ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ.

        Τα επιχειρήματα που προβάλλονται υπέρ της βασιλικης παλινόρθωσης είναι πολλά, αλλά το κύριο αφορά στην αποτελεσματικότερη επίτευξη μιας μόνιμης εθνικής ομοψυχίας και ενότητας.       
        Όπως εξάλλου έγραψε κάποτε ο μεγάλος Γάλλος λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Jean Dutourd: «Το μειονέκτημα (σ.σ. της αβασίλευτης δημοκρατίας) είναι ότι ο πρόεδρος δεν κληρονομείται … Δεν είναι το σύμβολο της πατρίδας, αλλά της διαίρεσης. 
       Με έναν βασιλιά που είναι ο γιος του πατέρα του και ο εγγονός του παππού του, αυτό το είδος του εμφύλιου μένους αποφεύγεται. Ο βασιλιάς δεν έχει εκλεγεί από το λαό σε μια στιγμή της Ιστορίας του, αλλά είναι εκλεγμένος μέσα από τους αιώνες. Η δύναμή του βασίζεται σε κάτι πολύ πιο ισχυρό απ’ ό,τι μια πρόσκαιρη ιδιοτροπία των ψηφοφόρων. Βασίζεται σε αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σταθερότητα στον κόσμο: το έθιμο.   
          Η βασιλεία έχει μια πατρική πλευρά που είναι ακριβώς η κατάλληλη για τη λειτουργία της, η οποία  δεν  βρίσκεται πουθενά αλλού, ούτε καν στις μοναρχίες που είναι μεταμφιεσμένες ως δημοκρατίες, όπως αυτές τις οποίες έχουμε σήμερα. 
       Ο βασιλιάς είναι ένας πατέρας, αν όχι αιώνιος, τουλάχιστον μόνιμος.»

 Απο αρθρο του  κ.Νικολαου Στεφανιδη,Δικηγορου  Θεσσαλονκης.
Πρωτη δημοσιευση στα ''βασιλικα χρονικα''.