ΓΕΝΙΚΑ.
Ο Υπολοχαγός Δημήτριος Ζιάρας ή Παπαθανασίου γεννήθηκε το 1906 στο ακριτικό και ηρωικό χωριό Σκρα του Νομού Κιλκίς. Ο πατέρας του ιερέας στο χωριό ονόματι Αθανάσιος, γιαυτό είχε και το δεύτερο επίθετο. Ο Ελληνικο-Ιταλικός Πόλεμος τον βρίσκει με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού στο Βορειοηπειρωτικό Μέτωπο. Διακρίνεται στο πεδίο των μαχών για τον ηρωισμό και τη γενναιότητά του. Μετά τη κατάρρευση του μετώπου και τη συνθηκολόγηση επιστρέφει στο χωριό του με το βαθμό του Υπολοχαγού και πολλά παράσημα, τραύματα και προβλήματα από τα κρυοπαγήματα.
Εγκαθίσταται στο Κιλκίς και νυμφεύεται το Δεκέμβριο του 1941 την Μαρία Σάββα Παπαδοπούλου, με την οποία αποκτά τα μέσα του 1943 γιο, στον οποίο δίνει το όνομα του ιερέα πατέρα του, Αθανάσιος. Κατά τη διάρκεια της κατοχής ως Αξιωματικός, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, τοποθετείται στη Νομαρχία του Κιλκίς ως υπεύθυνος δελτίου τροφοδοσίας των κατοίκων της περιοχής.
ΣΥΛΛΗΨΗ-ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ-ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ.
Στις 4 Νοεμβρίου 1944 μετά την επίθεση των ανδρών του <<γενναίου και ηρωικού>> ΕΛΑΣ κατά των συγκεντρωμένων στο Κιλκίς 8.000 ενόπλων μελών διαφόρων εθνικιστικών και πατριωτικών οργανώσεων, μερικών συνεργατών Γερμανών, δωσιλόγων και λίγων εγκληματικών στοιχείων καθώς και 9.000 αμάχων, κυρίως Ποντίων, ο Δημήτριος Ζιάρας ή Παπαθανασίου συλλαμβάνεται και φυλακίζεται αναίτια σε μια απόκεντρη αποθήκη της πόλης του Κιλκίς. Το έγκλημά του ότι δεν ήταν κομουνιστής, επομένως συνεργάτης των Γερμανών. Επί 3ήμερον βασανίζεται από τους δήμιούς του Ελασίτες με τα πιο άγρια και απάνθρωπα βασανιστήρια και στις 7 Νοεμβρίου 1944 εκτελείται ο ήρωας του Ελληνο-Ιταλικού Πολέμου Υπολοχαγός Δημήτριος Ζιάρας-Παπαθανασίου.
Την επομένη 8 Νοεμβρίου η γυναίκα του παραλαμβάνει το άγρια παραμορφωμένο σώμα του και το ενταφιάζει δίπλα στο Στρατόπεδο ΚΑΜΠΑΝΗ του Κιλκίς, έξω από το νεκροταφείο της πόλης, χωρίς εξόδιο ακολουθία, όπως επιτάσσουν οι άθεοι δολοφόνοι του. Το Μάρτιο του 1945, μετά την αποκατάσταση της τάξης και ασφάλειας γίνεται εκταφή της σορού και ακολουθεί επίσημη ταφή του ήρωα Αξιωματικού με τις προβλεπόμενες τιμές.
Ο ιερέας πατέρας του από τον μεγάλο πόνο του απεβίωσε τον Απρίλιο του 1946, ενώ λίγους μήνες αργότερα, στις 13 Νοεμβρίου 1946 κατά την επίθεση εναντίον του Σκρα των συμμοριτών και των συνεργατών τους Σνοφιτών, η αδελφή του Βασιλική Παπαθανασίου, διδασκάλισσα του χωριού της, συλλαμβάνεται, βασανίζεται απάνθρωπα και εκτελείται.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ.
Ένα θύμα από τις χιλιάδες της σφαγής του Κιλκίς από τους <<ήρωες και γενναίους>> άνδρες του ΕΛΑΣ, που είχε εγκληματήσει, γιατί δεν ήταν κομουνιστής. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι όποιος στην κατοχή δεν εντάσσονταν στο ΕΑΜ/ΚΚΕ ήταν συνεργάτης των Γερμανών ή Ταγματασφαλίτης ή δωσίλογος. Και ήταν πολύ εύκολο να κατηγορηθεί και στη συνέχεια να κυνηγηθεί και να εκτελεσθεί, είτε με απόφαση των <<Λαϊκών Δικαστηρίων>>, είτε χωρίς αυτήν.
ΠΗΓΗ. Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο.
Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Μιας οικογένειας από την Αγία Παρασκευή Κιλκίς εκτελέσθηκαν από τους άνανδρους Ελασίτες στη σφαγή του Κιλκίς δύο αδέλφια και ο τρίτος αδελφός εκτελέσθηκε στον συμμοριτοπόλεμο από τους <<ήρωες>> του <<Δημοκρατικού Στρατού>>, τους οποίους υμνεί και εορτάζει ο ανιστόρητος Κ. Κουτσούμπας.(Το επίθετό τους δεν το δημοσιεύω, γιατί δεν έχω εξουσιοδότηση. Όποιος αμφισβητεί πηγαίνει στο νεκροταφείο του χωριού και διαπιστώνει το αληθές).
Σε αυτην την μαχη δολοφονηθηκε ο Γεωργιος Παρασκευοπουλος του Αντωνιου εξ Αγιου Πετρου Παιονιας Κιλκις.Ηταν τραυματισμενος και νοσηλευοταν στο νοσοκομειο Κιλκις. Σε μια εφοδο των κουμμουνιστοσυμμοριτων(Κ/Σ) κατελαβαν το νοσοκομειο , μπηκαν μεσα και δολοφονησαν ολους τους τραυματιες του Στρατου και της Εθνικης Αντιστασης (ΕΔΕΣ) . Ετσι και με τον θειο Γιωργο, κατι συγχωριανοι του που ηταν Κ/Σ τον βρηκαν ,τον εσυραν εξω απο το κτιριο και τον σκοτωσαν εν ψυχρω. Αιωνια η μνημη ολων των αδικως σφαγιασθεντων να ειναι !
