ελλάδα αποφάσισε να συμμετάσχει στην ανταντική επιχείρηση κατά της Κωνσταντινούπολης.

Στο παρά πέντε η Ρωσία διαφώνησε.

Δεν ήθελαν να βλέπουν τον Έλληνα Βασιλιά τον Κωνσταντίνο τον ΙΒ΄ να μπαίνει νικητής στην άλλοτε Βασιλίδα των πόλεων.

Ο Μεταξάς σε συνεργασία με το ΓΕΣ είχε ήδη εκπονήσει, μετά από μελέτη ετών, σχέδιο για κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως που προέβλεπε ταυτόχρονα αιφνιδιαστική από ξηράς και θαλάσσης επίθεση.

Ο Βασιλεύς έθεσε στην διάθεση των "Συμμάχων" ρωμαλέες δυνάμεις.

Οι Σύμμαχοι πίεσαν για άρση των ρωσικών αντιρρήσεων περί ελληνικής συμμετοχής για να χυθεί ελληνικό αίμα ώστε αυτοί να καταλάβουν την Πόλη και τα Στενά.

Το ΓΕΣ πρότεινε να εκστρατεύσουν 300.000 Έλληνες στρατιώτες δια μέσου της Δυτικής Θράκης (η οποία τότε άνηκε στην Βουλγαρία) και 250.000 Ευρωπαίοι κατά της Βασιλευούσης.

Οι Σύμμαχοι αρνήθηκαν να μελετήσουν την ελληνική προσφορά και πρότειναν την "συμμαχία" μας μαζί τους άνευ όρων!!!

Εν τέλει, οι Έλληνες απέρριψαν την πρόταση των Ανταντικών για κατάληψη της Πόλης από ξηράς εξ αιτίας της ίδιας της Αντάντ!!!

Ο Κωνσταντίνος ενέμενε στην πολιτική της ουδετερότητος εξαιτίας της ανελικρινείας των "Συμμάχων" της Αντάντ απέναντι στην χώρα μας.

Στις εκλογές του Ιουνίου του 1915 οι Έλληνες υπερψήφισαν τον Βενιζέλο αλλά όχι την πολιτική του. Οι Έλληνες υποστήριζαν και ψήφιζαν τον Βενιζέλο λόγω δημοφιλίας.

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος εξέφραζε απόλυτα εκείνον τον καιρό την θέση του λαού.

"Για την Πατρίδα μου θα αγωνιστώ στο πλευρό της Αντάντ αλλά να ξέρω πως υπάρχει όφελος και εδαφικά κέρδη αλλιώς είναι καλύτερο να μην εμπλακούμε σ΄ αυτόν ώστε να ξεκουραστούμε και να νοικοκυρευτούμε".

Ήταν η άποψη της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού.

Στις 23 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους(1915) η Βουλγαρία κήρυξε επιστράτευση και την επόμενη μέρα ο Έλληνας Βασιλιάς υπέγραψε και αυτός επιστράτευση δηλώνοντας "προοριζόταν μόνο για την άμυνα της χώρας" και

διέταξε ως "ανώτατος αρχηγός του Στρατού" να καταληφθούν οι θέσεις στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα που προέβλεπε η συνθήκη Ελλάδος-Σερβίας.

Ο Βενιζέλος "κάλεσε" χωρίς έγκριση από τον Ανώτατο Άρχοντα και επικύρωση της Βουλής (σύμφωνα με το τότε βενιζελικής εκπόνησης Σύνταγμα του 1911) Γαλλικά και Βρετανικά στρατεύματα στην Θεσσαλονίκη!!!

Αντισυνταγματικά και παράνομα!!!

Μετά από συνάντηση με τον Κωνσταντίνο τηλεγράφησε στις γαλλική και αγγλική πρεσβείες και είπε

"Ο Βασιλιάς είναι απόλυτα σύμφωνος.

Να έρθουν τα στρατεύματα" ενώ, ο Βασιλεύς ζήτησe πρώτα σχολαστική μελέτη από το ΓΕΣ και ύστερα να ληφθεί οριστική απόφαση!

Ο Στρατηλάτης (μετά τα τηλεγραφήματα) χωρίς να γνωρίζει τι συμβαίνει, ζήτησε εκ νέου συνάντηση την επόμενη μέρα για τις λεπτομέρειες.

Ο Βενιζέλος τον απάντησε

"Είναι πολύ αργά πια, Μεγαλειότατε. Οι Γάλλοι έχουν ήδη ξεκινήσει"!

Αν η Ελλάδα είχε κηρύξει πόλεμο θα είχε συντριβεί, εξίσου εύκολα, με την Σερβία.

Ο Κωνσταντίνος έπαυσε τον Βενιζέλο από το αξίωμα του πρωθυπουργού

"Εν τοιαύτη περιπτώσει αδυνατώ να συνεχίσω την συνεργασίαν μου μαζί σας".

Ο Βασιλεύς παραβίασε το Σύνταγμα;;; Όχι.

Το άρθρο 31 του Συντάγματος όριζε σαφέστατα

"Ο Βασιλεύς διορίζει και παύει τους υπουργούς του".

Ο πρωθυπουργός προχωρούσε σε αντεθνικές και αντισυνταγματικές πράξεις.

Ο Ανώτατος Άρχοντας είχε καθήκον να τον απολύσει!!!

Στις εκλογές που επακολούθησαν (τον Δεκέμβριο του 1915) οι Φιλελεύθεροι απείχαν.

Έτσι, νίκησε το "Κόμμα Εθνικοφρόνων" φιλοβασιλικό κόμμα) με επικεφαλής τον αδέσμευτο υπερπατριώτη πολιτικό Δημήτριο Γούναρη.

Ας σημειωθεί πως στην Βουλή με 5 βουλευτές εισήλθε η "Μακεδονική Ομάδα" με επικεφαλής τον Στέφανο Δραγούμη.

Η Αντάντ κατέλυσε την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδος.

Επέβαλε στην "ουδέτερη" Ελλάδα ναυτικό αποκλεισμό για να πιέσουν την Ελλάδα άνευ όρων να εξέλθει στο πλευρό τους στον πόλεμο.

Απαίτησαν με διακοίνωσή τους την μερική αποστράτευση του Ελληνικού Στρατού, την απομάκρυνση του κυρίου όγκου από την Θεσ/νίκη και αναγνώριση του δικαιώματος να αστυνομεύουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα σε αναζήτηση εχθρικών υποβρυχίων.

Ο επικεφαλής των γαλλικών εν Βορείω Ελλάδι στρατευμάτων στρατηγός, φανατισμένα αντιβασιλικός, Σαράιγ προσεταιρίστηκε μέρος της εξουσίας του Βασιλέως.

Μάλιστα σε μία συνέντευξή του ο Κωνσταντίνος είπε:

"Είναι απαράδεκτο, η Αντάντ να με μεταχειρίζεται σαν να ήμουν μαύρος βασιλιάς κεντροαφρικανικής χώρας, τον οποίο αφήνουν αδιάφορο οι στερήσεις και τα μαρτύρια του λαού του!

Έζησα στην πρώτη γραμμή τρεις πολέμους, έχω προσωπική πείρα του τι σημαίνει πόλεμος και

δε μου χρειάζεται άλλος, αν μπορώ να τον αποφύγω με τρόπο έντιμο" κτυπώντας το χέρι στο τραπέζι ταυτόχρονα.

Ο Κωνσταντίνος ποτέ δεν παραβίασε το Σύνταγμα της χώρας. Σε αντίθεση ο Βενιζέλος το παραβίαζε άνετα με υποκριτικό και ηθοποιικό τρόπο.

Οι Ανταντικοί κατέστρεψαν χωριά στο διάβα τους, πλιατσικολόγησαν σε Εκκλησίες και συνελάμβαναν όσους θεωρούσε ύποπτους.

Σχεδόν όλοι φυλακίστηκαν και μάλιστα χωρίς δίκη.

Αρά χάρη στον Βενιζέλο που τους έφερε, έκαναν κατέλυσαν την εθνική ακεραιότητα της Ελλάδος και την έκαναν αποικία τους!!!

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ (1955-1963): ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗ ΡΗΞΗ

 

-- KONSTANTINOS KARAMANLIS' RELATIONS WITH THE PALACE (1955-1963): FROM COLLABORATION TO RUPTURE

Μετά το θάνατο του στρατάρχη Παπάγου στις 4 Οκτωβρίου 1955, ο ελληνικός πρωθυπουργικός θώκος έμεινε κενός και ο Βασιλιάς Παύλος είχε την υποχρέωση να βρει έναν αναπληρωτή. Τα δύο «φαβορί» για το ρόλο αυτό ήταν οι δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης, Στέφανος Στεφανόπουλος (ΥΠΕΞ της κυβέρνησης Παπάγου) και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Μάλιστα, λίγες ώρες πριν το θάνατό του, ο Αλ. Παπάγος υπέδειξε τον πρώτο ως αναπληρωτή του για το διάστημα της ασθένειάς του (και όχι ως διάδοχό του).

Όμως, το απόγευμα της επόμενης ημέρας, κλήθηκε στα ανάκτορα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπουργός Δημοσίων Έργων και Συγκοινωνιών, ο οποίος πήρε από το βασιλιά Παύλο εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε μια μεγάλη έκπληξη στον ελληνικό πολιτικό κόσμο, μιας και ο Καραμανλής ήταν ένα «αουτσάιντερ» για την πρωθυπουργία. Καταγόταν από την επαρχία, δεν άνηκε σε κάποιο ισχυρό πολιτικό τζάκι και ηγούνταν ενός δευτερεύουσας σημασίας υπουργείου. Ωστόσο, μια προσεκτικότερη ανάλυση των αρχείων δίνει μια αρκετά λογική εξήγηση για την επιλογή του Σερραίου πολιτικού για την πρωθυπουργία.

Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο Θρόνος (και οι ΗΠΑ) ήθελε μια σταθερή, ισχυρή και αντικομουνιστική κυβέρνηση, για να διασφαλίσει και τη δική του θέση. Το Κέντρο εκείνη την εποχή ήταν πολυδιασπασμένο και, για να συγκροτήσει κυβέρνηση, θα αναγκαζόταν να συνεργαστεί με την Αριστερά, απαγορευτική κίνηση για την εποχή εκείνη.

Από την άλλη, οι δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης δεν αποτελούσαν ασφαλείς επιλογές για την αντικατάσταση του Παπάγου, καθώς ενδέχεται να προκαλούσαν εσωκομματική διάσπαση και πρόωρες εκλογές. Μάλιστα, ο Στ. Στεφανόπουλος είχε πιστωθεί και την πρόσφατη αποτυχία της Συνδιάσκεψης για το Κυπριακό. Τέλος, το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών ήταν απαγορευτικό, καθώς προβλεπόταν πολιτική αστάθεια και ισχυροποίηση της Αριστεράς.

Έτσι, επελέγη ο Κων/νος Καραμανλής ως νέος πρωθυπουργός της χώρας. Άλλωστε, ο Σερραίος νομικός είχε ήδη αναδειχθεί ως Υπουργός Δημοσίων Έργων και Συγκοινωνιών, με το έργο του, και ως ένας ικανός, αποτελεσματικός και δημοφιλής πολιτικός. Είχε προηγηθεί και η εισήγηση του υπ. Προεδρίας Γεωργίου Ράλλη (μετέπειτα υπουργού στις κυβερνήσεις Καραμανλή σε ΕΡΕ -Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις- και ΝΔ και πρωθυπουργού, με Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Καραμανλή) στο βασιλιά Παύλο υπέρ του Καραμανλή, σε επίσημη επίσκεψη στη Γιουγκοσλαβία το Σεπτέμβριο 1955.

Ο Καραμανλής ορκίστηκε πρωθυπουργός την 6η Οκτωβρίου του 1955, παρουσιάστηκε στη Βουλή τη 10η Οκτωβρίου και έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης τη 12η. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ξεκίνησε η οκταετής παραμονή του Καραμανλή στην πρωθυπουργία (1955-1963), μια εποχή πολιτικής σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και παραβίασης των πολιτικών δικαιωμάτων και δράσης του παρακρατικού μηχανισμού. Στο μεγαλύτερο μέρος του διαστήματος αυτού, ο Καραμανλής είχε μια σχεδόν άψογη συνεργασία με το Θρόνο, η οποία όμως διαταράχτηκε μετά τις ταραχώδεις εκλογές του 1961.

Οι εκλογές αυτές έμειναν στην ιστορία ως οι «εκλογές βίας και νοθείας», καθώς παρατηρήθηκε καταπίεση στα εκλογικά κέντρα της υπαίθρου απέναντι στην ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά) και -σε ένα μικρότερο βαθμό- στην ΕΚ (Ένωση Κέντρου). 

Ο Καραμανλής κατηγορήθηκε ότι είχε εγκρίνει την εκλογική καταστολή της Αριστεράς από την ΕΚ και την ΕΔΑ, μέσω του σχεδίου «Περικλής», με τον αρχηγό της πρώτης, το Γεώργιο Παπανδρέου, να κηρύττει το γνωστό «Ανένδοτο Αγώνα».

Λόγω αυτής της τεράστιας πολιτικής πίεσης, ο Καραμανλής αναγκάστηκε να προχωρήσει, την άνοιξη του 1962, στην αναστολή ορισμένων μέτρων του «Παρασυντάγματος», όπως την αναστολή της κατάστασης «ανταρσίας». Φυσικά, αυτά τα μέτρα δεν κατάφεραν να κατευνάσουν τις αντιδράσεις ενάντια στον πρωθυπουργό, οι οποίες θα συνεχίζονταν μέχρι την παραίτηση του Καραμανλή το 1963.

Ωστόσο, αυτό που πέτυχε άθελά του ο τότε πρωθυπουργός με τα μέτρα αυτά ήταν η αντίδραση του Παλατιού, το οποίο πάλι άρχισε να νιώθει ανασφάλεια για τη θέση του στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Ως αντάλλαγμα, η Φρειδερίκη ζήτησε και πήρε χρηματικό ποσό 9 εκατ. δραχμών από το ελληνικό δημόσιο, για να δοθεί στην κόρη της Σοφία ως προίκα για το γάμο της με το μέλλοντα βασιλιά της Ισπανίας, Χουάν Κάρλος ,εγινε κακος χειρισμος του θεματος απο τον Καραμανλη ωστε η κοινη γνωμη να κατηγορησει τα Ανακτορα.  Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1962, η βασιλική χορηγία προταθηκε να αυξηθεί στις 17 εκατ. δραχμές, κάτι που ώθησε τον Καραμανλή να υποβάλλει την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, χωρίς αυτή να γίνεται δεκτή από τον Παύλο. Βεβαια και ο Παυλος αρηθηκε την αυξηση της χορηγιας  αφου δεν εγινε με την θεληση της κοινοβουλευτικης πλειοψηφιας. Αλλος ενας εσφαλμενος χειρισμος του Καραμανλη που ηθελε(;) να μειωσει το κυρος των Ανακτορων.

Άλλο ένα σημαντικό πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στο μονάρχη και τον πρωθυπουργό ήταν η Συνταγματική Αναθεώρηση που είχε προτείνει ο δεύτερος. Ήδη από τον Οκτώβριο του 1961, ο Καραμανλής σε προεκλογική του ομιλία στη Θεσσαλονίκη ανήγγειλε αναθεώρηση του Συντάγματος του 1952.

Η αναθεώρηση κατατέθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1963 από 26 βουλευτές και υπουργούς της ΕΡΕ και είχε αρκετά στοιχεία τα οποία εντάχθηκαν στο μεταπολιτευτικό Σύνταγμα του 1975 (π.χ. Βουλευτές Επικρατείας, θερινές εργασίες της Βουλής) και άλλα που ήταν αποτέλεσμα του συντηρητισμού που διακατείχε το κυβερνόν κόμμα την περίοδο εκείνη, όπως την απαγόρευση «επικίνδυνων για το πολίτευμα» οργανώσεων και κομμάτων (και άρα των αριστερών), μέσω ενός Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Η μεγάλη μεταρρύθμιση όμως που έφερνε η αναθεώρηση ήταν η ισχυροποίηση της αιρετής εκτελεστικής εξουσίας έναντι του Θρόνου (και άρα του Καραμανλή έναντι του Παύλου). Συγκεκριμένα, δινόταν στην κυβέρνηση το δικαίωμα να νομοθετεί σε έκτακτες περιπτώσεις χωρίς την άδεια της Βουλής (η οποία θα ενέκρινε τα έκτακτα αυτά νομοσχέδια εκ των υστέρων) και η δυνατότητα ψήφισης νόμων-πλαισίων, που οι λεπτομέρειές τους δε χρειάζονταν έγκριση από το Κοινοβούλιο.

Ο στόχος του Καραμανλή ήταν να προχωρήσει στην ταχύτερη και αποτελεσματικότερη ψήφιση νομοσχεδίων αναγκαίων για την ανάπτυξη και την ένταξη στην ΕΟΚ, ενώ αποδυνάμωνε ταυτόχρονα το Βασιλέα. Η διάταξη που προκάλεσε προφανώς την ανακτορική αντίδραση ήταν η ταχύτερη νομοθέτηση σε έκτακτες καταστάσεις, καθώς στερούσε από το Παλάτι (και το κοινοβούλιο) αυτή τη δυνατότητα (την οποία είχε με το Σύνταγμα του 1952) και ενίσχυε την εκλεγμένη εκτελεστική εξουσία και της εδινε την δυνατοτητα να κρυβει  ενεργειες ή παραλειψεις της πισω απο νομους που θα επικυρώνονταν εκ των υστέρων!

Βέβαια, τα Ανάκτορα δε μπορούσαν να κάνουν κάτι για να αποτρέψουν τη στροφή προς την ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας. Ωστόσο, δε χρειάστηκε να κάνουν κάτι, καθώς η ΕΚ και η ΕΔΑ αρνήθηκαν να στηρίξουν την κυβέρνηση Καραμανλή που αντιπολιτεύονταν έντονα.λογω της αυταρχικοτητας  της κυβερνησεως του Καραμανλη.

Έτσι, αφού χρειάζονταν 200 (από τις 300) ψήφοι για την προώθηση της Αναθεώρησης στη Βουλή και είχαν ήδη χαθεί οι 128 (ΕΚ:100 + ΕΔΑ:28), η αναθεώρηση ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Ο Καραμανλής ήθελε δικτατορικές εξουσίες προφανώς για δικό του όφελος . Έκτοτε, το Παλάτι προχώρησε σε μετωπική σύγκρουση με τον Καραμανλή, με στόχο την παραίτησή του,διοτι ο Καραμανλης με τις ενεργειες του εγινε επικυνδυνος για το δημοκρατικο καθεστως. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ακύρωση της επίσημης βασιλικής επίσκεψης στο Λονδίνο από τον Καραμανλή, που στηριζόταν σε (βάσιμους;) φόβους αντιμοναρχικών διαδηλώσεων. Ποιος πιστευει τωρα οτι ο Καραμναλης ενδιαφερονταν για τους βασιλεις περισσοτερο απο τους ιδιους τους βασιλεις ! Αποδυνάμωσε επίσης τον Καραμανλή και η δολοφονική επίθεση του λαοφιλούς βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγορίου Λαμπράκη στις 22 Μαΐου 1963, από παρακρατικούς ακροδεξιούς εκτελεστές, που σπίλωσε προσωπικά το όνομα του Σερραίου πολιτικού και προκάλεσε θύελλα διεθνών και εσωτερικών αντιδράσεων (αν και φαίνεται ότι ο ίδιος δεν ευθυνόταν καθόλου για αυτήν την επιχείρηση,αν εξαιρεσουμε το γεγονος  οτι με δικη του ευθυνη οι αμερικανικες υπηρεσιες ειχαν  μπει για τα καλα σε καθε δομη  λειτουργιας του ελληνικου κρατους).

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν ξανά το ταξίδι της βασιλικής οικογένειας στο Λονδίνο, που οδήγησε σε οριστική ρήξη μεταξύ Καραμανλή και Παύλου, με αποτέλεσμα την παραίτηση του πρώτου στις 11 Ιουνίου 1963. Πολλοι λενε οτι  αυτο ηταν μια  αστεια δικαιολογια που χρησιμοποιησε ο Καραμανλης  για να κανει μια ηρωικη εξοδο απο την κυβερνηση λογω των πολλων οικονομικων σκανδαλων που βαρυναν την ΕΡΕ και τον ιδιον προσωπικα,μεχρι και ο βασιλευς ηθελε να τον στειλει  στον εισαγγελεα μετα τις εκλογες.

Εντέλει, η σύγκρουση του Καραμανλή με το Στέμμα ήταν ένας από τους παράγοντες της εκλογικής του ήττας του το 1963, και της ενδεκαετούς του αυτοεξορίας που ακολούθησε. Τον τελευταίο λόγο θα είχε τελικά ο Καραμανλής, ο οποίος με τη επιστροφή του στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1974, επεδίωξε με καθε νομιμο και παρανομο τροπο  και πέτυχε με αδικα μεσα  την κατάργηση της μοναρχίας, μέσω του δημοψηφίσματος της 8ης Δεκεμβρίου του 1974.  Αυτο που στηθηκε απο τον Καραμανλη  οταν τον εφεραν (ποιοι;) ηταν Συνταγματικο πραξικοπημα, την εξουσια την πηρε απο τον ψευτικο προεδρο της χουντας ,τον Γκιζικη, προτιμησε να εδραιωσει την εξουσια του στο εσωτερικο και να αφησει την Κυπρο στο ελεος των τουρκων με εκεινο το αμιμητο ''η Κυπρος κειται μακραν''!  Χρεωσε στον ελληνισμο μια μεγαλη ηττα, ιδρυσε μια ιδιοτυπη κοινοβουλευτικη δικτατορια  που παραγει πληθος σκανδαλων και γεννησε την κριση των Ιμίων και την οικονομικη κριση του 2010 κ.ε. Κάπως έτσι έληξε και οριστικά η σύγκρουση του Καραμανλή με το Παλάτι, μια σύγκρουση που δε φανταζόταν κανείς 19 χρόνια νωρίτερα.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Κώστας Κωστής, Τα κακομαθημένα παιδιά της Ιστορίας, Αθήνα: Πατάκης 2018, σελ. 744,745,752-754.

Πιέρρος Τζανετάκος, «Η σύγκρουση Καραμανλή με το Παλάτι», στο Ιστορικά Θέματα, τεύχος 1 2015, σελ. 4-18

Κωνστανττίνος Σβολόπουλος, Κωνσταντίνος Καραμανλής:

Αρχείο-Γεγονότα-Κείμενα, σελ. 259-264, 267, 269, 275

Του Βασίλη Πλαΐτη

Πέθανε ο βασιλιάς Χάραλντ της Νορβηγίας σε ηλικία 89 ετών

Είχε δώσει την έγκρισή του ώστε τα παιδιά του να παντρευτούν ανθρώπους χωρίς τίτλο ευγενείας

Ο βασιλιάς Χάραλντ Ε' της Νορβηγίας απεβίωσε την Παρασκευή σε ηλικία 89 ετών, έπειτα από τρεις δεκαετίες παραμονής στον θρόνο.

Ο εκλιπών βασιλιάς αναγνωρίστηκε για το έργο του ως εκσυγχρονιστής, καθιστώντας τον βασιλικό οίκο πιο προσιτό στο ευρύ κοινό.

Ο Χάραλντ Ε' ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 17 Ιανουαρίου 1991, μετά τον θάνατο του πατέρα του, βασιλιά Όλαφ Ε'.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο ίδιος επέτρεψε στα παιδιά του να παντρευτούν άτομα που δεν προέρχονταν από αριστοκρατικές οικογένειες.

Ο βασιλιάς είχε διατελέσει αρχηγός των νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων και επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας.

Ο βασιλιάς Χάραλντ E’ της Νορβηγίας πέθανε την Παρασκευή σε ηλικία 89 ετών μετά από τρεις δεκαετίες στο θρόνο, όπως ανακοινώθηκε από τη βασιλική οικογένεια.

Αναγνωρίστηκε ως εκσυγχρονιστής, κάνοντας το βασιλικό οίκο πιο ανοιχτό στον λαό.

O Χάραλντ έδωσε την έγκρισή του ώστε τα παιδιά του να παντρευτούν ανθρώπους χωρίς τίτλο ευγενείας, καθώς δεν καταγόντουσαν από βασιλική ή αριστοκρατική οικογένεια.

Ο ίδιος ο βασιλιάς είχε χρειαστεί να περιμένει 9 χρόνια τη δεκαετία του ’60 για να πάρει άδεια από τον πατέρα του (βασιλιά Όλαφ) για να παντρευτεί την αγαπημένη του, Σόνια Χάραλντσεν (νυν βασίλισσα Σόνια), η οποία ήταν επίσης «κοινή θνητή» (κόρη εμπόρου).

Ο Χάραλντ Ε΄, (Harald V, γεννημένος στις 21 Φεβρουαρίου 1937), ανέβηκε στο θρόνο μετά το θάνατο του πατέρα του, στις 17 Ιανουαρίου 1991.

Ο Χάραλντ ήταν το τρίτο παιδί και μοναδικός γιος του Βασιλιά Όλαφ Ε΄ και της Πριγκίπισσας Mάρθας της Σουηδίας. Ήταν δεύτερος στη διαδοχή κατά τη στιγμή της γέννησής του, μετά τον πατέρα του. Το 1940, λόγω της Γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, η βασιλική οικογένεια αυτοεξορίσθηκε. Ο Χάραλντ πέρασε ένα μέρος της παιδικής του ηλικίας στη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επέστρεψε στη Νορβηγία το 1945 και στη συνέχεια σπούδασε για περιόδους στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, στη Νορβηγική Στρατιωτική Ακαδημία και στο Κολλέγιο Μπάλιολ της Οξφόρδης.

Ως απόγονος της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν στην 63ή θέση για τη διαδοχή του βρετανικού θρόνου.

Την 1η Δεκεμβρίου του 2003 ανακοινώθηκε ότι πάσχει από καρκίνο. Υπεβλήθη σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση στο Όσλο και τον αντικατέστησε προσωρινά στα καθήκοντά του ο διάδοχος του θρόνου, Χάακον. Ο Χάραλντ επέστρεψε στα καθήκοντά του στις 13 Απριλίου του 2004.

Ήταν αρχηγός των νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ήταν επίσης, επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας μαζί με τον Κωνσταντίνο Β΄,  Βασιλιά της Ελλάδας.

Η σύνδεσή του με την Ελλάδα

Ο βασιλιάς Χάραλντ διατηρούσε τόσο διπλωματικούς όσο και οικογενειακούς δεσμούς με την Ελλάδα, με σημαντικότερη στιγμή την επίσημη κρατική επίσκεψη που πραγματοποίησε στη χώρα τον Δεκέμβριο του 2012 μαζί με τη βασίλισσα Σόνια.

Κατά την επίσκεψή τους στην Αθήνα, ο βασιλιάς Χάραλντ και η βασίλισσα Σόνια περιηγήθηκαν, μεταξύ άλλων, στην Ακρόπολη, ενώ παρέστησαν και σε δεξίωση που πραγματοποιήθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο.

Όπως συμβαίνει με πολλές ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένειες, ο Χάραλντ συνδεόταν συγγενικά,  με μέλη της  ελληνικής βασιλικής οικογένειας, μέσω κοινών δυναστικών γραμμών. Οπως και η βασιλικη οικογενεια της Ελλαδος ετσι και της Νορβηγιας δεν εχει επιθετο. Αυτο γινεται διοτι ουτε η αρχικη βασιλικη οικογενεια της Δανιας εχει επιθετο. Η βασιλικη οικογενεια της Νορβηγιας εχει και αυτη  καταγωγη βυζαντινη,οπως και η βασιλικη οικογενεια της Δανιας.

Παράλληλα, τη δεκαετία του 1960, όταν ήταν ακόμη διάδοχος του νορβηγικού θρόνου, δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού κοσμικού Τύπου τον είχαν κατά καιρούς συνδέσει ως πιθανό μελλοντικό σύζυγο με την πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας. Οι σχετικές φήμες δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, καθώς ο Χάραλντ παντρεύτηκε τελικά το 1968 τη Σόνια Χάραλντσεν.

Πηγή: skai.gr,

https://www.tlife.gr/eidhseis-nea/pethane-o-vasilias-xaralnt-tis-norvigias-o-monarxis-pou-allakse-to-prosopo-tis-vasilikis-oikogeneias/1771360/

Ο ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ.

Εδω τοση φτωχεια υπαρχει,ο στουρναρας λεει οτι ειναι τρελλα να δοθει αυξηση στους συνταξιουχους και ο τασουλας της προεδριας μοιραζει λεφτα σε υπαλληους που στην ουσια δεν εχουν εργο να δειξουν.

Κύριε ΠτΔ μια ερώτηση απλή να σας κάνω ;

💢Οι υπάλληλοι της Προεδρίας προσφέρουν περισσότερα στην Κοινωνία από τους Νοσηλευτές η' τους Πυροσβέστες που αποφασίσατε την χορήγηση μηνιαίας αύξησης 250-300€ με την αιτιολογία ως "Επίδομα Ειδικών Καθηκόντων ";

📌 Οι προηγούμενοι από Εσάς Πρόεδροι δεν ήξεραν αυτά τα Ειδικά τους Καθήκοντα και ως δια μαγείας τα διαπιστώσατε ΤΩΡΑ Εσείς;

💢Έτσι δεν κάνατε και ως Πρόεδρος της Βουλής για τους εκεί υπαλλήλους που τους χορηγησατε το "Επίδομα Ανθυγιεινής Εργασίας" το οποίο δεν λαμβάνουν καν οι Εργαζόμενοι που οντως το δικαιούνται ;

📌Κύριε Τασούλα το Επίδομα Ανθυγιεινής Εργασίας το δικαιούται ο Πυροσβέστης που χειμώνα - καλοκαίρι δουλεύει κάτω από τις ποιο αντίξοες συνθήκες και όχι οι Εργαζόμενοι της Βουλής πού βρίσκονται στην Άνεση των Γραφείων τους και στην δροσιά των air- condition ......αλλά βλέπετε στην Βουλή εργάζονται αποκλειστικά ΔΙΚΑ σας παιδιά η' μάλλον ολόκληρες οικογένειες - όπως π.χ ο Βουλευτής της ΝΔ κύριος Τραγακης έχει διορίσει εκτός από ολόκληρη την οικογένεια του μέχρι και τους συμπέθερους του - καθώς και των υπολοίπων Βουλευτών και Υπουργών από όλα τα Κόμματα ενώ οι Πυροσβέστες είναι απλά παιδια του Λαου η' του Όχλου κατά τον Άδωνη .!!

💢Δηλαδή μας εξηγειστε ότι ΟΣΟΙ και ΟΠΟΥ σας εξυπηρετούν ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ αυτοί ανταμείβονται με τα χρήματα του Δημοσίου εις βάρος των υπολοίπων εργαζομένων ......αλλά μην σας διαφεύγει ότι τα κονδύλια για τα έξοδα της Προεδρίας κάθε χρόνο βαρύνουν τον Προϋπολογισμό και κόβονται από τον Ελληνικό Λαό .!

- Αν θέλετε να είστε γαλαντομος αυτό είναι δικαίωμα σας αλλά να το κάνετε από την τσέπη σας και όχι εις βάρος μας .!

☑️Όπου σας βολεύει χρήματα υπάρχουν για δε τους υπόλοιπους και όχι όλους πετάτε μια κάρτα σίτισης 10€ και...... ευχαριστημένοι να είναι .!!

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1617780263198781&set=a.104265747883581&__cft__[0]=AZYvxZAPtSz1Kxe1RvI4CSgayFQ46L58rNDkSuf6PM0TQQHu7628KzCFscyD1mmQ4oYCexXk6YftL2qy-U9KyMWy9tbcchKa_MGP0GLK8Kp0znswG0wyXkJOltrtt4iy8HCPbIGfjEvIxqGcYob_xHEBjgua6MJkahDyrGp0ZkB-ypI1t4N1y2A3yq2nLK7rVz8

ΔΟΡΥΛΑΙΟΝ - ΣΑΓΓΑΡΙΟΣ 1921(η Άποψη του Πρίγκιπα Ανδρέα)

 Τι γράφει στα απομνημονεύματα του ο Πρίγκιπας Ανδρέας.

Ολη η δύναμη της Στρατιάς βρισκόταν πάνω στην γραμμη του μετωπου,απο Πολατλί μέχρι Καλέ Γκρότο με μια μόνο μεραρχία εφεδρική ,την ΙΧ Μεραρχία, η οποία ήταν αποδεκατισμένη. 

Ο εχθρος ειχε την πρωτοβουλια των κινησεων,ειχε εφοδια ,ειχε νεο προσωπικο να ριξει στην μαχη για να υπερασπιστει την Αγκυρα. 

Η μονη σοβαρη προσπαθεια για να παρει την πρωτοβουλια η ΣΤΡΑΤΙΑ ηταν η επιθεση στη δεξια πτερυγα του εχθρου για να εξασφαλισθούν οι δρόμοι επικοινωνίας της ΣΤΡΑΤΙΑΣ και να υποχωρήσει ο εχθρός διότι στα δεξιά ο εχθρός δεν είχε τόσο σοβαρή οχύρωση. 

Την ιδια σκεψη ειχε και το Α Σωμα Στρατου (Α ΣΣ).

Την 24 Αυγ ο ανχης Μποτσαρης πληροφορησε τον πριγκιπα Ανδρεα  οτι το Α ΣΣ ειχε τρομακτικες απωλειες. 

Ο λγος Σκυλακακης ηλθε απο το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ και εφερε πληροφορια στον πριγκιπα Ανδρεα οτι ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ εστειλε αναφορα της καταστασης στον υπουργο Στρατιωτικων στην Προυσσα. 

Ο εξ αριστερων ελιγμος θα γινοταν μονο αν ο υπουργος εδιδε εντολην να συνεχισθει η επιθεση προς Αγκυρα. Διαφορετικα θα αποφασιζοταν η αποχωρηση απο τον Σαγγαριο (Λάθος σκέψη του Παπούλα, ο υπουργος δεν ήταν στο μέτωπο, ο Παπούλας φοβόταν τις ευθύνες. Ο βασιλιας Κωνσταντινος απο την αρχη δεν ήθελε να αναλάβει ο Παπούλας την ηγεσια αλλα η κυβέρνηση δεν τον άκουσε τον βασιλέα). Ο εξ αριστερων ελιγμος ηταν  να μεινει ακινητο το Α ΣΣ και να επιτεθουν μαζι τα Γ ΣΣ και Β ΣΣ ωστε να εξασφαλισθουν οι δρομοι επικοινωνιων και η σιδηροδρομική γραμμή. 

Την 25Αυγ ηρθαν διαταγες απο το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ που διεταζαν την αμυντικη οργανωση της στρατιας. 

Το ΒΣΣ θα οργανωνονταν στα υψωματα του Καλε Γκροτο. 

Την 26 Αυγ ο ανχης Παπαγος επιτελαρχης της ταξιαρχιας ιππικου μου ανεφερε οτι δεν υπαρχει χορτο σε ακτινα 10 χιλιομετρων για να τραφουν τα αλογα που πεθαιναν απο την πεινα. 

Ο Γαβαλιας ο επιτελαρχης του Β ΣΣ  εστειλε εκ νεου επιστολη στον ΠΑΠΟΥΛΑ και του προτεινε την μετακινηση του Β ΣΣ διοτι κινδύνευε απο μια επιθεση των τουρκων. Μια επιτυχης ενέργεια των τουρκων στο Β ΣΣ θα οδηγουσε στην καταρρευση του μετωπου ολης της Στρατιας. Το μηκος του μετωπου που αναλογουσε στο Β ΣΣ ηταν 20 χλμ που θα τα επανδρωνε μια μεραρχια διοτι η αλλη ηταν εφεδρεια συμφωνα με τις δγες της Στρατιας.

Με διαταγη της 25 Αυγ η Στρατια διεταζε την αμυνα στον τομεα του Γ ΣΣ και την επιθεση (αποφασιστικη και λυσσωδης) στους τομεις ευθυνης των Α ΣΣ και Β ΣΣ. Η επιθεση θα αρχιζε μετα απο σημα του Γ ΣΣ στα αλλα δυο Σώματα Στρατού.

Ο σχης Γονατας που ηταν επιτελαρχης του Α ΣΣ συμφωνουσε οτι η μετακινηση του Β ΣΣ, για να ενισχυθει  το Γ ΣΣ, ηταν ορθη αλλα φοβοταν που το Α ΣΣ θα εμενε ακαλυπτο στο δεξιο πλευρο του.

Τοτε ο Ανδρεας πηρε την πρωτοβουλια και αρχιζε να ετοιμαζει την μετακίνηση του Β ΣΣ. Ειχε εκθεσει την ιδεα του στον ΠΑΠΟΥΛΑ προφορικως και ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ  δεν του  το απαγορευσε.  

Εδωσε εντολες σχετικες στους μεραρχους. Τα μεταγωγικα του Β ΣΣ θα ξεκινουσαν αμεσως την ημερα διοτι δεν θα υποπτευοταν τιποτε ο εχθρος. Τα μαχιμα τμηματα θα ξεκινουσαν την 1900 ωρα υπο την καλυψη της νυκτας. Ενα συνταγμα πεζικου και μια μοιρα ορειβατικου πυροβολικου θα εμενε πισω για να καλυψουν  το δεξιο πλευρο του Α ΣΣ.

Μετα απο την συναντηση με του Μεραρχους ο Ανδρεας εστειλε μια αναφορα στο ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ την 27 Αυγ 1921. 

Πληροφορουσε οτι η επιθεση του Β ΣΣ οπως διεταξε η Στρατια δεν μπορουσε να γινει διοτι ο εχθρος ειχε ακομα πιο ανατολικα τις θεσεις του. Την 7 ωρα το πρωι αρχισε η μετακινηση των μεταγωγικων προς τις θεσεις του Γ ΣΣ και θα συνεχιζόταν  η μετακινηση το βραδυ με τα μαχιμα τμηματα. Δικαιολογει την εναρξη της μετακινησης ο Ανδρεας λεγοντας μεταξυ αλλων οτι δεν τον ειχε ειδοποιησει το Γ ΣΣ ωστε να αρχισει την επιθεση, οπως ειχε διαταξει ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ (οτι δηλαδη το Α ΣΣ και Β ΣΣ θα αρχισουν την επιθεση αφου δωσει σημα το Γ ΣΣ).

Την 27 Αυγ δεν επιτεθηκαν στον εχθρο ουτε το Α ΣΣ ουτε το Β ΣΣ διοτι δεν εδοθη το σημα απο το ΓΣΣ.

Το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ειχε λαβει την αποφαση να αποχωρησει απο τον Σαγγαριο την 20Αυγ1921 συμφωνα με την αναφορα του υποστρατήγου Στρατηγου ,ενω η διαταγη του Ανδρεα για την προετοιμασια της μετακινησης του Β ΣΣ εδοθη την 27 Αυγ1921.

Υπαρχει και η ρητη δηλωσις του υποστρατηγου Παλλη στον τχη Σκυλακακη κατα την δικη του Γουναρη κλπ οτι η αποφαση για αποχωρηση απο τον Σαγαριο εληφθη την 20 Αυγ 1921. 

Ο σχης Μποτσαρης εζητησε να καταθεσει τα γεγονοτα στην δικη του ΑΝΔΡΕΑ αλλα το στρατοδικειο το απηγορευσε. 

Ο σχης Σαρηγιαννης κατηγορει τον Ανδρεα οτι δεν ενεπνευσε το επιθετικο πνευμα στο Β ΣΣ και ετσι ματαιωθηκε η προελαση προς την Αγκυρα. 

Αυτο δεν αληθευει διοτι το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ εδωσε την 28 Αυγ εντολη στο Β ΣΣ να επιτεθει μεταξυ των Α και Γ ΣΣ. Αν θεωρουσε αχρηστο προς πολεμο το Β ΣΣ δεν θα εδινε τετοια εντολη την 28 Αυγ.

Ο Εχθρος δεν επιτεθηκε την 27 Αυγ στο Γ ΣΣ.

Το απογευμα της 27 Αυγ ηρθε διαταγη απο τον Παπουλα να παραμεινει το Β ΣΣ στην θεση του.

28 Αυγ το πρωι την 0500 ωρα ηρθε διαταγη να παυσει ο Γαβαλιας να ειναι επιτελαρχης του Β ΣΣ και να αναλαβει την θεση του επιτελαρχη ο σχης Νικολαιδης που ηταν προηγουμενως διοικητης της Ταξιαρχιας Ιππικου.

Η αντικατασταση του Γαβαλια ειδειχνε οτι ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ δεν ειχε εμπιστοσυνη πλεον εις τις ικανοτητες του Ανδρεα ως διοικητου Σωματος Στρατου και φοβουμενος το γεγονος οτι ηταν αδελφος του Βασιλεως Κωνσταντινου εδειλιασε να χτυπησει αυτον και χτυπησε τον Γαβαλια.

Την 0630 ωρα εστειλε ο Ανδρεας σημα στον ΠΑΠΟΥΛΑ και του ζητουσε να τον απαλλαξει απο τα καθηκοντα του διοτι εθίχθηκε απο την συμπεριφορα του ΠΑΠΟΥΛΑ. 

Την αλλαγη του επιτελαρχου Γαβαλιά ακολουθησε η αιτηση του διοικητου Πυροβολικου σχη Παπαιωαννου και σχη Μποτσαρη του Μηχανικου για απαλλαγη τους απο τα καθηκοντα τους διοτι εθεωρησαν οτι ηταν υπευθυνοι και αυτοι.

Αυτο δειχνει οτι υπηρχε εννιαιος τροπος σκεψης στην ιεραρχια του ΒΣΣ.

Με δυο σηματα ενα προσωπικο και ενα επισημο ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ δεν ενεκρινε την απομακρυνση του ΑΝΔΡΕΑ λογω της κρισιμης τακτικης καταστασεως. 

Στις 28 Αυγ 0800 ωρα ο εχθρος αρχισε να προσβαλει το δεξιον ακρον της διαταξης του Α ΣΣ εκμεταλλευόμενος το κενο που υπηρχε μεταξυ των Α ΣΣ και Β ΣΣ (Ο Ανδρεας ειχε αναφερει στον Παπουλα την υπαρξη του κενου, ευτυχώς όμως που δεν έγινε η μετακίνηση του Β ΣΣ). 

Επισης μια φαλαγγα τουρκικου ιππικου προχωρουσε απο τα αριστερα της τοποθεσίας αμυνης του Β ΣΣ προς τα νωτα του Β ΣΣ . Ταυτογχρονα αρχισε κανονιοβολισμος των τουρκων κατα του μετωπου του Β ΣΣ. 

Αντιληφθηκε ο Αδρεας  οτι ο εχθρος προσπαθει να κυκλωσει το Β ΣΣ. Για την αντιμετωπιση του εχθρου που στοχευε στα νωτα του Β ΣΣ εστειλε ο Ανδρεας την Ταξιαρχια Ιππικου ,ενα μερος ενος ταγματος πεζικου και μια πυροβολαρχια. Για την  αντιμετωπιση της τουρκικης επιθεσης στο δεξιο ακρο του Α ΣΣ διεθεσε ο Ανδρεας  τα δυο συνταγματα της V Μεραρχιας που τα ειχε ηδη ταξει για τετοιο ενδεχομενο απο την 21 Αυγ. 

Ο σχης Τριλήβας της V Mεραρχιας επιτεθηκε αμεσως μολις εκδηλωθηκε η τουρκικη επιθεση και ο Ανδρεας εξεδωσε σχετικη δγη και τον εκαλυψε. 

Ο εχθρος επιτεθηκε με δυο μεραχιες του, την 5η και 7η και ενα ταγμα εφοδου. Η δικη μας επιθεση εξετελεσθη απο το 33ο συνταγμα του σχη Ροκα και ενα ταγμα του 43ου συνταγματος. Ολο το ορειβατικο πυροβολικο της V Μεραρχιας ,το Β συνταγμα πεδινου πυροβολικου και η Μοιρα Σκοντα υπο τον ανχη Παπαδημα ενεπλακη εις την επιθεση . Παράλληλα επιτέθηκε και ενα αποσπασμα της Ι Μεραρχιας και η εχθρικη επιθεση συγκρατηθηκε σχετικα ανετα. 

Την 0945 ωρα ηρθε η διαταγη του ΠΑΠΟΥΛΑ να ενισχύσει το Β΄ΣΣ το δεξιο του Α ΣΣ!

Στην 28 Αυγ 1330 ωρα μας ειδοποιει το Γ ΣΣ οτι αρχισε η επιθεση των  τουρκων εναντιον του και πρεπει και μεις, τα Α ΣΣ και Β ΣΣ, να ειμαστε ετοιμοι για την ''λυσσωδη και απεγνωσμενη'' επιθεση που διεταξε το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ. Βεβαια η κατασταση ειχε αλλαξει τωρα διοτι ενω περιμενε το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΕΙΟ πρωτα να εκδηλωθει επιθεση στο Γ ΣΣ , εγινε το αντιθετο ,οι τουρκοι επιτεθηκαν πρωτα στα Α ΣΣ και Β ΣΣ τα καθηλωσαν και μετα επιτεθηκαν στο Γ ΣΣ. 

Ο εχθρος ευκολα συγκρατιοταν απο εμας, ειχε χασει την αρχικη του ορμη.

Την28 Αυγ 1600 ωρα ελαβε ο Ανδρεας  την διαταγη που ελεγε να μετακινήσει το Β ΣΣ ''αμα λήψει''. Να το μετακινήσει πισω απο το ΓΣΣ ! 

Οτι ηθελε να κανει αυτος  απο την αρχη και του το απαγαρευσαν ,τωρα ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ τον διέταζε να το κανει''αμα ληψει''δηλαδη αμεσως .

Ο λογος ηταν διοτι η VII μεραρχια που ηταν στο αριστερο του Γ ΣΣ απωθήθηκε απο του τούρκους. Το Β ΣΣ ομως δεν μπορουσε αμεσως να μετακινηθεί διοτι ηταν σε επαφη με τον εχθρο, ηταν πολυ επικινδυνο αυτο διοτι μπορει να εκλαμβανόταν ως οπισθοχωρηση απο τους τουρκους και να ειχαμε μια πιθανη κατάρρευση της γραμμης αμυνης. 

Περιμενε να ερθει το σκοταδι της νυκτας ωστε να μετακινηθεί χωρις ο τουρκος να το παρει ειδηση.

Το απογευμα τα δυο ταγματα της V μεραρχιας κατορθωσαν με την βοηθεια του Πυροβολικου του Σωματος να τρεψουν τους τουρκους σε ατακτη οπισθοχώρηση. Ευτυχως το βραδυ σταματησε ο κανονιοβολισμος απο το τουρκικο πυροβολικο.

Η Ταξιαρχια Ιππικου  ανεφερε στον ΑΝΔΡΕΑ  οτι τουρκικο ιππικο πηγαινε προς Δυσμας προς ΙΝΛΑΡ ΚΑΤΡΑΝΤΖΙ στα χειρουργεια της ΣΤΡΑΤΙΑΣ. 

Την πληροφορια αυτη την μετεδωσε ο ΑΝΔΡΕΑΣ αμεσως στην ΣΤΡΑΤΙΑ. 

Εξαιτιας της διαταγης μετακινησεως της ΣΤΡΑΤΙΑΣ δεν αφησε ο Ανδρεας  την V μεραρχια να εκμεταλλευθει την οπισθοχωρηση των τουρκων (λαθος μεγαλο που δεν φταιει ο Πριγκιπας Ανδρεας, διοτι επρεπε να εκτελεσει την διαταγη της ΣΤΡΑΤΙΑΣ για την αμεση μετακίνηση). Αν επαιρνε πρωτοβουλια να συνεχισει την καταδιωξη του εχθρου θα ηταν εκτεθειμενος  γιατι δεν θα ειχε εκτελεσει την διαταγη του ΠΑΠΟΥΛΑ για μετακινηση.

Την 28Αυγ 2300 ωρα αρχισε η μετακινηση του Β ΣΣ ,οι τουρκοι δεν καταλαβαν τιποτε, μονο το πρωι 29Αυγ 0800 ωρα το τουρκικό αεροπλανο μας αντιληφθηκε στο χωριο ΕΒΛΙ ΦΑΚΙΛΙ.

Την 29 Αυγ 1000 ωρα λαμβανει ο ΑΝΔΡΕΑΣ την διαταγη που ελεγε το Β ΣΣ να ενεργησει αντεπιθεση μαζι με τα Α ΣΣ και Γ ΣΣ την 30 Αυγ, απο την νεα θεση του Β ΣΣ μεταξυ Α ΣΣ και  ΓΣΣ. Επισης ελεγε η διαταγη οτι τα μεταγωγικα του Β ΣΣ να μετακινηθουν σε ΚΑΒΕΣ μεσω των γεφυρων ΚΑΒΟΥΝΤΖΙ.

Την 28 Αυγ ο εχθρος επιτεθηκε κατα του Γ ΣΣ αλλα το Γ ΣΣ δεν ζητησε να επιτεθουν και τα Β ΣΣ και Α ΣΣ οπως ειχε εξουσιοδοτηση απο τον ΠΑΠΟΥΛΑ το μονο που  ζητησε ηταν  να εχουν τα Σωματα Στρατου  ετοιμοτητα επιθεσεως .

Την 29 2200ωρα ελαβε ο Ανδρεας  της διαταγη επιχειρησεων της επομενης ημερας. Ελεγε η διαταγη για το Β ΣΣ να ενεργησει νυκτερινη επιθεση την νύκτα 30 προς 31 Αυγ για να καταλαβει τα υψωματα στην δυτικη οχθη του Σαγγαρίου μεταξύ ΚΑΒΟΥΝΖΙ και ΠΟΥΡΣΑΚ. Δηλαδή το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ έδωσε διαταγή  να σταματησει η προελαση προς Αγκυρα την στιγμη που εξελίσσονταν η μαχη, εδινε ετσι στους τουρκους την εντυπωση οτι οπισθοχωρουν οι ελληνικες δυναμεις υπο την πιεση της τουρκικης επιθεσης.

Ενω το Β ΣΣ ηταν ετοιμο να ριχθει στην μαχη και να βοηθησει την προσπαθεια εμποδισης των τουρκων στην περιοχη του Γ ΣΣ ηρθε η διαταγη απο τον Παπουλα να σταματησει η προελαση (διοτι ο Παπουλας ηθελε την συγκεκριμενη εντολη της κυβερνησης εκ νεου για Αγκυρα). 

Ο Θεοτοκης ειπε αργοτερα στον Ανδρεα οτι η παυση της προελασης ηταν πρωτοβουλια του ΠΑΠΟΥΛΑ και οχι εντολη της κυβέρνησης.

Το πρωι της 30Αυγ εστειλε ο Ανδρεας τον επιτελαρχη του, Σχη Νικολαιδη να λαβει προφορικες εντολες απο το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ. 

Την 30 Αυγ δεν εγινε καμμια επιχειρηση εναντιον του εχθρου ,οι ανδρες ξεκουραστηκαν. 

Στο χωριο Τεκέκιοι εγκαταστάθηκε το στρατηγειο του Β ΣΣ , εκει ο σχης Νικολαιδης ερχομενος απο το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ  πληροφορησε τον Ανδρεας οτι θα γινόταν  βιαστικη διαβαση του Σαγγαριου διοτι ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ ειχε πληροφοριες οτι οι τουρκοι ετοιμαζαν νεα απιθεση εναντιον του ΓΣΣ (αναφερθηκαν εχθρικες συγκεντρωσεις) και επειδη φοβηθηκε μηπως καθηλωθει το Γ ΣΣ με την νεα τουρκικη επιθεση διεταξε την διαβαση του Σαγγαριου ποταμου (αδικα δηλαδη μετακίνησε το Β ΣΣ ).

Ο υποστρατηγος Στρατηγος βεβαια εχει γραψει οτι η διαβαση του Σαγγάριου ποταμού ειχε αποφασισθει απο την 20 Αυγ . 

Η διαβαση του Σαγγάριου ποταμού εγινε την νυχτα 30 προς 31 Αυγ εν μεσω μεγαλης αταξιας .

Η ΣΤΡΑΤΙΑ ζητησε να πληροφορηθει απο τον ΑΝΔΡΕΑ ποια η τυχη του Γ ΣΣ δυο ημερες μετα την διαβαση του Σαγγαριου ποτ. Υπηρχε φαινεται προβλημα στην διοικηση της ΣΤΡΑΤΙΑΣ.

Στις 02 Σεπ 1530 ωρα επισκεφθηκε ο Ανδρεας  το ΓΕΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ δικαιολογηθηκε οτι το σημα που ελεγε οτι εγκατελειψε την θεση μου το εγραψε ο σχης Σαρηγιαννης και οτι αυτος δεν το διαβασε οταν το υπεγραψε! 

(Ορθως επισημαινει ο πριγκιπας ΑΝΔΡΕΑΣ οτι ο ΠΑΠΟΥΛΑΣ ζητησε μεν συγνωμη για το σημα που απεστειλε αλλα παρολα αυτα δεν εστειλε και διορθωτικο σημα για να απαλειψει την εκφραση περι εγκαταλειψεως θεσεως ενωπιον του εχθρου, εαν τοτε απαιτουσε την διορθωση ισως και να μην ειχαν τυπικη δικαιολογια για να τον στειλουν στο στρατοδικειο ).

Εκτιμηση του ΑΝΔΡΕΑ ειναι οτι τα βενιζελικα στελεχη του επιτελειου του ΠΑΠΟΥΛΑ(Σαρηγιαννης , Παλλης) τον αφησαν να αποτυχει στην εκστρατεια προς Αγκυρα για να του ριξουν μετα την ευθυνη της αποτυχιας. Και μετα η ευθυνη να περασει στην κυβερνηση και στον βασιλεα. Τα πραγματα μοιραιως κατεληξαν στην καταστροφη του Αυγούστου 1922.

Χρειάσθηκε προδοσια ωστε να μεινουν ακαλυπτα εδαφη απο τα οποια περασε ο εχθρος και χτυπησε απο πισω την ΙV Mεραρχια (Μιλαμε για την περιπτωση του ανυπακοης του Πλαστηρα εν καιρω πολεμου μπροστα στον εχθρο!).

(Σχετικη αναρτηση υπαρχει  εδω  https://antonisparas.blogspot.com/2021/07/17-20-1922.html)

Το επιτελειο του Παπουλα αποτελειτο απο βενιζελικους αξιωματικους  οι οποιοι  με τις εισηγησεις τους εγιναν αιτια να σταματησει ο ελληνικος στρατος λιγο εξω απο την Αγκυρα. Αρα βενιζελικοι ηταν η αιτια που  χαθηκε αδοξα η μικρασιατικη εκστρατεια.

Η κινηση του Ανδρεα που μετακινησε τα μεταγωγικα του Β ΣΣ χωρις αδεια ,ειναι  μηδεν μπροστα στην κινηση του πλαστηρα που δεν υπακουσε στην εντολη του στρατηγου του και εγκατελειψε την θεση του και κατερρευσε το μετωπο. Αν καποιος επρεπε να δικαστει και να καθαιρεθει  αυτος ηταν ο πλαστηρας και οχι ο Ανδρεας.

ΠΗΓΗ  https://vasiliaethnarhia.blogspot.com/2023/07/1921.html

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ 15 ΑΥΓ2026