ΒΑΣΙΛΕΙΑ - ΕΘΝΑΡΧΙΑ

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β ΄ ΑΔΙΚΑ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ . ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. Ο ΕΘΝΑΡΧΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΡΑΤΗ Η ΡΩΜΕΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

KING CONSTANTINE ΙΙ EXTRACTED OF HIS THRONE UNFAIRLY . BUT ALWAYS REMAIN THE NATIONAL LEADER. THE NATIONAL ROLE OF THE KING IS INDEPENDENT FROM THE HEAD OF THE STATE. KING IS ALWAYS THE FATHER OF THE NATION. WITH MONARCHY BECOME VISIONABLE THE ROMAN FOLLOWING OF THE GREEK NATION.

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΘΥΡΕΟΣ

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ   ΘΥΡΕΟΣ
ΙΣΧΥΣ ΜΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2019

ΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΕΩΠΟΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΔΙΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑΣ ΔΩΡΕΑΝ






ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 10/2/1967

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΕΝΤΟΣ 15 ΛΕΠΤΩΝ ΑΦΟΤΟΥ ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΕ !!!




ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 9/2/1967

ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΠΡΟΓΕΥΜΑ ΣΤΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΣΤΟ ΤΑΤΟ'Ι'

 .Η ΔΙΑΔΟΧΟΣ  ΑΛΕΞΙΑ  ΜΕ  ΤΟΝ  ΜΑΚΑΡΙΟ  ΣΤΟΝ  ΚΗΠΟ  ΤΟΥ  ΤΑΤΟ΄Ι΄ΟΥ
ΓΙΑ  ΚΥΝΗΓΙ  ΣΤΗΝ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ! 

 ΕΝΑ   ΣΚΙΤΣΟ  ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ  !!!!!ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΗΚΕ  ΤΟ  1974 !


ελευθερια 8/2/1967

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2019

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΑΦΙΞΕΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (1952)-«Μεγαλειότατε, 500 χρόνους σας προσμέναμε!»

                                            


                                      
Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Το 1952, από 8-16 Ιουνίου, ο βασιλεύς Παύλος και η βασίλισσα Φρειδερίκη πραγματοποιούν την πρώτη – και τελικά μοναδική – επίσκεψη ελλήνων βασιλέων στην Κωνσταντινούπολη μετά την άλωση της Πόλης.

Οι βασιλείς επισκέφθηκαν για τρεις μέρες και την Άγκυρα.

Την Παρασκευή 13 Ιουνίου το απόγευμα, μετέβησαν στο Φανάρι, όπου τελέσθηκε πάγκοινη πανηγυρική δοξολογία.

«Μεγαλειότατε, 500 χρόνους σας προσμέναμε!» είπε στον βασιλέα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας στην είσοδο του πατριαρχικού ναού, τείνοντάς του να προσκυνήσει το Ευαγγέλιο.

Στην Δοξολογία έψαλε – σύμφωνα με την εφημερίδα της Πόλης «Ταχυδρόμος» – «πολυμελής και αρτιώτατος χορός εκ των επιφανεστέρων ιεροψαλτών της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, υπό την διεύθυνσιν του Άρχοντος Πρωτοψάλτου Κωνσταντίνου Πρίγγου, και τη συμμετοχή του Άρχοντος Λαμπαδαρίου Θρασυβούλου Στανίτσα».

Στο τέλος της Δοξολογίας εψάλη εμμελέστατα ο Πολυχρονισμός των Βασιλέων.

Την Κυριακή 15 Ιουνίου τελέστηκε στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι Πατριαρχική Λειτουργία, στην οποία προσήλθαν και οι βασιλείς.

Ο αυτόπτης μάρτυς, συγγραφέας Κώστας Καρακάσης, περιγράφει σε σχετικό κείμενό του:

"Η όλη τελετή ήταν μια πραγματική μυσταγωγία. Ακολουθήθηκε το Βυζαντινό τυπικό της υποδοχής των Βασιλέων, η είσοδος και η άνοδος των στους δύο θρόνους που είχαν στηθεί στο αριστερό μέρος απέναντι από τον Πατριαρχικό θρόνο όπως η παράδοση προέβλεπε από τα χρόνια του Βυζαντίου. Πίσω και πάνω από τους δύο θρόνους υπήρχε ένας βελούδινος πορφυρός «ουρανός» που τους σκέπαζε. Ο Αθηναγόρας ήταν τόσο επιβλητικός μα και τόσο συγκινημένος όπως άλλωστε και όλο το εκκλησίασμα. 

Η πιο συγκλονιστική στιγμή ήταν μόλις άρχισε να ψέλνεται το Πολυχρόνιο. Οι Βασιλείς όρθιοι σε στάση Προσοχής, σοβαροί και ολοφάνερα συγκινημένοι. 
Ο Αθηναγόρας βγήκε στην Ωραία Πύλη και γονάτισε. 
Τον ακολουθήσαμε όλοι και πρώτος ο Πατριάρχης άρχισε να ψέλνει το «Πολυχρόνιον ποιήσαι Κύριος ο Θεός, τον ευσεβέστατον Βασιλέα Παύλο, συν τη ευσεβεστάτη Βασιλίσση Φρειδερίκη… Κύριε φύλαττε Αυτούς, εις πολλά έτη, εις πολλά έτη…»
Την ίδια στιγμή του Πολυχρονίου, πάνω από τα κεφάλια των βασιλέων ξεδιπλώθηκε μια σημαία με τον Δικέφαλο πάνω σε χρυσό φόντο! 
Δεν υπήρξαν μάτια που να μην δακρύσουν, δεν υπήρξαν κεφάλια που να μην τραντάχτηκαν από λυγμούς συγκίνησης και δέους, και πρώτο του Πατριάρχη…" .
Το μέλος του Πολυχρονίου, σε ήχο πλ.δ’, αποδίδεται στον Κωνσταντίνο Πρίγγο.

Παραθέτουμε στη συνέχεια το ηχητικό ντοκουμέντο της Δοξολογίας επί τη αφίξει των Βασιλέων στο Φανάρι.

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2019

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄ ΚΗΡΥΤΤΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ!

ΕΝΑΡΞΗ  ΤΩΝ  ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ  ΠΟΛΕΜΩΝ  ΠΟΥ  ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΑΝ ΤΟ  ΒΑΣΙΛΕΙΟ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ !
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ  ΤΟ  ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ  ΤΟΥ  ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΟΣ  ΒΑΣΙΛΕΩΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α΄ 

ΣΤΑ ΕΚΑΤΟ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 1912-2019

Κάθε Ὀκτώβριο ἡ μνήμη τῆς καρδιᾶς μας πετᾶ στὰ βορειοηπειρωτικὰ βουνά· ἐκεῖ ὅπου οἱ πατέρες μας δίδαξαν μὲ τὴν ἀνδρεία τους τὸν κόσμο τί σημαίνει νὰ ἀγωνίζεσαι καὶ νὰ πεθαίνεις γιὰ τὴν ἐλευθερία τῶν λαῶν.
Ἦταν Ὀκτώβριος τοῦ 1940 ὅταν ἡ μικρὴ
Ἑλλάδα μας ταπείνωσε τὴ φασιστικὴ Ἰταλία μὲ τὸ ἡρωικὸ ΟΧΙ της. Καὶ μὲ τὴ γενναία ἀντίστασή της, χάρη καὶ στὴ βοήθεια  τῆς Μεγαλόχαρης, ματαίωσε τὰ γενικότερα σχέδια τῆς συμμάχου τῆς Ἰταλίας, τῆς  ναζιστικῆς Γερμανίας. Αὐτὰ τότε. Τότε ποὺ ὅλοι στὴν Εὐρώπη μιλοῦσαν μὲ θαυμα­σμὸ γιὰ τοὺς Ἕλληνες, ἀκόμη καὶ αὐτὸς ὁ  Χίτλερ!
Ὅμως ὁ φετινὸς Ὀκτώβριος
κεντᾶ διαφορετικὰ τὴ μνήμη
μας. Καὶ δὲν πρέπει νὰ περάσει ἀπαρατήρητο τὸ ἄλλο
θαῦμα τῆς νεότερης ἱστορίας μας, τὸ θαῦμα τοῦ  1912-­13. Κλείνουν ἐφέτος ἑκατὸν δεκα επτα χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ  Θεοῦ καὶ τὸν ἱερὸ ἐνθουσιασμὸ καὶ τοὺς γενναίους ἀγῶνες τῶν προγόνων μας διπλασιάστηκε σχεδὸν ἡ ἀγαπημένη πατρίδα μας. Μὲ τὸ αἷμα τῶν ἡρώων στρατιωτῶν μας φύτρωσε τὸ εὔοσμο καὶ ἀμάραντο ἄνθος τῆς ἐλευθερίας καὶ στήθηκε στὴ
γῆ τῆς Μακεδονίας μας ὁ Τίμιος Σταυρὸς
τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἡ γαλανόλευκη στὶς 26
Ὀκτωβρίου τοῦ 1912 ἀνήμερα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου κυμάτισε περήφανη στὸν
Λευκὸ Πύργο τῆς Θεσσαλονίκης.
Τὰ χριστιανικὰ κράτη τῆς Βαλκανικῆς,
Ἑλλάδα, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο καὶ
Σερβία, μετὰ ἀπὸ πολλὲς διπλωματικὲς
συσκέψεις μεταξύ τους, μὴν ἀντέχοντας
τὶς σκληρὲς συμπεριφορὲς εἰς βάρος τους,τῶν Τούρκων κατακτητῶν, ἀποφάσισαν  νὰ κηρύξουν πόλεμο κατὰ τῆς Τουρκίας.
Οἱ Εὐρωπαϊκὲς Μεγάλες Δυνάμεις τήρη-
σαν οὐδέτερη στάση ἀποβλέποντας στὰ
συμφέροντά τους. Πρῶτο κήρυξε τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Τουρκίας τὸ Μαυροβούνιο  στὶς 25 Σεπτεμβρίου.
Ἡ χώρα μας κήρυξε τὸν πόλεμο στὶς 5
Ὀκτωβρίου καὶ ὁ βασιλιὰς Γεώργιος ἔπει-
τα ἀπὸ πρόταση τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβου
λίου ἀπηύθυνε πρὸς τὸν ἑλληνικὸ λαὸ τὸ
ἑξῆς διάγγελμα, τὸ ὁποῖο γνωστοποίησε
καὶ στὶς Μεγάλες Δυνάμεις:
«Πρὸς τὸν λαόν μου.
Αἱ ἱεραὶ ὑποχρεώσεις πρὸς τὴν φιλτά-
την Πατρίδα, πρὸς τοὺς ὑποδούλους ἀδελφούς μας καὶ πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα ἐπιβάλλουσιν εἰς τὸ Κράτος μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῶν εἰρηνικῶν προσπαθειῶν, πρὸς ἐπίτευξιν καὶ ἐξασφάλισιν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν ὑπὸ τὸν τουρκικὸν ζυγὸν  Χριστιανῶν, ὅπως διὰ τῶν ὅπλων θέσῃ  τέρμα εἰς τὴν δυστυχίαν τὴν ὁποίαν οὗτοι  ὑφίστανται ἀπὸ τόσων αἰώνων.   
Ἡ Ἑλλὰς πάνοπλος μετὰ τῶν συμμά-
χων αὐτῆς, ἐμπνεομένων ὑπὸ τῶν αὐτῶν
αἰσθημάτων καὶ συνδεομένων διὰ κοι­
νῶν ὑποχρεώσεων, ἀναλαμβάνει τὸν ἱερὸν  ἀγῶνα τοῦ δικαίου καί τῆς ἐλευθερίας τῶν  
καταδυναστευομένων λαῶν τῆς Ἀνατολῆς.
Ὁ κατὰ ξηρὰν καὶ θάλασσαν στρατὸς
ἡμῶν ἐν πλήρει συναισθήσει τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Xριστιανοσύνην, μνήμων τῶν ἐθνικῶν αὐτοῦ παραδόσεων καὶ ὑπερήφανος διὰ τὴν ἠθικὴν
αὐτοῦ Ὑπεροχὴν καὶ ἀξίαν, ἀποδύεται μετὰ  πίστεως εἰς τὸν ἀγῶνα ὅπως διὰ τοῦ τιμίου αὐτοῦ αἵματος ἀποδώσῃ τὴν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς τυραννουμένους.
Ἡ Ἑλλὰς μετὰ τῶν ἀδελφῶν συμμάχων
Κρατῶν θὰ ἐπιδιώξῃ πάσῃ θυσίᾳ τὸν ἱερὸν αὐτὸν σκοπόν, ἐπικαλούμενοι δὲ τὴν  ἀρωγὴν τοῦ Ὑψίστου ἐν τῷ δικαιοτάτῳ  τούτῳ ἀγῶνι τοῦ πολιτισμοῦ, ἀνακράζομεν:
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ, ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!
Ἀθῆναι 5 Ὀκτωβρίου 1912
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β»
Γενικὸς Διοικητὴς Στρατοῦ ὁρίσθηκε ὁ
τότε Διάδοχος Κωνσταντῖνος. Ὁ Στρατός
μας συγκροτήθηκε σὲ δύο μεγάλα σώματα,  στὸν Στρατὸ Θεσσαλίας καὶ στὸν Στρατὸ   Ἠπείρου, μὲ σύνολο ἀνδρῶν 110.000 περίπου.
Τὸν στρατὸ αὐτὸ τὸν ἀποτελοῦσαν γεν-
ναῖα παλληκάρια ἀπὸ ὅλα τὰ ἐλεύθερα
ἐδάφη τῆς Πατρίδας μας καὶ ἀπὸ τὴν Κρήτη καὶ τὴ μακρινὴ Κύπρο μας.
Οἱ στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις ἄρχισαν
ἀμέσως. Τὸ Σῶμα τῆς Θεσσαλίας μὲ ἀρχιστράτηγο τὸν Διάδοχο Κωνσταντῖνο κατευθύνθηκε ἀρχικὰ πρὸς τὴ βορειοδυτικὴ  Μακεδονία. Πέρασε τὴν ὀροσειρὰ τῆς Μελούνας καὶ ἐλευθέρωσε στὶς 6 Ὀκτωβρίου
τὴν Ἐλασσόνα καὶ τὴ Δεσκάτη, κυρίευσε τὰ    στενὰ τοῦ Σαρανταπόρου στὶς 9 Ὀκτωβρίου καὶ μὲ σύνθημά του «Ἐμπρὸς πάντοτε!»
ἐλευθέρωσε τὰ Σέρβια στὶς 10 Ὀκτωβρίου, τὴν Κοζάνη στὶς 12 Ὀκτωβρίου, τὰ Γρεβενά, τὴν Πτολεμαΐδα καὶ τὴν Κατερίνη στὶς  15 Ὀκτωβρίου, τὴ Βέροια στὶς 16 Ὀκτωβρίου, τὴν Ἔδεσσα στὶς 18 Ὀκτωβρίου καὶ τὰ  Γιαννιτσὰ μετὰ ἀπὸ σκληρὴ μάχη στὶς 19  καὶ 20 Ὀκτωβρίου. Ἔπειτα ἀπὸ τὴ νίκη τοῦ
στρατοῦ μας στὰ Γιαννιτσὰ ὁ στρατός μας   πῆρε τὸ δρόμο γιὰ τὴ Θεσσαλονίκη. Στὶς 25
Ὀκτωβρίου ἐλευθερώθηκε καὶ ὁ Λαγκαδάς.
Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ τῆς
Θεσσαλονίκης ἀρχιστράτηγος Χασὰν
Ταξὶν Πασὰς διαπιστώνοντας ὅτι ἦταν ἀδύνατον νὰ ἀποκρούσει τὴν ὁρμητικὴ προέλαση τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἀναγκάσθηκε καὶ ὑπέγραψε τὴν ἄνευ ὅρων παράδοση τῆς Θεσσαλονίκης στοὺς Ἕλληνες τὴν   26η Ὀκτωβρίου 1912.
Αὐτὴ ἦταν ἡ θαυμαστὴ ἀπελευθερωτικὴ πορεία τοῦ στρατοῦ μας ἐκεῖνο τὸ εἰκοσαήμερο τοῦ 1912. Μιὰ πορεία θριάμ­βου ποὺ ἐπανέφερε ἔπειτα ἀπὸ 482 χρόνια τουρκικῆς σκλαβιᾶς (τὸ 1430 εἶχε σκλαβωθεῖ ἡ Θεσσαλονίκη) τὴν ἐλευθερία στὴν
πρωτεύουσα τῆς βορείου Ἑλλάδος.
Δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε ποτὲ τοὺς
ἱεροὺς ἀπελευθερωτικοὺς ἀγῶνες τῆς
Ἱστορίας μας. Ἔχουμε πολλοὺς τέτοιους
ἀγῶνες στὴν Πατρίδα μας. Στὴν Ἤπειρο,
στὴ Θράκη, ἀργότερα στὴν Κύπρο καὶ στὰ  ἄλλα νησιά μας. Ἂν λησμονήσουμε τὴν  Ἱστορία μας, θὰ χάσουμε τὸν ἑαυτό μας  καὶ τὸν προσανατολισμό μας. Αὐτὸ ἐπιδιώκουν πολλοὶ ἐχθροί μας. Ἐὰν θέλουμε  νὰ συνεχίσουμε νὰ ὑπάρχουμε ὡς Ἔθνος,  πρέπει νὰ ἐμπνεόμαστε ἀπὸ τὰ ὑψηλὰ ἰδανικὰ τῶν πατέρων μας. Τὸ ὀφείλουμε ὡς  χρέος εὐγνωμοσύνης στὸ αἷμα τῆς θυσίας   τους.ΟΣΩΤΗΡ2053