Τό ιστορικό προηγούμενο τού Βασιλέως Όθωνος

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ  ΟΘΩΝΑΣ  ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ  ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ  ΠΟΥ  ΥΠΕΓΡΑΨΕ  Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. 
ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΑΙΤΙΑ  ΠΟΥ  ΗΘΕΛΑΝ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΩΞΟΥΝ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ...ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ, ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ !
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΘΩΝΑΣ  ΗΤΑΝ  ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ! ΕΝΩ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ  ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ! 
''Επειδή δε, βάσει τού συνταγματικού και διεθνούς δικαίου, η Ελληνική Πολιτεία δεσμεύεται μόνον από πράξεις εκπροσώπων της (μελών τής Κυβέρνησης) που έχουν όχι μόνον πολιτική αλλά και θεσμική νομιμοποίηση, οι ξένοι δανειστές ευρίσκονται αντιμέτωποι σήμερα με τήν εφιαλτική για αυτούς προοπτική να επαναληφθεί τό ιστορικό προηγούμενο τού Βασιλέως  Όθωνος, ο οποίος αντί να καταγγείλει τά δύο Δάνεια τής Ανεξαρτησίας, απλώς αρνείτο επί δεκαετίες να τά... αναγνωρίσει!''
Συνταγματική Αναθεώρηση, ή «συνταγματικό ξέπλυμα»; (στον "αέρα" η Συμφωνία των Πρεσπών)

Η στρατιωτική επέμβαση του Βασιλιά Κωνσταντίνου κατά της Χούντας (13 Δεκεμβρίου 1967)

αναρτήθηκε από Ιωάννης Φιλίστωρ Σεπτεμβρίου 08, 2010

Πρόλογος - Η 21η Απριλίου και ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος

Την νύχτα της 21ης Απριλίου συνέβη κάτι μοναδικό στην σύγχρονη Ελληνική Ιστορία: Έλληνες αξιωματικοί μεσαίας βαθμίδας κατέλαβαν την εξουσία μετά από επιτυχημένη στρατιωτική

Η κυβέρνηση που όρκισε ο βασιλιάς. Αριστερά ο Κ. Κόλλιας

κινητοποίηση των μονάδων τους, κατάληψη των βασικών κυβερνητικών κτιρίων και σύλληψη του πρωθυπουργού, των μελών της Κυβέρνησης και όλων των σημαινόντων πολιτικών της εποχής.

    Από την πρώτη στιγμή ο νεαρός (27 ετών) Βασιλιάς Κωνσταντίνος βρέθηκε σε έναν κλοιό με τεθωρακισμένα γύρω από το Τατόι και χωρίς περιθώρια για την παραμικρή αντίδραση. Ήδη οι κινηματίες είχαν πλαστογραφήσει και την υπογραφή του στις διαταγές που εξέδιδαν, τον απειλούσαν ανοιχτά και στην ουσία είχε καταστεί αιχμάλωτος τους, καθώς όλες οι τηλεπικοινωνίες είχαν διακοπεί.

         Έτσι ο Βασιλιάς ακολουθώντας τις συμβουλές όσων κατάφερε να έρθει σε επαφή το πρωινό εκείνης της ταραχώδους ημέρας, αναγκάστηκε να ορκίσει νέα κυβέρνηση με μέλη της τους τρεις βασικούς ηγέτες του πραξικοπήματος (Παπαδόπουλος-Παττακός-Μακαρέζος), αλλά πέτυχε την τελευταία στιγμή πρωθυπουργός να οριστεί ο αρεοπαγίτης Κωνσταντινος Κόλλιας πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του.

            Ο βασιλιάς είχε τη ελπίδα πως πολύ σύντομα οι κινηματίες θα επέστρεφαν στα στρατιωτικά τους καθήκοντα, ελπίδα που εξέφραζε χωρίς φόβο δημοσίως, ακόμη και στους ίδιους. Αλλά πολύ γρήγορα

Η τρόικα Παττακός - Μακαρέζος - Παπαδόπουλος

κατάλαβε πως οι κινηματίες στερέωναν την κυριαρχία τους στο κράτος, στις δημόσιες υπηρεσίες και κυρίως στον στρατό, άρα η προοπτική τους ήταν να μεταβληθούν σε καθεστώς (κάτι άλλωστε που δεν έκρυβαν οι ίδιοι ούτε στα λόγια).

Οι κινηματίες επίσης γνώριζαν ότι ο Κωνσταντίνος δεν ήθελε το αντικοινοβουλευτικό καθεστώς που επεδίωκαν να εγκαθιδρύσουν. Για τον λόγο αυτό παρακολουθούσαν στενά τις κινήσεις του έχοντας παγιδεύσει τις τηλεπικοινωνίες των ανακτόρων με κοριούς, υπονόμευαν σταθερά τους ανώτατους αξιωματικούς που δεν προσχώρησαν στις τάξεις τους αλλά στήριζαν ανοιχτά τον Θρόνο, ενώ ετοιμάζονταν πυρετωδώς για την νέα αναμέτρηση που έμοιαζε επικείμενη.

Η συνωμοσία για το κίνημα

Ο Κωνσταντίνος ξεκίνησε τις συνεννοήσεις με αξιωματικούς πιστούς σε αυτόν από το καλοκαίρι του 1967. Ο σκοπός του ήταν να κινητοποιήσει τις πιστές σε αυτόν μονάδες του στρατού και να

Ο διοικητής στην στρατιά της Λάρισας Κ. Κόλλιας

επαναφέρει την κοινοβουλευτική νομιμότητα. 

Τον σχεδιασμό της ενέργειας έκανε ο αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Δόβας, ήρωας του Ελληνοϊταλικού πόλεμου και αρχηγός του στρατιωτικού Οίκου του Βασιλιά. Στην ενέργεια προσχώρησε το σύνολο της ανώτατης ηγεσίας της αεροπορίας (αντιπτέραρχος Αντωνάκος) και ναυτικού στόλου (αντιναύαρχος Ιπποκράτης Δέδες), ενώ από το πεζικό οι σημαντικότεροι ήταν ο αντιστράτηγος Γ. Περίδης διοικητής του Γ΄ Σώματος στρατού, ο αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Κόλλιας διοικητής της στρατιάς στην Λάρισα, ο υποστράτηγος Κεχαγιάς διοικητής μεραρχίας στην Καβάλα, ο υποστράτηγος Ιωάννης Μανέττας, οι ταξίαρχοι Έρσελμαν (διοικητής της 20ης μεραρχίας τεθωρακισμένων στην Κομοτηνή) και Βιδάλης, ο υποστράτηγος Ζαλοχώρης διοικητής της 99ης μεραρχίας στον Έβρο και πολλοί άλλοι ανώτατοι επιτελικοί αξιωματικοί.

Όπως γίνεται φανερό στην σχεδιαζόμενη ενέργεια συμμετείχε όλη η ανώτατη διοίκηση του Ελληνικού στρατού και κανονικά η επιτυχία της κίνησης έμοιαζε εξασφαλισμένη. Οι "απριλιανοί" είχαν τις πληροφορίες τους για την συνωμοσία, ενώ ο Βασιλιάς δύο φορές ανοιχτά κάλεσε τους

Ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού υποστράτηγος Γ. Περίδης

αξιωματικούς να επιστρέψουν στους στρατώνες τους: Η πρώτη ήταν στο επίσημο ταξίδι του στην Αμερική και η δεύτερη στην Θεσσαλονίκη στις 28 Οκτωβρίου, επ΄ευκαιρία του εθνικού εορτασμού εν μέσω έντονης φημολογίας για τέλεση κινήματος από τον ίδιο εκείνη την ημέρα.

Δύο γεγονότα επίσπευσαν τις ενέργειες του Κωνσταντίνου: το πρώτο ήταν η κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά τα γεγονότα της Κοφίνου στην Κύπρο, την συνάντηση κορυφής στον Έβρο και την απόφαση των "απριλιανών" για απόσυρση της ενισχυμένης Ελληνικής μεραρχίας από το νησί και το δεύτερο η πληροφορία πως όλοι οι αξιωματικοί που ήταν μυημένοι θα αποστρατεύονταν από τους "Απριλιανούς" στα τέλη Δεκέμβρη, όταν θα γίνονταν οι κρίσεις των αξιωματικών. Ο Βασιλιάς τηρούσε λεπτομερώς ενήμερους τους Αμερικάνους (πρέσβης στην Ελλάδα Τάλμποτ) για τις προθέσεις του, αλλά παρά τις προσπάθειες του δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την ενεργή υποστήριξη τους καθώς οι απόρρητες διπλωματικές αμερικανικές αναλύσεις δεν τον θεωρούσαν πλέον ισχυρό πόλο εξουσίας. 

Ο Κωνσταντίνος θα αντιμετώπιζε τους συνταγματάρχες μόνος.

Η εκδήλωση του Βασιλικής επέμβασης της 13ης Δεκεμβρίου 1967 - η Βασιλική οικογένεια στην Καβάλα

Η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις έφερε αλλαγή στα σχέδια του Βασιλιά: ενώ αρχικά προβλεπόταν ότι θα πήγαινε στην Θεσσαλονίκη αναγκάστηκε να ξεκινήσει από την Καβάλα καθώς όλες οι πιστές σε αυτόν μονάδες βρίσκονταν στην Θράκη λόγω της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το πρωινό της 13ης Δεκεμβρίου όλη η βασιλική οικογένεια "πέταξε" με το βασιλικό αεροσκάφος για

Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος φτάνει στην Καβάλα

Καβάλα έχοντας μια αλλαξιά ρούχα, εγκαταλείποντας το Τατόι για πάντα, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων. 

Την συνόδευε και ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Κόλλιας, ο οποίος δεν γνώριζε τίποτε για το κίνημα και ενημερώθηκε τελευταία στιγμή. 

Στις 11.30 ο Κωνσταντίνος και η οικογένεια του έφτασαν στην Καβάλα. Πολλοί πολίτες της Καβάλας επιφύλαξαν αποθεωτική υποδοχή στον Βασιλιά και η 11η μεραρχία υπό τον ταξίαρχο Κεχαγιά προσχώρησε αμέσως στο κίνημα.

Το σχέδιο που είχε εκπονηθεί προέβλεπε την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τις πιστές στον Βασιλιά στρατιωτικές μονάδες, το κλείσιμο των Τεμπών και την υπεράσπιση της Λαμίας από την στρατιά στην Λάρισα και την ορκωμοσία νέας κυβέρνησης από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο προσωπικό φίλο του Βασιλιά και έμπιστου των ανακτόρων.

Τίποτε δεν πήγε σύμφωνα με το σχέδιο. Κατ΄αρχάς το ίδιο το σχέδιο προέβλεπε κάτι αδύνατο ως κωμικοτραγικό: ο υποστράτηγος Μανέττας θα εμφανιζόταν στις 11.00 το πρωί στο πεντάγωνο και θα παρέδιδε βασιλική διαταγή στον αρχηγό ΓΕΣ Οδυσσέα Αγγελή να του παραδώσει την....διοίκηση. 

Ο Μανέττας εμφανίστηκε μια ώρα νωρίτερα και έτσι η όλη προσπάθεια έχασε το στοιχείο του αιφνιδιασμού.

Ο Αντιναύαρχος Ιπποκράτης Δέδες

Σε 5΄ ο Μανέττας είχε συλληφθεί και είχε απομονωθεί σε ένα δωμάτιο και ο Αγγελής ειδοποιούσε παντού σε όλη την Ελλάδα για την κίνηση ζητώντας από όλους πειθαρχία στις διαταγές του λίγα λεπτά πριν κοπούν οι τηλεπικοινωνίες. 

Μέχρι το μεσημέρι όλες οι αεροπορικές βάσεις εκτός αυτής των Αθηνών προσχώρησαν στο Βασιλικό κίνημα, αλλά το σχέδιο δεν προέβλεπε τίποτε για την αξιοποίηση τους εκτός από ρίψη φυλλαδίων με το βασιλικό διάγγελμα. Έτσι όλη την ημέρα της 13ης Δεκεμβρίου αεροπλάνα πετούσαν απλά σε χαμηλό ύψος πάνω από το Πεντάγωνο. Ο αντιναύαρχος Δέδες πριν συλληφθεί, έδωσε διαταγή σε όλον τον στόλο να πλεύσει προς Καβάλα υπακούοντας τον Βασιλιά, διαταγή που εξετελέσθη, χωρίς όμως αυτό να αποδειχθεί γεγονός σημασίας.

Η τελική έκβαση της κίνησης θα κρινόταν στην Θράκη. Αν ο Βασιλιάς κατάφερνε να θέσει γρήγορα σε κίνηση τις πιστές σε αυτόν μονάδες και να μπει στην Θεσσαλονίκη σε 24 ώρες, θα είχε επικρατήσει πλήρως. Ήδη ήλεγχε την 11η μεραρχία υπό τον ταξίαρχο Βιδάλη που βρισκόταν στην Καβάλα, όμως ο υποστράτηγος Λιαράκος είχε αποτύχει να καταλάβει τον ραδιοσταθμό στην Θεσσαλονίκη για να μεταδόσει το Βασιλικό διάγγελμα. Η πόλη βρισκόταν υπό την κατοχή των ΛΟΚ του ταξίαρχου Πατίλη. Τα γεγονότα όμως εξελίχθηκαν αρνητικά για τον Βασιλιά. Σύντομα φάνηκε ότι οι ανώτατοι αξιωματικοί δεν ήλεγχαν τις μονάδες τους, καθώς υφιστάμενοι τους αξιωματικοί ήταν οπαδοί της 21ης Απριλίου και πολλοί πιο αποφασιστικοί και φανατισμένοι από τους διοικητές τους.

Η αποτυχία και η φυγή του Βασιλιά στο εξωτερικό

Έτσι στην 20η μεραρχία τεθωρακισμένων ο ταξίαρχος Έρσελμαν αφού το πρωί της 13ης Δεκεμβρίου έθεσε υπό κράτηση 3 αξιωματικούς (τους αντ/ρχες Πυρρόπουλο και Πετάνη και τον ταγ/ρχη Κιρκηλή) που γνώριζε ότι είναι οπαδοί της 21ης Απριλίου, έδωσε διαταγή να κινηθούν τα άρματα από Κομοτηνή προς Θεσσαλονίκη. Ο ταγματάρχης Σοφικίτης, υποδιοικητής της 2ας διοικήσεως Μάχης ζήτησε δήθεν συνάντηση με τον Έρσελμαν για να ενημερωθεί και με λίγους πιστούς του στρατιώτες τον συλλαμβάνει τον κλειδώνει σε ένα άρμα και αμέσως μετά απελευθερώνει τους κρατηθέντες αξιωματικούς. Η διοίκηση της μεραρχίας βρίσκεται πλέον στα χέρια των "απριλιανών" και ο Σοφικίτης βαδίζει αποφασιστικά προς Κομοτηνή για να συλλάβει και τον Περίδη.

Ο ταξίαρχος Έρσελμαν

Ο Περίδης απεγνωσμένα ζητάει από τον αντιστράτηγο Ζαλοχώρη στον Έβρο να κινηθεί για να τον ενισχύσει με όλες τις δυνάμεις του. Τα τεθωρακισμένα της 99ης μεραρχίας ξεκινούν, όμως η λάσπη από την καταρρακτώδη βροχή δεν τους επιτρέπει να προχωρήσουν γρήγορα, ενώ όπως αποδείχθηκε κάποιες μονάδες καθυστερούσαν σκοπίμως καθώς οι διοικητές τους ήταν πιστοί στην 21η Απριλίου. 

Το απόγευμα μια ίλη τεθωρακισμένων υπό τον Σοφικίτη θα συλλάβει και τον ίδιο τον Περίδη στην Κομοτηνή και τον επιτελάρχη του ταξίαρχο Βιδάλη. Να σημειωθεί ότι στα υψώματα γύρω από την Κομοτηνή είχαν ταχθεί αντιαρματικά τα οποία δεν έριξαν ούτε οβίδα στα επελαύνοντα άρματα του Σοφικιτη.

Ο αντιστράτηγος Κόλιας στην Λάρισα δίνει διαταγές στις μονάδες του να κινηθούν προς τα Τέμπη αλλά όλοι υφιστάμενοι διοικητές του καθυστερούν να εκτελέσουν τις διαταγές, όταν αντιλαμβάνονται τον σκοπό τους. 

Όλες οι μονάδες που αναπτύχθηκαν από τον Κόλλια έξω από την Λαμία και την Λάρισα παραδόθηκαν στους επελαύνοντες από την Αθήνα πιστούς αξιωματικούς των "Απριλιανών", ενώ αργά το απόγευμα συνελήφθη και ο ίδιος ο Κόλλιας.

Τα άσχημα νέα φτάνουν το ένα μετά το άλλο στον Βασιλιά στην Καβάλα που καταλαβαίνει ότι το παν έχει απολεσθεί. Μόνο με αεροπορία και στόλο και την μεραρχία της Καβάλας δεν μπορούσε να πετύχει τους σκοπούς του. Το τελευταίο χτύπημα είναι η ορκωμοσία νέας κυβέρνησης και του υποστράτηγου Ζωιτάκη ως αντιβασιλέα στην Αθήνα από τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Μέσα στην απελπισία του και για να μην αιχμαλωτισθεί από την 21η Απριλίου, ο Βασιλιάς με την οικογένεια του και τον πρωθυπουργό Κ. Κόλλια, απογειώνονται εν μέσω καταρρακτώδους βροχής από την Καβάλα,

χωρίς σχέδιο πτήσεως και επαρκή καύσιμα προς το Μπρίντιζι ενώ τελικά λόγω του ευνοϊκού καιρού έφτασαν στην Ρώμη.

Η βασιλική οικογένεια λίγο μετά την άφιξη της στην Ρώμη

Στις 04:00 ξημερώματα της 14ης Δεκεμβρίου το βασιλικό αεροσκάφος αγγίζει το έδαφος του αεροδρομίου της Ρώμης. Η βασιλική οικογένεια της Ελλάδος αρκετά καταπονημένη από το δύσκολο ταξίδι, αλλά πάντοτε αξιοπρεπής, γίνεται δεκτή από δεκάδες φωτορεπόρτερς που απαθανατίζουν την αλλόκοτη σκηνή. Ο Κωνσταντίνος μειδιά στο θέαμα αυτό. Μόλις είχε χάσει τον Θρόνο του...

Συμπεράσματα

Μετά την αποτυχία της προσπάθειας πολλοί κατηγόρησαν τον Κωνσταντίνο για κίνημα-οπερέτα που δεν είχε καμία ελπίδα επιτυχίας κτλ. Προφανώς αν δεν υπήρχε πιθανότητα επιτυχίας, ο Κωνσταντίνος δεν θα εξέθετε τον εαυτό του, το αξίωμα του και κυρίως την οικογένεια του στην περιπέτεια αυτή. Αντιθέτως είχε κάθε λόγο να πιστεύει στην επιτυχία αφού στην ενέργεια συμμετείχε σχεδόν το σύνολο των ανώτατων αξιωματικών των τριών όπλων, που είχαν υπό την διοίκηση τους τις σημαντικότερες στρατιωτικές μονάδες της Χώρας. Το σχέδιο της όλης ενέργειας σε μερικά σημεία

Υποστράτηγος Ζαλοχώρης

του (Μανέττας) ήταν ομολογουμένως πολύ κακό, αλλά παρ΄ όλα αυτά είχε σοβαρές πιθανότητες επίτευξης των αντικειμενικών του στόχων.

Η τελική αποτυχία ήταν κατά την γνώμη μας, συνδυασμός δύο παραγόντων. Ο πρώτος και σημαντικότερος ήταν ότι οι μυημένοι στο κίνημα διοικητές μονάδων δεν ήλεγχαν πλήρως τις μονάδες τους και δεν είχαν αντιληφθεί τους κατώτερους αλλά αποφασισμένους οπαδούς της 21ης Απριλίου, για να τους απομακρύνουν η να τους περιορίσουν εγκαίρως. Προφανώς οι αξιωματικοί αυτοί δεν είχαν προηγούμενες εμπειρίες σε συνωμοτικές κινήσεις τέτοιου είδους. Οι κατώτεροι τους αξιωματικοί επέδειξαν θάρρος και αποφασιστικότητα, αρετές απαραίτητες για αυτόν που θέλει να επικρατήσει σε τέτοιου είδους ανταγωνισμούς.

Ο δεύτερος παράγων ήταν οι αδιαμφισβήτητες πολιτικές στρατιωτικές και συνωμοτικές ικανότητες των ηγετών της 21ης Απριλίου. 

Οι δυνατότητες τους φάνηκαν ήδη με την κατάληψη της εξουσίας όταν σε λίγες ώρες εξετέλεσαν ένα λεπτομερές και πολύπλοκο σχέδιο που απαιτούσε συγχρονισμό, ταχύτητα και αποφασιστικότητα πετυχαίνοντας τον πλήρη αιφνιδιασμό ολόκληρου

 

του κράτους. Έτσι και στην περίπτωση του κινήματος του Βασιλιά είχαν από την αρχή τον πλήρη έλεγχο και έγκυρες πληροφορίες για τις κινήσεις που γίνονταν. Στις 13 Δεκεμβρίου και όταν ακόμα έχασαν τον έλεγχο του ναυτικού και της αεροπορίας, δεν απώλεσαν την ψυχραιμία τους, αλλά με μεθοδικότητα απομόνωσαν στην Καβάλα τον Κωνσταντίνο, απογύμνωσαν τους υποστηρικτές του από τις διοικήσεις των μονάδων τους ενώ στο τέλος κατάφεραν να προσεταιρισθούν και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

Ήταν αποφασισμένοι να τα παίξουν όλα για όλα αντιθέτως με τους αντιπάλους τους που οι περισσότεροι δεν είχαν επαναστατική ψυχολογία και αποφασιστικότητα, αλλά απλώς διεκπεραίωναν αυτό που θεωρούσαν ως καθήκον τους έναντι του στρατιωτικού όρκου που είχαν δώσει στο Στέμμα.

Ι. Β. Δ.

Πηγές

Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου, 13 Δεκεμβρίου 1967, εκδόσεις Φερενίκη

Αλέξης Παπαχελάς, Ο βιασμός της Ελληνικής Δημοκρατίας, εκδόσεις Εστία

Κωνσταντίνου Κόλλια (πρωθυπουργού), Βασιλεύς και Επανάστασις 1967

Κωνσταντίνος Πλεύρης, γεγονότα 1965-1977 "τα άγνωστα παρασκήνια", εκδόσεις ήλεκτρον

Μαρία Σαμπατακάκη, Η μοναρχία στην Ελλάδα (η εξέλιξη ενός αμφιλεγόμενου θεσμού), εκδόσεις περισκόπιο

Το αντιπραξικόπημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου στις 13 Δεκεμβρίου 1967

Αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967

Χειμωνιάτικη οπερέτα

Επίσημα ιστορικά στοιχεία για το βασιλικό αντιπραξικόπημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967

ΠΗΓΗ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΚΟΦΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 15 ΝΟΕ 1967- ΛΑΘΟΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΜΕΓΙΣΤΟ !

-ΤΟΝ  ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1967  Η  ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΥΠΙΚΗ ΕΩΣ  ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ !

 -ΕΙΝΑΙ  ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟΝ ΠΩΣ ΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ  ΕΧΟΥΝ  ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΑΝΑΜΙΞΗ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ! 

-ΑΝ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΙΧΕ ΤΟΣΗ ΔΥΝΑΜΗ  ΟΥΤΕ Η ΧΟΥΝΤΑ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ ΤΟΝ ΑΠΡ 1967 ,ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΔΕΚ 1967 ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΘΑ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΕ!

-Η  ΚΟΦΙΝΟΥ ΕΦΕΡΕ  ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΗΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ  ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ  ΜΕ ΕΘΝΙΚΗ  ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ! 

-ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΤΟ ΟΙ ΕΠΙΟΡΚΟΙ ΑΠΡΙΛΙΑΝΟΙ ΤΕΩΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ!
Κρίσεις για το βιβλίο του κ. Παπαγεωργίου "Επιχείρηση Κοφίνου"
αναρτήθηκε από Ιωάννης Φιλίστωρ Ιουλίου 22, 2008


Με θέρμη θα προτείνω σε όλους τους συναγωνιστές που αγαπούν την αληθινή ιστορία, το μικρό βιβλίο του κ. Σπύρου Παπαγεωργίου "Επιχείρηση Κοφίνου" (η πως διώχθηκε η ελληνική μεραρχία από την Κύπρο), εκδόσεις Κ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ (με λίγη τύχη θα το βρείτε στην "νέα θέση", αν και δεν γνωρίζω αν αυτό ισχύει λόγω του εμπρησμού του εν λόγω βιβλιοπωλείου από τους γνωστούς σε όλους μας ακροαριστερούς).

Ο κ. Σπύρος Παπαγεωργίου δεν μας είναι άγνωστος. Ενας ακαταπόνητος ερευνητής πρώτης γραμμής, του οποίου οι εργασίες αποτελούν ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ πηγή για όλους τους συγγραφείς και ερευνητές της Ιστορίας της Κύπρου Ακόμα πιο σημαντικό αποτελεί το γεγονός ότι ο ίδιος έλαβε μέρος ενεργά στην ΕΟΚΑ Α, και με το πέρας της αρθρογράφησε έντονα για πολλά χρόνια στον Κυπριακό τύπο με αρθρα - αιχμή. θα λέγαμε ότι το έργο του αποτελεί την σοβαρότερη και συνάμα πειστικότερη προσπάθεια ερμηνείας και υπεράσπισης του θρυλικού Γεωργίου Γρίβα-Διγενή, τόσο στα χρόνια της ΕΟΚΑ όσο και στα χρόνια της "χ".

Το μικρό βιβλίο του, "Επιχείρηση Κοφίνου" αποτελεί ένα πραγματικό ντοκουμέντο. Μετά από μια σύντομη και εύστοχη ανασκόπηση των "μύθων" που τυλίγουν τα κρίσιμα γεγονότα αυτά ( "οι επιχειρήσεις στην Κοφίνου ήταν μια προδοτική ενέργεια του Γρίβα και των Απριλιανών εις βάρος του Μακάριου για να τον φέρουν σε δύσκολη θέση", η "οι χουντικοί δεν γνώριζαν τίποτε. ο φανατικός ενωτικός Γρίβας τα έκανε όλα"), αναπτύσσει τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση με συντριπτικά στοιχεία. Τα συμπεράσματα του

1.Ο Μακάριος και ο υπουργός εξωτερικών Π. Γεωρκάτζης όχι μόνο γνώριζαν για τις επικείμενες επιχειρήσεις, αλλά αυτοί τις ζήτησαν ανακινώντας πρώτοι το θέμα!!!! (έγγραφα από υπουργείο εσωτερικών της Κύπρου προς ΓΕΕΦ που ζητούν την συνδρομή του, έγγραφα προς την ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ που προειδοποιούν για την ανάληψη επιχειρήσεων κτλ)

2. Αρωγός της Κυπριακής κυβέρνησης στην εξαπόλυση των επιχειρήσεων, σύμφωνα με αδιάσειστα στοιχεία ,αποτέλεσε η χουντική ηγεσία, η οποία εν τέλει ΔΙΕΤΑΞΕ τον Γρίβα να επιτεθεί (πολλά έγγραφα το αποδεικνύουν)

3.Και οι δύο πλευρές ενημερώνονταν λεπτομερώς από τον Γρίβα (υπάρχουν τα σήματα), τόσο για την έναρξη, όσο και για την πορεία των επιχειρήσεων.

4. Ο Γρίβας, σύμφωνα με σωρεία επιστολών του προς την κυβέρνηση και τους χουντικούς, αρνήθηκε ΕΠΙΜΟΝΑ την επέμβαση της εθνοφρουράς στο ασήμαντο προγεφύρωμα, επικαλούμενος (όπως φάνηκε ορθώς) τις διεθνείς επιπλοκές και τους κινδύνους για την ενισχυμένη μεραρχία που έδρευε στην Κύπρο χάρις στην πρωτοβουλία του Γεωργίου Παπανδρέου. Οργάνωσε τις επιθέσεις μόνο όταν διατάχθηκε από τους Απριλιανούς(τον Σπαντιδάκη συγκεκριμένα).

5. Ο Βασιλεύς δεν γνώριζε, όταν ενημερώθηκε από τον Γρίβα, αντέδρασε, η αλήθεια είναι, ασθενώς.ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ !

6. Φαίνεται από ενδείξεις ότι την ενισχυμένη μεραρχία στην Κύπρο δεν την ήθελαν οι Συνταγματάρχες (θεωρούσαν ότι δυναμιτίζει την περιοχή) και ο Μακάριος (φοβόταν ότι θα τον ανέτρεπε)

7. Στις επιχειρήσεις σημειώθηκαν έκτροπα εις βάρος των αιχμαλώτων Τούρκων.

8. Ο Γρίβας, αν και όχι ανοιχτά, ήταν κατά των Απριλιανών.

9. Ο Καραμανλής στο Παρίσι γνώριζε για την επικείμενη κρίση (ανταλλαγή επιστολών με τον Βασιλέα)

10. Ο έντιμος Έλλην Γρίβας δέχτηκε να αναλάβει όλη την ευθύνη των επιθέσεων ως εξιλαστήριο θύμα, για να διευκολύνει την κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις και να μην θιχτεί η μεραρχία.

Όπως γίνεται κατανοητό, το περιεχόμενο του βιβλίου είναι "καυτό", αλλά κυρίως σε πείθει για την ιστορική εγκυρότητα του, χάρις την φωτογραφική παράθεση των πρωτότυπων εγγράφων - σημάτων - επιστολών. Το φωτογραφικό υλικό που περιέχεται είναι σπάνιο, και οι φωτογραφίες των ελληνικών στρατευμάτων που αποχωρούν από την νήσο συγκινούν μέχρι δακρύων.

ι.β.δ.

http://www.istorikathemata.com/2008/07/blog-post_22.html

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΡΟΧΩΡΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ !

 ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΗΛΘΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ  ΠΕΤΑΞΕ ΤΟ ΚΑΠΕΛΛΟ ΤΟΥ  ΨΗΛΑ !!! 

 ΤΟ  ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΟΥ  ΓΑΛΕΡΙΟΥ  ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΔΕΙΧΝΕΙ  ΤΗΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ  ΑΚΟΜΗ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΙΑΣ!

 Η  ΕΛΛΑΔΑ  ΤΟΥ  ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  ΠΡΟΧΩΡΟΥΣΕ  ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ  ΠΡΟΟΔΟΥ !

 Ο  ΒΑΣΙΛΕΥΣ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΔΙΕΣΩΣΕ  ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ  1965 ΔΗΛΩΝΕΙ Ο κ. ΚΟΣΜΕΤΑΤΟΣ .

εφημ.ελευθερια 14/11/1966

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β΄

Βασιλεύς Γεώργιος Β΄
Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄, υπήρξε ένας από τους τολμηρούς και γενναίους Βασιλείς της Πατρίδος μας. Αγωνιστής και πατριώτης. Απόκτησε τα προσωνύμια "Βασιλεύς της νίκης", "μάρτυς Βασιλεύς", "Βασιλεύς των ΟΧΙ". 

Τον πρόδωσαν οι Άγγλοι παρά την δήθεν φιλία τους...(ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΑΝΕΨΙΟ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Β' ΤΟ 1967).

Γέννηση-Σπουδές-Στην πρώτη γραμμή

Πρωτότοκος γιος του Βασιλέως-Στρατηλάτη Κωνσταντίνου ΙΒ΄ και της Βασιλίσσης Σοφίας, γεννήθηκε στις 7/20 Ιουλίου του 1890. τέθηκε πρώτος στη σειρά διαδοχής. Σπούδασε στη Νομική Σχολή και στη σχολή των Ευελπίδων απ' όπου αποφοίτησε το 1909 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Όταν άρχισαν οι Βαλκανικοί πόλεμοι, πολέμησε ως υπασπιστής του πατέρα του, 1912 - 1913, στη Μακεδονία και Ήπειρο και πήρε το βαθμό του λοχαγού.

Πρώτη εξορία-Επαναφορά

Κατά τη διάρκεια του Κινήματος της Εθνικής Αμύνης το 1917 ακολούθησε τον πατέρα του στην εξορία στην Ελβετία. Έτσι, παραμερίστηκε στη σειρά διαδοχής από το μικρότερο αδελφό του Αλέξανδρο, κατόπιν απαίτησης της Αντάντ και του Βενιζέλου. Παρακάμφθηκε ακόμη μια φορά από την διαδοχή καθώς ο Παύλος Κουντουριώτης ανέλαβε την Αντιβασιλεία. Επέστρεψε από την εξορία το 1920, μετά την ήττα του Βενιζέλου και την επαναφορά του Κωνσταντίνου στο θρόνο.

Γάμος

Στις 27 Φεβρουαρίου 1921 παντρεύτηκε την πριγκίπισσα της Ρουμανίας Ελισάβετ (1894-1956). Ο γάμος κράτησε 14 χρόνια και διαλύθηκε με διαζύγιο λίγους μήνες πριν την επάνοδο του Γεωργίου στον θρόνο το 1935. Η ατεκνία, πολύ σημαντικό πρόβλημα σε ένα βασιλικό οίκο, φαίνεται ότι υπήρξε η βάση της κρίσης.

Η πρώτη βασιλεία

Διαδέχτηκε τον πατέρα του το 1922, όταν η Ελλάδα διένυε μια ταραγμένη περίοδο. 

Το πραξικόπημα Πλαστήρα-Γονατά απαίτησε την παραίτηση του Κωνσταντίνου ΙΒ΄ υπέρ του Γεωργίου Β΄. 

Οι Συνταγματάρχες εκτέλεσαν τον Πρωθυπουργό Γούναρη και άλλους πέντε. 

Ο Στρατηλάτης Κωνσταντίνος, η σύζυγος του Σοφία και ο πρίγκιπας Ανδρέας οιωνεί εξορίζονται από την Ελλάδα και ο Γεώργιος αναλαμβάνει Βασιλεύς (Σεπτέμβριος 1922)

Οι εκλογές του Δεκεμβρίου του 1923 ανέδειξαν ένα κοινοβούλιο όπου τη συντριπτική πλειοψηφία την είχαν οι αντιμοναρχικοί απαγορεύοντας στο φιλοβασιλικό κόμμα να συμμετάσχει!

 Το βασιλικό ζεύγος πραγματοποίησε ταξίδι στη Ρουμανία, γενέτειρα της συζύγου του Γεωργίου Ελισάβετ. Κατά την απουσία τους ανακηρύχθηκε αβασίλευτος δημοκρατία στις 25 Μαρτίου του 1924.

Η δεύτερη εξορία

Ο Γεώργιος Β΄ κατέφυγε στο Λονδίνο, όπου τον ακολούθησε λίγους μήνες αργότερα ο Διάδοχος Παύλος. Ύστερα από ένα μακρύ διάστημα χωριστής διαβίωσης - κατά το οποίο η Βασίλισσα Ελισάβετ είχε επιστρέψει στη γενέτειρά της Ρουμανία - το βασιλικό ζεύγος χώρισε με διαζύγιο που εκδόθηκε το 1935. Καθώς ήταν άτεκνο, πρώτος στη σειρά της διαδοχής βρέθηκε ο Πρίγκιπας Παύλος, νεότερος αδελφός του Βασιλέως Γεωργίου Β΄.

Η νέα Ελληνική Δημοκρατία έμεινε γνωστή ως η δημοκρατία των 29 κινημάτων, αντικινημάτων & δικτατοριών με πλείστες λοβιτούρες και σκάνδαλα. 

Το Μάρτιο του 1935 έλαβε χώρα το πραξικόπημα των βενιζελικών αξιωματικών υπό το Βενιζέλο και το Στρατηγό Πλαστήρα. Οι αξιωματικοί που συμμετείχαν καταδικάστηκαν σε θάνατο. Οι 3 εκτελέστηκαν αλλά για τους υπόλοιπους ο Γεώργιος (δεν πρόλαβε αλλιώς και οι 3 θα ζούσαν) ζήτησε την μη καταδίκη τους εις θάνατον! Έπειτα, πλήθυναν οι φωνές για παλλινόρθωση της Βασιλείας στην Ελλάδα (Μεταξάς, Κονδύλης κλπ). Ο Κονδύλης έγινε Πρωθυπουργός τον Οκτώβριο του 1935, και στις 3 Νοεμβρίου του ίδιου έτους διεξήχθη δημοψήφισμα σχετικά με την επαναφορά της βασιλείας. Υπέρ της αποκατάστασης της μοναρχίας ψήφισαν 1.491.992, και κατά μόλις 32.454. Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ και ο Διάδοχος Παύλος επέστρεψαν στην Ελλάδα στις 25 Νοεμβρίου του 1935 εν μέσω γενικού ενθουσιασμού.

Η δεύτερη βασιλεία

Κατά τους πρώτους εννέα μήνες της βασιλείας του, ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ προσπάθησε να δρομολογήσει μια σωστή δημόσια διοίκηση. Απομάκρυνε το Στρατηγό Κονδύλη όταν εκείνος εναντιώθηκε στη γενική αμνηστία που παραχώρησε ο Βασιλεύς στους υπηκόους του. Εργάστηκε για την σύμπνοια και συνεργασία των Λαϊκών (=φιλοβασιλικών) και των Φιλελευθέρων (=βενιζελικών) για την επούλωση των παθών του εθνικού διχασμού. Ο Βασιλεύς τοποθέτησε το Στρατηγό Μεταξά στη θέση του Πρωθυπουργού ο οποίος πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από την νέα Βουλή.

Οι πολιτικάντηδες του 1936 θα υποχρεώσουν τον Βασιλιά Γεώργιο Β΄ να αποδεχθεί, μετά από ισχυρούς ενδοιασμούς και βαριά καρδιά, την επιβολή της 4ης Αυγούστου 1936. Στις 4 Αυγούστου του 1936, ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ αποδέχτηκε πιεστικά το νέο καθεστώς και εξουσιοδότησε το Μεταξά να εγκαθιδρύσει προσωρινή δικτατορία, εν΄ όψει της επικείμενης γενικής απεργίας που είχε κηρύξει το ΚΚΕ.

Στις 17 Νοεμβρίου του 1936, τα λείψανα του Βασιλέως Κωνσταντίνου ΙΒ΄, της συζύγου του Βασιλίσσης Σοφίας και της μητέρας του Βασιλίσσης Όλγας μεταφέρθηκαν από τη Φλωρεντία στην Ελλάδα. Ακολούθησε δημόσια κηδεία στην Αθήνα και επανενταφιασμός στην οικογενειακή κατοικία του Τατοΐου.

Εξακολούθησε να ασκεί προσεχτική πολιτική καθώς αναπτυσσόταν ο κίνδυνος σύρραξης ανάμεσα στην Μεγάλη Βρετανία και τη Χιτλερική Γερμανία. Διατήρησε τους στενούς δεσμούς του με το Βασιλικό Οίκο της Βρετανίας. Ο Διάδοχος Παύλος τον Ιανουάριο του 1938 επρόκειτο να παντρευτεί την Πριγκίπισσα Φρειδερίκη του Ανοβέρου.



Βασιλεύς της νίκης
Μετά τις ταχύτατες και θριαμβευτικές νίκες του Χίτλερ στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δημιουργήθηκε μεγάλη ένταση ανάμεσα στην Ιταλία του Μουσολίνι - ο οποίος οραματιζόταν τη δική του γρήγορη επικράτηση - και την Ελλάδα του Μεταξά. Τον Οκτώβριο του 1940, η Ιταλία έστειλε τελεσίγραφο στην Ελλάδα ζητώντας από την Αθήνα να της παραχωρήσει στρατηγικά σημεία-κλειδιά της επικράτειάς της. Κατά τη σύρραξη που επακολούθησε, οι Έλληνες εξεδίωξαν τους Ιταλούς εισβολείς από την Ήπειρο και διείσδυσαν στα βουνά της Αλβανίας. Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄, ως Γενικός Αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, παρέμεινε στην Αθήνα για να προεδρεύει των συσκέψεων του Πολεμικού Συμβουλίου στο Ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Διάδοχος Παύλος πραγματοποίησε συχνές επισκέψεις στο μέτωπο.

Ο Ιωάννης Μεταξάς δολοφονήθηκε στις 29 Ιανουαρίου του 1941(ΜΑΛΛΟΝ ΑΠΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΔΑΚΤΥΛΟ!), και ο Βασιλεύς Γεώργιος ανέθεσε την πρωθυπουργία στον τραπεζίτη Αλέξανδρο Κορυζή. Οι Βρετανοί υποστήριξαν τον Ελληνικό αγώνα κατά της Ιταλίας στέλνοντας ένα μικρό εκστρατευτικό σώμα, αλλά στις 6 Απριλίου του 1941 οι Γερμανοί ήρθαν προς ενίσχυση της Ιταλίας. Η Θεσσαλονίκη έπεσε στις δυνάμεις του Άξονα.

Τρίτη εξορία

Καθώς η κατάσταση χειροτέρευε, πολλά μέλη της Ελληνικής Βασιλικής Οικογένειας αναχώρησαν από την Αθήνα για την Κρήτη στις 22 Απριλίου με ένα Βρετανικό υδροπλάνο τύπου Σάντερλαντ. Ο Βασιλεύς Γεώργιος αναχώρησε για την Κρήτη την ημέρα της ονομαστικής εορτής του, στις 23 Απριλίου. Η Βασιλική Οικογένεια έγινε δεκτή με Γερμανικές επιδρομές. Ύστερα από μια εβδομάδα έντονης αβεβαιότητας, τα περισσότερα μέλη της Βασιλικής Οικογένειας μεταφέρθηκαν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ενώ ο Βασιλεύς Γεώργιος προσπάθησε να παραμείνει στην Κρήτη. Η σθεναρή αντίσταση των Ελληνικών και Βρετανικών στρατευμάτων λίγο έλειψε να αποκρούσει τη Γερμανική από αέρος επίθεση.
Αλλά το Μάιο ο συμμαχικός Διοικητής Στρατηγός Φρέυμπεργκ αποφάσισε την εγκατάλειψη του νησιού. Ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ και η συνοδεία του ακολούθησαν μιαν εξαντλητική πορεία προς τη νότια ακτή της Κρήτης, περνώντας με μουλάρια μέσα απο βαθιές χαράδρες. Το Βρετανικό αντιτορπιλικό Ντίκοϋ τους μετέφερε στην Αίγυπτο, όπου ζούσε μεγάλη Ελληνική κοινότητα. Στο Βασιλέα Γεώργιο Β΄ απονεμήθηκε το Βρετανικό Μετάλλιο Εξόχου Υπηρεσίας (DSO) για τη γενναιότητα που επέδειξε κάτω από τα εχθρικά πυρά.

Η οικογένεια μετακόμισε από την Αίγυπτο στη Νότια Αφρική, απ' όπου αρκετά σύντομα ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ και ο Διάδοχος Παύλος αναχώρησαν για το Λονδίνο. Εκεί ίδρυσαν τα γραφεία της εξόριστης κυβέρνησης. Σε συναντήσεις του ο Γεώργιος πίεζε κυβερνήσεις να υποστηρίξουν με κάθε τρόπο την Ελλάδα.

Το Μάιο του 1944, καθώς η πλάστιγγα είχε γείρει κατά των Γερμανών, ο Βασιλεύς Γεώργιος Β΄ προσέφερε την υποστήριξή του στο να δημιουργηθεί μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας σε μια ειδική διάσκεψη στο Λίβανο. Με τη Συμφωνία της Καζέρτα ανάμεσα στον Υπουργό παρα τω Γενικώ Συμμαχικώ Επιτελείω Χάρολντ Μακμίλλαν και τον διορισθέντα από τους Άγγλους πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου το Σεπτέμβριο του 1944, οι Βρετανοί ανέλαβαν να εποπτεύσουν την ομαλή απελευθέρωση της Ελλάδας κατά την αποχώρηση των Γερμανών. Οι Βρετανικές δυνάμεις μπήκαν στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου του 1944.

Δεκεμβριανά: Ο Γεώργιος σώζει την Ελλάδα!

Το Δεκέμβριο του 1944 ξέσπασε ο β΄ κομμουνιστικός γύρος (Δεκεμβριανά) καθώς οι κομμουνιστές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ συγκρούστηκαν με τις συμμαχικές δυνάμεις στην Αθήνα και πραγματοποίησαν σφαγές 56.373 Ελλήνων & Ελληνίδων! Ο Τσώρτσιλ και ο Υπουργός του των Εξωτερικών Άντονυ Ήντεν έφτασαν αεροπορικώς στην Αθήνα την ημέρα των Χριστουγέννων του 1944 για να οργανώσουν διάσκεψη με σκοπό την πρόληψη της επέκτασης της κομμουνιστικής ανταρσίας. Τρείς εβδομάδες αργότερα επετεύχθη συμφωνία στη Βάρκιζα. Κατόπιν πιέσεων του Τσώρτσιλ στα τέλη του 1944, ο Βασιλεύς Γεώργιος επέμενε να παραμείνουν οι βρετανικές δυνάμεις στην Ελλάδα για να μην πέσει η χώρα στα χέρια των κομμουνιστών. Οι Βρετανοί πίεζαν να διορισθεί Αντιβασιλέας ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός. Ο Δαμασκηνός είχε καλές σχέσεις με το ΕΑΜ και αν διορίζονταν Αντιβασιλεύς περί τα μέσα Δεκεμβρίου 1944 ο β΄ γύρος θα είχε νικήσει-παγιωθεί. Ο Γεώργιος, χάρη στην επιμονή του να παραμείνουν οι βρετανικές δυνάμεις εν Ελλάδι και να μην αναλάβει Αντιβασιλεύς ο Δαμασκηνός έσωσε την Ελλάδα από τους κομμουνιστικούς όνυχες.

Επιστροφή



Ο Βασιλεύς της νίκης

Τα βάσανα της Ελλάδας συνεχίστηκαν και μετά την κατάρρευση της Γερμανίας το 1945. Στις 31 Μαρτίου του 1946 διεξήχθησαν Γενικές Εκλογές - οι πρώτες σε διάστημα δέκα ετών - με την παρουσία Βρετανών, Αμερικανών και Γάλλων παρατηρητών. Τη νίκη πέτυχε ο ευρέως φιλοβασιλικός-λαϊκός συνασπισμός, καταλαμβάνοντας 231 από τις 354 έδρες. Την 1η Σεπτεμβρίου του 1946 διεξήχθη δημοψήφισμα στην οποία το 69% των εκλογέων τάχθηκε υπέρ της επιστροφής του Βασιλέως Γεωργίου Β΄, ο οποίος πέταξε από το Λονδίνο στην Ελευσίνα στις 27 Σεπτεμβρίου του 1946. Ο Διάδοχος Παύλος και η οικογένειά του επέστρεψαν στο σπίτι τους στο Ψυχικό. Η κατοικία του Βασιλέως στο Τατόι είχε υποστεί σημαντικές ζημιές κατά τον πόλεμο.

Ο ανταρτοπόλεμος συνεχιζόταν στα βουνά - αλλά οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στις χώρες που απειλούνταν από τον κομμουνισμό, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και της Τουρκίας. Σύμφωνα με τις ειρηνευτικές συνθήκες των Παρισίων, το Φεβρουάριο του 1947 τα Δωδεκάνησα παραδόθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία.

Ο θάνατος του
Το άγχος του πολέμου καθώς και οι πολύωρες συσκέψεις στο γραφείο του με υπουργούς και ευρύτερους παράγοντες για την λήξη του συμμοριτοπολέμου και την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων είχε αποδυναμώσει την υγεία του Βασιλέως Γεωργίου Β΄. Λίγο μετά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 1947, όπου πρωτοστάτησε, εξουθενώθηκε και πέθανε από αιφνίδια ανακοπή καρδιάς την 1η Απριλίου του 1947 στα 57 του χρόνια. Καθώς δεν είχε παιδιά, τον διαδέχτηκε ο νεότερος αδελφός του που έλαβε τον τίτλο του Βασιλέως Παύλου Α΄, ορκιζόμενος Βασιλεύς το βράδυ της ημέρας του θανάτου του αδελφού του.

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ !

εφημ.ελευθερια13/11/1966

ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΙΣ ΒΕΛΓΙΟΝ - ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΕΙΡΗΝΗ

.

 ΑΠΑΤΗ  ΤΑ  ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ  ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΕΜΦΟΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ !

ΕΦΗΜ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 12/11/1966

ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Β΄ ΝΟΜΟΘΕΤΗΘΗΚΕ Η ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΠΕΙΘΑΛΨΗ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ !

 Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ  ΑΝΝΑ-ΜΑΡΙΑ  ΕΚΤΕΛΕΙ ΧΡΕΗ  ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΩΣ  ΚΑΙ ΟΡΚΙΖΕΙ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ !

 Ο  ΑΝΔΡΕΑΣ  ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ  ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΦΛΥΑΡΟΣ  ΧΩΡΙΣ ΤΙΠΟΤΕ ΑΞΙΟΛΟΓΟ  ΝΑ ΛΕΓΕΙ!!!

εφημ.''ελευθερια'' 11/11/1966

ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

 Ο ΑΥΛΑΡΧΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΣΤΙΣ ΕΟΡΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ  ΤΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ.

 Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ  ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΜΕΤΡΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΟΥ ΓΙΑ ΠΡΩΤΑ ΦΟΡΑ.

 ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΜΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΙΕΡΑΡΧΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ

 ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ  ΤΗΣ  ΧΡΗΣΗΣ  ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ.

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ''ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ'' ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ .

 ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΜΑ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 6/11/1966