ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΕΞΙ. ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ.

             ΤΑ ΑΘΩΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΗΣ  ΘΗΡΙΩΔΙΑΣ-ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΞΙ ΑΘΩΩΝ

Πατιαλιάκας Κωνσταντίνος

2 ώρ. ·

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.

Μικρασιατική Καταστροφή! Η μεγαλύτερη Εθνική τραγωδία στην πορεία του Ελληνισμού ανά τους αιώνες, μεγαλύτερη ακόμα και από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Γιατί αν το 1453 σήμανε την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 προκάλεσε τον οριστικό αφανισμό του Ελληνισμού από τις πατρογονικές εστίες χιλιάδων χρόνων, από την Ιωνία, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη. Σωρεία εσφαλμένων πολιτικών και στρατιωτικών εκτιμήσεων, εγκληματικών και τραγικών λαθών από τους υπευθύνους, ο επάρατος διχασμός μεταξύ των Βενιζελικών και Αντιβενιζελικών, η αλλαγή της στάσης των Συμμάχων, η διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων για δέκα συνεχή χρόνια, με σοβαρές συνέπειες στον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της χώρας, αποτέλεσαν τα αίτια της κατάρρευσης του μετώπου και τη διάλυση της Στρατιάς Μικράς Ασίας. Δεν απέχει της πραγματικότητας ότι η Μικρασιατική Καταστροφή κλείνεται σε οκτώ λέξεις, σε μια εξίσωση: Μικρασιατική Καταστροφή=Εθνικός Διχασμός+Συμμαχική Κακοπιστία+Μουσταφά Κεμάλ. Τη 13η Αυγούστου, μια ημέρα αποφράδα και καταλυτική, που έβαλε ανεξίτηλα την σφραγίδα της, στα πεπρωμένα του Έθνους μας, άρχισε η επίθεση των στρατευμάτων του Μουσταφά Κεμάλ και εντός 15 ημερών καταλήφθηκε η Ιωνία με την Σμύρνη. Το Μικρασιατικό δράμα των Ελλήνων σφραγίσθηκε με την άγρια δολοφονία του Ιερομάρτυρα και Εθνομάρτυρα Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου, κορυφαίου συμβόλου του Μικρασιατικού Ελληνισμού και αντιπροσωπευτική μορφή της θυσίας του Ελληνικού Κλήρου στο βωμό του Έθνους.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΕ ΔΙΚΗ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ. ΑΠΟΦΑΣΗ. ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΣΤΟ ΓΟΥΔΗ ΤΗ 15η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1922.

Το κίνημα, που επακολούθησε την 11η Σεπτεμβρίου 1922 από τους Συνταγματάρχες Νικόλαο Πλαστήρα και Στυλιανό Γονατά και Αντιπλοίαρχο Δημήτριο Φωκά εκτός των δραστικών μέτρων, που έλαβε για να περισωθεί η χώρα από το χάος και την αναρχία, επεδίωξε να διασωθεί η Ανατολική Θράκη, άνευ αποτελέσματος και να συγκροτηθεί η Στρατιά του Έβρου και να προετοιμασθεί η χώρα στις επικείμενες συνομιλίες ειρήνης. Παράλληλα εξέδωσε τη 16η Σεπτεμβρίου 1922 την ακόλουθη απόφαση για την παραπομπή των υπευθύνων σε δίκη. <<Οι συλληφθησόμενοι, ως υπεύθυνοι των Εθνικών ατυχημάτων, θα κρατηθώσιν εν προφυλακίσει, μέχρις ου η μέλλουσα να προέλθη εκ των προσεχών εκλογών η νέα Εθνοσυνέλευσις αποφασίση περί του τρόπου, καθ΄ον ούτοι θα δικασθώσιν. Αθήναι 16-9-1922. Νικόλαος Πλαστήρας, Στυλιανός Γονατάς.>>

Πριν στεγνώσει η μελάνη γραφής της απόφασης η Επιτροπή άλλαξε γνώμη και αποφάσισε την άμεση παραπομπή των υπευθύνων σε δίκη. Γιατί; Γιατί αυτό ήθελε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όπως είχαν δηλώσει αργότερα στενοί συνεργάτες του, οι Ρέπουλης, Ζαβιτσάνος, Διομήδης κι΄αυτός ο Θ. Πάγκαλος. Ο στενός συνεργάτης του Πολίτης, που είχε αναλάβει Υπουγός Εξωτερικών, ωμά στο Υπουργικό Συμβούλιο δήλωσε ότι αυτή είναι η θέληση του Βενιζέλου για την ηρεμία του Λαού, μετά την Εθνική καταστροφή. Έτσι Πρόεδρος της ανακριτικής επιτροπής για τους υπευθύνους της Μικρασιατικής Καταστροφής ορίσθηκε ο Υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος, με το πόρισμα της οποίας παραπέμφθηκαν στο Έκτακτο Στρατοδικείο οι υπεύθυνοι, γιατί από πρόθεση προκάλεσαν και συνετέλεσαν στην εισβολή ξένου στρατού και κατάληψη της Σμύρνης και της Ανατολικής Θράκης και παρέδωσαν πολεμικό υλικό στον εχθρό στις παραπάνω περιοχές.

Τη 31η Οκτωβρίου 1922 άρχισε η Δίκη του 20ου αιώνα της Ελληνικής Ιστορίας με Πρόεδρο του Έκτακτου Στρατοδικείου τον Αντιστράτηγο Αλέξανδρο Οθωναίο και τελείωσε τα ξημερώματα της 15ης Νοεμβρίου 1922. Καταδικάσθηκαν σε θάνατο για εσχάτη προδοσία οι Πρωθυπουργοί της διετίας 1920-1922 Δημήτριος Γούναρης, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης και Νικόλαος Στράτος, οι Υπουργοί Νικόλαος Θεοτόκης και Γεώργιος Μπαλτατζής και ο Αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης Αντιστράτηγος Γεώργιος Χατζανέστης. Η εκτέλεση έγινε παρά τις παρεμβάσεις διπλωματών ξένων χωρών και άλλων προσωπικοτήτων. Για την εκτέλεση των έξι σχετικό είναι το ακόλουθο ανακοινωθέν:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ. ΑΘΗΝΑΙ, 15 Νοεμβρίου 1922.

<<Την 11ην και 30΄π.μ. της σήμερον εις τον παρά το Γουδή χώρον εξετελέσθη εν πλήρει στρατιωτική τάξει η θανατική εκτέλεσις των εξ καταδικασθέντων υπό του Εκτάκτου Επαναστατικού Στρατοδικείου υπευθύνων της Μικρασιατικής Καταστροφής, ήτοι των απαρτισάντων το Συμβούλιον των Πέντε, πολιτικών Π.Πρωτοπαπαδάκη, Δ.Γούναρη, Ν.Στράτου, Γ.Μπαλτατζή και Ν.Θεοτόκη και του Αρχιστρατήγου της ήττης Γ.Χατζανέστη. Της εκτελέσεως προηγήθη η στρατιωτική καθαίρεσις και η Θεία μετάληψις εν ταις φυλακαίς Αβέρωφ. Οι σοροί των νεκρών μεταφερθέντες πάραυτα εις το Α΄Νεκροταφείον, παρεδόθησαν εις τους οικείους των προς ταφήν. Προ της εκτελέσεως οι κατάδικοι ερωτηθέντες περί της υστάτης θελήσεώς των, ουδέν είπον>>. Εκ της Επαναστάσεως.

ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ.

Την 20η Ιανουαρίου 2008 ο Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, προσέφυγε στον Άρειο Πάγο και ζήτησε με αίτησή του την ακύρωση της απόφασης του Εκτάκτου Επαναστατικού Στρατοδικείου Αθηνών της 15ης Νοεμβρίου 1922 και την επανάληψη της διαδικασίας(δίκης) με το αιτιολογικό της ύπαρξης νέων στοιχείων, που επικαλέσθηκε, όπως:

1. Επιστολή του Ελευθερίου Βενιζέλου προς τον Παναγή Τσαλδάρη(Ιανουάριος 1929), στην οποία έγραφε: <<Δύναμαι να διαβεβαιώσω υμάς κατά τον πλέον κατηγορηματικόν τρόπον ότι ουδείς των πολιτικών αρχηγών της δημοκρατικής παρατάξεως θεωρεί ότι οι ηγέται της πολιτικής,

ήτις ηκολουθήθη μετά το 1920, διέπραξαν προδοσίαν κατά της χώρας ή ότι οδήγησαν εν γνώσει τον τόπον εις την Μικρασιατικήν Καταστροφήν.

Δύναμαι μάλιστα να σας διαβεβαιώσω ότι πιστεύω ακρανδάτως ότι θα ήσαν ευτυχείς αν η πολιτική των οδήγει την Ελλάδα εις εθνικόν θρίαμβον.>>

2. Δήλωση του Ελ. Βενιζέλου στη συνεδρίαση της Βουλής της 31ης Μαρτίου 1932 ότι αποτελεί ειλικρινή επιθυμία του η αποκατάσταση της μνήμης των νεκρών.

Την 20η Οκτωβρίου 2010 εκδόθηκε απόφαση από το Ζ΄ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου με την οποία έκανε δεκτή την αίτηση του Μιχ. Πρωτοπαπαδάκη, κρίνοντας αθώους τους 6 καταδικασθέντες σε θάνατο από το Έκτατο Επαναστατικό Στρατοδικείο Αθηνών. Με την υπ. αριθ. δε 1675/2010 απόφασή του ακύρωσε την απόφαση του Εκτάκτου Επαναστατικού Στρατοδικείου Αθηνών ως προς όλους τους καταδικασθέντες για εσχάτη προδοσία και έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής.

Με την απόφασή του αυτή ο Άρειος Πάγος << εξαφάνισε >> την απόφαση του Στρατοδικείου από τη Δικαιοσύνη. Ανέστρεψε την ιστορία, που έχει καταγραφεί σε ιστορικά κείμενα ως ιστορικό γεγονός. Πέρα από τη θεσμική αξία, που έχει η ακύρωση της Δίκης του 1922, υπάρχει και η ηθική αξία της αθωωτικής πράξης. Έσβησε, κατά πολλούς ιστορικούς, ερευνητές και συγγραφείς, το στίγμα της βαρβαρότητας, η οποία επικράτησε από την έναρξη της ποινικής δίωξης μέχρι και την εκτέλεση, που βάραινε το Ελληνικό Έθνος. Γιατί υπήρξαν θύματα όχι της Τουρκικής θηριωδίας, αλλά της Ελληνικής.

ΣΧΟΛΙΑ.

Και διερωτάται η καθεμιά και ο καθένας μας γιατί αφού υπήρχαν αντιρρήσεις από ανώτερα στελέχη των Φιλελευθέρων ( Στυλιανός Γονατάς κ.α.)διεξήχθηκε τελικά η Δίκη και έγινε η εκτέλεση; Ακόμα και όταν ηρέμησαν τα πράγματα, γιατί ο Βενιζέλος και οι συνεργάτες του δεν έφεραν στη Βουλή πρόταση ψηφίσματος, προκειμένου να κηρυχθούν αθώοι, εκείνοι που καταδικάσθηκαν και εκτελέσθηκαν άδικα; Μήπως έλειπε η τόλμη; Τόλμη να έρθει η ηγεσία του κόμματος των Φιλελευθέρων σε αντίθεση με τα φανατικά στελέχη του, που είχαν προδιαγράψει το αποτέλεσμα της Δίκης, με όποιες συνέπειες θα είχε μια τέτοια αντίθεση; Μήπως ο ίδιος ο Βενιζέλος το 1929 και αργότερα το 1932 δεν δήλωσε στη Βουλή: << Σας διαβεβαιώνω με τον πλέον κατηγορηματικόν τρόπον, ότι ουδείς εκ των ηγετών της δημοκρατικής (εννοεί της   αντιβασιλικής)παρατάξεως επίστευσεν ότι  οι Έξι    ήταν προδόται >>.

Και τίθεται το εύλογο ερώτημα εάν οι κατηγορούμενοι έτυχαν μιας δίκαιης δίκης, όπως επιβάλλει ο πολιτικός πολιτισμός, το Κράτος Δικαίου σε μια δημοκρατική χώρα;;

 Ασφαλώς και όχι. 

Πολλές παραβιάσεις των δικονομικών εγγυήσεων. Ορισμένες βασικές ήταν: 

1. Δικάσθηκαν από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών, αντί από το Ειδικό Δικαστήριο, ως Πρωθυπουργοί και Υπουργοί κυβερνήσεων. 

2. Η σύνθεση του Στρατοδικείου παράνομη. Αντιστράτηγος δικάσθηκε από κατωτέρους του. 

3. Ο κατηγορούμενος Γούναρης δεν απολογήθηκε ενώπιον του Στρατοδικείου, αλλά απλά αναγνώσθηκε η απολογία του. 

4. Δεν είχαν δικαίωμα έφεσης ή αναίρεσης.

Μετά από αυτά καλώς ο Άρειος Πάγος, 100 χρόνια μετά τη Δίκη, με την απόφασή του ακύρωσε την απόφαση του Στρατοδικείου και εξαφάνισε το στίγμα της Δικαιοσύνης στην μακρόχρονη ιστορία της.

ΠΗΓΕΣ. Επίτομη ιστορία της εκστρατείας στη Μικρά Ασία 1919-1922 της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού.

Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΗΤΑΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΞΙ .ΑΡΑ ΕΜΜΕΣΩΣ  ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ. ΕΜΠΑΘΗ ΑΝΘΡΩΠΑΡΙΑ ΠΟΥ ΔΗΜΑΓΩΓΩΝΤΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΙΣΑΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ.

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΔΕΧΘΗ ΕΙΣ ΑΚΡΟΑΣΙΝ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.

 .

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΔΕΧΘΗ ΕΙΣ  ΑΚΡΟΑΣΙΝ ΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΝΝΗΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΜΑΚΚΑΝ. Η ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΕΙΡΗΝΗ  ΕΓΚΩΜΙΑΣΕ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ. Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ ΔΕΧΘΗΚΕ ΕΙΣ ΑΚΡΟΑΣΙΝ ΤΟΝ ΗΓΕΤΗΝ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ18/6/1963

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΠΑΡΕΣΤΗ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΑΣ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΙΣ ΠΟΡΟΝ

 .

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 17/6/1966

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΗΛΩΣΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΤΟΥ.

 

.Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ  ΒΡΕΘΗΚΕ  ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ,ΜΑΖΙ  ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΧΟ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΕΙΡΗΝΗ.    ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΖΑΠΕΙΟΥ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΕ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΑΥΛΟΥ.   Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΚΗΡΥΞΕ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΩΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ.   Η  ΕΔΑ  ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΕ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ  ΔΙΟΤΙ ΕΒΑΛΕ ΕΝΑ ΤΡΙΤΟ  ΠΡΟΣΩΠΟ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΡΗ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΕΝΩ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΤΗΝ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ(ΓΙΑΥΤΟ ΕΦΥΓΕ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ;;)! Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΘΑ ΘΕΜΕΛΙΩΣΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 15/6/1964

14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920. ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ.

 

                                        ΒΑΣΙΛΕΥΣ   ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ   Α΄ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. ΨΗΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΝΕΩΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. Η συνταγματική και πολιτική ιστορία της Πατρίδας μας από της ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους είναι γεμάτη από βουλευτικές εκλογές με διάφορους εκλογικούς νόμους και διαδικασίες, σφαιρίδια, ψηφοδέλτια, συμμετοχή γυναικών τα τελευταία χρόνια, μετά το 1950 κ.α.. Από τις βουλευτικές εκλογές μεταξύ των πρώτων στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους, που διαδραμάτισαν σοβαρότατο ρόλο με καταιγιστικά αποτελέσματα ήταν και οι διεξαχθείσες στις 14 Νεομβρίου 1920 βουλευτικές εκλογές. 

Περισσότερα για τις κρίσιμες εκείνες εκλογές στο κείμενο που ακολουθεί: 

 ΘΕΜΑ: 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920. ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ. ΕΙΣΑΓΩΓΗ. 

 Στις 28 Ιουλίου/10 Αυγούστου 1920 υπογράφηκε η Συνθήκη των Σεβρών, η οποία δημιουργούσε τη Μεγάλη Ελλάδα των δύο ηπείρων, της Ευρώπης και της Ασίας, και των πέντε θαλασσών, του Εύξεινου Πόντου, της Προποντίδας, του Αιγαίου Πελάγους, του Κρητικού Πελάγους και του Ιουνίου Πελάγους, και υλοποιούσε το όνειρο της Μεγάλης Ιδέας. Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης των Σεβρών, μιας θνησιγενούς συνθήκης, που όμως τελικά παρέμειναν νεκρό γράμμα και δεν εφαρμόσθηκαν ποτέ, λόγω των μετέπειτα πολιτικών και στρατιωτικών εξελίξεων, η Τουρκία θα διατηρούσε την Κωνσταντινούπολη, αλλά η Ελλάδα θα έφτανε μέχρι τη Τσατάλτζα και θα προσαρτούσε το μεγαλύτερο τμήμα της Ανατολικής Θράκης, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρωπαϊκής ακτής του Ελλησπόντου. Την Κωνσταντινούπολη και την περιοχή των Στενών θα τις διατηρούσαν οι Σύμμαχοι κάτω από τον έλεγχό τους, για την αποτελεσματικότερη προστασία της παγκόσμιας ελευθερίας του εμπορίου. Η Ελλάδα θα διατηρούσε για 5 χρόνια την κατοχή και τη διοίκηση της Σμύρνης και της περιοχής της, αλλά ύστερα από την παρέλευση της πενταετίας οι κάτοικοί της θα μπορούσαν να εκφράσουν με δημοψήφισμα πια τη θέλησή τους να ενσωματωθούν στην Ελλάδα ή να παραμείνουν κάτω από την Οθωμανική κυριαρχία. Τέλος η Τουρκία παραχωρούσε στην Ελλαδα όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, συμπεριλαμβανομένων της Ίμβρου και Τενέδου, και της Δωδεκανήσου, εκτός της Ρόδου, που θα παρέμεινε υπό Ιταλική κατοχή. Λίγο καιρό μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, και ενώ μέσα στην Ελλάδα είχε κορυφωθεί έντονος ο κομματικός αγώνας σε βενιζελικούς και αντιβενιζελικούς, Ο Ελευθέριος Βενιζέλος δέχθηκε δολοφονική απόπειρα στο Παρίσι, καθώς ετοιμαζόταν να επιστρέψει στην Ελλάδα. Την ίδια εποχή δολοφονήθηκε στην Αθήνα από βενιζελικούς ο Ίωνας Δραγούμης, ο οποίος είχε προσφέρει πάρα πολλά στο Μακεδονικό Αγώνα. Ο Βενιζέλος γύρισε θριαμβευτής στην Αθήνα και στις 25 Αυγούστου/7 Σεπτεμβρίου εμφανίσθηκε στη Βουλή, για να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της τολμηρής πολιτικής του και των πολυετών αγώνων του. Ταυτόχρονα κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο για την κύρωση της Συνθήκης των Σεβρών και των συνοδευτικών επιμέρους συμφωνιών. Έκανε όμως και τη δήλωση ότι το νομοσχέδιο αυτό θα ψήφιζε η Βουλή, που θα έβγαινε από τις νέες εκλογές, γιατί ο χρόνος θητείας είχε λήξει για την τότε παρούσα Βουλή, η οποία έχει μείνει στην κοινοβουλευτική ιστορία της Ελλάδας γνωστή ως Βουλή των Λαζάρων. Προκηρύχθηκαν βουλευτικές εκλογές για την 25 Οκτωβρίου 1920 και η χώρα μπήκε σε προεκλογική περίοδο κάτω από το φως θριάμβων, αλλά και τη σκια δολοφονικών ενεργειών. Τυχαίο περιστατικό, ο θάνατος του Βασιλέως Αλεξάνδρου, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα του Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄, όταν ο τελευταίος υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το θρόνο του το Μάιο του 1917, μετατόπισε την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών από την 25 Οκτωβρίου στην 1η/14 Νοεμβρίου 1920. Επειδή κανένας από τους διαδόχους δεν αποδέχθηκε την ενθρόνιση, ορκίσθηκε Αντιβασιλεύς ο Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης. 

 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920. ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ. 

 Οι βουλευτικές εκλογές εκτός από το συνήθη κομματικό είχαν πάρει και πολιτειακό χαρακτήρα. Στον προεκλογικό στίβο εμφανίσθηκαν δύο παρατάξεις, οι βενιζελικοί, που για την περίσταση αυτή θεωρήθηκαν από τους αντιπάλους αντιβασιλικοί, και η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις, που για την περίσταση ταυτίσθηκε με τους βασιλόφρονες. Οι βενιζελικοί( Κόμμα των Φιλελευθέρων ) αισιοδοξούσαν ότι θα κέρδιζαν τις εκλογές λόγω των πολεμικών και διπλωματικών θριάμβων που παρουσίαζαν. Είχαν δημιουργήσει τη Μεγάλη Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Φαίνεται ότι δεν εκτίμησαν το γεγονός ότι η χώρα βρισκόταν σε πολεμική περίοδο περισσότερον από οκτώ χρόνια και ο Ελληνικός Στρατός διεξήγαγε πολεμικές επιχειρήσεις κατά στρατευμάτων του Κεμάλ, αλλά και Τούρκων ατάκτων στο μέτωπο της Μικράς Ασίας, χωρίς να προβλέπεται στον ορίζοντα τερματισμός. Επί πλέον κατά την τετραετία 1917-1920 στα πλαίσια του Εθνικού Διχασμού είχαν γίνει πολλες διώξεις και αυθαιρεσίες από κατώτερα κυρίως στελέχη της Βενιζελικής παράταξης σε βάρος των βασιλοφρόνων τόσον στο στρατό, όσον και στο διοικητικό μηχανισμό. Η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις είχε πρόσφορο έδαφος κριτικής για το παρελθόν και υποσχέσεων για το μέλλον. Κυκλοφορούσε τεχνηέντως ότι σύντομα θα τερματιζόταν ο πόλεμος στη Μικρά Ασία και οι στρατευμένοι θα επέστρεφαν στα σπίτια τους. Η προσδοκία αυτή είχε εύλογη απήχηση στην εκλογική απόφαση των γονέων, συζύγων, αδελφών και άλλων προσφιλών προσώπων των στρατιωτών. Μέσα σε κλίμα απίστευτου πολιτικού φανατισμού και κομματικής αναταραχής διεξήχθησαν στη χώρα οι βουλευτικές εκλογές τη 14η Νοεμβρίου 1920, οι οποίες οδήγησαν στην άνοδο των φιλοβασιλικών και στην ήττα του Βενιζέλου. Οι δυσμενείς πολεμικές συγκυρίες, που είχαν αρχίσει για τον Ελληνικό Λαό ήδη από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά το γεγονός ότι μόνο ο Βενιζέλος είχε κάνει πραγματικότητα μετά το 1453 το όραμα της Μεγάλης Ιδέας, καθώς και η επίδραση στην απόφαση του εκλογικού σώματος της έντεχνης καλλιέργειας σχετικών φημών από την Ηνωμένη Αντιπολίτευση για τερματισμό του πολέμου συνέβαλαν στην εκλογική νίκη της. Στις βουλευτικές εκλογές εφαρμόσθηκε το πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα με ευρεία εκλογική περιφέρεια και η ψηφοφορία έγινε με σφαιρίδιο. Το εκλογικό σύστημα ευνόησε την Ηνωμένη Αντιπολίτευση, που με ποσοστό 49,30% έλαβε 260 έδρες, ενώ το κόμμα των Φιλελευθέρων με ποσοστό 50,31% έλαβε 110 έδρες. Μετά τις εκλογές ο Ελ. Βενιζέλος πικραμένος από την ήττα αυτοεξορίσθηκε στο Παρίσι, δηλώνοντας ότι παραιτείται από την πολιτική. 

 ΑΜΕΣΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΟΦΡΟΝΩΝ.

 Πρώτη ενέργεια της κυβέρνησης που σχηματίσθηκε με Πρωθυπουργό το Δημήτριο Ράλλη ήταν η προκήρυξη την 24 Νοεμβρίου δημοψηφίσματος, το οποίο διεξήχθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1920 και αφορούσε στην επάνοδο στο θρόνο του Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, από το οποίο απείχαν οι βενιζελικοί, ήταν 98% υπέρ της επανόδου του Βασιλέως Κωνσταντίνου. Την ήττα του Ελ. Βενιζέλου, τον σχηματισμό κυβέρνησης από τους βασιλόφρονες και την επάνοδο του Βασιλέως Κωνσταντίνου στο θρόνο ακολούθησαν ραγδαία τα κάτωθι πολιτικά γεγονότα: 

 1. Η εχθρική στάση των τριών Δυνάμεων, της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας, απέναντι στη βασιλική Κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη. Αυτή δημοσιοποιήθηκε κατά τη Διασυμμαχική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου στις 21 Φεβρουαρίου 1921. 

 2. Η αντικατάσταση του Διοικητού της Στρατιάς Μικράς Ασίας Αντιστρατήγου Λ. Παρασκευόπουλου, μετά από παραίτησή του, από τον Αντιστράτηγο Αναστάσιο Παπούλα και άλλων ανωτάτων και ανωτέρων στελεχών του Ελληνικού Στρατού, είτε μετά από παραιτήσεις των, είτε γιατί είχαν εκτεθεί στις εκλογές υπέρ του Βενιζέλου..

 3. Η επιβολή εκκαθαρίσεων στους διοικητικούς μηχανισμούς της χώρας. 

 4. Η απόφαση για τη συνέχιση της Μικρασιατικής Εκστρατείας με την προέλαση της Στρατιάς προς τη γραμμή Εσκί Σεχίρ-Κιουτάχεια-Αφιόν Καραχισάρ για την κατάληψη της. 

 ΗΤΑΝ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 14ης ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1920; 

 Στα μεγάλα ιστορικά αινίγματα εντάσσονται τα κριτήρια του Ελευθερίου Βενιζέλου για προκήρυξη των βουλευτικών εκλογών της 14ης Νοεμβρίου 1920. Για τους λόγους που οδήγησαν τον Ελ. Βενιζέλο στην προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, υπάρχουν διιστάμενες απόψεις μεταξύ των παραγόντων εκείνης της περιόδου, αλλά και ματαγενεστέρων ιστορικών, μελετητών και συγγραφέων απομνημονευμάτων και βιβλίων, όπως παρακάτω: 

 1. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Ελ. Βενιζέλος ήταν υποχρεωμένος για λόγους συνταγματικής τάξης να προσφύγει στις βουλευτικές εκλογές, γιατί ήδη ο χρόνος θητείας της Βουλής, της γνωστής στη συνταγματική ιστορία της Ελλάδας ως Βουλής των Λαζάρων, που είχε προκύψει από τις εκλογές της 31ης Μαΐου 1915 και είχε << αναστηθεί >> με Βασιλικό Διάταγμα τον Ιούνιο του 1917, είχε λήξει εδώ και πλέον του έτους, αφού στο μεταξύ είχε τελειώσει και τυπικά ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος για την Ελλάδα με την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών. Για την προσφυγή στις εκλογές ήταν και η χαρακτηριστική και κατηγορηματική δήλωση του μετριοπαθούς πολιτικού Κ. Ζαβιτσάνου, Αρχηγού του κόμματος Προοδευτικής Ενώσεως και διατελέσαντος κατά το 1915 Προέδρου της Βουλής: << Η ενέργεια εκλογών το 1920 ουδαμόθεν εδικαιολογείτο. Μεγαλύτερον πολιτικόν σφάλμα ήτο αδύνατον να διαπραχθή >>. 

 2. Άλλοι ισχυρίζονται ότι ο Ελ. Βενιζέλος προκήρυξε τις εκλογές, γιατί πίστευε ότι θα τις κερδίσει, ως επιβράβευση για τις μεγάλες επιτυχίες, που είχε καταφέρει με τη Συνθήκη των Σεβρών, με την οποία δημιουργείτο η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών και υλοποιείτο για πρώτη φορά η Μεγάλη Ιδέα. 

 3. Τέλος άλλοι ισχυρίζονται, ιδίως οι πολιτικοί του αντίπαλοι, ότι η προσφυγή στις εκλογές ήταν μία συνειδητή απόφαση για εύσχημη αποχώρηση από την πολιτική σκηνή, ώστε να απεκδυθεί από κάθε ευθύνη πιθανής κακής εξέλιξης στην έκβαση της Μικρασιατικής Εκστρατείας, γιατί στην εφαρμογή της Συνθήκης των Σεβρών αντιδρούσε δυναμικά το Εθνικιστικό Κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ, που είχε λάβει μεγάλες και επικίνδυνες διαστάσεις. Από επίσημα κρατικά έγγραφα αποδεικνύεται ότι ο Ελ. Βενιζέλος εγνώριζε από την άνοιξη του 1920 την βαθμιαία μεταστροφή της πολιτικής της Γαλλίας και της Ιταλίας υπέρ του Κεμάλ. Συγκεκριμένα από επιστολή της 24ης Μαρτίου 1920 του Έλληνα Πρέσβη στη Γαλλία Α. Ρωμάνου προς τον Ελ. Βενιζέλο, μετά από συνάντησή του με το Γάλλο Πρωθυπουργό Μιλλεράν διαβάζουμε: <<...Δεν δύναμαι να παρασυρθώ υπό της φιλίας μου προς την Ελλαδα μέχρι του σημείου να διακινδυνεύσω Γαλλικά συμφέροντα εις την περιοχήν...Εκ της συνομιλίας απεκόμισα την εντύπωσιν 

 α) ότι ως προς την Θράκην θα φέρη αντιρρήσεις ως προς την γραμμήν Τσατάλτζας, ως υπέρ το δέον, κατά την αντίληψιν των Τουρκοφίλων, εγγύς κειμένην της Κωνσταντινουπόλεως. 

β) Ότι ως προς την Σμύρνην θα ζητήση, αν όχι την απομάκρυνσίν μας, περιορισμόν των δικαιωμάτων μας και πραγματικωτέραν ενάσκησιν της εξουσίας της Τουρκίας...>>. 

Αλλά και ο Νικόλαος Καζαντζάκης, συνεργάτης του Ελ. Βενιζέλου, σε επιστολή του το Δεκέμβριο του 1921 υποστηρίζει ευθέως ότι έκανε τις εκλογές γνωρίζοντας ότι θα τις χάσει. Έγραφε δε: << Άνθρωπος που μ΄επανάσταση κατέλαβε την αρχή και δικτατορικώς εκυβέρνησε τόσα χρόνια, Πως; και Γιατί; θυμήθηκε το σύνταγμα και ενήργησε εκλογές, αφού τόξερε πως θα χάσει.>>. 

 ΕΠΙΛΟΓΟΣ. 

 Όποιοι και να ήταν οι λόγοι, που οδήγησαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην προσφυγή βουλευτικών εκλογών, αυτές διεξήχθησαν , όταν εκκρεμούσε η εφαρμογή των όρων της Συνθήκης των Σεβρών και ο Ελληνικός Στρατός αντιμετώπιζε μεμονωμένα τμήματα του συγκροτούμενου τακτικού στρατού του Κεμάλ καθώς και ατάκτους Τούρκους στη Μικρά Ασία. Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι η επάνοδος στο θρόνο του Βασιλέως Κωνσταντίνου έδωσε την αφορμή για εφαρμογή της κυοφορούμενης αλλαγής της πολιτικής των Συμμάχων, της Γαλλίας και της Ιταλίας υπέρ του Κεμάλ για τα δικά τους οικονομικά και όχι μόνο συμφέροντα και της εγκατάλειψης της Ελλάδας από τη Βρετανία. 

 ΠΗΓΕΣ. 

 1. Μικρασιατική Εκστρατεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού. 

 2. Πως φθάσαμε στις αλησμόνητες πατρίδες των Ν. Μουτσόπουλου, Κ. Βακαλόπουλου και Αρ. Κεσόπουλου.

 3. Η Ελλάδα στη Μικρά Ασία του Στρατηγού Ξενοφώντος Στρατηγού, Υπαρχηγού Γενικού Επιτελείου.

 Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας.

.

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΠΑΡΑΣΗΜΟΦΟΡΗΣΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΝ ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΣΤΟΥΑΡΤ

 .

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΔΩΡΑ ΑΠΟ ΕΡΑΝΟΥΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟΝ ΤΟΥ ,ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΑΜΗΛΙΟΥΣ ΤΕΛΕΤΑΣ.

Η ΚΥΡΙΑ ΣΤΟΥΑΡΤ  ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕ  ΠΟΛΛΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ  ΜΕ  ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕ Ι ΙΔΙΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ( ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΑΠΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ).

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 14/6/1964

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΘΑ ΜΕΤΑΒΕΙ ΕΙΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΥΡΗΞΗ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΩΝ

 .

Η ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΕΙΡΗΝΗ ΘΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΟ  ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 13/6/1964

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΔΕΧΘΗ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΝΕΠΑΛ

 .

ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ'' ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ'',ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ   ΕΛΛΑΔΑ  ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ.

..

..

..

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ12/6/966

ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΠΡΟΓΕΥΜΑ ΠΑΡΕΚΑΘΗΣΕΝ Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

 .

.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 11/6/1966

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΠΕΝΕΙΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΣΤΑΥΡΟΝ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α΄ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΧΩΡΟΥΝΤΑ ΠΡΕΣΒΥΝ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ

 .

Η ΔΙΑΔΟΧΟΣ  ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ  ΕΙΡΗΝΗ ΕΔΕΧΘΗ ΕΙΣ ΑΚΡΟΑΣΙΝ  ΠΡΕΣΒΕΥΤΑΣ  ΞΕΝΩΝ ΧΩΡΩΝ.

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ  ΔΗΛΩΣΕ ΟΤΙ  ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ  ΣΥΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ  ΘΕΜΑΤΑ.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 10/6/1964

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

 .

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 9/6/1964