ΒΑΣΙΛΕΙΑ - ΕΘΝΑΡΧΙΑ

Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β ΄ ΑΔΙΚΑ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ . ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. Ο ΕΘΝΑΡΧΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΡΑΤΗ Η ΡΩΜΕΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

KING CONSTANTINE ΙΙ EXTRACTED OF HIS THRONE UNFAIRLY . BUT ALWAYS REMAIN THE NATIONAL LEADER. THE NATIONAL ROLE OF THE KING IS INDEPENDENT FROM THE HEAD OF THE STATE. KING IS ALWAYS THE FATHER OF THE NATION. WITH MONARCHY BECOME VISIONABLE THE ROMAN FOLLOWING OF THE GREEK NATION.

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΘΥΡΕΟΣ

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ   ΘΥΡΕΟΣ
ΙΣΧΥΣ ΜΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΨΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ .

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΗΤΑΝ ΝΟΘΟ. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 1974. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΛΠ ΝΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΙΩΝΙΑ!
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ 1974 ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ,ΕΦΕΡΕ ΤΑ ΙΜΙΑ ,ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.
ΚΑΤΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.ΕΠΙ ΗΜΕΡΩΝ ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΗΣ ''ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ'' Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΕΣΠΙΣΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΠΟΛΕΜΟΥ.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΨΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΣΕ ΠΟΙΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΚΛΟΠΕΣ ΚΛΠ.
ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΚΟΜΜΑ ΝΑ ΔΙΟΡΙΖΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΥΠΑΛΛΗΛΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.
ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΣΑΝ ΘΕΣΜΟΣ.

''Ως ιστότοπος Βασιλοφρόνων εκφράζουμε την ανείπωτη χαρά και αγαλλίασή μας που, για ακόμη μία φορά, ολόκληρο το σύστημα των αργυρώνητων της «λίστας Πέτσα» «δημοσιογράφων» και κάποιων «καθηγητών» που ερμηνεύουν την ιστορία με την αριστερή οπτική και το Σύνταγμα κατά το δοκούν για την πρόσφατη συνέντευξη των Πριγκίπων Παύλου και Νικολάου.
Όταν μετά 52 χρόνια κατάργησης του βασιλικού θεσμού στην Ελλάδα υπάρχουν συστημικοί άνθρωποι που αναπαράγουν το παραμύθι «η βασιλεία καταργήθηκε οριστικά το 1974», όταν διακόπτουν φιλοβασιλικό εκδότη βιβλίων για να μη τοποθετηθεί στο θέμα «κατά πόσο είναι τίτλος ευγενείας το Βασιλεύς και το Πρίγκιπας», ότι «η βασιλεία είναι ένας κακός θεσμός από τον οποίο υπέφεραν οι Έλληνες», σημαίνει ότι ο ελληνικός βασιλικός θεσμός τους απασχολεί ακόμη και φοβούνται την αποκατάστασή του! Το φανερώνει ξεκάθαρα η αλλοπρόσαλλη και επιθετική συμπεριφορά τους.

Για άλλη μία φορά θα θίξουμε το ζήτημα του νόθου «Δημοψηφίσματος» του 1974. Όπως το 2015 αντιστράφηκε η βούληση του Ελληνικού λαού, έτσι και το 1974!

Πριν το δημοψήφισμα: Η εντολή του Κων/νου Καραμανλή στους δικαστικούς αντιπροσώπους και στο Υπουργείο Εσωτερικών για «ἀντιστροφὴ τοῦ ἀποτελέσματος σὲ περίπτωση νίκης τῆς βασιλείας», τα πογκρόμ στα φιλοβασιλικά γραφεία, οι αμέτρητες καθημερινές τηλεοπτικές συνεντεύξεις αντιβασιλικών πολιτικών στην ΕΙΡΤ σε σχέση με το 8λεπτο μήνυμα του Βασιλέως Κωνσταντίνου, οι γεμάτο απειλές περιοδείες του Αχιλλέα Καραμανλή σε Σέρρες, Δράμα και Καβάλα για καταψήφιση της Βασιλευομένης Δημοκρατίας κα...

Κατά το δημοψήφισμα: Η καθιέρωση χρωματιστών ψηφοδελτίων (πράσινο η Αβασίλευτη, καφέ η Βασιλευομένη), το πέταγμα στον κάλαθο των αχρήστων ΠΡΙΝ ΑΝΟΙΧΘΟΥΝ ψηφοδελτίων επειδή τους πρόδιδε το καφέ χρώμα εσωτερικά, το μυστικό σήμα της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα στο State Department το βράδυ των αποτελεσμάτων (8 Δεκεμβρίου 1974) «ἡ βασιλεία φαίνεται πὼς ἐπιστρέφει στὴν Ἑλλάδα καὶ ἀποκαθίσταται μὲ μικρὴ διαφορά» (βάσει εκτιμήσεων της Πρεσβείας, όχι νούμερων), η επί πολλές ώρες μη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων το βράδυ του δημοψηφίσματος, η ανακοίνωση του πρώτου μερικού πίνακα με την Αβασίλευτη Δημοκρατία να συγκεντρώνει 52% και η Βασιλευομένη Δημοκρατία 48%, τα οποία μετά από λίγες μετεστράφησαν 69% και 31% αντιστοίχως...

Μετά το δημοψήφισμα: Η αγανάκτηση αντιβασιλικού εκπροσώπου τα ξημερώματα του αποτελέσματος επιστρέφοντας σπίτι του: «δὲν μπορεῖτε νὰ φανταστεῖτε τὶ ἔκταση νοθείας ἔγινε...», η δήλωση δικαστικού αντιπροσώπου πως «η πραγματική διαφορά των ψήφων μεταξύ Βασιλευομένης και Αβασίλευτης ήταν 250.000 με 300.000 ψήφους», η παραδοχή 3 δικαστικών αντιπροσώπων της εποχής για την εντολή του Καραμανλή για αντιστροφή του αποτελέσματος....

Μία απάντηση στον Κώστα Κωστή, Καθηγητή στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών: «Έγινε ένα δημοψήφισμα καθ΄ όλα καθαρό το 1974 από κάθε άποψη, καί από άποψη αποτελέσματος, καί από άποψη υλοποίησής του». Δακρύσαμε από το γέλιο...

Συμπέρασμα

ΤΟ ΑΔΙΚΟ ΔΕΝ ΕΥΛΟΓΕΙΤΑΙ και ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΘΕΣΜΟΣ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ στην ΕΛΛΑΔΑ. Το «Δημοκρατικὸ Ἑλληνικὸ Βασίλειο» δεν αναπαράγει μία παρωχημένη φιλοβασιλική ξύλινη γλώσσα, αλλά εκφράζει μία ολοκληρωμένη σοβαρή πρόταση για την Βασιλευομένη Δημοκρατία. Δεν προτείνουμε παλινόρθωση του βασιλικού θεσμού, αλλά για καθιέρωση νέου τύπου Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Δεν προτείνουμε δημοψήφισμα για το πολιτειακό, καθώς ο Ανώτατος Άρχοντας είναι σύμβολο εθνικής ενότητος, αλλά δημοψήφισμα για έγκριση (ή μη) νέου Συντάγματος Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Επίσης, όντας ιδιαιτέρως προσεκτικοί με τους όρους, προτάσσουμε τους πολιτειολογικούς όρους: «βασιλικός θεσμός» και «δημοκρατικό κοινοβουλευτικό βασίλειο» και όχι «βασιλεία», ούτε «μοναρχία» με οποιοδήποτε επιθετικό προσδιορισμό, καθώς τυγχάνουν αδόκιμοι.

Όσον αφορά όλους τους υπολοίπους που έχουν σκυλιάσει στις τηλεοράσεις, στο διαδίκτυο, στα σχόλια στο youtube, facebook, twiter, instagram άστε τους να γκρινιάζουν και να βγάζουν μύδρους... Συνιστούμε ΞΥΔΑΚΙ...

Ως ιστότοπος Βασιλοφρόνων εκφράζουμε την ανείπωτη χαρά και αγαλλίασή μας που, για ακόμη μία φορά, ολόκληρο το σύστημα των αργυρώνητων της «λίστας Πέτσα» «δημοσιογράφων» και κάποιων «καθηγητών» που ερμηνεύουν την ιστορία με την αριστερή οπτική και το Σύνταγμα κατά το δοκούν για την συνέντευξη των Πριγκίπων Παύλου και Νικολάου.''

ΠΗΓΗ https://www.facebook.com/groups/783658211502928


Τρίτη 7 Ιουλίου 2026

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΟΒΕΤΑΙ ΚΑΙ ΡΑΒΕΤΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΑ.



Το θέμα δεν είναι εάν κάποιος είναι φιλικός ή όχι προς τον θεσμό της βασιλείας ή στη δικτατορία του προλεταριάτου. Άλλωστε η δημοκρατία δεν του το απαγορεύει. Ωστόσο, η Ιστορία και οι λαοί αποφάνθηκαν επί των συγκεκριμένων, ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Όσο γραφικός μπορεί να είναι κανείς ελπίζοντας σε αναβίωση σταλινικών καθεστώτων, άλλο τόσο ξεπερασμένος μπορεί να θεωρηθεί και εκείνος ο οποίος προσδοκά την παλινόστηση της μοναρχίας -αν και σε δέκα χώρες της Ευρώπης το πολίτευμα τής βασιλευομένης δημοκρατίας εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ.
Το θέμα, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, είναι πολύ βαθύτερο. Έχει σχέση με την μεγάλη Ιστορία αυτής της μικρής χώρας. Κατά πόσο αυτή τιμάται, μελετάται και καθίσταται σεβαστή από τους Έλληνες πάνω από πρόσωπα, πολιτικές σκοπιμότητες και κομματικές ωφέλειες.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα, ο μεγάλος και ανεκτίμητος πλούτος της, αυτός της Ιστορίας της, κόβεται και ράβεται ευκαιριακά. Κατά περίσταση και αποσπασματικά. Ωσάν η Ιστορία να μην είναι ενιαία και αδιαίρετη, φυσικά με τις ένδοξες και τις άδοξες πτυχές της. Ωσάν η Πολιτεία να μην έχει λειτουργική συνοχή. Ωσάν το Κράτος, η εκτελεστική εξουσία, να μην έχει συνέχεια και να λειτουργεί με μονομερείς εξάρσεις ή, με μονοδιάστατες προτιμήσεις. Ένα διαρκές «ράβε και ξήλωνε» είναι από τους εκάστοτε κρατούντες η ελληνική Ιστορία, σαν να μην αποτελεί το συμπαγές σύνολο της ζωής του ελληνικού Κράτους από την ημέρα της γέννησης του. Ο συστηματικός δε αναθεωρητισμός της, ιδιαίτερα από την δογματική Αριστερά, είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί ελληνική Ιστορία αποκλειστικά ως ένα εργαλείο ερμηνείας και δικαίωσης «της πάλης των λαών». Με λίγα λόγια, παύτηκε από τον ρόλο της, που δεν είναι άλλος από το να ενώνει και να φρονηματίζει.
Δεν θα είναι υπερβολή εάν υποστηριχθεί ότι, η ελληνική Ιστορία ξαναγράφτηκε από την Μεταπολίτευση του 1974 και μετά. Ξαναγράφτηκε μονομερώς. Έτσι μεγάλα τμήματά της, που δεν ωφελούσαν στην ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς, είτε απαλείφθηκαν είτε διαστρεβλώθηκαν είτε κατασυκοφαντήθηκαν. Απόρροια της ιστορικής μετάλλαξης που σημειώθηκε στην Ελλάδα ήταν να τεθεί στο περιθώριο της ιστοριογραφίας για παράδειγμα η χιλιόχρονη ελληνική αυτοκρατορία της Ανατολής (Βυζαντίου). Το παγκόσμιο δηλαδή εκείνο κοσμοσύστημα, το οποίο έδωσε στην οικουμένη πανανθρώπινες αξίες μέσω πεφωτισμένων ή μη αυτοκρατόρων, είναι αδιάφορο-, και στο Γένος των Ελλήνων τη πηγή που αναβλύζει το μεγάλο νάμα τής κουλτούρας του, τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό. Από την συλλογική ιστορική μνήμη, μπορεί ακόμη να υποστηριχθεί, ότι ξεριζώθηκε δια παντός, μέσω πομπής και μεθοδικής προπαγάνδας, ο θεσμός της βασιλείας ως να ήταν κάτι το ξενόφερτο και το ασύμβατο στον ελλαδικό χώρο. Ό,τι το πιο ανιστόρητο. Από τους ομηρικούς χρόνους το πολίτευμα της βασιλείας ή της αριστοκρατίας ήταν καθεστώς. Στην μητροπολιτική Ελλάδα, στον κυρίως ελλαδικό χώρο, τα βασίλεια στην αρχαία Ελλάδα ήταν ευρύτατα διαδεδομένα. Τον βασιλιά, μέχρι να καταστεί κληρονομικός, τον αναγόρευε ο στρατός, τον οποίο πλαισίωνε ένα συμβούλιο ευγενών. Παρέκκλιση είχε σημειωθεί μόνο στα ελληνικά φύλλα τα οποία οργανώθηκαν σε πόλεις ,κράτη με εξαίρεση στο βασίλειο της Σπάρτης, της Μακεδονίας (Φίλιππος – Μ. Αλέξανδρος) και στο βασίλειο της Αλβανίας (Πύρρος). Στους ελληνιστικούς χρόνους, ελληνικές δυναστείες ήταν αυτές που κυριάρχησαν στην Αίγυπτο, στην Συρία και την Πέργαμο (που είχαν στην επικράτεια τους ευρύτερες σφαίρες εδαφών). Δυναστείες που ουσιαστικά λειτούργησαν ως απόλυτες μοναρχίες. Στην Αίγυπτο κυριάρχησε η δυναστεία των Πτολεμαίων, στη Συρία η δυναστεία των Σελευκιδών και στην Πέργαμο η δυναστεία των Ατταλιδών. Στο Βυζάντιο, πάνω από δέκα αιώνες, στην κεφαλή του κράτους βρισκόταν «βασιλεύς», τον οποίο οι Έλληνες ονομάτισαν ως «Αυτοκράτωρ».